Co się stało? November 1919 n.e.

W niedzielę, 2 listopada 1919 roku, Paul Jones rzekomo zaatakował białą kobietę około 2 mile (3,2 km) za Macon. Paul Jones był ścigany przez miasto, aż został zapędzony w kozi róg w wagonie kolejowym, gdzie kobieta zidentyfikowała go jako sprawcę. Biały tłum liczący 400 osób szybko się zebrał i pomimo protestów szeryfa Jamesa R. Hicksa, schwytali Jonesa. Jego ciało zostało podziurawione kulami, „nasączone naftą” i podpalone. Wciąż żył, gdy płomienie trawiły jego ciało, a tłum patrzył, jak wije się z bólu. Nie dokonano żadnych aresztowań.

I wojna światowa zakończyła się 11 listopada 1918 roku.

WWI - THE BATTLE OF THE SOMME 1 JULY - 18 NOVEMBER 1916

Kontynuuj w Storyteller

Afroamerykanin Jordan Jameson został zlinczowany 11 listopada 1919 roku na rynku w Magnolia, w hrabstwie Columbia w stanie Arkansas. Duży biały tłum schwytał Jamesona po tym, jak rzekomo postrzelił lokalnego szeryfa. Przywiązali go do słupa i spalili żywcem.

Po oskarżeniu trzech czarnoskórych mężczyzn o zabicie policjanta, gdy tłum dowiedział się, że bracia są poza ich zasięgiem, skierował swój gniew na czarnoskórą społeczność. Tłum 300 białych grasował po czarnoskórej części miasta, gdy napotkał 4 czarnoskórych mężczyzn; obie strony zaczęły do siebie strzelać, a Afroamerykanin Bannel Fields został ranny strzałem w głowę.

17 listopada Prokurator Generalny A. Mitchell Palmer złożył raport Kongresowi na temat zagrożenia, jakie anarchiści i bolszewicy stanowili dla rządu. Ponad połowa raportu dokumentowała radykalizm w społeczności czarnoskórych oraz „otwarty opór”, do którego nawoływali czarnoskórzy przywódcy w odpowiedzi na przemoc na tle rasowym i letnie zamieszki. Obwiniał przywództwo czarnoskórej społeczności za „źle kierowaną reakcję na zamieszki rasowe... We wszystkich dyskusjach na temat niedawnych zamieszek rasowych przeciwko czarnoskórym odzwierciedla się nuta dumy, że Murzyn odnalazł siebie, że 'odparł atak', że nigdy więcej nie podda się potulnie przemocy i zastraszaniu”. Opisywał „niebezpiecznego ducha buntu i zemsty działającego wśród murzyńskich przywódców”.

A. Mitchell Palmer

Kontynuuj w Storyteller

Zabójstwa w tartaku w Bogalusie były atakiem na tle rasowym, w którym 22 listopada 1919 roku zginęło czterech organizatorów związkowych. Atak został zorganizowany przez białą grupę paramilitarną Self-Preservation and Loyalty League (SPLL) w Thibodaux w Luizjanie. Byli oni wspierani przez właścicieli Great Southern Lumber Company, gigantycznej korporacji drzewnej, która miała nadzieję zapobiec organizacji związkowej oraz połączeniu czarnoskórych i białych organizacji pracowniczych.

Protesty i apele do rządu federalnego trwały tygodniami. List od National Equal Rights League, datowany na 25 listopada, odwoływał się do międzynarodowego rzecznictwa Wilsona na rzecz praw człowieka: „Apelujemy do Pana, aby Pana kraj podjął wobec swojej mniejszości rasowej to, co zmusił Pan Polskę i Austrię do podjęcia wobec ich mniejszości rasowych”.

W niedzielę, 2 listopada 1919 roku, Paul Jones rzekomo zaatakował białą kobietę około 2 mile (3,2 km) za Macon. Paul Jones był ścigany przez miasto, aż został zapędzony w kozi róg w wagonie kolejowym, gdzie kobieta zidentyfikowała go jako sprawcę. Biały tłum liczący 400 osób szybko się zebrał i pomimo protestów szeryfa Jamesa R. Hicksa, schwytali Jonesa. Jego ciało zostało podziurawione kulami, „nasączone naftą” i podpalone. Wciąż żył, gdy płomienie trawiły jego ciało, a tłum patrzył, jak wije się z bólu. Nie dokonano żadnych aresztowań.

I wojna światowa zakończyła się 11 listopada 1918 roku.

WWI - THE BATTLE OF THE SOMME 1 JULY - 18 NOVEMBER 1916

Kontynuuj w Storyteller

Afroamerykanin Jordan Jameson został zlinczowany 11 listopada 1919 roku na rynku w Magnolia, w hrabstwie Columbia w stanie Arkansas. Duży biały tłum schwytał Jamesona po tym, jak rzekomo postrzelił lokalnego szeryfa. Przywiązali go do słupa i spalili żywcem.

Po oskarżeniu trzech czarnoskórych mężczyzn o zabicie policjanta, gdy tłum dowiedział się, że bracia są poza ich zasięgiem, skierował swój gniew na czarnoskórą społeczność. Tłum 300 białych grasował po czarnoskórej części miasta, gdy napotkał 4 czarnoskórych mężczyzn; obie strony zaczęły do siebie strzelać, a Afroamerykanin Bannel Fields został ranny strzałem w głowę.

17 listopada Prokurator Generalny A. Mitchell Palmer złożył raport Kongresowi na temat zagrożenia, jakie anarchiści i bolszewicy stanowili dla rządu. Ponad połowa raportu dokumentowała radykalizm w społeczności czarnoskórych oraz „otwarty opór”, do którego nawoływali czarnoskórzy przywódcy w odpowiedzi na przemoc na tle rasowym i letnie zamieszki. Obwiniał przywództwo czarnoskórej społeczności za „źle kierowaną reakcję na zamieszki rasowe... We wszystkich dyskusjach na temat niedawnych zamieszek rasowych przeciwko czarnoskórym odzwierciedla się nuta dumy, że Murzyn odnalazł siebie, że 'odparł atak', że nigdy więcej nie podda się potulnie przemocy i zastraszaniu”. Opisywał „niebezpiecznego ducha buntu i zemsty działającego wśród murzyńskich przywódców”.

A. Mitchell Palmer

Kontynuuj w Storyteller

Zabójstwa w tartaku w Bogalusie były atakiem na tle rasowym, w którym 22 listopada 1919 roku zginęło czterech organizatorów związkowych. Atak został zorganizowany przez białą grupę paramilitarną Self-Preservation and Loyalty League (SPLL) w Thibodaux w Luizjanie. Byli oni wspierani przez właścicieli Great Southern Lumber Company, gigantycznej korporacji drzewnej, która miała nadzieję zapobiec organizacji związkowej oraz połączeniu czarnoskórych i białych organizacji pracowniczych.

Protesty i apele do rządu federalnego trwały tygodniami. List od National Equal Rights League, datowany na 25 listopada, odwoływał się do międzynarodowego rzecznictwa Wilsona na rzecz praw człowieka: „Apelujemy do Pana, aby Pana kraj podjął wobec swojej mniejszości rasowej to, co zmusił Pan Polskę i Austrię do podjęcia wobec ich mniejszości rasowych”.