Bitwa pod Gazą

W 608 r. p.n.e., po zawarciu sojuszu z Asyryjczykami, siły egipskie dotarły nad Eufrat w północnym Iraku i przez trzy kolejne lata walczyły z Babilończykami. W 605 r. p.n.e. Babilończycy pod wodzą Nabuchodonozora II, syna Nabopolassara, pokonali armię egipską pod Karkemisz. W 604 r. p.n.e. Babilończycy rozszerzyli swoją kontrolę na większą część Syrii i Palestyny. Ponieważ Syria i Palestyna nadal buntowały się przeciwko rządom babilońskim przy wsparciu Egiptu, król Nabuchodonozor postanowił wypowiedzieć wojnę Egiptowi. Wyposażył dużą armię, by zaatakować Egipt, a król Egiptu Necho II wyruszył na czele armii egipskiej, by spotkać się z Babilończykami w 601 r. p.n.e. w miejscu znanym dziś jako Strefa Gazy. Doszło do zaciętej i krwawej bitwy, która przyniosła ciężkie straty obu stronom, a zakończyła się porażką Babilończyków.

Może zawierać błędy.