Co się stało? October 1956 n.e.

W październiku 1956 r. francuskie siły powietrzne przechwyciły marokański samolot DC-3 lecący do Tunisu, na pokładzie którego znajdowali się Ahmed Ben Bella, Mohammed Boudiaf, Mohamed Khider i Hocine Aït Ahmed, i zmusiły go do lądowania w Algierze. Lacoste nakazał aresztować i uwięzić zewnętrznych przywódców politycznych FLN na czas trwania wojny. Działanie to spowodowało, że pozostali przywódcy rebeliantów zaostrzyli swoje stanowisko.

Robert Lacoste ImageAhmed Ben Bella ImageMohammed Boudiaf ImageMohamed Khider ImageHocine Aït Ahmed Image

Kontynuuj w Storyteller

Urodzona 1 października 1956 roku w Eastbourne, w hrabstwie Sussex.

6 października 1956 roku László Rajk, który został stracony przez rząd Rákosiego, został ponownie pochowany podczas poruszającej ceremonii, która wzmocniła opozycję partyjną.

László Rajk

Kontynuuj w Storyteller

Do 22 października 1956 roku studenci Politechniki reaktywowali zakazany związek studencki MEFESZ.

Studenci Politechniki zorganizowali 23 października demonstrację, która zapoczątkowała ciąg wydarzeń prowadzących bezpośrednio do rewolucji.

Popołudniu 23 października 1956 roku około 20 400 protestujących zebrało się obok pomnika Józefa Bema — bohatera narodowego Polski i Węgier.

József Bem statue

Kontynuuj w Storyteller

Duży tłum zebrał się pod budynkiem Radia Budapeszt, który był silnie strzeżony przez ÁVH. Punkt zapalny osiągnięto, gdy delegacja próbująca nadać swoje żądania została zatrzymana, a tłum stawał się coraz bardziej niespokojny w miarę rozprzestrzeniania się plotek, że protestujący zostali zastrzeleni. Z górnych okien rzucono gaz łzawiący, a ÁVH otworzyło ogień do tłumu, zabijając wiele osób. ÁVH próbowało uzupełnić zapasy, ukrywając broń w karetce pogotowia, ale tłum wykrył podstęp i ją przejął. Węgierscy żołnierze wysłani, by wesprzeć ÁVH, zawiedli, a następnie, zrywając czerwone gwiazdy ze swoich czapek, stanęli po stronie tłumu. Sprowokowani atakiem ÁVH, protestujący zareagowali gwałtownie. Radiowozy zostały podpalone, broń została przejęta z magazynów wojskowych i rozdana masom, a symbole reżimu komunistycznego zostały zniszczone.

W nocy 23 października sekretarz Węgierskiej Partii Pracujących Ernő Gerő poprosił o radziecką interwencję wojskową, „aby stłumić demonstrację, która osiągała coraz większą i bezprecedensową skalę”. Radzieckie kierownictwo opracowało plany awaryjne interwencji na Węgrzech na kilka miesięcy wcześniej.

Ernő Gerő

Kontynuuj w Storyteller

O godzinie 20:00 I sekretarz Ernő Gerő wygłosił przemówienie, w którym potępił żądania pisarzy i studentów.

Ernő Gerő

Kontynuuj w Storyteller

Rozgniewani twardym stanowiskiem Gerő, niektórzy demonstranci postanowili zrealizować jedno ze swoich żądań: usunięcie 9,1-metrowego (30 stóp) brązowego pomnika Stalina, wzniesionego w 1951 roku w miejscu kościoła, który zburzono, aby zrobić miejsce dla monumentu. Do godziny 21:30 pomnik został obalony, a tłumy świętowały, umieszczając węgierskie flagi w butach Stalina, które były wszystkim, co pozostało z posągu.

Ernő Gerő

Kontynuuj w Storyteller

Do godziny 02:00 24 października, działając zgodnie z rozkazami radzieckiego ministra obrony Gieorgija Żukowa, sowieckie czołgi wjechały do Budapesztu.

Georgy Zhukov

Kontynuuj w Storyteller

24 października Prezydium Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego (Biuro Polityczne) omówiło wstrząsy polityczne w Polsce i na Węgrzech.

