تحت فرمان پسر و جانشین فردریک بارباروسا، هنری ششم، سلسله هوهنشتاوفن به اوج خود رسید. هنری پادشاهی نورمن سیسیل را به قلمرو خود افزود، ریچارد شیردل، پادشاه انگلستان را اسیر کرد و هنگام مرگش در سال ۱۱۹۷ قصد داشت یک سلطنت موروثی ایجاد کند.
در ۱۵ آوریل ۱۸۶۱، لینکلن از تمام ایالتها خواست تا نیروهایی را برای بازپسگیری قلعه و سایر اموال فدرال اعزام کنند. مقیاس شورش کوچک به نظر میرسید، بنابراین او تنها برای ۷۵ هزار داوطلب به مدت ۹۰ روز فراخوان داد.
در ۱۵ آوریل، لینکلن از ایالتها خواست تا دستههایی به مجموع ۷۵,۰۰۰ سرباز برای بازپسگیری قلعهها، محافظت از واشینگتن و «حفظ اتحادیه» اعزام کنند، که به نظر او، با وجود ایالتهای جدا شده، همچنان دستنخورده باقی مانده بود. این فراخوان ایالتها را مجبور به انتخاب طرف کرد. ویرجینیا جدا شد و با تعیین ریچموند به عنوان پایتخت کنفدراسیون، با وجود آسیبپذیریاش در برابر خطوط اتحادیه، پاداش گرفت. کارولینای شمالی، تنسی و آرکانزاس در طول دو ماه بعد به دنبال آن آمدند. احساسات جداییطلبانه در میزوری و مریلند قوی بود، اما پیروز نشد؛ کنتاکی بیطرف ماند. حمله به قلعه سامتر، آمریکاییهای شمال خط میسون-دیکسون را برای دفاع از ملت متحد کرد.
اولین روز رسمی شکرگزاری کانادا در ۱۵ آوریل ۱۸۷۲ رخ داد، زمانی که این کشور بهبود شاهزاده ولز از یک بیماری جدی را جشن میگرفت.
هنگامی که کون از تدارکات رومانی برای یک حمله آگاه شد، گذرگاههای کوهستانی در قلمرو تحت کنترل ارتش مجارستان را مستحکم کرد. سپس، در شب ۱۵ تا ۱۶ آوریل، مجارها حمله پیشدستانهای را آغاز کردند.
لوچیانو تصمیم گرفت ماسریا (رئیس گنگ لوئر منهتن) را حذف کند. جنگ برای ماسریا خوب پیش نمیرفت و لوچیانو فرصتی برای تغییر وفاداری دید. در یک معامله مخفیانه با مارانزانو، لوچیانو موافقت کرد که مرگ ماسریا را در ازای دریافت تشکیلات ماسریا و تبدیل شدن به نفر دوم مارانزانو طراحی کند. در ۱۵ آوریل، لوچیانو ماسریا و دو همکار دیگر را برای ناهار به رستورانی در کانی آیلند دعوت کرد. پس از صرف غذا، گانگسترها تصمیم گرفتند ورق بازی کنند. در آن لحظه، طبق افسانههای مافیایی، لوچیانو به دستشویی رفت. سپس چهار فرد مسلح وارد اتاق غذاخوری شدند و ماسریا را به ضرب گلوله کشتند.
در برمه، در ۱۶ آوریل ۱۹۴۲، ۷۰۰۰ سرباز بریتانیایی توسط لشکر ۳۳ ژاپن در جریان نبرد ینانگیوانگ محاصره شدند و توسط لشکر ۳۸ چین نجات یافتند.
در اوایل مارس، آلمان در تلاشی برای حفاظت از آخرین ذخایر نفتی خود در مجارستان و بازپسگیری بوداپست، آخرین تهاجم بزرگ خود را علیه نیروهای شوروی در نزدیکی دریاچه بالاتون آغاز کرد. در عرض دو هفته، این تهاجم دفع شد. این عملیات از ۶ تا ۱۶ مارس به طول انجامید، در حالی که ضدحمله شوروی بین ۱۶ مارس تا ۱۵ آوریل ۱۹۴۵ رخ داد.
برگن-بلزن در ۱۵ آوریل توسط بریتانیاییها آزاد شد.
در ۱۵ آوریل ۱۹۴۶، مارگارت به عضویت رسمی کلیسای انگلستان درآمد.
