Urodziny
Jako trzecie z dziewięciorga dzieci, Yunus urodził się 28 czerwca 1940 roku w bengalskiej rodzinie muzułmańskiej we wsi Bathua, przy drodze Kaptai w Hathazari, w Czittagong w prowincji Bengal w Indiach Brytyjskich, obecnie w Bangladeszu.
null
Historia Muhammad Yunus
pt. cze 28, 1940 do Teraz
Bangladesh
Muhammad Yunus to bangladeski przedsiębiorca społeczny, bankier, ekonomista i lider społeczeństwa obywatelskiego, który został uhonorowany Pokojową Nagrodą Nobla za założenie Grameen Bank oraz zapoczątkowanie koncepcji mikrokredytów i mikrofinansów. Pożyczki te są udzielane przedsiębiorcom zbyt ubogim, by kwalifikować się do tradycyjnych kredytów bankowych. W 2006 roku Yunus i Grameen Bank zostali wspólnie uhonorowani Pokojową Nagrodą Nobla „za wysiłki na rzecz tworzenia rozwoju gospodarczego i społecznego od podstaw poprzez mikrokredyty”. Norweski Komitet Noblowski stwierdził, że „trwały pokój nie może zostać osiągnięty, dopóki duże grupy ludności nie znajdą sposobów na wyrwanie się z ubóstwa” oraz że „ponad kulturami i cywilizacjami, Yunus i Grameen Bank pokazali, że nawet najubożsi z ubogich mogą pracować na rzecz własnego rozwoju”. Yunus otrzymał wiele innych krajowych i międzynarodowych wyróżnień. W 2009 roku otrzymał Prezydencki Medal Wolności Stanów Zjednoczonych, a w 2010 roku Złoty Medal Kongresu.
Przeprowadzka do miasta Czittagong
W 1944 roku jego rodzina przeprowadziła się do miasta Czittagong, a on sam przeniósł się ze szkoły wiejskiej do Szkoły Podstawowej Lamabazar.
Jego matka cierpiała na chorobę psychiczną
Do 1949 roku jego matka cierpiała na chorobę psychiczną.
Ukończenie studiów
W 1957 roku rozpoczął studia na Wydziale Ekonomii Uniwersytetu w Dhace, uzyskując tytuł licencjata w 1960 roku oraz magistra w 1961 roku.
Został mianowany wykładowcą ekonomii w Chittagong College
Po ukończeniu studiów Yunus dołączył do Biura Ekonomii jako asystent naukowy przy badaniach ekonomicznych profesora Nurula Islama i Rehmana Sobhana. Później, w 1961 roku, został mianowany wykładowcą ekonomii w Chittagong College. W tym czasie założył również dodatkową, dochodową fabrykę opakowań.
Otrzymanie stypendium Fulbrighta
W 1965 roku otrzymał stypendium Fulbrighta na studia w Stanach Zjednoczonych.
Adiunkt ekonomii
W latach 1969–1972 Yunus był adiunktem ekonomii na Middle Tennessee State University w Murfreesboro.
Pierwsze małżeństwo
W 1967 roku, podczas studiów na Uniwersytecie Vanderbilta, Yunus poznał Verę Forostenko, studentkę literatury rosyjskiej na tej samej uczelni i córkę rosyjskich imigrantów do Trenton w stanie New Jersey w Stanach Zjednoczonych. Pobrali się w 1970 roku.
Powrót do domu
Zainspirowany narodzinami Bangladeszu w 1971 roku, Yunus powrócił do kraju w 1972 roku, aby pomóc Mujibowi w odbudowie narodu zniszczonego przez długą i krwawą wojnę.
Uzyskanie doktoratu z ekonomii
Uzyskał doktorat z ekonomii na Uniwersytecie Vanderbilta w ramach programu Graduate Program in Economic Development (GPED) w 1971 roku.
Wydawał Bangladesh Newsletter
Podczas wojny o niepodległość Bangladeszu w 1971 roku, Yunus założył komitet obywatelski i prowadził Bangladesh Information Center wraz z innymi Banglijczykami w Stanach Zjednoczonych, aby wspierać walkę o wyzwolenie. Wydawał również Bangladesh Newsletter ze swojego domu w Nashville.
Opracował Nabajug (Nowa Era) Tebhaga Khamar (gospodarstwo trójdzielne)
W 1975 roku opracował Nabajug (Nowa Era) Tebhaga Khamar (gospodarstwo trójdzielne), które rząd przyjął jako program Packaged Input Programme. Aby uczynić projekt bardziej efektywnym, Yunus i jego współpracownicy zaproponowali program Gram Sarkar (rząd wiejski).
