Co się stało? September 1894 n.e.

Na początku września Li Hongzhang postanowił wzmocnić chińskie siły w Pjongjangu, wykorzystując flotę Beiyang do eskortowania transportowców do ujścia rzeki Taedong. Około 4500 dodatkowych żołnierzy stacjonujących w Zhili miało zostać przegrupowanych. 12 września połowa żołnierzy zaokrętowała się w Dagu na pięć specjalnie wyczarterowanych transportowców i skierowała się do Dalian, gdzie dwa dni później, 14 września, dołączyło do nich kolejne 2000 żołnierzy.

Li Hongzhang Image

Kontynuuj w Storyteller

Wielki pożar w Hinckley był pożarem w lasach sosnowych w amerykańskim stanie Minnesota we wrześniu 1894 roku, który strawił obszar co najmniej 200 000 akrów (810 km2; 310 mil kwadratowych) (być może ponad 250 000 akrów [1000 km2; 390 mil kwadratowych]), w tym miasto Hinckley. Oficjalna liczba ofiar śmiertelnych wyniosła 418; rzeczywista liczba była prawdopodobnie wyższa.

Początkowo admirał Ding chciał wysłać transportowce pod lekką eskortą zaledwie kilku okrętów, podczas gdy główne siły floty Beiyang miały zlokalizować i zaatakować bezpośrednio Połączoną Flotę, aby uniemożliwić Japończykom przechwycenie konwoju. Jednak pojawienie się japońskich krążowników Yoshino i Naniwa podczas misji rozpoznawczej w pobliżu Weihaiwei pokrzyżowało te plany. Chińczycy wzięli je za główną flotę japońską. W rezultacie 12 września cała flota Beiyang opuściła Dalian, kierując się do Weihaiwei, docierając w pobliże półwyspu Shandong następnego dnia.

15 września Cesarska Armia Japońska skoncentrowała się na mieście Pjongjang z kilku kierunków. Japończycy zaatakowali miasto i ostatecznie pokonali Chińczyków atakiem od tyłu; obrońcy skapitulowali. Wykorzystując ulewne deszcze w nocy, pozostali chińscy żołnierze uciekli z Pjongjangu i skierowali się na północny wschód w stronę nadmorskiego miasta Uiju. Straty chińskie wyniosły 2000 zabitych i około 4000 rannych, podczas gdy straty japońskie wyniosły 102 zabitych, 433 rannych i 33 zaginionych. Wczesnym rankiem 16 września cała armia japońska wkroczyła do Pjongjangu.

Battle of Pyongyang painting Image

Kontynuuj w Storyteller

Chińskie okręty wojenne spędziły cały dzień na patrolowaniu obszaru, czekając na Japończyków. Jednak ponieważ nie zauważono japońskiej floty, admirał Ding zdecydował o powrocie do Dalian, docierając do portu rano 15 września.

Admirał Ding słusznie założył, że kolejna chińska linia obrony zostanie ustanowiona na rzece Jalu i zdecydował o przegrupowaniu tam zaokrętowanych żołnierzy. 16 września konwój pięciu statków transportowych wypłynął z zatoki Dalian pod eskortą okrętów floty Beiyang, w tym dwóch pancerników, Dingyuan i Zhenyuan. Po dotarciu do ujścia rzeki Jalu transportowce wyokrętowały żołnierzy, a operacja desantowa trwała do następnego ranka.

17 września 1894 roku japońska Połączona Flota napotkała chińską flotę Beiyang u ujścia rzeki Jalu. Bitwa morska, która trwała od późnego ranka do zmierzchu, zakończyła się zwycięstwem Japonii. Chociaż Chińczykom udało się wysadzić 4500 żołnierzy w pobliżu rzeki Jalu, do zachodu słońca flota Beiyang była bliska całkowitego upadku; większość floty uciekła lub została zatopiona, a dwa największe okręty, Dingyuan i Zhenyuan, miały niemal wyczerpaną amunicję. Cesarska Marynarka Wojenna Japonii zniszczyła osiem z dziesięciu chińskich okrętów wojennych, zapewniając Japonii panowanie na Morzu Żółtym. Głównymi czynnikami japońskiego zwycięstwa była przewaga w prędkości i sile ognia. Zwycięstwo złamało morale chińskich sił morskich. Bitwa u ujścia rzeki Jalu była największym starciem morskim wojny i stanowiła wielkie zwycięstwo propagandowe Japonii.