در طول شب ۱۴/۱۵ آوریل، یک فرود انحرافی در نزدیکی باراکوآ، استان اورینته، توسط حدود ۱۶۴ تبعیدی کوبایی به فرماندهی هیجینیو 'نینو' دیاز برنامهریزی شد. قایقهای شناسایی پس از اینکه خدمه آنها فعالیتهای نیروهای شبهنظامی کوبا را در امتداد خط ساحلی تشخیص دادند، به سمت کشتی بازگشتند. در نتیجه آن فعالیتها، در سپیدهدم، یک سورتی شناسایی بر فراز منطقه باراکوآ از سانتیاگو د کوبا پرتاب شد. این یک T-33 متعلق به FAR (نیروی هوایی انقلابی کوبا) بود که توسط ستوان اورستس آکوستا هدایت میشد و به طور مرگباری در دریا سقوط کرد.
در ۱۵ آوریل، هواپیماهای B-26 که توسط سیا تأمین شده بودند، سه فرودگاه نظامی کوبا را بمباران کردند؛ ایالات متحده اعلام کرد که عاملان، خلبانان فراری نیروی هوایی کوبا هستند، اما کاسترو این ادعاها را به عنوان اطلاعات غلط و عملیات پرچم دروغین افشا کرد.
حدود ۹۰ دقیقه پس از اینکه هشت فروند B-26 از پورتو کابزاس برای حمله به فرودگاههای کوبا برخاستند، یک B-26 دیگر در یک پرواز فریب پرواز کرد که آن را به نزدیکی کوبا برد اما به سمت شمال به سمت فلوریدا هدایت شد. مانند گروههای بمبافکن، این هواپیما دارای علائم جعلی FAR و همان شماره ۹۳۳ بود که روی حداقل دو هواپیمای دیگر نقاشی شده بود. قبل از پرواز، پوشش یکی از دو موتور هواپیما توسط پرسنل سیا برداشته شد، به آن شلیک شد و سپس دوباره نصب شد تا ظاهر کاذبی ایجاد شود که هواپیما در مقطعی از پرواز خود مورد آتش زمینی قرار گرفته است. در فاصله امنی در شمال کوبا، خلبان موتور را با سوراخهای گلوله از پیش نصبشده در پوشش از کار انداخت، یک تماس اضطراری مخابره کرد و درخواست مجوز فوری برای فرود در فرودگاه بینالمللی میامی کرد. او فرود آمد و به سمت منطقه نظامی فرودگاه در نزدیکی یک C-47 نیروی هوایی تاکسی کرد و با چندین خودروی دولتی ملاقات کرد. خلبان ماریو زونیگا، از اعضای سابق FAEC (نیروی هوایی کوبا تحت باتیستا) بود و پس از فرود، خود را به عنوان 'خوان گارسیا' جا زد و علناً ادعا کرد که سه همکار دیگر نیز از FAR فرار کردهاند.
در ۱۵ آوریل، پلیس ملی کوبا به رهبری افیژنیو آمیجیراس، روند دستگیری هزاران فرد مشکوک به ضدانقلاب و بازداشت آنها در مکانهای موقتی مانند تئاتر کارل مارکس، خندق قلعه د لا کابانا و قلعه پرینسیپه همگی در هاوانا، و پارک بیسبال در ماتانزاس را آغاز کرد.
در ۱۵ آوریل ۱۹۶۱، حدود ساعت ۰۶:۰۰ صبح به وقت محلی کوبا، هشت بمبافکن داگلاس B-26B اینویدر در سه گروه به طور همزمان به سه فرودگاه کوبا در سن آنتونیو د لوس بانیوس و سیوداد لیبرتاد (که قبلاً کامپو کلمبیا نامیده میشد)، هر دو در نزدیکی هاوانا، به علاوه فرودگاه بینالمللی آنتونیو ماسئو در سانتیاگو د کوبا حمله کردند.
در ساعت ۱۰:۳۰ صبح روز ۱۵ آوریل در سازمان ملل، رائول روا، وزیر امور خارجه کوبا، ایالات متحده را به حملات هوایی تهاجمی علیه کوبا متهم کرد و همان بعدازظهر رسماً لایحهای را به کمیته سیاسی (اول) مجمع عمومی سازمان ملل ارائه کرد. تنها چند روز قبل، سیا تلاش ناموفقی برای ترغیب رائول روا به فرار کرده بود.
کشتار یکشنبه نخل یک قتل جمعی در سال ۱۹۸۴ در بروکلین، نیویورک بود که منجر به مرگ ده نفر شد: دو زن، دو دختر نوجوان و شش کودک. یک بازمانده وجود داشت، یک نوزاد دختر. تمام قربانیان با شلیک گلوله کشته شدند، در مجموع ۱۹ گلوله از دو کلت کمری از فاصله نزدیک شلیک شد، که بیشتر آنها به سر اصابت کرد و آنها در حالتهای آرام در حالی که روی مبلها و صندلیها نشسته بودند پیدا شدند، که نشان میدهد آنها غافلگیر شده بودند.
