Konferencja w Genewie

W odpowiedzi na niepokój krajów rozwijających się (krajów najsłabiej rozwiniętych, LDC) związany z pogarszającą się ich pozycją w handlu światowym, Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych przegłosowało zorganizowanie „jednorazowej” konferencji. Te wczesne dyskusje utorowały drogę nowym instrumentom MFW mającym zapewnić finansowanie niedoborów w dochodach z towarów oraz Uogólnionym Systemom Preferencji, które zwiększyły dostęp do rynków Północy dla importowanych towarów przetworzonych z Południa. W Genewie kraje LDC z powodzeniem przeforsowały propozycję, aby konferencja wraz z jej sekretariatem stała się stałym organem ONZ, z posiedzeniami odbywającymi się co cztery lata. Podczas spotkania w Genewie Raul Prebisch – wybitny argentyński ekonomista z Komisji Gospodarczej Narodów Zjednoczonych ds. Ameryki Łacińskiej i Karaibów (ECLA) – został pierwszym sekretarzem generalnym organizacji.

Może zawierać błędy.