Wizyty Yunusa we wsi Jobra
W 1976 roku, podczas wizyt w najuboższych gospodarstwach domowych we wsi Jobra w pobliżu Uniwersytetu w Czittagong, Yunus odkrył, że bardzo małe pożyczki mogą przynieść nieproporcjonalnie dużą różnicę dla osoby ubogiej. Yunus pożyczył 27 dolarów amerykańskich ze swoich pieniędzy 42 kobietom we wsi, z których każda zarobiła na pożyczce 0,50 BDT (0,02 USD) zysku. W ten sposób Yunusowi przypisuje się autorstwo idei mikrokredytu.
Yunus w końcu uzyskał pożyczkę
W grudniu 1976 roku Yunus w końcu uzyskał pożyczkę z rządowego Janata Bank, aby udzielać jej ubogim mieszkańcom Jobra. Instytucja kontynuowała działalność, zabezpieczając pożyczki z innych banków na swoje projekty.
Rozwód
Małżeństwo Yunusa z Verą zakończyło się kilka miesięcy po narodzinach ich córki, Moniki Yunus, w 1979 roku w Czittagong, gdy Vera wróciła do New Jersey, twierdząc, że Bangladesz nie jest dobrym miejscem do wychowywania dziecka.
Drugie małżeństwo
Yunus poślubił Afrozi Yunus, która była wówczas badaczką fizyki na Uniwersytecie w Manchesterze. Później została mianowana profesorem fizyki na Uniwersytecie Jahangirnagar. Ich córka, Deena Afroz Yunus, urodziła się w 1986 roku.
Projekt pilotażowy rozpoczął działalność jako pełnoprawny bank („Bank Wiejski”)
Do 1982 roku liczył 28 000 członków. 1 października 1983 roku projekt pilotażowy rozpoczął działalność jako pełnoprawny bank dla ubogich mieszkańców Bangladeszu i został przemianowany na Grameen Bank („Bank Wiejski”).
Ceremonia inauguracyjna Grameenphone
Ceremonia inauguracyjna Grameenphone, największego operatora telefonii w Bangladeszu, odbyła się w biurze Hasiny 26 marca 1997 roku.
Pokojowa Nagroda Nobla
Yunus został uhonorowany Pokojową Nagrodą Nobla w 2006 roku, wraz z Grameen Bank, za wysiłki na rzecz tworzenia rozwoju gospodarczego i społecznego.
Yunus odrzucił prośbę Moeena, by zostać czwartym doradcą głównym narodu
11 stycznia 2007 roku generał armii Moeen U Ahmed dokonał zamachu stanu. W międzyczasie Yunus odrzucił jego prośbę o zostanie czwartym doradcą głównym narodu po zakończeniu kadencji Khaledy Zia. Yunus zasugerował jednak generałowi, aby na to stanowisko wybrał Fakhruddina Ahmeda.
Yunus ogłosił, że jest gotów założyć partię polityczną
Yunus ostatecznie ogłosił 18 lutego 2007 roku, że jest gotów założyć partię polityczną, wstępnie nazwaną Władza Obywatelska (Nagorik Shakti).
Yunus oświadczył, że zdecydował się porzucić swoje plany polityczne
Istniały spekulacje, że armia popiera wejście Yunusa do polityki. Jednak 3 maja Yunus oświadczył, że zdecydował się porzucić swoje plany polityczne po spotkaniu z szefem rządu tymczasowego, Fakhruddinem Ahmedem.
Dzień Muhammada Yunusa
W styczniu 2008 roku Houston w Teksasie ogłosiło 14 stycznia „Dniem Muhammada Yunusa”.
Yunus został członkiem SNV
W lipcu 2009 roku Yunus został członkiem Międzynarodowej Rady Doradczej SNV Netherlands Development Organisation, aby wspierać działania organizacji na rzecz redukcji ubóstwa.
Komisarz Komisji ds. Szerokopasmowego Internetu na rzecz Rozwoju Cyfrowego
Od 2010 roku Yunus pełni funkcję komisarza w Komisji ds. Szerokopasmowego Internetu na rzecz Rozwoju Cyfrowego, inicjatywie ONZ, która dąży do wykorzystania usług szerokopasmowego internetu w celu przyspieszenia rozwoju społecznego i gospodarczego.