هنگامی که دروازهها باز شدند، هزاران هوادار وارد تونل باریکی شدند که از پشت سکوها به دو جایگاه مرکزی بیش از حد شلوغ (جایگاههای ۳ و ۴) منتهی میشد و فشار را در جلو ایجاد کرد. صدها نفر توسط وزن جمعیتی که پشت سرشان بود، به یکدیگر و به حصارها فشرده شدند.
تجمعات کوچک و خودجوش برای سوگواری هو از ۱۵ آوریل در اطراف بنای یادبود قهرمانان خلق در میدان تیانآنمن آغاز شد. در همان روز، بسیاری از دانشجویان دانشگاه پکن (PKU) و دانشگاه تسینگهوا یادمانهایی برپا کردند و به صورت پراکنده به تجمع در میدان تیانآنمن پیوستند.
هنگامی که هو یائوبانگ در ۱۵ آوریل ۱۹۸۹ به طور ناگهانی بر اثر حمله قلبی درگذشت، دانشجویان واکنش شدیدی نشان دادند؛ اکثر آنها معتقد بودند که مرگ او با استعفای اجباریاش مرتبط بوده است. مرگ هو انگیزه اولیه را برای تجمع دانشجویان در تعداد زیاد فراهم کرد.
از سال ۱۹۸۳ تا ۱۹۹۷، هنگ کنگ شاهد مهاجرت گسترده به کشورهای خارجی بود، بهویژه در پی سرکوب میدان تیانآنمن در سال ۱۹۸۹، که در آن بیش از یک میلیون هنگ کنگی برای حمایت از دانشجویان معترض در پکن به خیابانها آمدند. حادثه تیانآنمن در سال ۱۹۸۹ احساسات ضد پکن را تقویت کرد و همچنین منجر به ظهور جنبش دموکراسیخواه محلی شد که خواستار سرعت بخشیدن به دموکراتیزاسیون قبل و بعد از سال ۱۹۹۷ بود.
همانطور که در مسابقات داخلی انگلستان مرسوم است، هواداران تیمهای رقیب از هم جدا شدند. هواداران ناتینگهام فارست در جایگاههای جنوبی و اسپایون کوپ در انتهای شرقی مستقر شدند که ظرفیت ترکیبی ۲۹۸۰۰ نفر را داشت و از طریق ۶۰ گیت ورودی که در دو طرف زمین قرار داشتند، قابل دسترسی بود. هواداران لیورپول در انتهای شمالی و غربی (لپینگز لین) با ظرفیت ۲۴۲۵۶ نفر مستقر شدند که از طریق ۲۳ گیت ورودی از یک محوطه باریک قابل دسترسی بود. گیتهای شماره ۱ تا ۱۰، در مجموع ۱۰ گیت، دسترسی به ۹۷۰۰ صندلی در جایگاه شمالی را فراهم میکردند؛ ۶ گیت دیگر دسترسی به ۴۴۵۶ صندلی در طبقه بالای جایگاه غربی را ممکن میساختند. در نهایت، ۷ گیت (با حروف A تا G) دسترسی به ۱۰۱۰۰ جایگاه ایستاده در طبقه پایین جایگاه غربی را فراهم میکردند. اگرچه لیورپول هواداران بیشتری داشت، اما ناتینگهام فارست جایگاه بزرگتری را به خود اختصاص داد تا از تلاقی مسیرهای هواداران رقیب جلوگیری شود. در نتیجه چیدمان ورزشگاه و سیاست جداسازی، گیتهایی که معمولاً برای ورود به جایگاه شمالی از سمت شرق استفاده میشدند، مسدود بودند و تمام هواداران لیورپول مجبور بودند به یک ورودی واحد در لپینگز لین هجوم ببرند. در روز مسابقه، رادیو و تلویزیون به هواداران بدون بلیت توصیه کردند که به ورزشگاه نیایند. باشگاهها، مقامات محلی و پلیس به جای اولویت دادن به ایمنی جمعیت، نقشها و مسئولیتهای خود را از «منشور اوباشگری» میدیدند.
جمعیت در جایگاه لپینگز لین به داخل زمین سرازیر شد، جایی که بسیاری از هواداران مجروح و آسیبدیده که برای نجات خود بالا رفته بودند، تجمع کردند.
بازیکنان فوتبال هر دو تیم به رختکنهای مربوطه هدایت شدند و به آنها گفته شد که مسابقه ۳۰ دقیقه به تعویق خواهد افتاد.
پروتکل توافق شده برای خدمات آمبولانس متروپولیتن یورکشایر جنوبی (SYMAS) این بود که آمبولانسها باید در ورودی سالن ورزشی، که نقطه پذیرش مصدومان یا CRP نامیده میشد، صف بکشند.
