Turcy stanowili znaczną część populacji wyspy
Turcy stanowili znaczną część populacji wyspy i rządzili nią przez kilkaset lat przed wydzierżawieniem jej Brytyjczykom, a następnie aneksją wyspy przez Brytyjczyków w 1914 roku.
null
Historia Cypryjska przemoc międzyetniczna
sob. sty 1, 1955 do niedz. sty 1, 1967
Cyprus
Kilka odrębnych okresów cypryjskiej przemocy międzyetnicznej z udziałem dwóch głównych społeczności etnicznych, Greków cypryjskich i Turków cypryjskich, naznaczyło połowę XX wieku na Cyprze. Obejmowały one stan wyjątkowy na Cyprze w latach 1955–59 podczas rządów brytyjskich, kryzys cypryjski po uzyskaniu niepodległości w latach 1963–64 oraz kryzys cypryjski w 1967 roku. Działania wojenne zakończyły się de facto podziałem wyspy wzdłuż Zielonej Linii w 1974 roku po tureckiej inwazji na Cypr. Od tego czasu region jest stosunkowo spokojny, ale spór cypryjski trwa nadal, a różne próby jego dyplomatycznego rozwiązania były na ogół nieskuteczne.
Wyspa została zaanektowana przez Wielką Brytanię
W 1914 roku, po przystąpieniu Imperium Osmańskiego do I wojny światowej po stronie państw centralnych, wyspa została zaanektowana przez Wielką Brytanię.
Powstanie Republiki Turcji
Po powstaniu Republiki Turcji w 1923 roku nowy rząd turecki formalnie uznał suwerenność Wielkiej Brytanii nad Cyprem. Grecy cypryjscy wierzyli, że ich naturalnym i historycznym prawem jest zjednoczenie wyspy z Grecją (enosis), tak jak zrobiło to wiele wysp na Morzu Egejskim i Jońskim po upadku Imperium Osmańskiego.
Tureccy policjanci cypryjscy zostali zabici przez członków EOKA, co wywołało pewną przemoc międzyetniczną
W 1956 roku niektórzy tureccy policjanci cypryjscy zostali zabici przez członków EOKA, co wywołało pewną przemoc międzyetniczną wiosną i latem, jednak ataki te na policjantów nie były motywowane faktem, że byli oni Turkami cypryjskimi.
Grivas (przywódca EOKA) zmienił swoją politykę, ponieważ jego siły w górach były coraz bardziej naciskane przez siły brytyjskie
W styczniu 1957 roku Grivas (przywódca EOKA) zmienił swoją politykę, ponieważ jego siły w górach były coraz bardziej naciskane przez siły brytyjskie. Aby odwrócić uwagę sił brytyjskich, członkowie EOKA zaczęli celowo atakować tureckich policjantów cypryjskich w miastach, tak aby Turcy cypryjscy wszczęli zamieszki przeciwko Grekom cypryjskim, a siły bezpieczeństwa musiały zostać skierowane do miast w celu przywrócenia porządku.
Zabójstwo tureckiego policjanta cypryjskiego
Zabójstwo tureckiego policjanta cypryjskiego 19 stycznia, kiedy zbombardowano elektrownię, oraz zranienie trzech innych osób, wywołało trzy dni przemocy międzyetnicznej w Nikozji. Obie społeczności atakowały się nawzajem w ramach odwetu, zginął co najmniej jeden Grek cypryjski, a na ulice wysłano wojsko.
Sir Hugh Mackintosh Foot zastąpił Sir Johna Hardinga na stanowisku brytyjskiego gubernatora Cypru
22 października 1957 roku Sir Hugh Mackintosh Foot zastąpił Sir Johna Hardinga na stanowisku brytyjskiego gubernatora Cypru. Foot zaproponował od pięciu do siedmiu lat samorządności przed podjęciem ostatecznej decyzji. Jego plan odrzucał zarówno enosis, jak i taksim.
Oznaki niezadowolenia z Brytyjczyków wzrosły po obu stronach, a Turcy cypryjscy utworzyli Volkan
Do 1958 roku oznaki niezadowolenia z Brytyjczyków wzrosły po obu stronach, a Turcy cypryjscy utworzyli Volkan, znaną później jako paramilitarna organizacja Turecka Organizacja Oporu, aby promować podział i aneksję Cypru przez Turcję zgodnie z planem Menderesa.
