Penicillium glaucum

Współczesna historia badań nad penicyliną rozpoczęła się na dobre w latach 70. XIX wieku w Wielkiej Brytanii. Sir John Scott Burdon-Sanderson, który rozpoczął pracę w St. Mary's Hospital (1852–1858), a później pracował tam jako wykładowca (1854–1862), zaobserwował, że płyn hodowlany pokryty pleśnią nie wykazuje wzrostu bakterii. Odkrycie Burdona-Sandersona skłoniło Josepha Listera, angielskiego chirurga i ojca nowoczesnej antyseptyki, do odkrycia w 1871 roku, że próbki moczu zanieczyszczone pleśnią również nie pozwalały na rozwój bakterii. Lister opisał również antybakteryjne działanie na ludzką tkankę gatunku pleśni, który nazwał Penicillium glaucum.

Może zawierać błędy.