سیستم انتقال مجروحان از هر نقطه در ورزشگاه به CRP مستلزم آن بود که اعلامیهای رسمی توسط مسئولان صادر شود تا اجرایی گردد. از آنجا که این اعلامیه بلافاصله انجام نشد، سردرگمی بر کسانی که سعی در ارائه کمک در زمین داشتند، حاکم شد. این سردرگمی به نیروهای امدادی که در آمبولانسها در CRP منتظر بودند نیز سرایت کرد، مکانی که به سرعت به یک پارکینگ آمبولانس تبدیل شد. برخی از خدمه در ترک وسایل نقلیه خود تردید داشتند و مطمئن نبودند که آیا بیماران به سمت آنها میآیند یا برعکس.
در مجموع ۴۲ آمبولانس به ورزشگاه رسیدند. از این تعداد، دو آمبولانس خودسرانه موفق شدند راه خود را به داخل زمین باز کنند - در حالی که سومین آمبولانس به دستور معاون عملیات آمبولانس (DCAO) هاپکینز، که احساس میکرد حضور آن ممکن است نگرانیهای جمعیت را کاهش دهد، وارد زمین شد. ۳۹ آمبولانس باقیمانده در مجموع توانستند حدود ۱۴۹ نفر را برای درمان به بیمارستان نورترن جنرال، بیمارستان رویال هالامشایر یا بیمارستان بارنزلی منتقل کنند.
در مجموع ۹۶ نفر در نتیجه جراحات وارده در این فاجعه جان باختند. نود و چهار نفر، با سنی بین ۱۰ تا ۶۷ سال، در همان روز، یا در ورزشگاه، یا در آمبولانسها، یا اندکی پس از رسیدن به بیمارستان جان خود را از دست دادند. گزارش شده است که در مجموع ۷۶۶ نفر دچار جراحت شدند، اگرچه کمتر از نیمی از آنها نیاز به درمان بیمارستانی داشتند. به بازماندگانی که جراحات کمتری داشتند و در منطقه شفیلد زندگی نمیکردند، توصیه شد که برای درمان جراحات خود به بیمارستانهای نزدیکتر به محل سکونت خود مراجعه کنند.
حوادث آوریل در ۱۵ آوریل به درگیری مسلحانه در منطقه ویتز، بوسوواچا، کیسلیاک و زنیتسا تبدیل شد. شورای دفاع کرواسی که در شهرداری زنیتسا در اقلیت بود، به سرعت شکست خورد و به دنبال آن خروج گسترده غیرنظامیان کروات رخ داد.
در ۱۵ آوریل، خطوط دفاعی دولت بوسنی در اطراف گوراژده شکسته شد.
توافقنامه مراکش که با بیانیه مراکش تجلی یافت، توافقنامهای بود که در ۱۵ آوریل ۱۹۹۴ در مراکش، مراکش توسط ۱۲۳ کشور امضا شد و نقطه اوج دور ۸ ساله اروگوئه و تأسیس سازمان تجارت جهانی بود که رسماً در ۱ ژانویه ۱۹۹۵ به وجود آمد.
در کوههای جنوبی، روسها در ۱۵ آوریل حملهای را در امتداد کل جبهه آغاز کردند و در ستونهای بزرگ ۲۰۰ تا ۳۰۰ خودرویی پیشروی کردند.
در ۱۵ آوریل ۲۰۰۹، عملیات دولت در چچن رسماً به پایان رسید.
در ۱۵ آوریل ۲۰۰۹، غنا تلکام به همراه زیرمجموعه تلفن همراه خود، وانتاچ (OneTouch)، با نام تجاری وودافون غنا تغییر نام داد.
۱۵ آوریل ۲۰۱۰، سنا لایحه S.3217، قانون بازگرداندن ثبات مالی آمریکا در سال ۲۰۱۰ را معرفی کرد.
در حادثهای در خارج از فروشگاه والمارت در سن لئاندرو، کالیفرنیا، مردی پس از خرید در جمعه سیاه در حدود ساعت ۱:۴۵ بامداد مورد اصابت گلوله قرار گرفت و زخمی شد.
جانسون برای اولین بار در نقش این شخصیت در فیلم «سریع و خشمگین ۵» (۲۰۱۱) ظاهر شد و به تبدیل شدن این مجموعه فیلم به یکی از پرفروشترین فرنچایزهای سینمایی تاریخ کمک کرد.
در ۱۵ آوریل ۲۰۱۲، در جریان رژه نظامی برای بزرگداشت صدمین سالگرد تولد کیم ایل-سونگ، کیم جونگ-اون اولین سخنرانی عمومی خود را با عنوان «بیایید با برافراشتن پرچم سونگون، به سوی پیروزی نهایی با پویایی پیش برویم» ایراد کرد.
