Narodziny
Justin Trudeau urodził się w Boże Narodzenie 1971 roku o godzinie 21:27 czasu wschodniego (EST) w szpitalu Ottawa Civic Hospital.
null
Historia Justin Trudeau
sob. gru 25, 1971 do Teraz
Canada
Justin Pierre James Trudeau (ur. 25 grudnia 1971) to kanadyjski polityk, pełniący od 2015 roku funkcję 23. i obecnego premiera Kanady oraz lidera Partii Liberalnej od 2013 roku. Trudeau jest drugim najmłodszym premierem Kanady po Joe Clarku; jest również pierwszą osobą na tym stanowisku spokrewnioną z poprzednim premierem, jako najstarszy syn Pierre'a Trudeau.
Chrzest
Trudeau został ochrzczony 16 stycznia 1972 roku po południu w bazylice Notre Dame w Ottawie. Jego matką chrzestną została siostrzenica ojca, Anne Rouleau-Danis, a ojcem chrzestnym szwagier matki, Thomas Walker. Było to jego pierwsze publiczne wystąpienie.
Wizyta prezydenta USA Richarda M. Nixona
14 kwietnia 1972 roku rodzice Trudeau wydali galę w National Arts Centre, podczas której goszczący w Kanadzie prezydent USA Richard M. Nixon powiedział: „Chciałbym wznieść toast za przyszłego premiera Kanady, Justina Pierre'a Trudeau”, na co Pierre Elliott Trudeau odpowiedział, że jeśli jego syn kiedykolwiek obejmie tę rolę, ma nadzieję, że będzie miał „wdzięk i umiejętności prezydenta”.
Rodzice ogłosili separację
Rodzice ogłosili publicznie swoją separację 27 maja 1977 roku, gdy Trudeau miał pięć lat; opiekę nad nim przejął ojciec.
Rząd ojca został odsunięty od władzy
Trudeau mieszkał pod adresem 24 Sussex Drive w Ottawie, oficjalnej rezydencji premiera Kanady, od urodzenia aż do momentu, gdy rząd jego ojca przegrał wybory federalne 22 maja 1979 roku.
Małżeństwo
Ponownie nawiązali kontakt jako dorośli w czerwcu 2003 roku, kiedy Grégoire, będąca wówczas osobowością telewizyjną w Quebecu, została współprowadzącą bal charytatywny wraz z Trudeau; kilka miesięcy później zaczęli się spotykać. Trudeau i Grégoire zaręczyli się w październiku 2004 roku, a pobrali się 28 maja 2005 roku podczas ceremonii rzymskokatolickiej w kościele Sainte-Madeleine d'Outremont w Montrealu.
Mistrz ceremonii na wiecu w Toronto
17 września 2006 roku Trudeau był mistrzem ceremonii na wiecu w Toronto, zorganizowanym przez Roméo Dallaire'a, który wzywał do kanadyjskiego zaangażowania w rozwiązanie kryzysu w Darfurze.
Skrytykował nacjonalizm w Quebecu
W październiku 2006 roku Trudeau skrytykował nacjonalizm w Quebecu, opisując nacjonalizm polityczny ogólnie jako „stary pomysł z XIX wieku”, „oparty na ciasnocie myślenia” i nieistotny dla współczesnego Quebecu.
Dwuczęściowy miniserial CBC Television „The Great War”
W 2007 roku Trudeau wystąpił w dwuczęściowym miniserialu CBC Television „The Great War”, który przedstawiał udział Kanady w I wojnie światowej.
Z łatwością wygrał partyjną nominację
Trudeau zmierzył się o nominację Partii Liberalnej z Mary Deros, radną miejską Montrealu, oraz Basilio Giordano, wydawcą lokalnej gazety włoskojęzycznej. 29 kwietnia 2007 roku z łatwością wygrał nominację, zdobywając 690 głosów wobec 350 dla Deros i 220 dla Giordano.
Premier Stephen Harper ogłosił wybory
Premier Stephen Harper ogłosił wybory na 14 października 2008 roku. Do tego czasu Trudeau prowadził kampanię w okręgu Papineau przez rok. W dniu wyborów Trudeau nieznacznie pokonał urzędującą posłankę Bloc Québécois, Vivian Barbot.
