Traktat z Kadesz

Po tej dacie potęga zarówno Hetytów, jak i Egipcjan zaczęła ponownie słabnąć z powodu potęgi Asyryjczyków. Król asyryjski Salmanasar I wykorzystał okazję, by pokonać Hurytów i Mitanni, zająć ich ziemie i rozszerzyć wpływy aż do źródeł Eufratu w Anatolii oraz do Babilonii, starożytnego Iranu, Aramu (Syrii), Kanaanu (Palestyny) i Fenicji, podczas gdy Muwatalli był zajęty Egipcjanami. Hetyci bezskutecznie próbowali zachować królestwo Mitanni przy wsparciu militarnym. Asyria stanowiła teraz równie wielkie zagrożenie dla hetyckich szlaków handlowych, jak kiedyś Egipt. Syn Muwatalliego, Urhi-Teszub, przejął tron i rządził jako król przez siedem lat jako Mursili III, zanim został obalony przez swojego stryja, Hattusiliego III, po krótkiej wojnie domowej. W odpowiedzi na rosnącą asyryjską aneksję terytoriów hetyckich, zawarł on pokój i sojusz z Ramzesem II (również obawiającym się Asyrii), wydając swoją córkę za faraona. „Traktat z Kadesz”, jeden z najstarszych w pełni zachowanych traktatów w historii, ustalił ich wzajemne granice w południowym Kanaanie i został podpisany w 21. roku panowania Ramzesa (ok. 1258 r. p.n.e.). Warunki tego traktatu obejmowały małżeństwo jednej z hetyckich księżniczek z Ramzesem.

Może zawierać błędy.