24 października Imre Nagy zastąpił Andrása Hegedüsa na stanowisku premiera. W radiu Nagy wezwał do zakończenia przemocy i obiecał zainicjować reformy polityczne, które zostały odłożone na półkę trzy lata wcześniej. Ludność nadal się zbroiła, podczas gdy wybuchały sporadyczne akty przemocy.

András HegedüsImre Nagy

Kontynuuj w Storyteller

Do południa 24 października sowieckie czołgi stacjonowały przed budynkiem Parlamentu, a sowieccy żołnierze strzegli kluczowych mostów i skrzyżowań. Uzbrojeni rewolucjoniści szybko zbudowali barykady, aby bronić Budapesztu, i według doniesień już przed południem zdobyli niektóre sowieckie czołgi.

25 października tłum protestujących zebrał się przed budynkiem Parlamentu. Jednostki ÁVH zaczęły strzelać do tłumu z dachów sąsiednich budynków. Niektórzy sowieccy żołnierze odpowiedzieli ogniem w stronę ÁVH, błędnie sądząc, że to oni są celem ostrzału. Zaopatrzeni w broń zabraną ÁVH lub otrzymaną od węgierskich żołnierzy, którzy przyłączyli się do powstania, niektórzy ludzie w tłumie zaczęli strzelać w odpowiedzi.

W mieście Kecskemét 26 października demonstracje przed siedzibą Urzędu Bezpieczeństwa i lokalnym więzieniem doprowadziły do działań wojskowych III Korpusu na rozkaz generała dywizji Lajosa Gyurkó, w wyniku których siedmiu protestujących zostało zastrzelonych, a kilku organizatorów aresztowano.

27 października jednostki wojskowe zostały sprowadzone w celu zabezpieczenia Csepel i przywrócenia porządku.

Węgierski generał Béla Király, uwolniony z dożywocia za przestępstwa polityczne i działający przy wsparciu rządu Nagya, dążył do przywrócenia porządku poprzez zjednoczenie elementów policji, wojska i grup powstańczych w Gwardię Narodową. 28 października ustalono zawieszenie broni.

Béla Király

Kontynuuj w Storyteller

Od 1954 roku, jako dyrektor generalny Ministerstwa Obrony, Peres był zaangażowany w planowanie wojny sueskiej w 1956 roku, we współpracy z Francją i Wielką Brytanią przeciwko Egiptowi.

Od 24 do 29 października odnotowano jednak 71 przypadków starć zbrojnych między wojskiem a ludnością w pięćdziesięciu miejscowościach, począwszy od obrony przed atakami na cele cywilne i wojskowe, aż po walki z powstańcami, w zależności od dowódcy.

Jednostki wojskowe wycofały się z Csepel 29 października, po czym rebelianci przejęli kontrolę nad tym obszarem.

Po pewnej debacie, 30 października Prezydium zdecydowało nie usuwać nowego rządu węgierskiego.

30 października siły Király'ego zaatakowały budynek Komitetu Centralnego Partii Komunistycznej.

Béla Király

Kontynuuj w Storyteller

Lokalne rady rewolucyjne powstały na całych Węgrzech, na ogół bez udziału zajętego sprawami wewnętrznymi rządu krajowego w Budapeszcie, i przejęły różne obowiązki samorządu lokalnego od rozwiązanej partii komunistycznej. Do 30 października rady te zostały oficjalnie usankcjonowane przez Węgierską Partię Pracujących, a rząd Nagya poprosił o ich wsparcie jako "autonomiczne, demokratyczne organy lokalne utworzone podczas rewolucji".

Do 30 października większość wojsk sowieckich wycofała się z Budapesztu do garnizonów na węgierskiej prowincji.

30 października uzbrojeni protestujący zaatakowali oddział ÁVH strzegący siedziby Węgierskiej Partii Pracujących w Budapeszcie na Köztársaság tér (Placu Republiki), podżegani plotkami o przetrzymywanych tam więźniach oraz wcześniejszymi strzałami do demonstrantów oddanymi przez ÁVH w mieście Mosonmagyaróvár.

