Bormann został szefem Parteikanzlei (Kancelarii Partii)

Hitler uznał wyjazd Hessa za osobistą zdradę, rozkazał zastrzelić Hessa w przypadku powrotu do Niemiec i 12 maja 1941 roku zniósł stanowisko zastępcy Führera, powierzając byłe obowiązki Hessa Bormannowi z tytułem szefa Parteikanzlei (Kancelarii Partii). Na tym stanowisku był odpowiedzialny za wszystkie nominacje w NSDAP i odpowiadał tylko przed Hitlerem. Współpracownicy zaczęli nazywać go „Brązową Eminencją”, choć nigdy w oczy.

Może zawierać błędy.