Historia Willis Carrier

Willis Carrier urodził się 26 listopada 1876 roku w Angola w stanie Nowy Jork.

Studiował na Uniwersytecie Cornella, który ukończył w 1901 roku z tytułem inżyniera (BSE).

W Buffalo w stanie Nowy Jork, 17 lipca 1902 roku, w odpowiedzi na problem z jakością powietrza w firmie Sackett-Wilhelms Lithographing & Publishing Company z Brooklynu, Willis Carrier przedstawił rysunki tego, co uznano za pierwszy na świecie nowoczesny system klimatyzacji.

2 stycznia 1906 roku Carrier otrzymał amerykański patent nr 808 897 na aparat do uzdatniania powietrza (Apparatus for Treating Air), pierwsze na świecie natryskowe urządzenie klimatyzacyjne. Zostało ono zaprojektowane do nawilżania lub osuszania powietrza poprzez podgrzewanie wody w pierwszym przypadku i chłodzenie jej w drugim.

W 1906 roku Carrier odkrył, że „stała depresja punktu rosy zapewnia praktycznie stałą wilgotność względną”, co później stało się znane wśród inżynierów klimatyzacji jako „prawo stałej depresji punktu rosy”. Na tym odkryciu oparł projekt automatycznego systemu sterowania, na który złożył wniosek patentowy 17 maja 1907 roku. Amerykański patent nr 1 085 971 został wydany 3 lutego 1914 roku.

3 grudnia 1911 roku Carrier przedstawił dokument, który jest prawdopodobnie najważniejszym dokumentem dotyczącym klimatyzacji, jaki kiedykolwiek powstał – Racjonalne wzory psychrometryczne (Rational Psychrometric Formulae) – na dorocznym spotkaniu Amerykańskiego Stowarzyszenia Inżynierów Mechaników. Stał się on znany jako „Magna Carta psychrometrii”.

Wraz z wybuchem I wojny światowej pod koniec 1914 roku, firma Buffalo Forge Company, w której Carrier pracował przez 12 lat, zdecydowała się ograniczyć swoją działalność wyłącznie do produkcji. W rezultacie siedmiu młodych inżynierów połączyło swoje oszczędności życia w wysokości 32 600 dolarów, aby założyć Carrier Engineering Corporation w Nowym Jorku 26 czerwca 1915 roku.

Willis Carrier zmarł 7 października 1950 roku.