1Narodziny

Franco urodził się 4 grudnia 1892 roku przy Calle Frutos Saavedra 108 w Ferrolu, w Galicji.

2Ukończenie szkoły

W 1907 roku wstąpił do Akademii Piechoty w Toledo, którą ukończył w lipcu 1910 roku w stopniu podporucznika (251. miejsce na 312 kadetów).

3Porucznik

W wieku 19 lat, w czerwcu 1912 roku, Franco został awansowany do stopnia porucznika.

4Wojna o Rif

Otrzymał przydział do Maroka. Hiszpańskie wysiłki na rzecz okupacji nowego afrykańskiego protektoratu wywołały długotrwałą wojnę o Rif (w latach 1909–1927) z rdzennymi mieszkańcami Maroka.

5Armia hiszpańska poniosła druzgocącą klęskę

24 lipca 1921 roku źle dowodzona i nadmiernie rozciągnięta armia hiszpańska poniosła druzgocącą klęskę pod Annual z rąk plemion Rif pod wodzą braci Abd el-Krim.

6Małżeństwo

22 października 1923 roku Franco poślubił Maríę del Carmen Polo y Martínez-Valdès.

7Pierwsza fala wojsk na lądzie w Al-Husajmie

Awansowany na pułkownika, Franco poprowadził pierwszą falę wojsk na ląd w Al-Husajmie w 1925 roku.

8Awans na generała brygady

Ten desant w sercu terytorium plemienia Abd el-Krima, w połączeniu z francuską inwazją od południa, oznaczał początek końca krótkotrwałej Republiki Rifu. Uznanie zasług Franco w końcu nadeszło i 3 lutego 1926 roku został awansowany na generała brygady.

9Dyrektor Akademii Wojskowej w Saragossie w 1931 roku

Franco został usunięty ze stanowiska dyrektora Akademii Wojskowej w Saragossie w 1931 roku; około 95% jego byłych kadetów z Saragossy stanęło później po jego stronie w wojnie domowej.

10Zamknięcie Akademii Wojskowej

Wraz z upadkiem monarchii w 1931 roku Franco nie zajął żadnego znaczącego stanowiska. Jednak zamknięcie Akademii w czerwcu przez ministra wojny Manuela Azañę wywołało jego pierwszy konflikt z Republiką Hiszpańską.

11Dowództwo w La Coruñi

5 lutego 1932 roku otrzymał dowództwo w La Coruñi.

12Hiszpańskie wybory parlamentarne w 1936 roku

Po upadku rządzącej centroprawicowej koalicji w wyniku skandalu korupcyjnego Straperlo, rozpisano nowe wybory. Utworzyły się dwie szerokie koalicje: Front Ludowy na lewicy, obejmujący ugrupowania od Unii Republikańskiej po komunistów, oraz Frente Nacional na prawicy, od radykałów centrum po konserwatywnych karlistów. 16 lutego 1936 roku lewica wygrała niewielką przewagą głosów.

13Na Wyspy Kanaryjskie

23 lutego Franco został wysłany na Wyspy Kanaryjskie, aby objąć stanowisko dowódcy wojskowego wysp, co odebrał jako destierro (wygnanie).

14Omówienie rozpoczęcia zamachu stanu

W czerwcu skontaktowano się z Franco i w lesie La Esperanza na Teneryfie odbyło się tajne spotkanie w celu omówienia rozpoczęcia zamachu stanu. Na miejscu, na polanie Las Raíces, wzniesiono obelisk upamiętniający to historyczne spotkanie.

15Oferta stłumienia niezadowolenia w Hiszpańskiej Armii Republikańskiej

23 czerwca 1936 roku napisał do szefa rządu, Casaresa Quirogi, oferując stłumienie niezadowolenia w Hiszpańskiej Armii Republikańskiej, ale nie otrzymał odpowiedzi.

16Hiszpańska wojna domowa

Hiszpańska wojna domowa rozpoczęła się w lipcu 1936 roku i oficjalnie zakończyła zwycięstwem Franco w kwietniu 1939 roku, pozostawiając od 190 000 do 500 000 ofiar śmiertelnych.

17Pierwsze dni powstania

Po pronunciamiento z 18 lipca 1936 roku Franco objął dowództwo nad 30 000 żołnierzy Hiszpańskiej Armii Afryki. Pierwsze dni powstania naznaczone były poważną potrzebą zabezpieczenia kontroli nad Hiszpańskim Protektoratem Maroka. Z jednej strony Franco musiał zdobyć poparcie rdzennych mieszkańców i ich (nominalnych) władz, a z drugiej musiał zapewnić sobie kontrolę nad armią.

18Most powietrzny do Sewilli

Od 20 lipca Franco był w stanie, przy użyciu niewielkiej grupy 22 głównie niemieckich samolotów Junkers Ju 52, zainicjować most powietrzny do Sewilli, gdzie jego wojska pomogły zapewnić rebeliantom kontrolę nad miastem.

19Katastrofa lotnicza

Wyznaczony przywódca powstania, generał José Sanjurjo, zginął 20 lipca 1936 roku w katastrofie lotniczej.

