Dwudziesta dziewiąta dynastia

Nefaarud I założył 29. dynastię (według relacji zachowanej na papirusie w Muzeum Brooklińskim), pokonując Amyrteosa w otwartej bitwie, a następnie skazując go na śmierć w Memfis. Nefaarud uczynił następnie Mendes swoją stolicą. Po śmierci Nefaaruda dwie rywalizujące frakcje walczyły o tron: jedna popierająca jego syna Muthisa, a druga wspierająca uzurpatora Psammutesa; chociaż Psammutes odniósł sukces, zdołał rządzić tylko przez rok. Psammutes został obalony przez Hakora, który twierdził, że jest wnukiem Nefaaruda I. Skutecznie opierał się perskim próbom podboju Egiptu, korzystając ze wsparcia Aten (do czasu pokoju Antalkidasa w 387 r. p.n.e.) oraz zbuntowanego króla Cypru, Ewagorasa. Chociaż po jego śmierci królem został jego syn Nefaarud II, młodszy Nefaarud nie był w stanie utrzymać dziedzictwa i został usunięty w 380 r. p.n.e.

Może zawierać błędy.