1Niepodległość od Wielkiej Brytanii

4 stycznia 1948 roku Mjanma uzyskała niepodległość od Wielkiej Brytanii. Komuniści oraz mniejszości etniczne w kraju byli niezadowoleni z nowo utworzonego rządu, uważając, że są niesprawiedliwie wykluczani z rządzenia państwem.

2Pierwsze strzały konfliktu w Paukkongyi

2 kwietnia 1948 roku Komunistyczna Partia Birmy (CPB) oddała pierwsze strzały konfliktu w Paukkongyi, w regionie Pegu (obecnie region Bago).

3Zwolnienie głównodowodzącego Tatmadaw, generała Smitha Duna

Karenowie z stanu Karen (dawniej stan Karen) we wschodniej Mjanmie to trzecia co do wielkości grupa etniczna w Mjanmie, stanowiąca około 7% całkowitej populacji kraju. Powstańcze grupy Karenów walczą o niepodległość i samostanowienie od 1949 roku. W 1949 roku głównodowodzący Tatmadaw, generał Smith Dun, będący etnicznym Karenem, został zwolniony z powodu wzrostu znaczenia karenowskich grup opozycyjnych, co jeszcze bardziej zaostrzyło napięcia etniczne. Zastąpił go Ne Win, birmański nacjonalista, który później został dyktatorem Mjanmy.

4Zbrojny ruch oporu

Podczas intensywnej militaryzacji państwa przez Tatmadaw (Siły Zbrojne Mjanmy) pod koniec lat 40. i na początku lat 50. XX wieku, miejscowa ludność oskarżała wojsko o złe traktowanie, tortury, rabunki, gwałty, bezprawne aresztowania i masakry mieszkańców wiosek. W rezultacie 21 maja 1958 roku w stanie Szan powstał zbrojny ruch oporu, na którego czele stanęli Sao Noi i Saw Yanna.

5Zamach stanu

Po tym, jak trzy kolejne rządy parlamentarne sprawowały władzę w Mjanmie (Birmie), Tatmadaw (Siły Zbrojne Mjanmy) pod wodzą generała Ne Wina dokonały w 1962 roku zamachu stanu, obalając rząd parlamentarny i zastępując go juntą wojskową.

6Rewolucja kulturalna

W 1967 roku, po rozpoczęciu przez Chiny rewolucji kulturalnej, w Mjanmie wybuchły zamieszki między miejscowymi Birmańczykami a Chińczykami z zagranicy, co doprowadziło do antychińskich rozruchów w Rangunie (obecnie Rangun) i innych miastach.

7KNU wezwało do utworzenia Unii Federalnej ze sprawiedliwą reprezentacją Karenów

Początkowym celem największej karenowskiej grupy opozycyjnej, Karen National Union (KNU), oraz jej zbrojnego skrzydła, Karen National Liberation Army (KNLA), było uzyskanie niepodległości dla ludu Karenów. Jednak od 1976 roku wzywają oni do utworzenia unii federalnej ze sprawiedliwą reprezentacją Karenów oraz samostanowienia dla tego ludu.

8Studenci rozpoczęli demonstracje w Rangunie (Rangun)

8 sierpnia 1988 roku studenci rozpoczęli w Rangunie (Rangun) demonstracje przeciwko rządom generała Ne Wina i katastrofalnemu systemowi „birmańskiej drogi do socjalizmu”.

9MNDAA podpisała porozumienie o zawieszeniu broni z rządem

Myanmar National Democratic Alliance Army (MNDAA) to kokangska grupa powstańcza działająca w Kokangskiej Strefie Samorządnej w północnym stanie Szan. Grupa podpisała porozumienie o zawieszeniu broni z rządem w 1989 roku, w tym samym roku, w którym powstała. Rozejm trwał dwie dekady, aż do 2009 roku, kiedy to wybuchły walki między grupą a siłami rządowymi.

10Zawieszenie broni

Najbardziej znaczące było zawieszenie broni podpisane w 1994 roku, które trwało 17 lat, aż do czerwca 2011 roku, kiedy to siły rządowe zaatakowały pozycje KIA wzdłuż rzeki Taping, na wschód od Bhamo w stanie Kaczin.

11Tatmadaw (Siły Zbrojne Mjanmy) przeprowadziły dużą ofensywę wojskową przeciwko Karen National Union (KNU)

W 2006 roku Tatmadaw (Siły Zbrojne Mjanmy) przeprowadziły dużą ofensywę wojskową przeciwko Karen National Union (KNU) w stanie Karen, co doprowadziło do wysiedlenia setek tysięcy cywilów. Według jednego z szacunków około pół miliona ludzi zostało przesiedlonych z powodu walk między siłami rządowymi a KNU oraz przymusowych przesiedleń wiosek przez rząd.

12Szafranowa Rewolucja

W 2007 roku setki tysięcy mnichów protestowało przeciwko rządom junty wojskowej, wzywając do wolnych wyborów, praw mniejszości i uwolnienia więźniów politycznych w wydarzeniu znanym obecnie jako Szafranowa Rewolucja.

