Historia Ruby Bridges

Bridges urodziła się w trakcie trwania ruchu na rzecz praw obywatelskich. Wyrok w sprawie Brown przeciwko Board of Education zapadł trzy miesiące i dwadzieścia dwa dni przed narodzinami Bridges. Słynne orzeczenie sądowe uznało proces segregacji szkół na dzieci czarnoskóre i białe za niekonstytucyjny. Choć decyzja w sprawie Brown przeciwko Board of Education została sfinalizowana w 1954 roku, stany południowe przez kolejne sześć lat stawiały ogromny opór wobec nakazu integracji.

Bridges była najstarszą z pięciorga dzieci Abona i Lucille Bridgesów.

Bridges uczęszczała do segregowanego przedszkola w 1959 roku.

Na początku 1960 roku Bridges była jednym z sześciorga czarnoskórych dzieci w Nowym Orleanie, które zdały test kwalifikujący do uczęszczania do całkowicie białej szkoły podstawowej William Frantz Elementary School.

U.S. Marshals escorted Bridges to and from schoolWilliam Frantz Elementary School building in 2010

Kontynuuj w Storyteller

W 1960 roku, gdy Ruby miała sześć lat, jej rodzice odpowiedzieli na prośbę Krajowego Stowarzyszenia na rzecz Popierania Ludności Kolorowej (NAACP) i zgłosili ją do udziału w integracji systemu szkolnego w Nowym Orleanie, mimo wahań jej ojca.

Nakaz sądowy sędziego J. Skelly'ego Wrighta dotyczący pierwszego dnia zintegrowanych szkół w Nowym Orleanie w poniedziałek, 14 listopada 1960 roku, został upamiętniony przez Normana Rockwella na obrazie „The Problem We All Live With” (opublikowanym w magazynie Look 14 stycznia 1964 roku).

Gdy tylko Bridges weszła do szkoły, biali rodzice zabrali swoje dzieci; wszyscy nauczyciele z wyjątkiem jednej osoby odmówili nauczania, dopóki w szkole przebywało czarnoskóre dziecko. Tylko jedna osoba zgodziła się uczyć Bridges – była to Barbara Henry z Bostonu w stanie Massachusetts. Przez ponad rok Henry uczyła ją samotnie, „tak jakby uczyła całą klasę”.

Barbara Henry with Ruby Bridge

Kontynuuj w Storyteller

Pierwszego dnia Bridges wraz z matką spędziły cały dzień w gabinecie dyrektora; chaos w szkole uniemożliwił im przejście do klasy aż do drugiego dnia. Jednak drugiego dnia pewien biały uczeń złamał bojkot i wszedł do szkoły, gdy 34-letni pastor metodystów, Lloyd Anderson Foreman, przeprowadził swoją pięcioletnią córkę Pam przez wściekły tłum, mówiąc: „Chcę po prostu mieć przywilej posłania mojego dziecka do szkoły...”. Kilka dni później inni biali rodzice zaczęli przyprowadzać swoje dzieci, a protesty zaczęły wygasać.

Dziecięcy psychiatra Robert Coles zgłosił się na ochotnika, aby zapewnić Bridges wsparcie psychologiczne podczas jej pierwszego roku w szkole Frantz. Spotykał się z nią co tydzień w domu Bridgesów, a później napisał książkę dla dzieci „The Story of Ruby Bridges”, aby przybliżyć innym dzieciom historię Bridges.

Rodzina Bridgesów ucierpiała z powodu decyzji o wysłaniu jej do William Frantz Elementary: jej ojciec stracił pracę na stacji benzynowej; sklep spożywczy, w którym rodzina robiła zakupy, przestał ich obsługiwać; jej dziadkowie, którzy byli dzierżawcami ziemi w Mississippi, zostali z niej usunięci, a Abon i Lucille Bridgesowie rozstali się.

We wrześniu 1995 roku Bridges i Robert Coles otrzymali tytuły honorowe od Connecticut College i po raz pierwszy pojawili się razem publicznie, aby odebrać wyróżnienia.

Jej dziecięca walka w szkole William Frantz Elementary School została przedstawiona w filmie telewizyjnym z 1998 roku pt. „Ruby Bridges”. W młodą Bridges wcieliła się aktorka Chaz Monet, a w filmie wystąpili również: Lela Rochon jako matka Bridges, Lucille „Lucy” Bridges; Michael Beach jako ojciec Bridges, Abon Bridges; Penelope Ann Miller jako nauczycielka Bridges, pani Henry; oraz Kevin Pollak jako dr Robert Coles.

Po ukończeniu zintegrowanej szkoły średniej pracowała jako agentka turystyczna przez 15 lat, a później została pełnoetatową matką. Obecnie jest przewodniczącą Fundacji Ruby Bridges, którą założyła w 1999 roku, aby promować „wartości tolerancji, szacunku i doceniania wszelkich różnic”. Opisując misję grupy, mówi: „rasizm to choroba dorosłych i musimy przestać wykorzystywać nasze dzieci do jej szerzenia”.

Książka Bridges „Through My Eyes” zdobyła nagrodę Carter G. Woodson Book Award w 2000 roku.

Bridges, obecnie Ruby Bridges Hall, nadal mieszka w Nowym Orleanie ze swoim mężem, Malcolmem Hallem, i ich czterema synami.

8 stycznia 2001 roku Bridges została odznaczona medalem Presidential Citizens Medal przez prezydenta Billa Clintona.

Podobnie jak setki tysięcy innych osób w aglomeracji Nowego Orleanu, Bridges straciła swój dom (we wschodniej części Nowego Orleanu) w wyniku katastrofalnej powodzi spowodowanej awarią systemu wałów przeciwpowodziowych podczas huraganu Katrina w 2005 roku. Huragan Katrina poważnie uszkodził również szkołę William Frantz Elementary School, a Bridges odegrała znaczącą rolę w walce o utrzymanie szkoły.

Okręg szkolny Alameda Unified School District w Kalifornii nazwał nową szkołę podstawową imieniem Bridges w październiku 2006 roku i wydał proklamację na jej cześć.

W listopadzie 2007 roku Children's Museum of Indianapolis odsłoniło nową stałą wystawę dokumentującą jej życie, a także życie Anne Frank i Ryana White'a. Wystawa pod tytułem „The Power of Children: Making a Difference” kosztowała 6 milionów dolarów i zawiera autentyczną rekonstrukcję klasy pierwszej, do której uczęszczała Bridges.

W 2010 roku Bridges wzięła udział w spotkaniu z okazji 50-lecia w szkole podstawowej William Frantz Elementary wraz z Pam Foreman Testroet, która w wieku pięciu lat była pierwszym białym dzieckiem, które złamało bojkot wynikający z uczęszczania Bridges do tej szkoły.

15 lipca 2011 roku Bridges spotkała się z prezydentem Barackiem Obamą w Białym Domu, a podczas oglądania wystawionego tam obrazu Normana Rockwella przedstawiającego ją, powiedział jej: „Myślę, że można śmiało powiedzieć, że gdyby nie wy, mogłoby mnie tu nie być i nie oglądalibyśmy tego razem”.

19 maja 2012 roku Bridges otrzymała tytuł honorowy od Tulane University podczas corocznej ceremonii rozdania dyplomów w Superdome.

W 2014 roku na dziedzińcu szkoły podstawowej William Frantz Elementary odsłonięto pomnik Bridges.