Sprawdź najbardziej pamiętne wydarzenia October 1955 n.e..
Ponad 100 dziennikarzy czekało w Balmoral, gdy 1 października 1955 roku Eden przybył, by omówić małżeństwo z królową i Margaret. Lord Kilmuir, Lord Kanclerz, przygotował w tamtym miesiącu tajny dokument rządowy dotyczący proponowanego małżeństwa.
12 października Townsend wrócił z Brukseli jako adorator Margaret. Rodzina królewska opracowała system, w którym nie gościła Townsenda, ale on i Margaret oficjalnie spotykali się na przyjęciach organizowanych przez przyjaciół, takich jak Mark Bonham Carter. Sondaż Gallupa wykazał, że 59% Brytyjczyków popiera ich małżeństwo, a 17% jest przeciwnych. Kobiety z East Endu w Londynie krzyczały do księżniczki: „Dalej, Marg, zrób to, co chcesz”. Chociaż w tym czasie pary nigdy nie widziano razem publicznie, powszechnie uważano, że wezmą ślub. Tłumy czekały przed Clarence House, a globalna publiczność czytała codzienne aktualizacje i plotki na pierwszych stronach gazet.
Margaret mogła powiedzieć Townsendowi już 12 października, że rządowy i rodzinny sprzeciw wobec ich małżeństwa nie zmienił się; możliwe, że ani oni, ani królowa nie rozumieli w pełni aż do tamtego roku, jak trudnym uczyniła ustawa z 1772 roku królewskie małżeństwo bez zgody monarchy.
„W tym kraju nie mówi się o niczym innym poza sprawami księżniczki Margaret”, napisał The Guardian 15 października. „TERAZ – NARÓD CZEKA” było typowym nagłówkiem.
Ponieważ nie było żadnego ogłoszenia – 17 października Daily Mirror pokazał zdjęcie lewej dłoni Margaret z nagłówkiem „NADAL BRAK PIERŚCIONKA!” – prasa zastanawiała się dlaczego. Parlamentarzyści „są szczerze zdumieni sposobem, w jaki ta sprawa została rozegrana”, napisał News Chronicle. „Jeśli ślub ma się odbyć, pytają, dlaczego nie ogłosić tego szybko? Jeśli ślubu ma nie być, dlaczego pozwalać parze na dalsze spotkania bez wyraźnego zdementowania plotek?”.
Obserwatorzy zinterpretowali prośbę Pałacu Buckingham skierowaną do prasy o uszanowanie prywatności Margaret – po raz pierwszy pałac omówił niedawne życie osobiste księżniczki – jako dowód na rychłe ogłoszenie zaręczyn, prawdopodobnie przed otwarciem parlamentu 25 października.
W referendum w sprawie przyszłości Państwa Wietnam, przeprowadzonym 23 października 1955 roku, Diệm sfałszował głosowanie nadzorowane przez swojego brata Ngô Đình Nhu i przypisał sobie 98,2 procent głosów, w tym 133% w Sajgonie. Jego amerykańscy doradcy zalecali bardziej skromną przewagę "60 do 70 procent". Diệm jednak postrzegał wybory jako test władzy.
W czerwcu Kroger przejął Krambo Food Stores, Inc. z Appleton w stanie Wisconsin.
Wpływowy artykuł redakcyjny z 26 października w The Times, stwierdzający, że „Siostra KRÓLOWEJ poślubiająca rozwodnika (nawet jeśli jest stroną niewinną) byłaby nieodwołalnie zdyskwalifikowana z pełnienia swojej roli w istotnej funkcji królewskiej”, reprezentował pogląd establishmentu na to, co uważa się za potencjalnie niebezpieczny kryzys.
Gates urodził się w Seattle w stanie Waszyngton 28 października 1955 roku.
W ostatecznym projekcie planu z 28 października 1955 roku Margaret miała ogłosić, że poślubi Townsenda i opuści linię sukcesji. Zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami Anthony'ego Edena, królowa miała skonsultować się z rządami Wielkiej Brytanii i Wspólnoty Narodów, a następnie poprosić je o zmianę ustawy z 1772 roku. Eden miał powiedzieć parlamentowi, że jest ona „niezgodna z nowoczesnymi warunkami”; Kilmuir oszacował, że 75% Brytyjczyków poparłoby zezwolenie na małżeństwo. Doradził Edenowi, że ustawa z 1772 roku jest wadliwa i być może w ogóle nie ma zastosowania do Margaret.
