Pierwszy system wyświetlacza nahełmowego

W 1968 roku Ivan Sutherland, przy pomocy swoich studentów, w tym Boba Sproulla, stworzył to, co powszechnie uważa się za pierwszy system wyświetlacza nahełmowego (HMD) do zastosowań w symulacjach immersyjnych. Był on prymitywny zarówno pod względem interfejsu użytkownika, jak i realizmu wizualnego, a hełm, który musiał nosić użytkownik, był tak ciężki, że musiał być zawieszony pod sufitem. Grafika tworząca wirtualne środowisko składała się z prostych modeli szkieletowych pomieszczeń. Groźny wygląd urządzenia zainspirował jego nazwę: Miecz Damoklesa.

Może zawierać błędy.