Narodziny
Totti urodził się w Rzymie jako syn Lorenzo i Fiorelli Totti.
null
Historia Francesco Totti
pon. wrz 27, 1976 do Teraz
Rome, Italy
Francesco Totti (ur. 27 września 1976) to włoski były zawodowy piłkarz, który grał dla Romy i reprezentacji Włoch. Przez włoskie media sportowe jest często nazywany Er Bimbo de Oro (Złoty Chłopiec), L'Ottavo Re di Roma (Ósmy Król Rzymu), Er Pupone (Wielkie Dziecko), Il Capitano (Kapitan) oraz Il Gladiatore (Gladiator). Grał głównie jako ofensywny pomocnik lub cofnięty napastnik, ale mógł również występować jako wysunięty napastnik lub skrzydłowy.
Młodzieżowa drużyna Romy
Chociaż jego klub młodzieżowy początkowo doszedł do porozumienia w sprawie sprzedaży Tottiego do drużyny młodzieżowej Lazio, jeden z trenerów młodzieży Romy, Gildo Giannini, przekonał jego rodziców, aby pozwolili mu dołączyć do młodzieżowej drużyny Romy w 1989 roku.
Pierwszy występ w seniorskiej drużynie Romy w Serie A
Po trzech latach w drużynie młodzieżowej, Totti zadebiutował w seniorskiej drużynie Romy w Serie A w wieku 16 lat, kiedy trener Vujadin Boškov powołał go na wyjazdowy mecz wygrany 2:0 z Brescią 28 marca 1993 roku.
Pierwszy gol
Strzelił swojego pierwszego gola 4 września 1994 roku w zremisowanym 1:1 meczu z Foggią.
Wypożyczenie do Sampdorii
Totti miał trudności z uzyskaniem czasu gry pod wodzą nowego trenera Carlosa Bianchiego i był nawet bliski odejścia na wypożyczenie do Sampdorii w styczniu 1997 roku. Ówczesny prezes Romy, Franco Sensi, zablokował jednak transfer, co doprowadziło do dalszych napięć z trenerem, który ostatecznie rozstał się z klubem.
Zwycięski gol przeciwko Napoli
Totti zakończył sezon ligowy, po raz pierwszy w karierze osiągając dwucyfrową liczbę strzelonych goli; wliczając gola w wygranym 2:0 wyjazdowym meczu z Napoli 22 lutego 1998 roku, Totti zdobył łącznie 13 bramek w Serie A i przyczynił się do zajęcia przez Romę czwartego miejsca w lidze w tamtym roku.
Pierwszy występ w reprezentacji
Totti zaliczył swój pierwszy występ w seniorskiej reprezentacji Włoch pod wodzą niedawno mianowanego selekcjonera Dino Zoffa podczas wygranego 2:0 meczu eliminacji Euro 2000 ze Szwajcarią 10 października 1998 roku.
Kapitan
31 października 1998 roku Totti został oficjalnym kapitanem drużyny i najmłodszym kapitanem klubu w historii Serie A w wieku 22 lat, przejmując opaskę od Aldaira.
Fabio Capello trenerem
W czerwcu 1999 roku ówczesny prezes Romy, Franco Sensi, zwolnił Zemana i zatrudnił Fabio Capello w celu zdobycia tytułu mistrzowskiego.
Włoski Piłkarz Roku w Serie A
Totti został wybrany Włoskim Piłkarzem Roku w Serie A zarówno w 2000, jak i 2001 roku.
Nagroda dla Piłkarza Roku w Serie A
Totti po raz pierwszy w karierze zdobył nagrodę dla Piłkarza Roku w Serie A w 2000 roku.
Pierwszy gol dla Włoch
Totti strzelił swojego pierwszego gola dla Włoch 26 kwietnia 2000 roku w wygranym 2:0 meczu towarzyskim z Portugalią w Reggio Calabria.
Pierwszy Superpuchar Włoch
19 sierpnia 2001 roku Totti zdobył swój pierwszy Superpuchar Włoch (Supercoppa Italiana), strzelając gola i notując asystę w wygranym 3:0 meczu z Fiorentiną.
Pierwszy hat-trick w Serie A
Strzelił swojego pierwszego hat-tricka w Serie A w wygranym 3:2 wyjazdowym meczu z Brescią 30 września 2002 roku.
Zwycięstwo z Realem Madryt
Totti strzelił również jedynego gola w decydującym wygranym 1:0 meczu Romy na stadionie Santiago Bernabéu przeciwko Realowi Madryt 30 października 2002 roku; był to pierwszy raz od 35 lat, kiedy włoska drużyna wygrała mecz w Madrycie.
Druga nagroda dla Piłkarza Roku w Serie A
W 2003 roku Totti zdobył swoją drugą nagrodę dla Piłkarza Roku w Serie A.
100. gol w Serie A
Totti utrzymał równą formę, strzelając 12 goli w Serie A i 15 we wszystkich rozgrywkach, wśród których znalazł się jego 100. gol w Serie A zdobyty z rzutu wolnego w zremisowanym 3:3 meczu z Interem Mediolan 3 października 2004 roku.
Pierwszy dublet dla Włoch
Strzelił swój pierwszy dublet dla Włoch w meczu eliminacyjnym do Mistrzostw Świata FIFA 2006, w wygranym 4:3 meczu u siebie z Białorusią 13 października 2004 roku.