Dziennik The Daily Mirror z 28 października omówił artykuł redakcyjny The Times pod nagłówkiem „TEN OKRUTNY PLAN MUSI ZOSTAĆ UJAWNIONY”. Choć Małgorzata i Townsend przeczytali artykuł redakcyjny, który gazeta potępiła jako pochodzący z „zakurzonego świata i zapomnianej epoki”, podjęli już wcześniej decyzję i napisali oświadczenie. 31 października Małgorzata wydała oświadczenie: Chciałabym, aby wiedziano, że zdecydowałam się nie poślubić kapitana grupy Petera Townsenda. Byłam świadoma, że pod warunkiem zrzeczenia się moich praw do sukcesji, możliwe byłoby zawarcie przeze mnie małżeństwa cywilnego. Jednakże, pamiętając o naukach Kościoła, że małżeństwo chrześcijańskie jest nierozerwalne, i świadoma mojego obowiązku wobec Wspólnoty Narodów, postanowiłam przedłożyć te względy nad inne. Podjęłam tę decyzję całkowicie samodzielnie, a czyniąc to, wzmocniło mnie niezachwiane wsparcie i oddanie kapitana grupy Townsenda. „Całkowicie wyczerpana, całkowicie zdemoralizowana” – powiedziała później Małgorzata – ona i Townsend napisali oświadczenie wspólnie. Odmówiła, gdy Oliver Dawnay, prywatny sekretarz Królowej Matki, poprosił o usunięcie słowa „oddanie”. Pisemne oświadczenie, podpisane „Małgorzata”, było pierwszym oficjalnym potwierdzeniem ich związku. Niektórzy Brytyjczycy byli niedowierzający lub źli, podczas gdy inni, w tym duchowni, byli dumni z księżniczki za wybranie obowiązku i wiary; gazety były podzielone w ocenie tej decyzji. Mass-Observation odnotowało obojętność lub krytykę pary wśród mężczyzn, ale duże zainteresowanie wśród kobiet, niezależnie od tego, czy były za, czy przeciw. Kenneth Tynan, John Minton, Ronald Searle i inni podpisali list otwarty od „młodszego pokolenia”. Opublikowany w Daily Express 4 listopada list stwierdzał, że koniec związku obnażył Establishment i „naszą narodową hipokryzję”.
Ponad 100 dziennikarzy czekało w Balmoral, gdy 1 października 1955 roku Eden przybył, by omówić małżeństwo z królową i Margaret. Lord Kilmuir, Lord Kanclerz, przygotował w tamtym miesiącu tajny dokument rządowy dotyczący proponowanego małżeństwa.
12 października Townsend wrócił z Brukseli jako adorator Margaret. Rodzina królewska opracowała system, w którym nie gościła Townsenda, ale on i Margaret oficjalnie spotykali się na przyjęciach organizowanych przez przyjaciół, takich jak Mark Bonham Carter. Sondaż Gallupa wykazał, że 59% Brytyjczyków popiera ich małżeństwo, a 17% jest przeciwnych. Kobiety z East Endu w Londynie krzyczały do księżniczki: „Dalej, Marg, zrób to, co chcesz”. Chociaż w tym czasie pary nigdy nie widziano razem publicznie, powszechnie uważano, że wezmą ślub. Tłumy czekały przed Clarence House, a globalna publiczność czytała codzienne aktualizacje i plotki na pierwszych stronach gazet.
Margaret mogła powiedzieć Townsendowi już 12 października, że rządowy i rodzinny sprzeciw wobec ich małżeństwa nie zmienił się; możliwe, że ani oni, ani królowa nie rozumieli w pełni aż do tamtego roku, jak trudnym uczyniła ustawa z 1772 roku królewskie małżeństwo bez zgody monarchy.
„W tym kraju nie mówi się o niczym innym poza sprawami księżniczki Margaret”, napisał The Guardian 15 października. „TERAZ – NARÓD CZEKA” było typowym nagłówkiem.
Ponieważ nie było żadnego ogłoszenia – 17 października Daily Mirror pokazał zdjęcie lewej dłoni Margaret z nagłówkiem „NADAL BRAK PIERŚCIONKA!” – prasa zastanawiała się dlaczego. Parlamentarzyści „są szczerze zdumieni sposobem, w jaki ta sprawa została rozegrana”, napisał News Chronicle. „Jeśli ślub ma się odbyć, pytają, dlaczego nie ogłosić tego szybko? Jeśli ślubu ma nie być, dlaczego pozwalać parze na dalsze spotkania bez wyraźnego zdementowania plotek?”.