Zarzuty o sprzeniewierzenie
Duński film dokumentalny „Caught in Micro Debt”, wyprodukowany i wyreżyserowany przez dziennikarza Toma Heinemanna, został wyemitowany w norweskiej telewizji publicznej NRK w listopadzie 2010 roku. Postawiono w nim szereg zarzutów wobec Yunusa i Grameen Bank.
NORAD opublikował oświadczenie oczyszczające Yunusa i Bank z wszelkich zarzutów o sprzeniewierzenie
6 grudnia NORAD (Norweska Agencja Współpracy na rzecz Rozwoju) opublikowała oświadczenie oczyszczające Yunusa i Bank z wszelkich wykroczeń w tej kwestii, po przeprowadzeniu kompleksowego przeglądu wsparcia NORAD zleconego przez Ministra Rozwoju Międzynarodowego.
Przegląd działań Grameen Bank
Rząd ogłosił przegląd działań Grameen Bank 11 stycznia 2011 roku, który jest w toku.
Yunus stanął przed sądem w sprawie o fałszowanie żywności
27 stycznia 2011 roku Yunus stanął przed sądem w sprawie o fałszowanie żywności, wniesionej przez Sąd ds. Bezpieczeństwa Żywności Dhaka City Corporation (DCC), oskarżającą go o produkcję „zafałszowanego” jogurtu, którego zawartość tłuszczu była poniżej wymaganego prawem minimum. Według prawnika Yunusa zarzuty są „fałszywe i bezpodstawne”. Na wniosek prawników Yunusa, wskazujących na nieprawidłowości proceduralne i błędy, sprawa jest obecnie rozpatrywana przez Wysoki Sąd.
Deklaracja Ministra Finansów Bangladeszu
15 lutego 2011 roku Minister Finansów Bangladeszu, Abul Maal Abdul Muhith, oświadczył, że Yunus powinien „trzymać się z dala” od Grameen Bank podczas trwania dochodzenia.
Wysoki Sąd Bangladeszu
W marcu 2011 roku Yunus złożył petycję do Wysokiego Sądu Bangladeszu, kwestionując legalność decyzji Banku Centralnego Bangladeszu o usunięciu go ze stanowiska Dyrektora Zarządzającego Grameen Bank. Tego samego dnia dziewięciu wybranych dyrektorów Grameen Bank złożyło drugą petycję.
Yunus został zwolniony ze stanowiska Dyrektora Zarządzającego Banku
2 marca 2011 roku Muzammel Huq – były pracownik banku, którego rząd mianował prezesem w styczniu – ogłosił, że Yunus został zwolniony ze stanowiska Dyrektora Zarządzającego Banku. Jednak Dyrektor Generalna Banku, Jannat-E Quanine, wydała oświadczenie, że Yunus „kontynuuje pracę na swoim stanowisku” do czasu rozpatrzenia kwestii prawnych związanych z kontrowersjami.
Sąd potwierdził zwolnienie Yunusa
Rozprawa w Wysokim Sądzie dotycząca petycji była zaplanowana na 6 marca 2011 roku, ale została przełożona. 8 marca 2011 roku Sąd potwierdził zwolnienie Yunusa.
Rozporządzenie Grameen Bank 2012
2 sierpnia 2012 roku rząd Sheikh Hasiny zatwierdził projekt „Rozporządzenia Grameen Bank 2012” w celu zwiększenia kontroli rządu nad bankiem.
Gabinet Bangladeszu zatwierdził projekt nowej ustawy
4 października 2013 roku gabinet Bangladeszu zatwierdził projekt nowej ustawy, która da bankowi centralnemu kraju ściślejszą kontrolę nad Grameen Bank, podnosząc stawkę w długotrwałym sporze z pionierską instytucją mikrofinansową.
Parlament przyjął nową ustawę o Grameen Bank
Nowa ustawa o Grameen Bank została przyjęta przez parlament 7 listopada 2013 roku i zastąpiła Rozporządzenie Grameen Bank, ustawę, która stanowiła podstawę utworzenia Grameen Bank jako wyspecjalizowanej instytucji mikrokredytowej w 1983 roku.
Został powołany do Komisji Wysokiego Szczebla ds. Zatrudnienia w Sektorze Zdrowia i Wzrostu Gospodarczego
W marcu 2016 roku został powołany przez Sekretarza Generalnego ONZ Ban Ki-moona do Komisji Wysokiego Szczebla ds. Zatrudnienia w Sektorze Zdrowia i Wzrostu Gospodarczego, której współprzewodniczyli prezydenci François Hollande z Francji i Jacob Zuma z Republiki Południowej Afryki.