در ۱۵ آوریل ۲۰۱۳، فیسبوک اتحادی را در ۱۹ ایالت با انجمن ملی دادستانهای کل اعلام کرد تا اطلاعاتی درباره ابزارهای مدیریت پروفایلهای شبکههای اجتماعی در اختیار نوجوانان و والدین قرار دهد.
در ۱۵ آوریل ۲۰۱۵، اسلیم شرکت نفتی خود را با نام «کارسو اویل اند گس» تأسیس کرد.
بیتکوین کور ۰.۱۲.۱ در ۱۵ آوریل ۲۰۱۶ منتشر شد و امکان وقوع چندین سافتفورک (soft fork) را به طور همزمان فراهم کرد.
در ۱۵ آوریل ۲۰۱۹، بست بای اعلام کرد که در ژوئن ۲۰۱۹، مدیر مالی فعلی آن، کوری بری، جایگزین هوبرت جولی خواهد شد که از اوت ۲۰۱۲ سمت مدیرعاملی را بر عهده داشت. جولی متعاقباً به عنوان رئیس اجرایی هیئت مدیره شرکت منصوب شد.
خانواده آرنو متعهد به پرداخت ۲۰۰ میلیون یورو برای کمک به بازسازی کلیسای نوتردام پس از آتشسوزی شدند؛ این مطلب در بیانیهای به نمایندگی از آرنو اعلام شد.
در مارس ۲۰۲۰، این رستوران اعلام کرد که در واکنش به اقدامات قرنطینه در طول شیوع COVID-19، تمام فروشگاههای خود را به طور موقت تعطیل میکند. در ۱۵ آوریل ۲۰۲۰، این فروشگاه اعلام کرد که برخی از شعب خود را برای خدمات تحویل بازگشایی کرده و همچنین وعدههای غذایی رایگان به NHS اهدا میکند.
اتحادیههای کارگری (SUD) علیه آمازون به دلیل شرایط کاری ناامن پروندهای قضایی تشکیل دادند. این منجر به حکم دادگاه منطقهای فرانسه (نانتر) در ۱۵ آوریل ۲۰۲۰ شد که به شرکت دستور داد تحویلهای خود را به مواد غذایی و محصولات ضروری پزشکی یا بهداشتی محدود کند، در غیر این صورت باید روزانه ۱ میلیون یورو جریمه بپردازد. آمازون اعلام کرد که درخواست تجدیدنظر خواهد کرد و روز بعد شش انبار خود در فرانسه را حداقل تا ۲۱ آوریل ۲۰۲۰ برای ارزیابی وضعیت تعطیل کرد.
پادشاه لوئی چهاردهم در سال ۱۶۸۹ علیه اسپانیا اعلام جنگ کرد.
همسر دوم لوئی چهاردهم فرانسه، فرانسوا دوبینیه، در سن ۸۳ سالگی درگذشت.
کریستین پنجم در قلعه دوبورگ، فلنسبورگ متولد شد.
اولین فرماندار مستعمره پلیموث، جان کارور، در ۴۵ سالگی درگذشت.
مادام دو پمپادور، معشوقه لوئی پانزدهم، پادشاه فرانسه، در ۴۲ سالگی درگذشت.
هوگو گروتیوس پس از فرار از زندان، در فرانسه است.
پیر پواره یک عارف فرانسوی بود که در فرانسه متولد شد.
پزشک و شیمیدان اسکاتلندی، ویلیام کالن، در همیلتون، لانارکشایر، اسکاتلند متولد شد.
تحت فرمان پسر و جانشین فردریک بارباروسا، هنری ششم، سلسله هوهنشتاوفن به اوج خود رسید. هنری پادشاهی نورمن سیسیل را به قلمرو خود افزود، ریچارد شیردل، پادشاه انگلستان را اسیر کرد و هنگام مرگش در سال ۱۱۹۷ قصد داشت یک سلطنت موروثی ایجاد کند.
در ۱۵ آوریل ۱۸۶۱، لینکلن از تمام ایالتها خواست تا نیروهایی را برای بازپسگیری قلعه و سایر اموال فدرال اعزام کنند. مقیاس شورش کوچک به نظر میرسید، بنابراین او تنها برای ۷۵ هزار داوطلب به مدت ۹۰ روز فراخوان داد.
