Wielki Skok

W styczniu 1958 r. Mao zainicjował drugi plan pięcioletni, znany jako Wielki Skok, plan mający być alternatywnym modelem wzrostu gospodarczego wobec radzieckiego modelu koncentrującego się na przemyśle ciężkim, który był popierany przez innych członków partii. W ramach tego programu gospodarczego stosunkowo małe kolektywy rolnicze, które powstały do tego czasu, zostały szybko połączone w znacznie większe komuny ludowe, a wielu chłopów zmuszono do pracy przy ogromnych projektach infrastrukturalnych oraz przy produkcji żelaza i stali. Zakazano prywatnej produkcji żywności, a inwentarz żywy i narzędzia rolnicze przeszły na własność zbiorową.

Może zawierać błędy.