Diagnoza

W kwietniu 1959 roku został przyjęty do szpitala McLean, gdzie przebywał do maja tego samego roku. Zdiagnozowano u niego schizofrenię paranoidalną. Według klasyfikacji zaburzeń psychicznych DSM, osoba cierpiąca na to zaburzenie jest zazwyczaj zdominowana przez stosunkowo stabilne, często paranoidalne, utrwalone przekonania, które są fałszywe, nadmiernie wyobrażone lub nierealistyczne, czemu zazwyczaj towarzyszą doświadczenia pozornie realnego postrzegania czegoś, co w rzeczywistości nie istnieje. Dalsze oznaki charakteryzują się w szczególności zaburzeniami słuchowymi i percepcyjnymi, brakiem motywacji do życia oraz łagodną depresją kliniczną.

Może zawierać błędy.