در ۱۵ آوریل، لینکلن از ایالتها خواست تا دستههایی به مجموع ۷۵,۰۰۰ سرباز برای بازپسگیری قلعهها، محافظت از واشینگتن و «حفظ اتحادیه» اعزام کنند، که به نظر او، با وجود ایالتهای جدا شده، همچنان دستنخورده باقی مانده بود. این فراخوان ایالتها را مجبور به انتخاب طرف کرد. ویرجینیا جدا شد و با تعیین ریچموند به عنوان پایتخت کنفدراسیون، با وجود آسیبپذیریاش در برابر خطوط اتحادیه، پاداش گرفت. کارولینای شمالی، تنسی و آرکانزاس در طول دو ماه بعد به دنبال آن آمدند. احساسات جداییطلبانه در میزوری و مریلند قوی بود، اما پیروز نشد؛ کنتاکی بیطرف ماند. حمله به قلعه سامتر، آمریکاییهای شمال خط میسون-دیکسون را برای دفاع از ملت متحد کرد.
اولین روز رسمی شکرگزاری کانادا در ۱۵ آوریل ۱۸۷۲ رخ داد، زمانی که این کشور بهبود شاهزاده ولز از یک بیماری جدی را جشن میگرفت.
هنگامی که کون از تدارکات رومانی برای یک حمله آگاه شد، گذرگاههای کوهستانی در قلمرو تحت کنترل ارتش مجارستان را مستحکم کرد. سپس، در شب ۱۵ تا ۱۶ آوریل، مجارها حمله پیشدستانهای را آغاز کردند.
لوچیانو تصمیم گرفت ماسریا (رئیس گنگ لوئر منهتن) را حذف کند. جنگ برای ماسریا خوب پیش نمیرفت و لوچیانو فرصتی برای تغییر وفاداری دید. در یک معامله مخفیانه با مارانزانو، لوچیانو موافقت کرد که مرگ ماسریا را در ازای دریافت تشکیلات ماسریا و تبدیل شدن به نفر دوم مارانزانو طراحی کند. در ۱۵ آوریل، لوچیانو ماسریا و دو همکار دیگر را برای ناهار به رستورانی در کانی آیلند دعوت کرد. پس از صرف غذا، گانگسترها تصمیم گرفتند ورق بازی کنند. در آن لحظه، طبق افسانههای مافیایی، لوچیانو به دستشویی رفت. سپس چهار فرد مسلح وارد اتاق غذاخوری شدند و ماسریا را به ضرب گلوله کشتند.
در برمه، در ۱۶ آوریل ۱۹۴۲، ۷۰۰۰ سرباز بریتانیایی توسط لشکر ۳۳ ژاپن در جریان نبرد ینانگیوانگ محاصره شدند و توسط لشکر ۳۸ چین نجات یافتند.
در اوایل مارس، آلمان در تلاشی برای حفاظت از آخرین ذخایر نفتی خود در مجارستان و بازپسگیری بوداپست، آخرین تهاجم بزرگ خود را علیه نیروهای شوروی در نزدیکی دریاچه بالاتون آغاز کرد. در عرض دو هفته، این تهاجم دفع شد. این عملیات از ۶ تا ۱۶ مارس به طول انجامید، در حالی که ضدحمله شوروی بین ۱۶ مارس تا ۱۵ آوریل ۱۹۴۵ رخ داد.
برگن-بلزن در ۱۵ آوریل توسط بریتانیاییها آزاد شد.
در ۱۵ آوریل ۱۹۴۶، مارگارت به عضویت رسمی کلیسای انگلستان درآمد.
در طول شب ۱۴/۱۵ آوریل، یک فرود انحرافی در نزدیکی باراکوآ، استان اورینته، توسط حدود ۱۶۴ تبعیدی کوبایی به فرماندهی هیجینیو 'نینو' دیاز برنامهریزی شد. قایقهای شناسایی پس از اینکه خدمه آنها فعالیتهای نیروهای شبهنظامی کوبا را در امتداد خط ساحلی تشخیص دادند، به سمت کشتی بازگشتند. در نتیجه آن فعالیتها، در سپیدهدم، یک سورتی شناسایی بر فراز منطقه باراکوآ از سانتیاگو د کوبا پرتاب شد. این یک T-33 متعلق به FAR (نیروی هوایی انقلابی کوبا) بود که توسط ستوان اورستس آکوستا هدایت میشد و به طور مرگباری در دریا سقوط کرد.
در ۱۵ آوریل، هواپیماهای B-26 که توسط سیا تأمین شده بودند، سه فرودگاه نظامی کوبا را بمباران کردند؛ ایالات متحده اعلام کرد که عاملان، خلبانان فراری نیروی هوایی کوبا هستند، اما کاسترو این ادعاها را به عنوان اطلاعات غلط و عملیات پرچم دروغین افشا کرد.