Przeniesiony na stanowisko krytyka ds. młodzieży
We wrześniu 2010 roku został przeniesiony na stanowisko krytyka ds. młodzieży, obywatelstwa i imigracji. W tym czasie krytykował rządowe przepisy wymierzone w przemyt ludzi, argumentując, że ukarzą one ofiary przemytu.
Wybory federalne w 2011 roku
Trudeau uzyskał reelekcję w okręgu Papineau w wyborach federalnych w 2011 roku, podczas gdy Partia Liberalna spadła do roli trzeciej siły w Izbie Gmin, zdobywając zaledwie trzydzieści cztery mandaty.
Trudeau miał ogłosić swoją kandydaturę na lidera w następnym tygodniu
26 września 2012 roku wiele mediów zaczęło donosić, że Trudeau ogłosi swoją kandydaturę na lidera partii w następnym tygodniu.
Przywództwo Partii Liberalnej
2 października 2012 roku Trudeau zorganizował wiec w Montrealu, aby rozpocząć swoją kampanię o przywództwo w Partii Liberalnej.
Kampania o przywództwo
W trakcie kampanii o przywództwo, 26 listopada 2012 roku, odbyły się trzy wybory uzupełniające.
Zwycięzca wyborów na lidera
Trudeau został ogłoszony zwycięzcą wyborów na lidera 14 kwietnia 2013 roku, zdobywając 80,1% z 30 800 oddanych głosów.
Izba Gmin
27 stycznia 2014 roku Trudeau wraz z posłanką Carolyn Bennett wprowadzili Chrystię Freeland do Izby Gmin, zgodnie z tradycją dotyczącą zwycięzców wyborów uzupełniających.
Zwycięstwo w wyborach federalnych
19 października 2015 roku, po najdłuższej oficjalnej kampanii od ponad wieku, Trudeau poprowadził Liberałów do zdecydowanego zwycięstwa w wyborach federalnych. Liberałowie zdobyli 184 z 338 mandatów, uzyskując 39,5% głosów, co zapewniło im silny rząd większościowy; był to wzrost o 150 mandatów w porównaniu z wyborami federalnymi w 2011 roku.
Zakończy kanadyjską misję nalotów przeciwko ISIS
22 października 2015 roku Trudeau oświadczył, że jako premier zakończy kanadyjską misję nalotów przeciwko ISIS.
Premier
Trudeau i reszta gabinetu zostali zaprzysiężeni przez gubernatora generalnego Davida Johnstona 4 listopada 2015 roku.
Pierwsze spotkanie klubu parlamentarnego Liberałów
5 listopada 2015 roku, podczas pierwszego spotkania klubu parlamentarnego Liberałów od czasu utworzenia rządu większościowego, partia ogłosiła przywrócenie obowiązkowego, szczegółowego spisu powszechnego, który został zniesiony w 2010 roku, ze skutkiem od spisu w 2016 roku.
Parlament został ponownie zwołany
Powiedział, że jego pierwszym priorytetem legislacyjnym jest obniżenie podatków dla Kanadyjczyków o średnich dochodach i podniesienie podatków dla jednego procenta najlepiej zarabiających po ponownym zwołaniu parlamentu 3 grudnia 2015 roku.
Trudeau odmówił uznania okrucieństw ISIS za ludobójstwo
14 czerwca 2016 roku Trudeau odmówił uznania okrucieństw ISIS za ludobójstwo, czekając na oficjalne stanowisko Rady Bezpieczeństwa ONZ. Zmienił swoje stanowisko, gdy Komisja ONZ opublikowała raport z dochodzenia w sprawie Syrii.
Ustawodawstwo dotyczące legalizacji marihuany
Ustawa legalizująca marihuanę do celów rekreacyjnych (Cannabis Act, projekt ustawy C-45) została przyjęta przez Izbę Gmin Kanady pod koniec listopada 2017 r.; przeszła drugie czytanie w Senacie Kanady 22 marca 2018 r.
Izba przyjęła ustawę o marihuanie
18 czerwca 2018 r. Izba przyjęła ustawę z większością, choć nie wszystkimi, poprawek Senatu.
Marihuana jest legalna w Kanadzie zarówno do celów rekreacyjnych, jak i medycznych
Od 17 października 2018 r. marihuana jest w Kanadzie legalna zarówno do celów rekreacyjnych, jak i medycznych.
Przestaje naruszać prawo karne
Premier Justin Trudeau ogłosił następnego dnia, że od 17 października 2018 r. rekreacyjne używanie marihuany nie będzie już naruszać prawa karnego.