Historia Święto Pracy

Święto Pracy w Australii jest świętem państwowym, którego daty różnią się w zależności od stanu i terytorium. Jest to pierwszy poniedziałek października w Australijskim Terytorium Stołowym, Nowej Południowej Walii i Australii Południowej. W Wiktorii i Tasmanii jest to drugi poniedziałek marca (choć to drugie nazywa je Dniem Ośmiu Godzin). W Australii Zachodniej Święto Pracy przypada w pierwszy poniedziałek marca. W Queensland i Terytorium Północnym Święto Pracy przypada w pierwszy poniedziałek maja (choć to drugie nazywa je Świętem Majowym). Na terytorium Wyspy Bożego Narodzenia przypada w czwarty poniedziałek marca. Pierwszy marsz ruchu robotniczego w sprawie ośmiogodzinnego dnia pracy odbył się w Melbourne 21 kwietnia 1856 roku.

Święto Pracy jest obchodzone w Kanadzie w pierwszy poniedziałek września od lat 80. XIX wieku. Początki Święta Pracy w Kanadzie sięgają grudnia 1872 roku, kiedy to zorganizowano paradę wspierającą strajk Toronto Typographical Union o 58-godzinny tydzień pracy, prawie pełną dekadę przed podobnym wydarzeniem w Nowym Jorku, zorganizowanym przez American Knights of Labor, amerykańską federację pracy z końca XIX wieku, która zapoczątkowała ruch w kierunku amerykańskiego Święta Pracy. Toronto Trades Assembly (TTA) wezwało swoje 27 związków zawodowych do demonstracji w poparciu dla Typographical Union, który strajkował od 25 marca. George Brown, kanadyjski polityk i redaktor Toronto Globe, odpowiedział kontratakiem na strajkujących pracowników, naciskając na policję, aby oskarżyła Typographical Union o „spisek”.[7] Chociaż prawa kryminalizujące działalność związkową były przestarzałe i zostały już zniesione w Wielkiej Brytanii, w Kanadzie nadal obowiązywały i policja aresztowała 24 liderów Typographical Union. Liderzy związkowi zdecydowali się zwołać kolejną podobną demonstrację 3 września, aby zaprotestować przeciwko aresztowaniom. Siedem związków zawodowych przemaszerowało w Ottawie, co skłoniło premiera Kanady Sir Johna A. Macdonalda do obietnicy uchylenia „barbarzyńskich” praw antyzwiązkowych. Parlament uchwalił ustawę o związkach zawodowych (Trade Union Act) 14 czerwca następnego roku i wkrótce wszystkie związki zawodowe zaczęły dążyć do 54-godzinnego tygodnia pracy.

Toronto Trades and Labor Council (następca TTA) organizowała podobne obchody każdej wiosny. Amerykanin Peter J. McGuire, współzałożyciel American Federation of Labor, został poproszony o przemówienie na festiwalu pracy w Toronto, Ontario, Kanada, 22 lipca 1882 roku.

McGuire i Knights of Labor zorganizowali podobną paradę w oparciu o wydarzenie kanadyjskie 5 września 1882 roku w Nowym Jorku, USA.

23 lipca 1894 roku premier Kanady John Thompson i jego rząd ustanowili Święto Pracy, które ma odbywać się we wrześniu, świętem państwowym. W Stanach Zjednoczonych nowojorska parada stała się corocznym wydarzeniem w tym samym roku, a w 1894 roku została przyjęta przez amerykańskiego prezydenta Grovera Clevelanda, aby konkurować z Międzynarodowym Dniem Pracowników (Świętem Majowym).

Parada z okazji Święta Pracy w Grand Falls-Windsor na Nowej Fundlandii rozpoczęła się w 1921 roku i trwa do dziś, ponad 90 lat później. Obchody trwają trzy dni, a parada odbywa się w poniedziałek Święta Pracy.

Święto Pracy jest świętem narodowym na Bahamach, obchodzonym w pierwszy piątek czerwca, aby stworzyć długi weekend dla pracowników. Tradycyjną datą Święta Pracy na Bahamach jest jednak 7 czerwca, na pamiątkę znaczącego strajku pracowników, który rozpoczął się tego dnia w 1942 roku.