Prezydentura Huerty

Prezydentura Huerty jest zazwyczaj określana mianem dyktatury. Z punktu widzenia ówczesnych rewolucjonistów oraz w konstrukcji pamięci historycznej o rewolucji, nie ma ona żadnych pozytywnych aspektów. „Pomimo niedawnych prób przedstawienia Victoriano Huerty jako reformatora, nie ulega wątpliwości, że był on samolubnym dyktatorem”. Istnieje niewiele biografii Huerty, ale jedna z nich stanowczo twierdzi, że nie należy go etykietować jedynie jako kontrrewolucjonistę, argumentując, że jego reżim składał się z dwóch odrębnych okresów: od zamachu stanu w lutym 1913 roku do października 1913 roku, podczas którego próbował legitymizować swój reżim i wykazać jego legalność poprzez prowadzenie polityki reformatorskiej.

Może zawierać błędy.