Najlepszy strzelec w historii Romy w Serie A
19 grudnia został najlepszym strzelcem w historii Romy w Serie A po zdobyciu swojego 107. gola w lidze w karierze przeciwko Parmie, bijąc rekord należący wcześniej do Roberto Pruzzo.
Złamanie lewej kości strzałkowej i uszkodzenie więzadeł
19 lutego 2006 roku doznał złamania lewej kości strzałkowej i uszkodzenia więzadeł podczas meczu z Empoli po faulu Richarda Vanigliego.
Powrót po kontuzji
Totti był zagrożony opuszczeniem Mistrzostw Świata 2006, ale wrócił do składu 11 maja 2006 roku jako rezerwowy w przegranym przez Romę 1:3 finale Pucharu Włoch z Interem.
Finał Mistrzostw Świata FIFA 2006
Włochy wygrały Mistrzostwa Świata 2006
Zdobycie Pucharu Włoch
Roma wygrała finał Pucharu Włoch z mistrzem ligi, Interem, po zwycięstwie 6:2 u siebie (Totti strzelił otwierającego gola po 50 sekundach) i porażce 1:2 na San Siro w Mediolanie.
Nagroda ESM Złoty But
17 czerwca otrzymał również nagrodę ESM Złoty But jako najlepszy europejski strzelec sezonu.
Zakończenie kariery reprezentacyjnej
Totti zamierzał zakończyć karierę reprezentacyjną po Mistrzostwach Świata 2006, ale wycofał się z tej decyzji i przez ponad rok pozostawał niezdecydowany co do swojej przyszłości, nie otrzymując w międzyczasie powołań. Oficjalnie zakończył karierę reprezentacyjną 20 lipca 2007 roku, na początku sezonu Serie A 2007–08, z powodu nawracających problemów fizycznych i w celu skupienia się wyłącznie na grze klubowej w Romie.
Superpuchar Włoch 2007
19 sierpnia 2007 roku Totti przyczynił się do zwycięstwa Romy 1:0 nad Interem w meczu o Superpuchar Włoch 2007, wywalczając rzut karny, który następnie wykorzystał Daniele De Rossi.
200. gol dla Romy
Totti strzelił swojego 200. gola dla Romy w wygranym 4:0 meczu z Torino w Pucharze Włoch 16 stycznia 2008 roku.
500. występ dla Romy
9 marca osiągnął swój 500. występ dla Romy, strzelając drugiego gola w meczu z rzutu karnego w wygranym 2:0 wyjazdowym spotkaniu z Napoli.
Kontuzja kończąca sezon
Totti doznał kontuzji prawego kolana kończącej sezon podczas zremisowanego 1:1 meczu z Livorno 19 kwietnia.
Szósty zawodnik w historii Serie A, który strzelił 200 goli
20 marca Totti został szóstym zawodnikiem w historii Serie A, który strzelił 200 goli, trafiając do siatki dwukrotnie w zremisowanym 2:2 meczu z Fiorentiną, co dało łącznie 201 goli w lidze.
Ostatnia kolejka sezonu 2014–15
31 maja, w ostatniej kolejce sezonu 2014–15, strzelił swojego 299. gola dla Romy w przegranym 1–2 meczu u siebie z Palermo. Totti zakończył sezon jako najlepszy strzelec Romy z dziesięcioma bramkami we wszystkich rozgrywkach, co było siódmym przypadkiem, gdy został najlepszym strzelcem drużyny.
100. występ w rozgrywkach klubowych UEFA
20 października Totti zaliczył swój 100. występ w rozgrywkach klubowych UEFA, asystując przy dwóch golach w zremisowanym 3–3 meczu u siebie z Austrią Wiedeń w Lidze Europy.
Ostatni występ dla Romy
28 maja Totti zaliczył swój ostatni występ dla Romy w wygranym 3–2 meczu u siebie z Genoą, wchodząc na boisko jako zmiennik Mohameda Salaha w 54. minucie i otrzymując owację na stojąco od kibiców.
Ogłosił, że przyjął ofertę swojego byłego zespołu, Romy, aby zostać dyrektorem klubu
17 lipca 2017 roku Totti potwierdził przejście na emeryturę i ogłosił, że przyjął ofertę swojego byłego zespołu, Romy, aby zostać dyrektorem klubu.
Totti rozpoczął kurs w celu uzyskania licencji trenerskiej UEFA B
18 września Totti rozpoczął kurs w celu uzyskania licencji trenerskiej UEFA B. Jednak dwa tygodnie później wycofał się z kursu, ponieważ nie był w stanie regularnie w nim uczestniczyć ze względu na swoje obowiązki jako dyrektor Romy; jego miejsce zajął były kolega z drużyny, Simone Perrotta.
Ogłosił rezygnację ze stanowiska kierowniczego w AS Roma
17 czerwca 2019 roku ogłosił rezygnację ze stanowiska kierowniczego w AS Roma podczas godzinnej konferencji prasowej w siedzibie Włoskiego Komitetu Olimpijskiego, gdzie publicznie oskarżył prezesa Jamesa Pallottę i zarząd o niedostateczne angażowanie go w proces podejmowania decyzji w klubie, stwierdzając nawet, że rozważyłby powrót tylko pod rządami innego właściciela. Wydarzenia te oznaczały koniec jego 30-letniej formalnej współpracy z klubem.