Co się stało? March 1900 n.e.

W trzeciej i ostatniej fazie, rozpoczynającej się w marcu 1900 roku i trwającej kolejne dwa lata, Burowie prowadzili zaciętą wojnę partyzancką, atakując kolumny wojsk brytyjskich, stacje telegraficzne, linie kolejowe i składy zaopatrzenia. Aby odciąć zaopatrzenie dla burskich partyzantów, Brytyjczycy, teraz pod dowództwem Lorda Kitchenera, przyjęli politykę spalonej ziemi. Oczyścili całe obszary, niszcząc burskie farmy i przenosząc ludność cywilną do obozów koncentracyjnych.

Lord Kitchener

Kontynuuj w Storyteller

Bitwa pod Poplar Grove była incydentem z 7 marca 1900 roku podczas drugiej wojny burskiej w Afryce Południowej. Nastąpiła po odciążeniu Kimberley, gdy armia brytyjska ruszyła, by zająć burską stolicę, Bloemfontein. Burowie byli zdemoralizowani po kapitulacji Pieta Cronjégo w bitwie pod Paardebergiem.

Po serii porażek Burowie zdali sobie sprawę, że wobec tak przytłaczającej liczby wojsk mają niewielkie szanse na pokonanie Brytyjczyków, przez co popadli w demoralizację. Roberts następnie wkroczył do Wolnego Państwa Oranii od zachodu, zmuszając Burów do ucieczki w bitwie pod Poplar Grove i zajmując Bloemfontein, stolicę, bez walki 13 marca, podczas gdy burscy obrońcy uciekli i rozproszyli się. W międzyczasie wydzielił niewielki oddział, aby odciążyć Baden-Powella.

15 marca 1900 roku Lord Roberts ogłosił amnestię dla wszystkich burów, z wyjątkiem przywódców, którzy złożyli przysięgę neutralności i spokojnie wrócili do swoich domów. Szacuje się, że między marcem a czerwcem 1900 roku przysięgę tę złożyło od 12 000 do 14 000 burów.

Brytyjscy obserwatorzy wierzyli, że wojna dobiegła końca po zdobyciu dwóch stolic. Jednak Burowie spotkali się wcześniej w tymczasowej nowej stolicy Oranii, Kroonstad, i zaplanowali kampanię partyzancką, mającą na celu uderzenie w brytyjskie linie zaopatrzenia i komunikacji. Pierwsze starcie w ramach tej nowej formy działań wojennych miało miejsce 31 marca pod Sanna's Post, gdzie 1500 Burów pod dowództwem Christiaana de Weta zaatakowało wodociągi Bloemfontein około 37 kilometrów (23 mile) na wschód od miasta i urządziło zasadzkę na silnie eskortowany konwój, co spowodowało 155 brytyjskich ofiar oraz zdobycie siedmiu dział, 117 wozów i 428 brytyjskich żołnierzy.

W trzeciej i ostatniej fazie, rozpoczynającej się w marcu 1900 roku i trwającej kolejne dwa lata, Burowie prowadzili zaciętą wojnę partyzancką, atakując kolumny wojsk brytyjskich, stacje telegraficzne, linie kolejowe i składy zaopatrzenia. Aby odciąć zaopatrzenie dla burskich partyzantów, Brytyjczycy, teraz pod dowództwem Lorda Kitchenera, przyjęli politykę spalonej ziemi. Oczyścili całe obszary, niszcząc burskie farmy i przenosząc ludność cywilną do obozów koncentracyjnych.

Lord Kitchener

Kontynuuj w Storyteller

Bitwa pod Poplar Grove była incydentem z 7 marca 1900 roku podczas drugiej wojny burskiej w Afryce Południowej. Nastąpiła po odciążeniu Kimberley, gdy armia brytyjska ruszyła, by zająć burską stolicę, Bloemfontein. Burowie byli zdemoralizowani po kapitulacji Pieta Cronjégo w bitwie pod Paardebergiem.

Po serii porażek Burowie zdali sobie sprawę, że wobec tak przytłaczającej liczby wojsk mają niewielkie szanse na pokonanie Brytyjczyków, przez co popadli w demoralizację. Roberts następnie wkroczył do Wolnego Państwa Oranii od zachodu, zmuszając Burów do ucieczki w bitwie pod Poplar Grove i zajmując Bloemfontein, stolicę, bez walki 13 marca, podczas gdy burscy obrońcy uciekli i rozproszyli się. W międzyczasie wydzielił niewielki oddział, aby odciążyć Baden-Powella.

15 marca 1900 roku Lord Roberts ogłosił amnestię dla wszystkich burów, z wyjątkiem przywódców, którzy złożyli przysięgę neutralności i spokojnie wrócili do swoich domów. Szacuje się, że między marcem a czerwcem 1900 roku przysięgę tę złożyło od 12 000 do 14 000 burów.

Brytyjscy obserwatorzy wierzyli, że wojna dobiegła końca po zdobyciu dwóch stolic. Jednak Burowie spotkali się wcześniej w tymczasowej nowej stolicy Oranii, Kroonstad, i zaplanowali kampanię partyzancką, mającą na celu uderzenie w brytyjskie linie zaopatrzenia i komunikacji. Pierwsze starcie w ramach tej nowej formy działań wojennych miało miejsce 31 marca pod Sanna's Post, gdzie 1500 Burów pod dowództwem Christiaana de Weta zaatakowało wodociągi Bloemfontein około 37 kilometrów (23 mile) na wschód od miasta i urządziło zasadzkę na silnie eskortowany konwój, co spowodowało 155 brytyjskich ofiar oraz zdobycie siedmiu dział, 117 wozów i 428 brytyjskich żołnierzy.