حدود ۹۰ دقیقه پس از اینکه هشت فروند B-26 از پورتو کابزاس برای حمله به فرودگاههای کوبا برخاستند، یک B-26 دیگر در یک پرواز فریب پرواز کرد که آن را به نزدیکی کوبا برد اما به سمت شمال به سمت فلوریدا هدایت شد. مانند گروههای بمبافکن، این هواپیما دارای علائم جعلی FAR و همان شماره ۹۳۳ بود که روی حداقل دو هواپیمای دیگر نقاشی شده بود. قبل از پرواز، پوشش یکی از دو موتور هواپیما توسط پرسنل سیا برداشته شد، به آن شلیک شد و سپس دوباره نصب شد تا ظاهر کاذبی ایجاد شود که هواپیما در مقطعی از پرواز خود مورد آتش زمینی قرار گرفته است. در فاصله امنی در شمال کوبا، خلبان موتور را با سوراخهای گلوله از پیش نصبشده در پوشش از کار انداخت، یک تماس اضطراری مخابره کرد و درخواست مجوز فوری برای فرود در فرودگاه بینالمللی میامی کرد. او فرود آمد و به سمت منطقه نظامی فرودگاه در نزدیکی یک C-47 نیروی هوایی تاکسی کرد و با چندین خودروی دولتی ملاقات کرد. خلبان ماریو زونیگا، از اعضای سابق FAEC (نیروی هوایی کوبا تحت باتیستا) بود و پس از فرود، خود را به عنوان 'خوان گارسیا' جا زد و علناً ادعا کرد که سه همکار دیگر نیز از FAR فرار کردهاند.
در ۱۵ آوریل، پلیس ملی کوبا به رهبری افیژنیو آمیجیراس، روند دستگیری هزاران فرد مشکوک به ضدانقلاب و بازداشت آنها در مکانهای موقتی مانند تئاتر کارل مارکس، خندق قلعه د لا کابانا و قلعه پرینسیپه همگی در هاوانا، و پارک بیسبال در ماتانزاس را آغاز کرد.
در ۱۵ آوریل ۱۹۶۱، حدود ساعت ۰۶:۰۰ صبح به وقت محلی کوبا، هشت بمبافکن داگلاس B-26B اینویدر در سه گروه به طور همزمان به سه فرودگاه کوبا در سن آنتونیو د لوس بانیوس و سیوداد لیبرتاد (که قبلاً کامپو کلمبیا نامیده میشد)، هر دو در نزدیکی هاوانا، به علاوه فرودگاه بینالمللی آنتونیو ماسئو در سانتیاگو د کوبا حمله کردند.
در ساعت ۱۰:۳۰ صبح روز ۱۵ آوریل در سازمان ملل، رائول روا، وزیر امور خارجه کوبا، ایالات متحده را به حملات هوایی تهاجمی علیه کوبا متهم کرد و همان بعدازظهر رسماً لایحهای را به کمیته سیاسی (اول) مجمع عمومی سازمان ملل ارائه کرد. تنها چند روز قبل، سیا تلاش ناموفقی برای ترغیب رائول روا به فرار کرده بود.
کشتار یکشنبه نخل یک قتل جمعی در سال ۱۹۸۴ در بروکلین، نیویورک بود که منجر به مرگ ده نفر شد: دو زن، دو دختر نوجوان و شش کودک. یک بازمانده وجود داشت، یک نوزاد دختر. تمام قربانیان با شلیک گلوله کشته شدند، در مجموع ۱۹ گلوله از دو کلت کمری از فاصله نزدیک شلیک شد، که بیشتر آنها به سر اصابت کرد و آنها در حالتهای آرام در حالی که روی مبلها و صندلیها نشسته بودند پیدا شدند، که نشان میدهد آنها غافلگیر شده بودند.
هنگامی که دروازهها باز شدند، هزاران هوادار وارد تونل باریکی شدند که از پشت سکوها به دو جایگاه مرکزی بیش از حد شلوغ (جایگاههای ۳ و ۴) منتهی میشد و فشار را در جلو ایجاد کرد. صدها نفر توسط وزن جمعیتی که پشت سرشان بود، به یکدیگر و به حصارها فشرده شدند.
تجمعات کوچک و خودجوش برای سوگواری هو از ۱۵ آوریل در اطراف بنای یادبود قهرمانان خلق در میدان تیانآنمن آغاز شد. در همان روز، بسیاری از دانشجویان دانشگاه پکن (PKU) و دانشگاه تسینگهوا یادمانهایی برپا کردند و به صورت پراکنده به تجمع در میدان تیانآنمن پیوستند.
