sob. paź 27, 1945 do Teraz
Brazil
Luiz Inácio Lula da Silva (ur. 27 października 1945), znany powszechnie po prostu jako Lula, to brazylijski polityk i były przywódca związkowy, który pełnił funkcję 35. prezydenta Brazylii od 1 stycznia 2003 do 31 grudnia 2010 roku.
Luiz Inácio da Silva urodził się 27 października 1945 roku (zarejestrowany z datą urodzenia 6 października 1945 roku) w Caetés (wówczas dzielnicy Garanhuns), położonym 250 km od Recife, stolicy Pernambuco, stanu w północno-wschodniej Brazylii.
W grudniu 1952 roku, gdy Lula miał zaledwie 7 lat, jego matka zdecydowała się przeprowadzić do São Paulo wraz z dziećmi, aby dołączyć do męża.
W 1969 roku poślubił Marię de Lourdes, która zmarła na zapalenie wątroby w 1971 roku, będąc w ciąży z ich pierwszym synem, który również zmarł.
W 1974 roku Lula ożenił się z Marisą Letícią Rocco Casa, wdową, z którą następnie miał trzech synów.
W 1975 roku został wybrany, a w 1978 roku ponownie wybrany na prezesa Związku Zawodowego Hutników w São Bernardo do Campo i Diadema.
10 lutego 1980 roku grupa naukowców, intelektualistów i przywódców związkowych, w tym Lula, założyła Partido dos Trabalhadores (PT), czyli Partię Pracujących, lewicową partię o postępowych ideach, powstałą w trakcie rządów wojskowych w Brazylii.
Lula po raz pierwszy kandydował w wyborach w 1982 roku, ubiegając się o urząd gubernatora stanu São Paulo, i przegrał.
W 1982 roku dodał przydomek Lula do swojego oficjalnego nazwiska.
W 1983 roku pomógł założyć związek zawodowy Central Única dos Trabalhadores (CUT).
W wyborach w 1986 roku Lula zdobył mandat w Kongresie, uzyskując największą liczbę głosów w całym kraju.
Wybory powszechne w Brazylii odbyły się 6 października 2002 roku, z drugą turą 27 października. Po trzech nieudanych próbach, lider Partii Pracujących Luiz Inácio Lula da Silva odniósł sukces w wyborach prezydenckich. Niemniej jednak nie udało mu się uzyskać większości ważnych głosów w pierwszej turze; doprowadziło to do drugiej tury wyborów prezydenckich, którą Lula wygrał, zdobywając 52,7 miliona głosów (61,3% ogółu), stając się wówczas drugim najczęściej wybieranym prezydentem na świecie po Ronaldzie Reaganie w wyborach prezydenckich w Stanach Zjednoczonych w 1984 roku.
Został prezydentem w 2003 roku.
Wybory powszechne w Brazylii odbyły się 1 października 2006 roku w celu obsadzenia wszystkich miejsc w Izbie Deputowanych, jednej trzeciej Senatu Federalnego oraz członków Zgromadzeń Ustawodawczych 26 stanów i Dystryktu Federalnego. Ponieważ żaden kandydat na prezydenta nie otrzymał ponad 50% głosów, 29 października odbyła się druga tura wyborów pomiędzy urzędującym Luizem Inácio Lulą da Silvą a jego kontrkandydatem, Geraldo Alckminem. Druga tura była również wymagana w 10 stanach, gdzie żaden kandydat na gubernatora nie uzyskał większości. Lula wygrał drugą turę, zdobywając ponad 60% ważnych głosów i zapewniając sobie nową czteroletnią kadencję.
Kiedy poszukiwany włoski terrorysta Cesare Battisti został aresztowany w Rio de Janeiro 18 marca 2007 roku przez brazylijską i francuską policję, brazylijski minister sprawiedliwości Tarso Genro przyznał mu status uchodźcy politycznego, co było kontrowersyjną decyzją, która podzieliła Włochy oraz brazylijską i międzynarodową prasę.
Przed szczytem G-20 w Londynie w marcu 2009 roku Lula wywołał oburzenie, oświadczając, że kryzys gospodarczy został spowodowany przez „irracjonalne zachowanie białych ludzi o niebieskich oczach, którzy wcześniej wydawali się wiedzieć wszystko, a teraz pokazali, że nie wiedzą nic”.
18 listopada 2009 roku brazylijski Sąd Najwyższy uznał status uchodźcy za nielegalny i zezwolił na ekstradycję Battistiego, ale stwierdził również, że konstytucja Brazylii daje prezydentowi osobiste uprawnienia do odmowy ekstradycji, jeśli tak zdecyduje, skutecznie przekazując ostateczną decyzję w ręce Luli. Lula zdecydował o zablokowaniu ekstradycji Battistiego.
31 grudnia 2010 roku, w ostatnim dniu urzędowania Luli, oficjalnie ogłoszono decyzję o niewyrażeniu zgody na ekstradycję.
Battisti został zwolniony 9 czerwca 2011 roku z więzienia po tym, jak brazylijski Trybunał Konstytucyjny odrzucił wniosek Włoch o jego ekstradycję. Włochy planowały odwołać się do Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w Hadze.
