Niepewność Marie

Po tym zgłoszeniu oraz sprzecznych zeznaniach Marie dotyczących tego, czy dzwoniła do przyjaciółki przed czy po przecięciu więzów, Mason zaczął się zastanawiać, czy Marie kłamie. Mason i Rittgarn kazali Marie powtórzyć historię. Rittgarn powiedział jej, że uważa, iż zmyśliła to zdarzenie. Zapytał, czy gwałciciel był prawdziwy, a ona cicho odpowiedziała „nie”. Bez odczytania pouczenia Mirandy poprosili ją o pisemne potwierdzenie, że złożyła fałszywe zeznania. Napisała zamiast tego, że śniła o tym zdarzeniu, nie będąc już pewną, czy było ono prawdziwe. Po godzinach dalszych przesłuchań Marie ostatecznie zgodziła się napisać, że kłamała.

Może zawierać błędy.