Battle of The Yalu River painting Image

Kontynuuj w Storyteller

Na początku września Li Hongzhang postanowił wzmocnić chińskie siły w Pjongjangu, wykorzystując flotę Beiyang do eskortowania transportowców do ujścia rzeki Taedong. Około 4500 dodatkowych żołnierzy stacjonujących w Zhili miało zostać przegrupowanych. 12 września połowa żołnierzy zaokrętowała się w Dagu na pięć specjalnie wyczarterowanych transportowców i skierowała się do Dalian, gdzie dwa dni później, 14 września, dołączyło do nich kolejne 2000 żołnierzy.

Li Hongzhang Image

Kontynuuj w Storyteller

Wielki pożar w Hinckley był pożarem w lasach sosnowych w amerykańskim stanie Minnesota we wrześniu 1894 roku, który strawił obszar co najmniej 200 000 akrów (810 km2; 310 mil kwadratowych) (być może ponad 250 000 akrów [1000 km2; 390 mil kwadratowych]), w tym miasto Hinckley. Oficjalna liczba ofiar śmiertelnych wyniosła 418; rzeczywista liczba była prawdopodobnie wyższa.

Początkowo admirał Ding chciał wysłać transportowce pod lekką eskortą zaledwie kilku okrętów, podczas gdy główne siły floty Beiyang miały zlokalizować i zaatakować bezpośrednio Połączoną Flotę, aby uniemożliwić Japończykom przechwycenie konwoju. Jednak pojawienie się japońskich krążowników Yoshino i Naniwa podczas misji rozpoznawczej w pobliżu Weihaiwei pokrzyżowało te plany. Chińczycy wzięli je za główną flotę japońską. W rezultacie 12 września cała flota Beiyang opuściła Dalian, kierując się do Weihaiwei, docierając w pobliże półwyspu Shandong następnego dnia.

15 września Cesarska Armia Japońska skoncentrowała się na mieście Pjongjang z kilku kierunków. Japończycy zaatakowali miasto i ostatecznie pokonali Chińczyków atakiem od tyłu; obrońcy skapitulowali. Wykorzystując ulewne deszcze w nocy, pozostali chińscy żołnierze uciekli z Pjongjangu i skierowali się na północny wschód w stronę nadmorskiego miasta Uiju. Straty chińskie wyniosły 2000 zabitych i około 4000 rannych, podczas gdy straty japońskie wyniosły 102 zabitych, 433 rannych i 33 zaginionych. Wczesnym rankiem 16 września cała armia japońska wkroczyła do Pjongjangu.

Battle of Pyongyang painting Image

Kontynuuj w Storyteller

Chińskie okręty wojenne spędziły cały dzień na patrolowaniu obszaru, czekając na Japończyków. Jednak ponieważ nie zauważono japońskiej floty, admirał Ding zdecydował o powrocie do Dalian, docierając do portu rano 15 września.

Admirał Ding słusznie założył, że kolejna chińska linia obrony zostanie ustanowiona na rzece Jalu i zdecydował o przegrupowaniu tam zaokrętowanych żołnierzy. 16 września konwój pięciu statków transportowych wypłynął z zatoki Dalian pod eskortą okrętów floty Beiyang, w tym dwóch pancerników, Dingyuan i Zhenyuan. Po dotarciu do ujścia rzeki Jalu transportowce wyokrętowały żołnierzy, a operacja desantowa trwała do następnego ranka.

17 września 1894 roku japońska Połączona Flota napotkała chińską flotę Beiyang u ujścia rzeki Jalu. Bitwa morska, która trwała od późnego ranka do zmierzchu, zakończyła się zwycięstwem Japonii. Chociaż Chińczykom udało się wysadzić 4500 żołnierzy w pobliżu rzeki Jalu, do zachodu słońca flota Beiyang była bliska całkowitego upadku; większość floty uciekła lub została zatopiona, a dwa największe okręty, Dingyuan i Zhenyuan, miały niemal wyczerpaną amunicję. Cesarska Marynarka Wojenna Japonii zniszczyła osiem z dziesięciu chińskich okrętów wojennych, zapewniając Japonii panowanie na Morzu Żółtym. Głównymi czynnikami japońskiego zwycięstwa była przewaga w prędkości i sile ognia. Zwycięstwo złamało morale chińskich sił morskich. Bitwa u ujścia rzeki Jalu była największym starciem morskim wojny i stanowiła wielkie zwycięstwo propagandowe Japonii.

Battle of The Yalu River painting Image

Kontynuuj w Storyteller