W październiku 1956 r. francuskie siły powietrzne przechwyciły marokański samolot DC-3 lecący do Tunisu, na pokładzie którego znajdowali się Ahmed Ben Bella, Mohammed Boudiaf, Mohamed Khider i Hocine Aït Ahmed, i zmusiły go do lądowania w Algierze. Lacoste nakazał aresztować i uwięzić zewnętrznych przywódców politycznych FLN na czas trwania wojny. Działanie to spowodowało, że pozostali przywódcy rebeliantów zaostrzyli swoje stanowisko.

Robert Lacoste ImageAhmed Ben Bella ImageMohammed Boudiaf ImageMohamed Khider ImageHocine Aït Ahmed Image

Kontynuuj w Storyteller

Urodzona 1 października 1956 roku w Eastbourne, w hrabstwie Sussex.

6 października 1956 roku László Rajk, który został stracony przez rząd Rákosiego, został ponownie pochowany podczas poruszającej ceremonii, która wzmocniła opozycję partyjną.

László Rajk

Kontynuuj w Storyteller

Do 22 października 1956 roku studenci Politechniki reaktywowali zakazany związek studencki MEFESZ.

Studenci Politechniki zorganizowali 23 października demonstrację, która zapoczątkowała ciąg wydarzeń prowadzących bezpośrednio do rewolucji.

Popołudniu 23 października 1956 roku około 20 400 protestujących zebrało się obok pomnika Józefa Bema — bohatera narodowego Polski i Węgier.

József Bem statue

Kontynuuj w Storyteller

Duży tłum zebrał się pod budynkiem Radia Budapeszt, który był silnie strzeżony przez ÁVH. Punkt zapalny osiągnięto, gdy delegacja próbująca nadać swoje żądania została zatrzymana, a tłum stawał się coraz bardziej niespokojny w miarę rozprzestrzeniania się plotek, że protestujący zostali zastrzeleni. Z górnych okien rzucono gaz łzawiący, a ÁVH otworzyło ogień do tłumu, zabijając wiele osób. ÁVH próbowało uzupełnić zapasy, ukrywając broń w karetce pogotowia, ale tłum wykrył podstęp i ją przejął. Węgierscy żołnierze wysłani, by wesprzeć ÁVH, zawiedli, a następnie, zrywając czerwone gwiazdy ze swoich czapek, stanęli po stronie tłumu. Sprowokowani atakiem ÁVH, protestujący zareagowali gwałtownie. Radiowozy zostały podpalone, broń została przejęta z magazynów wojskowych i rozdana masom, a symbole reżimu komunistycznego zostały zniszczone.

W nocy 23 października sekretarz Węgierskiej Partii Pracujących Ernő Gerő poprosił o radziecką interwencję wojskową, „aby stłumić demonstrację, która osiągała coraz większą i bezprecedensową skalę”. Radzieckie kierownictwo opracowało plany awaryjne interwencji na Węgrzech na kilka miesięcy wcześniej.

Ernő Gerő

Kontynuuj w Storyteller

O godzinie 20:00 I sekretarz Ernő Gerő wygłosił przemówienie, w którym potępił żądania pisarzy i studentów.

Ernő Gerő

Kontynuuj w Storyteller

Rozgniewani twardym stanowiskiem Gerő, niektórzy demonstranci postanowili zrealizować jedno ze swoich żądań: usunięcie 9,1-metrowego (30 stóp) brązowego pomnika Stalina, wzniesionego w 1951 roku w miejscu kościoła, który zburzono, aby zrobić miejsce dla monumentu. Do godziny 21:30 pomnik został obalony, a tłumy świętowały, umieszczając węgierskie flagi w butach Stalina, które były wszystkim, co pozostało z posągu.

Ernő Gerő

Kontynuuj w Storyteller

Do godziny 02:00 24 października, działając zgodnie z rozkazami radzieckiego ministra obrony Gieorgija Żukowa, sowieckie czołgi wjechały do Budapesztu.

Georgy Zhukov

Kontynuuj w Storyteller

24 października Prezydium Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego (Biuro Polityczne) omówiło wstrząsy polityczne w Polsce i na Węgrzech.