Obserwatorzy zinterpretowali prośbę Pałacu Buckingham skierowaną do prasy o uszanowanie prywatności Margaret – po raz pierwszy pałac omówił niedawne życie osobiste księżniczki – jako dowód na rychłe ogłoszenie zaręczyn, prawdopodobnie przed otwarciem parlamentu 25 października.
W referendum w sprawie przyszłości Państwa Wietnam, przeprowadzonym 23 października 1955 roku, Diệm sfałszował głosowanie nadzorowane przez swojego brata Ngô Đình Nhu i przypisał sobie 98,2 procent głosów, w tym 133% w Sajgonie. Jego amerykańscy doradcy zalecali bardziej skromną przewagę "60 do 70 procent". Diệm jednak postrzegał wybory jako test władzy.
W czerwcu Kroger przejął Krambo Food Stores, Inc. z Appleton w stanie Wisconsin.
Wpływowy artykuł redakcyjny z 26 października w The Times, stwierdzający, że „Siostra KRÓLOWEJ poślubiająca rozwodnika (nawet jeśli jest stroną niewinną) byłaby nieodwołalnie zdyskwalifikowana z pełnienia swojej roli w istotnej funkcji królewskiej”, reprezentował pogląd establishmentu na to, co uważa się za potencjalnie niebezpieczny kryzys.
Gates urodził się w Seattle w stanie Waszyngton 28 października 1955 roku.
W ostatecznym projekcie planu z 28 października 1955 roku Margaret miała ogłosić, że poślubi Townsenda i opuści linię sukcesji. Zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami Anthony'ego Edena, królowa miała skonsultować się z rządami Wielkiej Brytanii i Wspólnoty Narodów, a następnie poprosić je o zmianę ustawy z 1772 roku. Eden miał powiedzieć parlamentowi, że jest ona „niezgodna z nowoczesnymi warunkami”; Kilmuir oszacował, że 75% Brytyjczyków poparłoby zezwolenie na małżeństwo. Doradził Edenowi, że ustawa z 1772 roku jest wadliwa i być może w ogóle nie ma zastosowania do Margaret.
Dziennik The Daily Mirror z 28 października omówił artykuł redakcyjny The Times pod nagłówkiem „TEN OKRUTNY PLAN MUSI ZOSTAĆ UJAWNIONY”. Choć Małgorzata i Townsend przeczytali artykuł redakcyjny, który gazeta potępiła jako pochodzący z „zakurzonego świata i zapomnianej epoki”, podjęli już wcześniej decyzję i napisali oświadczenie. 31 października Małgorzata wydała oświadczenie: Chciałabym, aby wiedziano, że zdecydowałam się nie poślubić kapitana grupy Petera Townsenda. Byłam świadoma, że pod warunkiem zrzeczenia się moich praw do sukcesji, możliwe byłoby zawarcie przeze mnie małżeństwa cywilnego. Jednakże, pamiętając o naukach Kościoła, że małżeństwo chrześcijańskie jest nierozerwalne, i świadoma mojego obowiązku wobec Wspólnoty Narodów, postanowiłam przedłożyć te względy nad inne. Podjęłam tę decyzję całkowicie samodzielnie, a czyniąc to, wzmocniło mnie niezachwiane wsparcie i oddanie kapitana grupy Townsenda. „Całkowicie wyczerpana, całkowicie zdemoralizowana” – powiedziała później Małgorzata – ona i Townsend napisali oświadczenie wspólnie. Odmówiła, gdy Oliver Dawnay, prywatny sekretarz Królowej Matki, poprosił o usunięcie słowa „oddanie”. Pisemne oświadczenie, podpisane „Małgorzata”, było pierwszym oficjalnym potwierdzeniem ich związku. Niektórzy Brytyjczycy byli niedowierzający lub źli, podczas gdy inni, w tym duchowni, byli dumni z księżniczki za wybranie obowiązku i wiary; gazety były podzielone w ocenie tej decyzji. Mass-Observation odnotowało obojętność lub krytykę pary wśród mężczyzn, ale duże zainteresowanie wśród kobiet, niezależnie od tego, czy były za, czy przeciw. Kenneth Tynan, John Minton, Ronald Searle i inni podpisali list otwarty od „młodszego pokolenia”. Opublikowany w Daily Express 4 listopada list stwierdzał, że koniec związku obnażył Establishment i „naszą narodową hipokryzję”.
