Sprawdź najbardziej pamiętne wydarzenia November 1962 n.e..
Oznaki nadchodzących kłopotów pojawiły się na początku listopada 1962 roku, kiedy rezydent 5. Dywizji Sarawaku, Richard Morris (Australijczyk), stacjonujący w Limbang (położonym między dwiema częściami Brunei), otrzymał stosowne informacje. Policja Special Branch z Kuching odwiedziła Limbang, ale znalazła jedynie nielegalne mundury z naszywkami TNKU.
Lokalni i krajowi liderzy Republikanów zachęcali Nixona do rzucenia wyzwania urzędującemu Patowi Brownowi w wyborach na gubernatora Kalifornii w 1962 roku. Mimo początkowej niechęci, Nixon przystąpił do wyścigu. Kampanię przyćmiły publiczne podejrzenia, że Nixon traktuje ten urząd jako odskocznię do kolejnego startu w wyborach prezydenckich, pewien opór ze strony skrajnej prawicy partii oraz jego własny brak zainteresowania byciem gubernatorem Kalifornii. Nixon miał nadzieję, że udana kampania potwierdzi jego status jako wiodącego aktywnego polityka republikańskiego w kraju i zapewni mu pozycję głównego gracza w polityce krajowej. Zamiast tego przegrał z Brownem różnicą ponad pięciu punktów procentowych, a porażka ta była powszechnie uważana za koniec jego kariery politycznej.
Oznaki nadchodzących kłopotów pojawiły się na początku listopada 1962 roku, kiedy rezydent 5. Dywizji Sarawaku, Richard Morris (Australijczyk), stacjonujący w Limbang (położonym między dwiema częściami Brunei), otrzymał stosowne informacje. Policja Special Branch z Kuching odwiedziła Limbang, ale znalazła jedynie nielegalne mundury z naszywkami TNKU.
Lokalni i krajowi liderzy Republikanów zachęcali Nixona do rzucenia wyzwania urzędującemu Patowi Brownowi w wyborach na gubernatora Kalifornii w 1962 roku. Mimo początkowej niechęci, Nixon przystąpił do wyścigu. Kampanię przyćmiły publiczne podejrzenia, że Nixon traktuje ten urząd jako odskocznię do kolejnego startu w wyborach prezydenckich, pewien opór ze strony skrajnej prawicy partii oraz jego własny brak zainteresowania byciem gubernatorem Kalifornii. Nixon miał nadzieję, że udana kampania potwierdzi jego status jako wiodącego aktywnego polityka republikańskiego w kraju i zapewni mu pozycję głównego gracza w polityce krajowej. Zamiast tego przegrał z Brownem różnicą ponad pięciu punktów procentowych, a porażka ta była powszechnie uważana za koniec jego kariery politycznej.