29 października 2011 roku za pośrednictwem Syryjsko-Libańskiego Szpitala w São Paulo ogłoszono, że Lula cierpi na raka gardła, nowotwór złośliwy krtani.
W 2014 roku Brazylia rozpoczęła Operação Lava Jato (Operacja Myjnia Samochodowa), co doprowadziło do licznych aresztowań i wyroków skazujących, w tym dziewięciu spraw przeciwko Luli.
W kwietniu 2015 roku Ministerstwo Publiczne Brazylii wszczęło dochodzenie w sprawie zarzutów o handel wpływami przez Lulę, w którym twierdzono, że w latach 2011–2014 lobbował on za kontraktami rządowymi w krajach zagranicznych dla firmy Odebrecht, a także przekonał Brazylijski Bank Rozwoju do sfinansowania projektów w Ghanie, Angoli, na Kubie i w Republice Dominikańskiej.
W czerwcu 2015 roku Marcelo Odebrecht, prezes Odebrecht, został aresztowany pod zarzutem wypłacenia politykom 230 milionów dolarów łapówek.
4 marca 2016 roku, w ramach „Operacji Myjnia Samochodowa”, brazylijskie władze przeszukały dom Luli.
28 lipca 2016 roku Lula złożył 39-stronicową petycję do Komitetu Praw Człowieka ONZ, opisującą domniemane nadużycia władzy. Petycja twierdzi, że „Lula jest ofiarą nadużycia władzy przez sędziego, przy współudziale prokuratorów i mediów”. Petycja była pierwszą w historii złożoną przeciwko Brazylii, która ratyfikowała protokół Komitetu w 2009 roku.
14 września 2016 roku prokuratorzy postawili Luli zarzuty korupcyjne, oskarżając go o bycie mózgiem lub „głównym dowódcą schematu”.
19 września 2016 r. sędzia federalny 13. okręgu (Paraná) Sérgio Moro, który prowadził śledztwo w sprawie korupcji, przyjął akt oskarżenia o pranie brudnych pieniędzy przeciwko Luli i jego żonie Marisie Leticii Lula da Silva.
ONZ przyjęła sprawę, a Brazylia miała sześć miesięcy na odpowiedź na petycję skierowaną do komitetu złożonego z 18 międzynarodowych prawników. W listopadzie 2016 r. zespół prawny Luli złożył dodatkowe dowody nadużyć brazylijskiego wymiaru sprawiedliwości.
12 lipca 2017 r. otrzymał wyrok dziewięciu i pół roku więzienia.
25 stycznia 2018 r. Sąd Apelacyjny w Porto Alegre uznał Lulę za winnego korupcji i prania brudnych pieniędzy oraz skazał go na 12 lat więzienia w ramach jednego z dziewięciu procesów sądowych, podczas gdy pozostałe osiem jest w toku.
26 marca 2018 r. Najwyższy Trybunał Federalny Brazylii podtrzymał wyrok Sądu Apelacyjnego, kończąc tym samym sprawę.
5 kwietnia 2018 r. brazylijski Najwyższy Trybunał Federalny (STF) zagłosował 6–5 za odrzuceniem petycji Luli o habeas corpus.
Po wydaniu przez sędziego Moro nakazu aresztowania byłego prezydenta, 6 kwietnia 2018 r. Lula odwołał się do Komitetu Praw Człowieka ONZ, prosząc rząd o wstrzymanie aresztowania do czasu wyczerpania wszystkich możliwości odwoławczych.
17 kwietnia 2018 r. brazylijskim senatorom będącym członkami Komisji Praw Człowieka parlamentu, argentyńskiemu laureatowi Pokojowej Nagrody Nobla Adolfo Pérezowi Esquivelowi oraz byłemu prezydentowi Urugwaju José Pepe Mujice nie pozwolono odwiedzić Luli w więzieniu w celu uzyskania informacji o naruszeniach praw człowieka Luli.
28 maja 2018 r. Komitet wszczął formalne dochodzenie w sprawie naruszeń podstawowych gwarancji sądowych w sprawie Luli.
8 lipca 2018 r. sędzia federalny 4. regionu Rogério Favreto nakazał zwolnienie Luli, co zostało uchylone tego samego dnia przez prezesa sądu 4. regionu.
2 sierpnia 2018 r. papież Franciszek przyjął w Rzymie Celso Amorima, Alberto Fernándeza i Carlosa Ominamiego, trzech byłych sojuszników Luli da Silvy. Na zakończenie godzinnego spotkania papież Franciszek otrzymał od pana Amorima biografię Luli „Prawda zwycięży” i skierował do Luli odręczną notatkę, którą opublikował na swoim koncie na Twitterze o następującej treści: „Dla Luiza Inacio Luli da Silvy z moim błogosławieństwem, prosząc go o modlitwę za mnie, Franciszek”.
Partia Pracujących oficjalnie wystawiła Lulę jako swojego kandydata 5 sierpnia 2018 r. w São Paulo.
11 września 2018 r. Lula oficjalnie wycofał się z wyborów i został zastąpiony przez byłego burmistrza São Paulo Fernando Haddada, którego poparł.
Lula został zwolniony z więzienia po 580 dniach, 8 listopada 2019 r.
