بررسی بهیادماندنیترین رویدادها 15 April 1961 م.
در ۱۵ آوریل، هواپیماهای B-26 که توسط سیا تأمین شده بودند، سه فرودگاه نظامی کوبا را بمباران کردند؛ ایالات متحده اعلام کرد که عاملان، خلبانان فراری نیروی هوایی کوبا هستند، اما کاسترو این ادعاها را به عنوان اطلاعات غلط و عملیات پرچم دروغین افشا کرد.
در طول شب ۱۴/۱۵ آوریل، یک فرود انحرافی در نزدیکی باراکوآ، استان اورینته، توسط حدود ۱۶۴ تبعیدی کوبایی به فرماندهی هیجینیو 'نینو' دیاز برنامهریزی شد. قایقهای شناسایی پس از اینکه خدمه آنها فعالیتهای نیروهای شبهنظامی کوبا را در امتداد خط ساحلی تشخیص دادند، به سمت کشتی بازگشتند. در نتیجه آن فعالیتها، در سپیدهدم، یک سورتی شناسایی بر فراز منطقه باراکوآ از سانتیاگو د کوبا پرتاب شد. این یک T-33 متعلق به FAR (نیروی هوایی انقلابی کوبا) بود که توسط ستوان اورستس آکوستا هدایت میشد و به طور مرگباری در دریا سقوط کرد.
حدود ۹۰ دقیقه پس از اینکه هشت فروند B-26 از پورتو کابزاس برای حمله به فرودگاههای کوبا برخاستند، یک B-26 دیگر در یک پرواز فریب پرواز کرد که آن را به نزدیکی کوبا برد اما به سمت شمال به سمت فلوریدا هدایت شد. مانند گروههای بمبافکن، این هواپیما دارای علائم جعلی FAR و همان شماره ۹۳۳ بود که روی حداقل دو هواپیمای دیگر نقاشی شده بود. قبل از پرواز، پوشش یکی از دو موتور هواپیما توسط پرسنل سیا برداشته شد، به آن شلیک شد و سپس دوباره نصب شد تا ظاهر کاذبی ایجاد شود که هواپیما در مقطعی از پرواز خود مورد آتش زمینی قرار گرفته است. در فاصله امنی در شمال کوبا، خلبان موتور را با سوراخهای گلوله از پیش نصبشده در پوشش از کار انداخت، یک تماس اضطراری مخابره کرد و درخواست مجوز فوری برای فرود در فرودگاه بینالمللی میامی کرد. او فرود آمد و به سمت منطقه نظامی فرودگاه در نزدیکی یک C-47 نیروی هوایی تاکسی کرد و با چندین خودروی دولتی ملاقات کرد. خلبان ماریو زونیگا، از اعضای سابق FAEC (نیروی هوایی کوبا تحت باتیستا) بود و پس از فرود، خود را به عنوان 'خوان گارسیا' جا زد و علناً ادعا کرد که سه همکار دیگر نیز از FAR فرار کردهاند.
در ۱۵ آوریل، پلیس ملی کوبا به رهبری افیژنیو آمیجیراس، روند دستگیری هزاران فرد مشکوک به ضدانقلاب و بازداشت آنها در مکانهای موقتی مانند تئاتر کارل مارکس، خندق قلعه د لا کابانا و قلعه پرینسیپه همگی در هاوانا، و پارک بیسبال در ماتانزاس را آغاز کرد.
در ۱۵ آوریل ۱۹۶۱، حدود ساعت ۰۶:۰۰ صبح به وقت محلی کوبا، هشت بمبافکن داگلاس B-26B اینویدر در سه گروه به طور همزمان به سه فرودگاه کوبا در سن آنتونیو د لوس بانیوس و سیوداد لیبرتاد (که قبلاً کامپو کلمبیا نامیده میشد)، هر دو در نزدیکی هاوانا، به علاوه فرودگاه بینالمللی آنتونیو ماسئو در سانتیاگو د کوبا حمله کردند.
در ساعت ۱۰:۳۰ صبح روز ۱۵ آوریل در سازمان ملل، رائول روا، وزیر امور خارجه کوبا، ایالات متحده را به حملات هوایی تهاجمی علیه کوبا متهم کرد و همان بعدازظهر رسماً لایحهای را به کمیته سیاسی (اول) مجمع عمومی سازمان ملل ارائه کرد. تنها چند روز قبل، سیا تلاش ناموفقی برای ترغیب رائول روا به فرار کرده بود.
