Sprawdź najbardziej pamiętne wydarzenia January 1991 n.e..
Zastępca Rwigyemy, Paul Kagame, przejął dowództwo nad siłami RPF, organizując taktyczny odwrót przez Ugandę w góry Wirunga, górzysty obszar północnej Rwandy. Stamtąd przezbroił i zreorganizował armię oraz prowadził zbiórki funduszy i rekrutację wśród diaspory Tutsi. Kagame wznowił wojnę w styczniu 1991 roku, przeprowadzając atak z zaskoczenia na północne miasto Ruhengeri.
11 stycznia 1991 r. Milošević został pierwszym prezydentem Republiki Serbii.
13 stycznia 1991 roku wojska radzieckie wraz z grupą specjalną KGB Alfa dokonały szturmu na wieżę telewizyjną w Wilnie na Litwie, aby stłumić ruch niepodległościowy.
14 stycznia 1991 roku Nikołaj Ryżkow zrezygnował ze stanowiska przewodniczącego Rady Ministrów, czyli premiera Związku Radzieckiego, a jego następcą został Walentin Pawłow na nowo utworzonym stanowisku premiera Związku Radzieckiego.
14 stycznia 1991 r. Francja zaproponowała, aby Rada Bezpieczeństwa ONZ wezwała do „szybkiego i masowego wycofania się” z Kuwejtu, wraz z oświadczeniem dla Iraku, że członkowie Rady wniosą swój „aktywny wkład” w rozwiązanie innych problemów regionu, „w szczególności konfliktu arabsko-izraelskiego, a zwłaszcza problemu palestyńskiego poprzez zwołanie w odpowiednim momencie międzynarodowej konferencji”, aby zapewnić „bezpieczeństwo, stabilność i rozwój tego regionu świata”.
Wojna w Zatoce Perskiej rozpoczęła się 16 stycznia 1991 r. od intensywnej kampanii bombardowań lotniczych.
17 stycznia 1991 roku pułk lotniczy 101. Dywizji Powietrznodesantowej oddał pierwsze strzały wojny, gdy osiem śmigłowców AH-64 z powodzeniem zniszczyło dwa irackie stanowiska radiolokacyjne wczesnego ostrzegania.
Początkowy konflikt mający na celu wyparcie wojsk irackich z Kuwejtu rozpoczął się od bombardowania powietrznego i morskiego 17 stycznia 1991 roku i trwał przez pięć tygodni. Następnie, 24 lutego, nastąpił atak lądowy.
Po śmierci ojca 17 stycznia 1991 roku Harald automatycznie wstąpił na tron Norwegii. Został pierwszym urodzonym w Norwegii monarchą od czasu abdykacji Magnusa VII w 1343 roku, co stanowiło przerwę trwającą 648 lat.
W miarę kontynuowania ataków rakiet Scud, Izraelczycy stawali się coraz bardziej niecierpliwi i rozważali podjęcie jednostronnych działań wojskowych przeciwko Irakowi. 22 stycznia 1991 roku rakieta Scud uderzyła w izraelskie miasto Ramat Gan, po tym jak dwie rakiety Patriot koalicji nie zdołały jej przechwycić. Trzy starsze osoby doznały śmiertelnych zawałów serca, 96 innych osób zostało rannych, a 20 budynków mieszkalnych zostało uszkodzonych.
29 stycznia siły irackie zaatakowały i zajęły słabo bronione saudyjskie miasto Chafdżi przy użyciu czołgów i piechoty. Bitwa o Chafdżi zakończyła się dwa dni później, gdy Irakijczycy zostali wyparci przez Gwardię Narodową Arabii Saudyjskiej, wspieraną przez siły katarskie i amerykańską piechotę morską. Siły sojusznicze użyły intensywnego ostrzału artyleryjskiego.
Zastępca Rwigyemy, Paul Kagame, przejął dowództwo nad siłami RPF, organizując taktyczny odwrót przez Ugandę w góry Wirunga, górzysty obszar północnej Rwandy. Stamtąd przezbroił i zreorganizował armię oraz prowadził zbiórki funduszy i rekrutację wśród diaspory Tutsi. Kagame wznowił wojnę w styczniu 1991 roku, przeprowadzając atak z zaskoczenia na północne miasto Ruhengeri.
11 stycznia 1991 r. Milošević został pierwszym prezydentem Republiki Serbii.
13 stycznia 1991 roku wojska radzieckie wraz z grupą specjalną KGB Alfa dokonały szturmu na wieżę telewizyjną w Wilnie na Litwie, aby stłumić ruch niepodległościowy.
14 stycznia 1991 roku Nikołaj Ryżkow zrezygnował ze stanowiska przewodniczącego Rady Ministrów, czyli premiera Związku Radzieckiego, a jego następcą został Walentin Pawłow na nowo utworzonym stanowisku premiera Związku Radzieckiego.
14 stycznia 1991 r. Francja zaproponowała, aby Rada Bezpieczeństwa ONZ wezwała do „szybkiego i masowego wycofania się” z Kuwejtu, wraz z oświadczeniem dla Iraku, że członkowie Rady wniosą swój „aktywny wkład” w rozwiązanie innych problemów regionu, „w szczególności konfliktu arabsko-izraelskiego, a zwłaszcza problemu palestyńskiego poprzez zwołanie w odpowiednim momencie międzynarodowej konferencji”, aby zapewnić „bezpieczeństwo, stabilność i rozwój tego regionu świata”.
Wojna w Zatoce Perskiej rozpoczęła się 16 stycznia 1991 r. od intensywnej kampanii bombardowań lotniczych.
17 stycznia 1991 roku pułk lotniczy 101. Dywizji Powietrznodesantowej oddał pierwsze strzały wojny, gdy osiem śmigłowców AH-64 z powodzeniem zniszczyło dwa irackie stanowiska radiolokacyjne wczesnego ostrzegania.
Początkowy konflikt mający na celu wyparcie wojsk irackich z Kuwejtu rozpoczął się od bombardowania powietrznego i morskiego 17 stycznia 1991 roku i trwał przez pięć tygodni. Następnie, 24 lutego, nastąpił atak lądowy.
Po śmierci ojca 17 stycznia 1991 roku Harald automatycznie wstąpił na tron Norwegii. Został pierwszym urodzonym w Norwegii monarchą od czasu abdykacji Magnusa VII w 1343 roku, co stanowiło przerwę trwającą 648 lat.
W miarę kontynuowania ataków rakiet Scud, Izraelczycy stawali się coraz bardziej niecierpliwi i rozważali podjęcie jednostronnych działań wojskowych przeciwko Irakowi. 22 stycznia 1991 roku rakieta Scud uderzyła w izraelskie miasto Ramat Gan, po tym jak dwie rakiety Patriot koalicji nie zdołały jej przechwycić. Trzy starsze osoby doznały śmiertelnych zawałów serca, 96 innych osób zostało rannych, a 20 budynków mieszkalnych zostało uszkodzonych.
29 stycznia siły irackie zaatakowały i zajęły słabo bronione saudyjskie miasto Chafdżi przy użyciu czołgów i piechoty. Bitwa o Chafdżi zakończyła się dwa dni później, gdy Irakijczycy zostali wyparci przez Gwardię Narodową Arabii Saudyjskiej, wspieraną przez siły katarskie i amerykańską piechotę morską. Siły sojusznicze użyły intensywnego ostrzału artyleryjskiego.