Brytyjscy żołnierze otworzyli ogień do tłumu tureckich demonstrantów cypryjskich
27 stycznia 1958 roku brytyjscy żołnierze otworzyli ogień do tłumu tureckich demonstrantów cypryjskich. Wydarzenia trwały do następnego dnia.
Turecka odpowiedź cypryjska na ten plan była serią antybrytyjskich demonstracji w Nikozji
Turecka odpowiedź cypryjska na ten plan była serią antybrytyjskich demonstracji w Nikozji 27 i 28 stycznia 1958 roku, odrzucających proponowany plan, ponieważ nie obejmował on podziału. Brytyjczycy następnie wycofali plan.
Oczekiwano, że brytyjski premier Harold Macmillan zaproponuje plan rozwiązania kwestii cypryjskiej
W czerwcu 1958 roku oczekiwano, że brytyjski premier Harold Macmillan zaproponuje plan rozwiązania kwestii cypryjskiej. W świetle nowego rozwoju sytuacji Turcy wszczęli zamieszki w Nikozji, aby promować ideę, że Grecy i Turcy cypryjscy nie mogą żyć razem, a zatem każdy plan, który nie obejmuje podziału, nie będzie wykonalny. Po tej przemocy wkrótce nastąpiły bombardowania, śmierć Greków cypryjskich oraz grabieże sklepów i domów należących do Greków cypryjskich. Grecy i Turcy cypryjscy zaczęli uciekać z wiosek o mieszanej populacji, gdzie stanowili mniejszość, w poszukiwaniu bezpieczeństwa. Był to w efekcie początek segregacji obu społeczności.
Bomba wybuchła przy wejściu do ambasady tureckiej na Cyprze
7 czerwca 1958 roku bomba wybuchła przy wejściu do ambasady tureckiej na Cyprze. Po zamachu Turcy cypryjscy splądrowali mienie Greków cypryjskich.
Kryzys osiągnął punkt kulminacyjny
Kryzys osiągnął punkt kulminacyjny 12 czerwca 1958 roku, kiedy ośmiu Greków, z uzbrojonej grupy trzydziestu pięciu osób aresztowanych przez żołnierzy Royal Horse Guards pod zarzutem przygotowywania ataku na turecką dzielnicę Skylloura, zostało zabitych w podejrzanym ataku lokalnych Turków cypryjskich w pobliżu wioski Geunyeli, po tym jak nakazano im powrót pieszo do ich wioski Kondemenos.
Proklamowano Republikę Cypryjską
15 sierpnia 1960 roku proklamowano Republikę Cypryjską.
Krwawe Święta
Konflikt zbrojny wybuchł po 21 grudnia 1963 roku, w okresie zapamiętanym przez Turków cypryjskich jako Krwawe Święta, kiedy grecki policjant cypryjski, wezwany do pomocy w sprawie taksówkarza odmawiającego funkcjonariuszom już będącym na miejscu dostępu do sprawdzenia dokumentów tożsamości jego klientów, po przybyciu wyciągnął broń i zastrzelił taksówkarza oraz jego partnera.
Wybuchła strzelanina, linie komunikacyjne do tureckich dzielnic zostały przecięte
Rankiem po strzelaninie w północnej Nikozji zebrały się tłumy protestujących, prawdopodobnie zachęcane przez TMT, jednak do incydentów nie doszło. Wieczorem 22 dnia wybuchła strzelanina, linie komunikacyjne do tureckich dzielnic zostały przecięte, a greckocypryjska policja zajęła pobliskie lotnisko.
Wynegocjowano zawieszenie broni, które jednak nie przetrwało
23 dnia wynegocjowano zawieszenie broni, które jednak nie przetrwało. Walki, w tym ostrzał z broni automatycznej, między Grekami i Turkami cypryjskimi oraz milicjami nasiliły się w Nikozji i Larnace. Oddział greckocypryjskich nieregularnych bojowników pod dowództwem Nikosa Sampsona wkroczył na przedmieścia Nikozji, Omorphitę, i zaangażował się w ciężki ostrzał uzbrojonych, a według niektórych relacji także nieuzbrojonych, Turków cypryjskich. Starcie w Omorphicie zostało opisane przez Turków cypryjskich jako masakra, podczas gdy Grecy cypryjscy na ogół nie uznają tego punktu widzenia.