13Armia Arakanu

Etniczne grupy powstańcze ludu Rakhine, takie jak Armia Arakanu i Armia Wyzwolenia Arakanu (ALA), nadal utrzymują wrogie nastawienie wobec rządu, choć od czasu reform politycznych i rozmów pokojowych poważne akty przemocy zdarzają się rzadko. Armia Arakanu, założona w 2009 roku, jest obecnie największą grupą powstańczą w stanie Rakhine, liczącą od 1500 do 2500 bojowników aktywnych w regionie.

14Nowa konstytucja

W 2011 roku rząd wprowadził nową konstytucję w następstwie reform politycznych i zwolniono tysiące więźniów politycznych, w tym Aung San Suu Kyi.

15Operacja Wytrwałość

W 2011 roku Tatmadaw (Siły Zbrojne Mjanmy) rozpoczęły ofensywę wojskową o nazwie Operacja Wytrwałość przeciwko powstańcom w stanie Szan. Podczas ofensywy Tatmadaw przejęły terytoria od National Democratic Alliance Army (NDAA) oraz Shan State Army - North (SSA-N), przy czym ta druga była zaangażowana w większość walk.

16SSA-S podpisała porozumienie o zawieszeniu broni z rządem

SSA-S (Shan State Army - South) utrzymuje bazy wzdłuż granicy Mjanmy z Tajlandią i podpisała porozumienie o zawieszeniu broni z rządem 2 grudnia 2011 roku.

17Walki między KIA a rządem

Tylko w 2012 roku walki między KIA a rządem spowodowały około 2500 ofiar (zarówno cywilnych, jak i wojskowych), z czego 211 stanowili żołnierze rządowi.

18Jedna z największych grup powstańczych ludu Szan

Jedną z największych grup powstańczych ludu Szan w Mjanmie jest Shan State Army - South (SSA-S), która liczy od 6000 do 8000 żołnierzy i była dowodzona przez Yawd Serka do momentu jego rezygnacji 2 lutego 2014 roku.

19Siły rządowe zaatakowały kwaterę główną Kachin Independence Army

Siły rządowe zaatakowały kwaterę główną Kachin Independence Army w pobliżu miasta Laiza 19 listopada 2014 roku, zabijając według rządu co najmniej 22 powstańców KIA.

20Siły rządowe rozpoczęły serię operacji wojskowych

Między lutym a majem 2015 roku siły rządowe rozpoczęły serię operacji wojskowych w Kokang, w północnym stanie Szan, po tym jak Armia Sojuszu Demokratycznego Narodowości Mjanmy (MNDAA) podjęła próbę odzyskania terytorium utraconego w 2009 roku.

21Ogólnokrajowe Porozumienie o Zawieszeniu Broni

Ogólnokrajowe Porozumienie o Zawieszeniu Broni (NCA) było przełomowym porozumieniem podpisanym między rządem Mjanmy a ośmioma grupami powstańczymi 15 października 2015 roku; dwie kolejne grupy powstańcze dołączyły później, 13 lutego 2018 roku.

22Unijna Konferencja Pokojowa

Unijna Konferencja Pokojowa – XXI-wieczny Panglong odbyła się w dniach od 31 sierpnia do 4 września 2016 roku z udziałem przedstawicieli kilku różnych organizacji, w ramach próby mediacji między rządem a różnymi grupami powstańczymi.

23ARSA zaatakowała birmańskie posterunki graniczne wzdłuż granicy Bangladesz–Mjanma

Powstańcy z Armii Zbawienia Arakańskich Rohingjów (ARSA) zaatakowali birmańskie posterunki graniczne wzdłuż granicy Bangladesz–Mjanma 9 października 2016 roku, zabijając dziewięciu funkcjonariuszy straży granicznej.

24Niezidentyfikowani powstańcy zaatakowali trzy birmańskie posterunki graniczne

9 października 2016 roku niezidentyfikowani powstańcy zaatakowali trzy birmańskie posterunki graniczne wzdłuż granicy Mjanmy z Bangladeszem, rozpoczynając nowy konflikt zbrojny w północnym stanie Rakhine. Według urzędników rządowych w przygranicznym mieście Maungdaw, napastnicy zrabowali kilkadziesiąt sztuk broni palnej i amunicji z posterunków granicznych oraz wymachiwali nożami i domowej roboty procami strzelającymi metalowymi śrubami. W wyniku ataków zginęło dziewięciu funkcjonariuszy straży granicznej oraz „kilku powstańców”.

25Czterech żołnierzy Tatmadaw zginęło trzeciego dnia walk

11 października 2016 roku, czterech żołnierzy Tatmadaw zginęło trzeciego dnia walk. Nowo powstała grupa powstańcza, Armia Zbawienia Arakańskich Rohingjów (ARSA), przyznała się do odpowiedzialności tydzień później.

