Prezydentura

Na początku kampanii wyborczej faworytka Irene Sáez była wspierana przez jedną z dwóch głównych partii politycznych Wenezueli, Copei. Jednak obietnice Cháveza dotyczące szeroko zakrojonych reform społecznych i gospodarczych zdobyły zaufanie i przychylność głównie biednych i klasy robotniczej. Do maja 1998 roku poparcie dla Cháveza w sondażach wzrosło do 30%, a do sierpnia osiągnęło 39%. Frekwencja wyborcza wyniosła 63%, a Chávez wygrał wybory, uzyskując 56% głosów. Analiza akademicka wyborów wykazała, że poparcie dla Cháveza pochodziło głównie od ubogich i „rozczarowanej klasy średniej”, której standard życia gwałtownie spadł w ciągu poprzedniej dekady, podczas gdy większość głosów klasy średniej i wyższej oddano na Römera. Zaprzysiężenie Cháveza na prezydenta odbyło się 2 lutego 1999 roku.

Może zawierać błędy.