Historia Operacja Mincemeat

29 września 1939 roku, wkrótce po wybuchu II wojny światowej, kontradmirał John Godfrey, dyrektor wywiadu marynarki wojennej, rozpowszechnił tzw. notatkę Trout (pstrąg), dokument porównujący dezinformację wroga w czasie wojny do łowienia ryb na muchę.

W sierpniu 1942 roku, przed bitwą pod Alam el Halfa, zwłoki umieszczono w wysadzonym w powietrze samochodzie zwiadowczym na polu minowym naprzeciwko niemieckiej 90. Dywizji Lekkiej. Przy zwłokach znajdowała się mapa rzekomo pokazująca lokalizację brytyjskich pól minowych; Niemcy użyli mapy, a ich czołgi zostały skierowane na obszary miękkiego piasku, gdzie ugrzęzły.

We wrześniu 1942 roku samolot lecący z Wielkiej Brytanii do Gibraltaru rozbił się u wybrzeży Kadyksu. Wszyscy na pokładzie zginęli, w tym płatnik-porucznik James Hadden Turner – kurier przewożący ściśle tajne dokumenty – oraz francuski agent.

Pod koniec 1942 roku, wraz z sukcesem aliantów w kampanii północnoafrykańskiej, planiści wojskowi zwrócili uwagę na kolejny cel. Brytyjscy planiści uznali, że inwazja na Francję z Wielkiej Brytanii nie może nastąpić przed 1944 rokiem, a premier Winston Churchill chciał wykorzystać siły alianckie z Afryki Północnej do ataku na „miękkie podbrzusze” Europy.

Podczas konferencji w Casablance w styczniu 1943 roku alianccy planiści uzgodnili wybór Sycylii – pod kryptonimem operacja Husky – i zdecydowali o przeprowadzeniu inwazji najpóźniej w lipcu. Wśród planistów alianckich istniała obawa, że Sycylia jest oczywistym wyborem – Churchill miał rzekomo powiedzieć: „Każdy, poza kompletnym głupcem, wiedziałby, że chodzi o Sycylię” – oraz że gromadzenie zasobów do inwazji zostanie wykryte.

28 stycznia 1943 roku Bentley Purchase skontaktował się z Montagu z wiadomością, że zlokalizował odpowiednie ciało, prawdopodobnie Glyndwra Michaela, włóczęgi, który zmarł po zjedzeniu trutki na szczury zawierającej fosfor.

Montagu wybrał kryptonim Mincemeat z listy centralnie przechowywanych dostępnych możliwości. 4 lutego 1943 roku Montagu i Cholmondeley złożyli swój plan operacji w Komitecie Dwudziestu; było to przerobienie planu „Koń trojański” autorstwa Cholmondeleya.

13 kwietnia 1943 roku komitet Szefów Sztabów spotkał się i zgodził, że plan powinien być kontynuowany. Komitet poinformował pułkownika Johna Bevana – szefa London Controlling Section, który kontrolował planowanie i koordynację operacji dezinformacyjnych – że musi uzyskać ostateczną zgodę Churchilla.

Wczesnym rankiem 17 kwietnia 1943 roku zwłoki Michaela zostały przebrane za Martina, choć pojawiła się ostatnia przeszkoda: stopy były sztywne. Purchase, Montagu i Cholmondeley nie mogli założyć butów, więc znaleziono grzejnik elektryczny i stopy rozmrożono na tyle, by móc prawidłowo założyć obuwie. Zawartość kieszeni umieszczono przy ciele, a teczkę przymocowano.

Okręt Seraph wypłynął w morze i dotarł w pobliże wybrzeża Huelvy 29 kwietnia, po dwukrotnym zbombardowaniu w drodze. Po spędzeniu dnia na rozpoznaniu linii brzegowej, 30 kwietnia o 4:15 rano Seraph wynurzył się. Jewell kazał wnieść kanister na pokład, a następnie odesłał całą załogę na dół, z wyjątkiem oficerów.

