Sprawdź najbardziej pamiętne wydarzenia March 1990 n.e..
4 marca 1990 roku Rosyjska Federacyjna Socjalistyczna Republika Radziecka przeprowadziła wybory do Zjazdu Deputowanych Ludowych Rosji. Borys Jelcyn został wybrany jako reprezentant Swierdłowska, uzyskując 72 procent głosów.
4 marca 1990 roku 50 000 Serbów zebrało się na wiecu na Petrova Gora, wykrzykując negatywne uwagi pod adresem Tuđmana, skandując „To jest Serbia” i wyrażając poparcie dla Miloševicia.
Po licznych demonstracjach tysięcy ludzi w stolicy oraz w ośrodkach prowincjonalnych, 4 marca 1990 roku MUD i trzy inne organizacje reformatorskie zorganizowały wspólny wiec na świeżym powietrzu, zapraszając do udziału przedstawicieli rządu. Rząd nie wysłał nikogo na to zgromadzenie, w którym wzięło udział ponad 100 000 osób domagających się zmian demokratycznych.
7 marca 1990 roku na placu Suche Batora Unia Demokratyczna rozpoczęła strajk głodowy dziesięciu osób, domagając się rezygnacji komunistów. Liczba strajkujących wzrosła, a tysiące ludzi udzieliło im wsparcia. Biuro Polityczne Mongolskiej Partii Ludowo-Rewolucyjnej (MPLR) (obecnie Mongolska Partia Ludowa) – organ władzy rządowej – ostatecznie ugięło się pod presją i podjęło negocjacje z przywódcami ruchu demokratycznego, Mongolskiej Unii Demokratycznej.
8 marca 1980 roku Iran ogłosił wycofanie swojego ambasadora z Iraku, obniżył rangę stosunków dyplomatycznych do poziomu chargé d'affaires i zażądał, aby Irak zrobił to samo. Następnego dnia Irak uznał ambasadora Iranu za persona non grata i zażądał jego wyjazdu z Iraku do 15 marca.
Dżambyn Batmönh, przewodniczący Biura Politycznego Komitetu Centralnego MPLR, podjął decyzję o rozwiązaniu Biura Politycznego i rezygnacji 9 marca 1990 roku. Za kulisami jednak MPLR poważnie rozważała rozprawienie się z protestującymi, przygotowując dekret, który czekał na podpis przywódcy partii, Dżambyna Batmönha.
Elbegdordż ogłosił wiadomość o rezygnacji Biura Politycznego strajkującym głodowo oraz ludziom zgromadzonym na placu Suche Batora o godzinie 22:00, po negocjacjach między przywódcami MPLR a Mongolską Unią Demokratyczną. Strajk głodowy został przerwany.
25 marca 1990 roku Estońska Partia Komunistyczna przegłosowała odłączenie się od KPZR po sześciomiesięcznym okresie przejściowym.
30 marca 1990 roku Rada Najwyższa Estonii uznała radziecką okupację Estonii od czasów II wojny światowej za nielegalną i rozpoczęła proces przywracania Estonii jako niepodległego państwa.
4 marca 1990 roku Rosyjska Federacyjna Socjalistyczna Republika Radziecka przeprowadziła wybory do Zjazdu Deputowanych Ludowych Rosji. Borys Jelcyn został wybrany jako reprezentant Swierdłowska, uzyskując 72 procent głosów.
4 marca 1990 roku 50 000 Serbów zebrało się na wiecu na Petrova Gora, wykrzykując negatywne uwagi pod adresem Tuđmana, skandując „To jest Serbia” i wyrażając poparcie dla Miloševicia.
Po licznych demonstracjach tysięcy ludzi w stolicy oraz w ośrodkach prowincjonalnych, 4 marca 1990 roku MUD i trzy inne organizacje reformatorskie zorganizowały wspólny wiec na świeżym powietrzu, zapraszając do udziału przedstawicieli rządu. Rząd nie wysłał nikogo na to zgromadzenie, w którym wzięło udział ponad 100 000 osób domagających się zmian demokratycznych.
7 marca 1990 roku na placu Suche Batora Unia Demokratyczna rozpoczęła strajk głodowy dziesięciu osób, domagając się rezygnacji komunistów. Liczba strajkujących wzrosła, a tysiące ludzi udzieliło im wsparcia. Biuro Polityczne Mongolskiej Partii Ludowo-Rewolucyjnej (MPLR) (obecnie Mongolska Partia Ludowa) – organ władzy rządowej – ostatecznie ugięło się pod presją i podjęło negocjacje z przywódcami ruchu demokratycznego, Mongolskiej Unii Demokratycznej.
8 marca 1980 roku Iran ogłosił wycofanie swojego ambasadora z Iraku, obniżył rangę stosunków dyplomatycznych do poziomu chargé d'affaires i zażądał, aby Irak zrobił to samo. Następnego dnia Irak uznał ambasadora Iranu za persona non grata i zażądał jego wyjazdu z Iraku do 15 marca.
Dżambyn Batmönh, przewodniczący Biura Politycznego Komitetu Centralnego MPLR, podjął decyzję o rozwiązaniu Biura Politycznego i rezygnacji 9 marca 1990 roku. Za kulisami jednak MPLR poważnie rozważała rozprawienie się z protestującymi, przygotowując dekret, który czekał na podpis przywódcy partii, Dżambyna Batmönha.
Elbegdordż ogłosił wiadomość o rezygnacji Biura Politycznego strajkującym głodowo oraz ludziom zgromadzonym na placu Suche Batora o godzinie 22:00, po negocjacjach między przywódcami MPLR a Mongolską Unią Demokratyczną. Strajk głodowy został przerwany.
25 marca 1990 roku Estońska Partia Komunistyczna przegłosowała odłączenie się od KPZR po sześciomiesięcznym okresie przejściowym.
30 marca 1990 roku Rada Najwyższa Estonii uznała radziecką okupację Estonii od czasów II wojny światowej za nielegalną i rozpoczęła proces przywracania Estonii jako niepodległego państwa.