Wielka Brytania, Grecja i Turcja dołączyły do rozmów, a wszystkie strony wezwały do rozejmu
Pomiędzy obiema stronami zaaranżowano kolejne zawieszenia broni, ale również one zakończyły się niepowodzeniem. Do Wigilii, 24 grudnia, Wielka Brytania, Grecja i Turcja dołączyły do rozmów, a wszystkie strony wezwały do rozejmu.
Tureckie myśliwce przeleciały nad Nikozją w geście wsparcia
W Boże Narodzenie tureckie myśliwce przeleciały nad Nikozją w geście wsparcia. Ostatecznie uzgodniono, że siły 2700 brytyjskich żołnierzy pomogą w egzekwowaniu zawieszenia broni. W kolejnych dniach w Nikozji utworzono „strefę buforową”, a brytyjski oficer zaznaczył na mapie linię zielonym tuszem, oddzielającą obie strony miasta, co było początkiem „Zielonej Linii”. Walki na wyspie trwały przez kolejne kilka tygodni.
Turcja przygotowała już swoją flotę, a jej myśliwce pojawiły się nad Nikozją
Turcja przygotowała już swoją flotę, a jej myśliwce pojawiły się nad Nikozją. Turcję odwiedziono od bezpośredniego zaangażowania poprzez utworzenie w 1964 roku Sił Pokojowych Organizacji Narodów Zjednoczonych na Cyprze (UNFICYP).
The Guardian doniósł o masakrze Turków
The Guardian doniósł o masakrze Turków w Limassol 16 lutego 1964 roku.
Junta wojskowa obaliła demokratycznie wybrany rząd Grecji
Sytuacja pogorszyła się w 1967 roku, kiedy junta wojskowa obaliła demokratycznie wybrany rząd Grecji i zaczęła wywierać nacisk na Makariosa, aby doprowadzić do enosis. Makarios, nie chcąc stać się częścią dyktatury wojskowej ani wywołać tureckiej inwazji, zaczął dystansować się od celu enosis. Wywołało to napięcia zarówno z juntą w Grecji, jak i z George'em Grivasem na Cyprze.
Napięcia między Grekami a Turkami cypryjskimi zelżały
Po 1967 roku napięcia między Grekami a Turkami cypryjskimi zelżały. Zamiast tego głównym źródłem napięć na wyspie stały się frakcje wewnątrz społeczności greckocypryjskiej. Chociaż Makarios faktycznie porzucił enosis na rzecz „osiągalnego rozwiązania”, wielu innych nadal uważało, że jedyną słuszną aspiracją polityczną dla Greków cypryjskich jest zjednoczenie z Grecją. Makarios został nazwany przez Grivasa zdrajcą sprawy, a w 1971 roku Grivas potajemnie powrócił na wyspę.
Zaangażował się w ciężkie walki z Turkami cypryjskimi
Grivas zaostrzył konflikt, gdy jego uzbrojone jednostki zaczęły patrolować tureckocypryjskie enklawy Ayios Theodhoros i Kophinou, a 15 listopada zaangażował się w ciężkie walki z Turkami cypryjskimi.
Tureckocypryjski przywódca Rauf Denktaş przyznał w brytyjskiej stacji ITV, że bomba została podłożona przez samych Turków w celu wywołania napięcia
26 czerwca 1984 roku tureckocypryjski przywódca Rauf Denktaş przyznał w brytyjskiej stacji ITV, że bomba została podłożona przez samych Turków w celu wywołania napięcia.
Rauf Denktaş powtórzył swoje twierdzenie w słynnej tureckiej gazecie Milliyet w Turcji
9 stycznia 1995 roku Rauf Denktaş powtórzył swoje twierdzenie w słynnej tureckiej gazecie Milliyet w Turcji.