Co się stało? January 1887 n.e.

Po pewnej debacie na temat dokładnej lokalizacji wieży, 8 stycznia 1887 roku podpisano umowę. Została ona podpisana przez Eiffla działającego we własnym imieniu, a nie jako przedstawiciel swojej firmy, i przyznawała mu 1,5 miliona franków na koszty budowy: mniej niż jedną czwartą szacowanych 6,5 miliona franków. Eiffel miał otrzymywać wszystkie dochody z komercyjnego wykorzystania wieży podczas wystawy i przez kolejne 20 lat. Później założył oddzielną firmę do zarządzania wieżą, wykładając połowę niezbędnego kapitału z własnych środków.

Prace nad fundamentami rozpoczęto 28 stycznia 1887 roku. Fundamenty pod wschodnią i południową nogę były proste, każda z nich opierała się na czterech 2-metrowych (6,6 stopy) betonowych płytach, po jednej dla każdej z głównych dźwigarów nogi. Nogi zachodnia i północna, znajdujące się bliżej rzeki Sekwany, były bardziej skomplikowane: każda płyta wymagała dwóch pali zainstalowanych przy użyciu kesonów sprężonego powietrza o długości 15 m (49 stóp) i średnicy 6 m (20 stóp), wbitych na głębokość 22 m (72 stopy), aby podeprzeć betonowe płyty o grubości 6 m (20 stóp). Każda z tych płyt wspierała blok wapienia z nachyloną górą, na którym osadzono stopę podtrzymującą konstrukcję żelazną.

Foundations of the Eiffel Tower

Kontynuuj w Storyteller

Po pewnej debacie na temat dokładnej lokalizacji wieży, 8 stycznia 1887 roku podpisano umowę. Została ona podpisana przez Eiffla działającego we własnym imieniu, a nie jako przedstawiciel swojej firmy, i przyznawała mu 1,5 miliona franków na koszty budowy: mniej niż jedną czwartą szacowanych 6,5 miliona franków. Eiffel miał otrzymywać wszystkie dochody z komercyjnego wykorzystania wieży podczas wystawy i przez kolejne 20 lat. Później założył oddzielną firmę do zarządzania wieżą, wykładając połowę niezbędnego kapitału z własnych środków.

Prace nad fundamentami rozpoczęto 28 stycznia 1887 roku. Fundamenty pod wschodnią i południową nogę były proste, każda z nich opierała się na czterech 2-metrowych (6,6 stopy) betonowych płytach, po jednej dla każdej z głównych dźwigarów nogi. Nogi zachodnia i północna, znajdujące się bliżej rzeki Sekwany, były bardziej skomplikowane: każda płyta wymagała dwóch pali zainstalowanych przy użyciu kesonów sprężonego powietrza o długości 15 m (49 stóp) i średnicy 6 m (20 stóp), wbitych na głębokość 22 m (72 stopy), aby podeprzeć betonowe płyty o grubości 6 m (20 stóp). Każda z tych płyt wspierała blok wapienia z nachyloną górą, na którym osadzono stopę podtrzymującą konstrukcję żelazną.

Foundations of the Eiffel Tower

Kontynuuj w Storyteller