در ۱۵ آوریل، هواپیماهای B-26 که توسط سیا تأمین شده بودند، سه فرودگاه نظامی کوبا را بمباران کردند؛ ایالات متحده اعلام کرد که عاملان، خلبانان فراری نیروی هوایی کوبا هستند، اما کاسترو این ادعاها را به عنوان اطلاعات غلط و عملیات پرچم دروغین افشا کرد.
در طول شب ۱۴/۱۵ آوریل، یک فرود انحرافی در نزدیکی باراکوآ، استان اورینته، توسط حدود ۱۶۴ تبعیدی کوبایی به فرماندهی هیجینیو 'نینو' دیاز برنامهریزی شد. قایقهای شناسایی پس از اینکه خدمه آنها فعالیتهای نیروهای شبهنظامی کوبا را در امتداد خط ساحلی تشخیص دادند، به سمت کشتی بازگشتند. در نتیجه آن فعالیتها، در سپیدهدم، یک سورتی شناسایی بر فراز منطقه باراکوآ از سانتیاگو د کوبا پرتاب شد. این یک T-33 متعلق به FAR (نیروی هوایی انقلابی کوبا) بود که توسط ستوان اورستس آکوستا هدایت میشد و به طور مرگباری در دریا سقوط کرد.
حدود ۹۰ دقیقه پس از اینکه هشت فروند B-26 از پورتو کابزاس برای حمله به فرودگاههای کوبا برخاستند، یک B-26 دیگر در یک پرواز فریب پرواز کرد که آن را به نزدیکی کوبا برد اما به سمت شمال به سمت فلوریدا هدایت شد. مانند گروههای بمبافکن، این هواپیما دارای علائم جعلی FAR و همان شماره ۹۳۳ بود که روی حداقل دو هواپیمای دیگر نقاشی شده بود. قبل از پرواز، پوشش یکی از دو موتور هواپیما توسط پرسنل سیا برداشته شد، به آن شلیک شد و سپس دوباره نصب شد تا ظاهر کاذبی ایجاد شود که هواپیما در مقطعی از پرواز خود مورد آتش زمینی قرار گرفته است. در فاصله امنی در شمال کوبا، خلبان موتور را با سوراخهای گلوله از پیش نصبشده در پوشش از کار انداخت، یک تماس اضطراری مخابره کرد و درخواست مجوز فوری برای فرود در فرودگاه بینالمللی میامی کرد. او فرود آمد و به سمت منطقه نظامی فرودگاه در نزدیکی یک C-47 نیروی هوایی تاکسی کرد و با چندین خودروی دولتی ملاقات کرد. خلبان ماریو زونیگا، از اعضای سابق FAEC (نیروی هوایی کوبا تحت باتیستا) بود و پس از فرود، خود را به عنوان 'خوان گارسیا' جا زد و علناً ادعا کرد که سه همکار دیگر نیز از FAR فرار کردهاند.
در ۱۵ آوریل، پلیس ملی کوبا به رهبری افیژنیو آمیجیراس، روند دستگیری هزاران فرد مشکوک به ضدانقلاب و بازداشت آنها در مکانهای موقتی مانند تئاتر کارل مارکس، خندق قلعه د لا کابانا و قلعه پرینسیپه همگی در هاوانا، و پارک بیسبال در ماتانزاس را آغاز کرد.
در ۱۵ آوریل ۱۹۶۱، حدود ساعت ۰۶:۰۰ صبح به وقت محلی کوبا، هشت بمبافکن داگلاس B-26B اینویدر در سه گروه به طور همزمان به سه فرودگاه کوبا در سن آنتونیو د لوس بانیوس و سیوداد لیبرتاد (که قبلاً کامپو کلمبیا نامیده میشد)، هر دو در نزدیکی هاوانا، به علاوه فرودگاه بینالمللی آنتونیو ماسئو در سانتیاگو د کوبا حمله کردند.
در ساعت ۱۰:۳۰ صبح روز ۱۵ آوریل در سازمان ملل، رائول روا، وزیر امور خارجه کوبا، ایالات متحده را به حملات هوایی تهاجمی علیه کوبا متهم کرد و همان بعدازظهر رسماً لایحهای را به کمیته سیاسی (اول) مجمع عمومی سازمان ملل ارائه کرد. تنها چند روز قبل، سیا تلاش ناموفقی برای ترغیب رائول روا به فرار کرده بود.
