Paul Baran z RAND Corporation opracował studium sieci odpornych na uszkodzenia dla wojska USA na wypadek wojny nuklearnej

Kwestia łączenia oddzielnych sieci fizycznych w jedną sieć logiczną była pierwszym z wielu problemów. Wczesne sieci wykorzystywały systemy komutacji wiadomości, które wymagały sztywnych struktur routingu podatnych na pojedyncze punkty awarii. W latach 60. Paul Baran z RAND Corporation opracował studium sieci odpornych na uszkodzenia dla wojska USA na wypadek wojny nuklearnej. Informacje przesyłane przez sieć Barana były dzielone na tzw. „bloki wiadomości”. Niezależnie od tego, Donald Davies (National Physical Laboratory, Wielka Brytania) zaproponował i jako pierwszy wprowadził w życie lokalną sieć opartą na tzw. komutacji pakietów – terminie, który ostatecznie został przyjęty. Larry Roberts zastosował koncepcje komutacji pakietów Daviesa w sieci rozległej ARPANET i szukał opinii Paula Barana. Kleinrock następnie opracował teorię matematyczną stojącą za wydajnością tej technologii, opierając się na swojej wcześniejszej pracy nad teorią kolejek.

Może zawierać błędy.