26Sojusz Północny zaatakował miasta i posterunki graniczne

Pod koniec listopada 2016 roku Sojusz Północny, składający się z czterech grup powstańczych: Armii Arakańskiej (AA), Armii Niepodległości Kaczinów (KIA), Armii Sojuszu Demokratycznego Narodowości Mjanmy (MNDAA) oraz Armii Wyzwolenia Narodowego Ta'ang (TNLA), zaatakował miasta i posterunki graniczne wzdłuż granicy chińsko-birmańskiej w gminie Muse, w północnym stanie Szan.

27Sojusz Północny zdobył miasto Mong Ko

Powstańcy (Sojusz Północny) zdobyli miasto Mong Ko 25 listopada 2016 roku i utrzymywali nad nim kontrolę do momentu wycofania się z miasta 4 grudnia 2016 roku, aby uniknąć ofiar wśród ludności cywilnej w wyniku nalotów Sił Powietrznych Mjanmy.

28ARSA przeprowadziła drugi atak na dużą skalę

25 sierpnia 2017 roku ARSA (Armia Zbawienia Arakańskich Rohingjów) przeprowadziła drugi atak na dużą skalę na 24 posterunki policji oraz bazę wojskową 552. Batalionu Piechoty Lekkiej w północnym stanie Rakhine. W starciach zbrojnych zginęło łącznie 71 osób.

29Powstańcy ARSA przeprowadzili skoordynowane ataki

Wczesnym rankiem 25 sierpnia 2017 roku powstańcy ARSA (Armii Zbawienia Arakańskich Rohingjów) przeprowadzili skoordynowane ataki na 24 posterunki policji oraz bazę wojskową 552. Batalionu Piechoty Lekkiej, zabijając kilkanaście osób.

30Rząd Mjanmy naruszył porozumienie

Jednak w marcu 2018 roku rząd Mjanmy naruszył porozumienie, wysyłając 400 żołnierzy Tatmadaw na terytorium kontrolowane przez KNU w celu budowy drogi łączącej dwie bazy wojskowe. W rejonie Ler Mu Plaw w dystrykcie Hpapun wybuchły starcia zbrojne między KNU a armią Mjanmy, co doprowadziło do wysiedlenia 2000 osób.

31Tymczasowe odroczenie

17 maja 2018 roku Tatmadaw zgodziło się na „tymczasowe odroczenie” swojego projektu drogowego i wycofanie wojsk z tego obszaru.

32Około 300 powstańców Armii Arakańskiej przeprowadziło ataki przed świtem

4 stycznia 2019 roku około 300 powstańców Armii Arakańskiej przeprowadziło ataki przed świtem na cztery posterunki policji granicznej — Kyaung Taung, Nga Myin Taw, Ka Htee La i Kone Myint — w północnej części gminy Buthidaung.

33Kancelaria Prezydenta Mjanmy zwołała spotkanie wysokiego szczebla w sprawie bezpieczeństwa narodowego w stolicy

Po atakach, Kancelaria Prezydenta Mjanmy zwołała 7 stycznia 2019 roku w stolicy Naypyidaw spotkanie wysokiego szczebla w sprawie bezpieczeństwa narodowego i poinstruowała Ministerstwo Obrony, aby zwiększyło rozmieszczenie wojsk na zaatakowanych obszarach oraz w razie potrzeby użyło samolotów.

34Powstańcy Sojuszu Północnego zaatakowali uczelnię wojskową

15 sierpnia 2019 roku powstańcy Sojuszu Północnego zaatakowali uczelnię wojskową w gminie Nawnghkio, zabijając 15 osób. W kolejnych dniach doszło do dalszych starć, a wojsko Mjanmy ostrzegło, że może dojść do wojny na pełną skalę, jeśli Sojusz Północny nie zaprzestanie ataków.

35Gambia złożyła pozew przeciwko Mjanmie do Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości

Misja wezwała do przeprowadzenia śledztwa i postawienia przed Międzynarodowym Trybunałem Karnym (MTK) przywódców wojskowych, w szczególności naczelnego dowódcę, starszego generała Min Aung Hlainga, za ludobójstwo, zbrodnie przeciwko ludzkości i zbrodnie wojenne. 11 listopada 2019 roku Gambia złożyła pozew przeciwko Mjanmie do Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości; radca stanu Aung San Suu Kyi broniła generałów armii Mjanmy przed oskarżeniami o ludobójstwo podczas publicznych przesłuchań w grudniu 2019 roku.

36Mjanma przekazała 22 powstańców

Mjanma odgrywa również aktywną rolę w poszukiwaniu i aresztowaniu powstańców, którzy uciekli z północno-wschodnich Indii; w maju 2020 roku Mjanma przekazała władzom indyjskim 22 powstańców, w tym kilku wysokich rangą dowódców. Podobnie Indie były jedynym krajem, który przymusowo repatriował uchodźców Rohingya z powrotem do Mjanmy, pomimo globalnego sprzeciwu.