24 października Imre Nagy zastąpił Andrása Hegedüsa na stanowisku premiera. W radiu Nagy wezwał do zakończenia przemocy i obiecał zainicjować reformy polityczne, które zostały odłożone na półkę trzy lata wcześniej. Ludność nadal się zbroiła, podczas gdy wybuchały sporadyczne akty przemocy.

András HegedüsImre Nagy

Kontynuuj w Storyteller

Do południa 24 października sowieckie czołgi stacjonowały przed budynkiem Parlamentu, a sowieccy żołnierze strzegli kluczowych mostów i skrzyżowań. Uzbrojeni rewolucjoniści szybko zbudowali barykady, aby bronić Budapesztu, i według doniesień już przed południem zdobyli niektóre sowieckie czołgi.

25 października tłum protestujących zebrał się przed budynkiem Parlamentu. Jednostki ÁVH zaczęły strzelać do tłumu z dachów sąsiednich budynków. Niektórzy sowieccy żołnierze odpowiedzieli ogniem w stronę ÁVH, błędnie sądząc, że to oni są celem ostrzału. Zaopatrzeni w broń zabraną ÁVH lub otrzymaną od węgierskich żołnierzy, którzy przyłączyli się do powstania, niektórzy ludzie w tłumie zaczęli strzelać w odpowiedzi.

W mieście Kecskemét 26 października demonstracje przed siedzibą Urzędu Bezpieczeństwa i lokalnym więzieniem doprowadziły do działań wojskowych III Korpusu na rozkaz generała dywizji Lajosa Gyurkó, w wyniku których siedmiu protestujących zostało zastrzelonych, a kilku organizatorów aresztowano.

27 października jednostki wojskowe zostały sprowadzone w celu zabezpieczenia Csepel i przywrócenia porządku.

Węgierski generał Béla Király, uwolniony z dożywocia za przestępstwa polityczne i działający przy wsparciu rządu Nagya, dążył do przywrócenia porządku poprzez zjednoczenie elementów policji, wojska i grup powstańczych w Gwardię Narodową. 28 października ustalono zawieszenie broni.

Béla Király

Kontynuuj w Storyteller

Od 1954 roku, jako dyrektor generalny Ministerstwa Obrony, Peres był zaangażowany w planowanie wojny sueskiej w 1956 roku, we współpracy z Francją i Wielką Brytanią przeciwko Egiptowi.

Od 24 do 29 października odnotowano jednak 71 przypadków starć zbrojnych między wojskiem a ludnością w pięćdziesięciu miejscowościach, począwszy od obrony przed atakami na cele cywilne i wojskowe, aż po walki z powstańcami, w zależności od dowódcy.

Jednostki wojskowe wycofały się z Csepel 29 października, po czym rebelianci przejęli kontrolę nad tym obszarem.

Po pewnej debacie, 30 października Prezydium zdecydowało nie usuwać nowego rządu węgierskiego.

30 października siły Király'ego zaatakowały budynek Komitetu Centralnego Partii Komunistycznej.

Béla Király

Kontynuuj w Storyteller

Lokalne rady rewolucyjne powstały na całych Węgrzech, na ogół bez udziału zajętego sprawami wewnętrznymi rządu krajowego w Budapeszcie, i przejęły różne obowiązki samorządu lokalnego od rozwiązanej partii komunistycznej. Do 30 października rady te zostały oficjalnie usankcjonowane przez Węgierską Partię Pracujących, a rząd Nagya poprosił o ich wsparcie jako "autonomiczne, demokratyczne organy lokalne utworzone podczas rewolucji".

Do 30 października większość wojsk sowieckich wycofała się z Budapesztu do garnizonów na węgierskiej prowincji.

30 października uzbrojeni protestujący zaatakowali oddział ÁVH strzegący siedziby Węgierskiej Partii Pracujących w Budapeszcie na Köztársaság tér (Placu Republiki), podżegani plotkami o przetrzymywanych tam więźniach oraz wcześniejszymi strzałami do demonstrantów oddanymi przez ÁVH w mieście Mosonmagyaróvár.