Ciało „majora Martina” zostało znalezione około 9:30 rano 30 kwietnia 1943 roku przez lokalnego rybaka; zostało zabrane do Huelvy przez hiszpańskich żołnierzy, gdzie przekazano je sędziemu marynarki wojennej. Haselden, jako wicekonsul, został oficjalnie poinformowany przez Hiszpanów; zameldował Admiralicji, że ciało i teczka zostały odnalezione.

30 kwietnia 1943 roku porucznik Norman Jewell, kapitan okrętu podwodnego HMS Seraph, odczytał 39. Psalm, a ciało Martina zostało delikatnie wrzucone do morza, gdzie prąd, wspomagany przez śruby okrętu podwodnego, miał wyrzucić je na brzeg w pobliżu Huelvy na hiszpańskim wybrzeżu Atlantyku.

W południe 1 maja przeprowadzono sekcję zwłok Michaela; Haselden był obecny i – aby zminimalizować szanse na to, że dwaj hiszpańscy lekarze zidentyfikują ciało jako trzymiesięczne zwłoki – zapytał, czy w upale dnia i przy zapachu zwłok lekarze nie powinni zakończyć sekcji i pójść na lunch.

5 maja teczka została przekazana do kwatery głównej marynarki wojennej w San Fernando koło Kadyksu w celu przesłania do Madrytu.

11 maja teczka, wraz z dokumentami, została zwrócona Haseldenowi przez władze hiszpańskie; przekazał ją do Londynu w torbie dyplomatycznej.

14 maja 1943 roku wielki admirał Karl Dönitz spotkał się z Hitlerem, aby omówić niedawną wizytę Dönitza we Włoszech, jego spotkanie z włoskim przywódcą Benito Mussolinim oraz postępy wojny.

9 lipca alianci dokonali inwazji na Sycylię w ramach operacji Husky. Niemieckie sygnały przechwycone przez GC&CS wykazały, że nawet cztery godziny po rozpoczęciu inwazji na Sycylię, dwadzieścia jeden samolotów opuściło wyspę, aby wzmocnić Sardynię. Przez znaczny czas po początkowej inwazji Hitler był wciąż przekonany, że atak na Bałkany jest nieuchronny, a pod koniec lipca wysłał generała Erwina Rommla do Salonik, aby przygotował obronę regionu. Zanim niemieckie dowództwo zdało sobie sprawę z błędu, było już za późno, by cokolwiek zmienić.

25 lipca 1943 roku, gdy bitwa o Sycylię przybrała niekorzystny obrót dla sił Osi, Wielka Rada Faszystowska przegłosowała ograniczenie władzy Mussoliniego i przekazała kontrolę nad włoskimi siłami zbrojnymi królowi Wiktorowi Emanuelowi III. Następnego dnia Mussolini spotkał się z królem, który zdymisjonował go ze stanowiska premiera; były dyktator został następnie uwięziony. Nowy włoski rząd przejął władzę i rozpoczął tajne negocjacje z aliantami.

Montagu został mianowany Oficerem Orderu Imperium Brytyjskiego w 1944 roku za swój udział w operacji Mincemeat; za opracowanie planu Cholmondeley został mianowany Członkiem Orderu w 1948 roku.

Operacja Mincemeat to brytyjski dramat wojenny z 2021 roku w reżyserii Johna Maddena. Film oparty jest na książce Bena Macintyre'a o brytyjskiej operacji Mincemeat podczas II wojny światowej. W filmie występują Colin Firth, Kelly Macdonald, Matthew Macfadyen, Penelope Wilton, Johnny Flynn i Jason Isaacs. Jest to ostatni występ filmowy Paula Rittera po jego śmierci i został zadedykowany jego pamięci. Firmami produkcyjnymi były Film Nation Entertainment, Cross City Films, See-Saw Films, Cohen Media Group oraz Archery Films.