Historia MacOS

Dziedzictwo tego, co miało stać się macOS, wywodzi się z NeXT, firmy założonej przez Steve'a Jobsa po jego odejściu z Apple w 1985 roku.

NeXT logo Image

Kontynuuj w Storyteller

System operacyjny NeXTSTEP, podobny do Unix, został opracowany i wprowadzony na rynek w 1989 roku. Jądro NeXTSTEP opiera się na jądrze Mach, które zostało pierwotnie opracowane na Carnegie Mellon University, z dodatkowymi warstwami jądra i niskopoziomowym kodem przestrzeni użytkownika wywodzącym się z części BSD. Jego graficzny interfejs użytkownika został zbudowany w oparciu o zorientowany obiektowo zestaw narzędzi GUI przy użyciu języka programowania Objective-C.

Przez całe lata 90. Apple próbowało stworzyć system operacyjny „następnej generacji”, który zastąpiłby klasyczny Mac OS poprzez projekty Taligent, Copland i Gershwin, ale wszystkie one zostały ostatecznie porzucone. Doprowadziło to Apple do zakupu NeXT w 1996 roku, co pozwoliło NeXTSTEP, wówczas nazywanemu OPENSTEP, stać się podstawą systemu operacyjnego Apple nowej generacji. Zakup ten doprowadził również do powrotu Steve'a Jobsa do Apple jako tymczasowego, a następnie stałego dyrektora generalnego, który nadzorował przekształcenie przyjaznego dla programistów systemu OPENSTEP w system, który miał zostać przyjęty przez główny rynek Apple, czyli użytkowników domowych i profesjonalistów kreatywnych. Projekt otrzymał najpierw nazwę kodową „Rhapsody”, a następnie oficjalną nazwę Mac OS X.

Logo of the company Apple Inc.Steve Jobs at the 2010 Worldwide Developers Conference - image

Kontynuuj w Storyteller

Apple szybko opracowało kilka nowych wydań Mac OS X. Recenzja wersji 10.3, Panther, autorstwa Siracusy, zauważyła: „To dziwne, że po latach niepewności i vaporware przeszliśmy do stałych, corocznych dostaw nowych, dużych wydań systemu operacyjnego”. Wersja 10.4, Tiger, podobno zszokowała kierownictwo Microsoftu, oferując szereg funkcji, takich jak szybkie wyszukiwanie plików i ulepszone przetwarzanie grafiki, z którymi Microsoft zmagał się przez kilka lat, próbując dodać je do Windowsa z akceptowalną wydajnością.

Konsumencka wersja Mac OS X została wprowadzona na rynek w 2001 roku wraz z Mac OS X 10.0. Recenzje były zróżnicowane, z szerokim uznaniem dla wyrafinowanego, błyszczącego interfejsu Aqua, ale krytyką za powolne działanie. Przy niskiej popularności Apple, twórcy kilku klasycznych aplikacji na Maca, takich jak FrameMaker i PageMaker, odmówili opracowania nowych wersji swojego oprogramowania dla Mac OS X. Felietonista Ars Technica, John Siracusa, który recenzował każde główne wydanie OS X do 10.10, opisał wczesne wydania z perspektywy czasu jako „wolne jak żółw, ubogie w funkcje”, a interfejs Aqua jako „nieznośnie powolny i ogromnie zasobożerny”.

Mac OS X był pierwotnie prezentowany jako dziesiąta główna wersja systemu operacyjnego Apple dla komputerów Macintosh; obecne wersje macOS zachowują główny numer wersji „10”. Poprzednie systemy operacyjne Macintosh (wersje klasycznego Mac OS) były nazywane przy użyciu cyfr arabskich, jak w przypadku Mac OS 8 i Mac OS 9. Litera „X” w nazwie Mac OS X odnosi się do liczby 10, zapisu rzymskiego, a Apple stwierdziło, że w tym kontekście należy ją wymawiać jako „ten” (dziesięć). Jednak powszechnie wymawia się ją również jak literę „X”.

W 2005 roku pierwsze komputery Mac z procesorami Intel korzystały ze specjalistycznej wersji Mac OS X 10.4 Tiger.

Kluczowym wydarzeniem dla systemu było ogłoszenie i premiera iPhone'a od 2007 roku. Podczas gdy poprzednie odtwarzacze multimedialne iPod firmy Apple korzystały z minimalnego systemu operacyjnego, iPhone używał systemu operacyjnego opartego na Mac OS X, który później nazwano „iPhone OS”, a następnie iOS. Jednoczesne wydanie dwóch systemów operacyjnych opartych na tych samych frameworkach wywarło presję na Apple, które wskazało iPhone'a jako powód opóźnienia Mac OS X 10.5 Leopard. Jednak po tym, jak Apple otworzyło iPhone'a dla zewnętrznych programistów, jego sukces komercyjny zwrócił uwagę na Mac OS X, a wielu twórców oprogramowania na iPhone'a zaczęło wykazywać zainteresowanie tworzeniem oprogramowania na Maca.

