Demokracja

W drugiej połowie VI wieku p.n.e. Ateny popadły w tyranię Pizystrata, a następnie jego synów Hippiasza i Hipparcha. Jednak w 510 r. p.n.e., za namową ateńskiego arystokraty Klejstenesa, spartański król Kleomenes I pomógł Ateńczykom obalić tyranię. Sparta i Ateny szybko zwróciły się przeciwko sobie, w którym to momencie Kleomenes I ustanowił Izagorasa pro-spartańskim archontem. Pragnąc zapewnić Atenom niezależność od kontroli Sparty, Klejstenes zaproponował rewolucję polityczną: aby wszyscy obywatele dzielili władzę, niezależnie od statusu, czyniąc z Aten „demokrację”. Demokratyczny entuzjazm Ateńczyków usunął Izagorasa i odparł spartańską inwazję mającą go przywrócić. Nadejście demokracji wyleczyło wiele społecznych bolączek Aten i zapoczątkowało Złoty Wiek.

Może zawierać błędy.