20Utworzenie junty koordynacyjnej

Od 24 lipca w Burgos działała junta koordynacyjna. Nominalnie kierowana przez Cabanellasa jako najstarszego rangą generała, początkowo obejmowała Molę, trzech innych generałów i dwóch pułkowników; Franco został do niej dodany na początku sierpnia.

21Negocjacje w sprawie większego wsparcia wojskowego

Poprzez przedstawicieli rozpoczął negocjacje z Wielką Brytanią, Niemcami i Włochami w sprawie większego wsparcia wojskowego, a przede wszystkim większej liczby samolotów. Negocjacje z dwoma ostatnimi krajami zakończyły się sukcesem 25 lipca.

22Naczelny dowódca i szef rządu

21 września zdecydowano, że Franco zostanie naczelnym dowódcą (temu zjednoczonemu dowództwu sprzeciwiał się jedynie Cabanellas), a po pewnych dyskusjach, przy chłodnej zgodzie Queipo de Llano i Moli, także szefem rządu. Emilio Mola y Vidal, 1. książę Mola, Grand Hiszpanii, był jednym z trzech przywódców nacjonalistycznego zamachu stanu z lipca 1936 roku, który rozpoczął hiszpańską wojnę domową.

23Objazd w celu uwolnienia oblężonego garnizonu w Alcázar w Toledo

21 września, gdy czoło kolumny znajdowało się w mieście Maqueda (około 80 km od Madrytu), Franco zarządził objazd w celu uwolnienia oblężonego garnizonu w Alcázar w Toledo, co zostało osiągnięte 27 września.

24Głowa państwa

1 października 1936 roku w Burgos Franco został publicznie ogłoszony Generalísimo armii narodowej i Jefe del Estado (głową państwa).

25Wielka Brytania i Francja oficjalnie uznały reżim Franco

Na początku 1939 roku tylko Madryt i kilka innych obszarów pozostawało pod kontrolą sił rządowych. 27 lutego brytyjski rząd Chamberlaina i francuski rząd Daladiera oficjalnie uznały reżim Franco.

26Madryt upadł w ręce nacjonalistów

28 marca 1939 roku, przy pomocy sił profrankistowskich wewnątrz miasta („piąta kolumna”, o której generał Mola wspominał w audycjach propagandowych w 1936 roku), Madryt upadł w ręce nacjonalistów.

27Ogłoszono zwycięstwo

Zwycięstwo ogłoszono 1 kwietnia 1939 roku, kiedy poddały się ostatnie siły republikańskie. Tego samego dnia Franco położył swój miecz na ołtarzu kościoła i złożył ślubowanie, że nigdy więcej nie chwyci za broń, chyba że sama Hiszpania będzie zagrożona inwazją.

28Okupacja Tangeru

14 czerwca 1940 roku siły hiszpańskie w Maroku zajęły Tanger (miasto pod zarządem Ligi Narodów) i nie opuściły go aż do zakończenia wojny w 1945 roku.

29Chęć przystąpienia do wojny

19 czerwca 1940 roku Franco przekazał Hitlerowi wiadomość, że chce przystąpić do wojny, jednak Hitler był zirytowany żądaniem Franco dotyczącym francuskiej kolonii Kamerun, która przed I wojną światową należała do Niemiec i którą Hitler planował odzyskać w ramach Planu Z.

30Spotkanie z Hitlerem

23 października 1940 roku Hitler i Franco spotkali się w Hendaye we Francji, aby omówić możliwość przystąpienia Hiszpanii do wojny po stronie państw Osi. Żądania Franco, obejmujące dostawy żywności i paliwa, a także hiszpańską kontrolę nad Gibraltarem i francuską Afryką Północną, okazały się dla Hitlera zbyt wygórowane.

31Spotkanie z Mussolinim

Franco i Serrano Suñer odbyli spotkanie z Mussolinim i Ciano w Bordigherze we Włoszech 12 lutego 1941 roku. Mussolini udawał, że nie jest zainteresowany pomocą Franco ze względu na porażki, jakie jego siły poniosły w Afryce Północnej i na Bałkanach, a nawet powiedział Franco, że chciałby znaleźć jakikolwiek sposób na wycofanie się z wojny.

32Inwazja na Związek Radziecki

Kiedy 22 czerwca 1941 roku rozpoczęła się inwazja na Związek Radziecki, minister spraw zagranicznych Franco, Ramón Serrano Suñer, natychmiast zasugerował utworzenie jednostki ochotników wojskowych, którzy mieliby dołączyć do inwazji. Hiszpańscy ochotnicy walczyli na froncie wschodnim pod niemieckim dowództwem w latach 1941–1944.

33Pakt antykominternowski

Franco podpisał zrewidowany pakt antykominternowski 25 listopada 1941 roku.

34Franco ogłosił Hiszpanię monarchią

26 lipca 1947 roku Franco ogłosił Hiszpanię monarchią, ale nie wyznaczył monarchy.

35Pakt madrycki

Wizyta prezydenta USA Dwighta Eisenhowera w Hiszpanii w 1953 roku, która zaowocowała paktem madryckim.

36Przyjęcie do Organizacji Narodów Zjednoczonych

Hiszpania została następnie przyjęta do Organizacji Narodów Zjednoczonych w 1955 roku.

37Śmierć

Oficjalnie zmarł kilka minut po północy 20 listopada 1975 roku na niewydolność serca, w wieku 82 lat.