W 2007 roku Mac OS X 10.5 Leopard był jedynym wydaniem z uniwersalnymi komponentami binarnymi, umożliwiającymi instalację zarówno na komputerach Mac z procesorami Intel, jak i wybranych komputerach Mac z procesorami PowerPC. Jest to również ostatnie wydanie ze wsparciem dla PowerPC Mac. Mac OS X 10.6 Snow Leopard był pierwszą wersją OS X zbudowaną wyłącznie dla komputerów Mac z procesorami Intel i ostatnim wydaniem ze wsparciem dla 32-bitowych komputerów Mac z procesorami Intel. Nazwa miała sygnalizować jego status jako iteracji Leoparda, koncentrując się na ulepszeniach technicznych i wydajnościowych, a nie na funkcjach widocznych dla użytkownika; w rzeczywistości był on wyraźnie promowany wśród programistów jako wydanie „bez nowych funkcji”. Od czasu premiery kilka wydań OS X lub macOS (mianowicie OS X Mountain Lion, OS X El Capitan i macOS High Sierra) podąża za tym wzorcem, z nazwą wywodzącą się od poprzednika, podobnie do „modelu tick-tock” stosowanego przez Intela.

Apple usunęło szefa działu rozwoju OS X, Scotta Forstalla, a projektowanie zostało skierowane w bardziej minimalistycznym kierunku.

Scott Forstall Image

Kontynuuj w Storyteller

W 2012 roku, wraz z premierą OS X 10.8 Mountain Lion, nazwa systemu została skrócona z Mac OS X do OS X.

Od 2012 roku system przeszedł na coroczny harmonogram wydań, podobny do tego w systemie iOS.

Apple również sukcesywnie obniżało koszty aktualizacji od czasu Snow Leopard, zanim całkowicie usunęło opłaty za aktualizację od 2013 roku. Niektórzy dziennikarze i zewnętrzni twórcy oprogramowania sugerowali, że ta decyzja, choć pozwalała na szybsze wydawanie funkcji, oznaczała mniejszą możliwość skupienia się na stabilności, przy czym żadna wersja OS X nie była zalecana dla użytkowników wymagających stabilności i wydajności ponad nowe funkcje.

Nowy projekt interfejsu użytkownika Apple, wykorzystujący głębokie nasycenie kolorów, przyciski tekstowe oraz minimalistyczny, „płaski” interfejs, zadebiutował wraz z iOS 7 w 2013 roku.

Ponieważ inżynierowie OS X pracowali podobno nad systemem iOS 7, wersja wydana w 2013 roku, OS X 10.9 Mavericks, była swego rodzaju wydaniem przejściowym, w którym usunięto część skeuomorficznego designu, podczas gdy większość ogólnego interfejsu Mavericks pozostała niezmieniona.

Kolejna wersja, OS X 10.10 Yosemite, przyjęła design podobny do iOS 7, ale o większej złożoności, odpowiedniej dla interfejsu sterowanego myszą.

Aktualizacja Apple z 2015 roku, OS X 10.11 El Capitan, została zapowiedziana jako skupiająca się przede wszystkim na poprawie stabilności i wydajności.

W 2016 roku, wraz z wydaniem macOS 10.12 Sierra, zmieniono nazwę z OS X na macOS, aby ujednolicić ją z brandingiem innych głównych systemów operacyjnych Apple: iOS, watchOS i tvOS. Głównymi funkcjami macOS 10.12 Sierra są wprowadzenie Siri do systemu macOS, zoptymalizowana pamięć masowa, ulepszenia dołączonych aplikacji oraz większa integracja z iPhone'em i Apple Watch. Apple File System (APFS) został ogłoszony na konferencji Apple Worldwide Developers Conference w 2016 roku jako zamiennik dla krytykowanego systemu plików HFS+.

Apple zaprezentowało macOS 10.13 High Sierra na konferencji Worldwide Developers Conference w 2017 roku, przed wydaniem go jeszcze w tym samym roku. Podczas pracy na dyskach półprzewodnikowych (SSD) system wykorzystuje APFS zamiast HFS+.

Następca macOS 10.13 High Sierra, macOS 10.14 Mojave, został wydany w 2018 roku, dodając opcję ciemnego interfejsu użytkownika oraz ustawienie dynamicznej tapety.

System macOS 10.14 Mojave został zastąpiony w 2019 roku przez macOS 10.15 Catalina, który zastępuje iTunes oddzielnymi aplikacjami dla różnych typów mediów i wprowadza system Catalyst do przenoszenia aplikacji z iOS.