Historia Chichén Itzá

Chichén Itzá zyskało na znaczeniu regionalnym pod koniec wczesnego okresu klasycznego (około 600 r. n.e.). Jednak to pod koniec późnego okresu klasycznego i na początku okresu terminalnego miasto stało się główną stolicą regionalną, centralizującą i dominującą w życiu politycznym, społeczno-kulturowym, gospodarczym i ideologicznym na nizinach północnych Majów. Rozkwit Chichén Itzá mniej więcej koreluje z upadkiem i fragmentacją głównych ośrodków na nizinach południowych Majów.

Układ centrum Chichén Itzá rozwinął się podczas wczesnej fazy zasiedlenia, między 750 a 900 r. n.e. Ostateczny kształt miasto zyskało po 900 r. n.e., a X wiek przyniósł jego rozkwit jako stolicy regionalnej kontrolującej obszar od środkowego Jukatanu po północne wybrzeże, z wpływami sięgającymi wschodniego i zachodniego wybrzeża półwyspu.

Najwcześniejsza data hieroglificzna odkryta w Chichén Itzá odpowiada 832 r. n.e., podczas gdy ostatnia znana data została zapisana w świątyni Osario w 998 r.

Według niektórych kolonialnych źródeł Majów, Hunac Ceel, władca Majapán, podbił Chichén Itzá w XIII wieku. Hunac Ceel rzekomo przepowiedział własne dojście do władzy. Zgodnie z ówczesnym zwyczajem wierzono, że osoby wrzucone do Cenote Sagrado posiadają dar prorokowania, jeśli przeżyją. Kroniki podają, że podczas jednej z takich ceremonii nie było ocalałych, więc Hunac Ceel sam skoczył do Cenote Sagrado, a po wyciągnięciu przepowiedział własne wyniesienie.

W 1526 roku hiszpański konkwistador Francisco de Montejo z powodzeniem wystąpił do króla Hiszpanii o przywilej podboju Jukatanu. Jego pierwsza kampania w 1527 roku, która objęła znaczną część półwyspu Jukatan, zdziesiątkowała jego siły, ale zakończyła się założeniem małego fortu w Xaman Ha, na południe od dzisiejszego Cancún.

Francisco de Montejo and Alvarez

Kontynuuj w Storyteller

Montejo powrócił na Jukatan w 1531 roku z posiłkami i założył swoją główną bazę w Campeche na zachodnim wybrzeżu. Pod koniec 1532 roku wysłał swojego syna, Francisco Montejo Młodszego, aby podbił wnętrze półwyspu Jukatan od północy. Celem od początku było dotarcie do Chichén Itzá i ustanowienie tam stolicy.

Majowie z czasem stawali się coraz bardziej wrogo nastawieni i ostatecznie oblężyli Hiszpanów, odcinając ich linie zaopatrzeniowe do wybrzeża i zmuszając do zabarykadowania się wśród ruin starożytnego miasta. Miesiące mijały, a posiłki nie nadchodziły. Montejo Młodszy próbował przeprowadzić generalny szturm na Majów, tracąc 150 swoich pozostałych żołnierzy. Został zmuszony do opuszczenia Chichén Itzá w 1534 roku pod osłoną nocy. Do 1535 roku wszyscy Hiszpanie zostali wyparci z półwyspu Jukatan.

Montejo ostatecznie powrócił na Jukatan i rekrutując Majów z Campeche i Champoton, zbudował dużą armię indyjsko-hiszpańską, dzięki której podbił półwysep. Korona hiszpańska wydała później nadanie ziemskie, które obejmowało Chichén Itzá, a do 1588 roku znajdowało się tam działające ranczo bydła.

W 1894 roku konsul Stanów Zjednoczonych na Jukatanie, Edward Herbert Thompson, zakupił Hacienda Chichén, która obejmowała ruiny Chichén Itzá. Przez 30 lat Thompson badał starożytne miasto. Jego odkrycia obejmowały najwcześniejszą datowaną rzeźbę na nadprożu w Świątyni Serii Początkowej oraz wykopaliska kilku grobowców w Osario (Świątyni Wysokiego Kapłana).

Edward Herbert ThompsonEdward Herbert ThompsonEdward Herbert Thompson

Kontynuuj w Storyteller

W 1923 roku rząd meksykański przyznał Carnegie Institution 10-letnie zezwolenie (później przedłużone o kolejne 10 lat), aby umożliwić amerykańskim archeologom przeprowadzenie szeroko zakrojonych wykopalisk i renowacji Chichén Itzá. Naukowcy z Carnegie odkopali i odrestaurowali Świątynię Wojowników oraz Caracol, obok innych ważnych budowli. W tym samym czasie rząd meksykański odkopał i odrestaurował El Castillo (Świątynię Kukulkana) oraz Wielkie Boisko do Gry w Piłkę.

W 1926 roku rząd meksykański oskarżył Edwarda Thompsona o kradzież, twierdząc, że ukradł artefakty z Cenote Sagrado i przemycił je poza granice kraju. Rząd skonfiskował Hacienda Chichén. Thompson, który w tym czasie przebywał w Stanach Zjednoczonych, nigdy nie wrócił na Jukatan. Pisał o swoich badaniach i dochodzeniach dotyczących kultury Majów w książce „People of the Serpent”, opublikowanej w 1932 roku. Zmarł w New Jersey w 1935 roku.

Później miały miejsce dwie ekspedycje mające na celu odzyskanie artefaktów z Cenote Sagrado, w 1961 i 1967 roku. Pierwsza była sponsorowana przez National Geographic, a druga przez prywatnych inwestorów. Oba projekty były nadzorowane przez meksykański Narodowy Instytut Antropologii i Historii (INAH). INAH prowadzi ciągłe prace nad wykopywaniem i renowacją innych zabytków w strefie archeologicznej, w tym Osario, Akab Dzib oraz kilku budynków w Chichén Viejo (Starym Chichén).