هنگامی که هو یائوبانگ در ۱۵ آوریل ۱۹۸۹ به طور ناگهانی بر اثر حمله قلبی درگذشت، دانشجویان واکنش شدیدی نشان دادند؛ اکثر آنها معتقد بودند که مرگ او با استعفای اجباریاش مرتبط بوده است. مرگ هو انگیزه اولیه را برای تجمع دانشجویان در تعداد زیاد فراهم کرد.
از سال ۱۹۸۳ تا ۱۹۹۷، هنگ کنگ شاهد مهاجرت گسترده به کشورهای خارجی بود، بهویژه در پی سرکوب میدان تیانآنمن در سال ۱۹۸۹، که در آن بیش از یک میلیون هنگ کنگی برای حمایت از دانشجویان معترض در پکن به خیابانها آمدند. حادثه تیانآنمن در سال ۱۹۸۹ احساسات ضد پکن را تقویت کرد و همچنین منجر به ظهور جنبش دموکراسیخواه محلی شد که خواستار سرعت بخشیدن به دموکراتیزاسیون قبل و بعد از سال ۱۹۹۷ بود.
همانطور که در مسابقات داخلی انگلستان مرسوم است، هواداران تیمهای رقیب از هم جدا شدند. هواداران ناتینگهام فارست در جایگاههای جنوبی و اسپایون کوپ در انتهای شرقی مستقر شدند که ظرفیت ترکیبی ۲۹۸۰۰ نفر را داشت و از طریق ۶۰ گیت ورودی که در دو طرف زمین قرار داشتند، قابل دسترسی بود. هواداران لیورپول در انتهای شمالی و غربی (لپینگز لین) با ظرفیت ۲۴۲۵۶ نفر مستقر شدند که از طریق ۲۳ گیت ورودی از یک محوطه باریک قابل دسترسی بود. گیتهای شماره ۱ تا ۱۰، در مجموع ۱۰ گیت، دسترسی به ۹۷۰۰ صندلی در جایگاه شمالی را فراهم میکردند؛ ۶ گیت دیگر دسترسی به ۴۴۵۶ صندلی در طبقه بالای جایگاه غربی را ممکن میساختند. در نهایت، ۷ گیت (با حروف A تا G) دسترسی به ۱۰۱۰۰ جایگاه ایستاده در طبقه پایین جایگاه غربی را فراهم میکردند. اگرچه لیورپول هواداران بیشتری داشت، اما ناتینگهام فارست جایگاه بزرگتری را به خود اختصاص داد تا از تلاقی مسیرهای هواداران رقیب جلوگیری شود. در نتیجه چیدمان ورزشگاه و سیاست جداسازی، گیتهایی که معمولاً برای ورود به جایگاه شمالی از سمت شرق استفاده میشدند، مسدود بودند و تمام هواداران لیورپول مجبور بودند به یک ورودی واحد در لپینگز لین هجوم ببرند. در روز مسابقه، رادیو و تلویزیون به هواداران بدون بلیت توصیه کردند که به ورزشگاه نیایند. باشگاهها، مقامات محلی و پلیس به جای اولویت دادن به ایمنی جمعیت، نقشها و مسئولیتهای خود را از «منشور اوباشگری» میدیدند.
جمعیت در جایگاه لپینگز لین به داخل زمین سرازیر شد، جایی که بسیاری از هواداران مجروح و آسیبدیده که برای نجات خود بالا رفته بودند، تجمع کردند.
بازیکنان فوتبال هر دو تیم به رختکنهای مربوطه هدایت شدند و به آنها گفته شد که مسابقه ۳۰ دقیقه به تعویق خواهد افتاد.
پروتکل توافق شده برای خدمات آمبولانس متروپولیتن یورکشایر جنوبی (SYMAS) این بود که آمبولانسها باید در ورودی سالن ورزشی، که نقطه پذیرش مصدومان یا CRP نامیده میشد، صف بکشند.
سیستم انتقال مجروحان از هر نقطه در ورزشگاه به CRP مستلزم آن بود که اعلامیهای رسمی توسط مسئولان صادر شود تا اجرایی گردد. از آنجا که این اعلامیه بلافاصله انجام نشد، سردرگمی بر کسانی که سعی در ارائه کمک در زمین داشتند، حاکم شد. این سردرگمی به نیروهای امدادی که در آمبولانسها در CRP منتظر بودند نیز سرایت کرد، مکانی که به سرعت به یک پارکینگ آمبولانس تبدیل شد. برخی از خدمه در ترک وسایل نقلیه خود تردید داشتند و مطمئن نبودند که آیا بیماران به سمت آنها میآیند یا برعکس.
در مجموع ۴۲ آمبولانس به ورزشگاه رسیدند. از این تعداد، دو آمبولانس خودسرانه موفق شدند راه خود را به داخل زمین باز کنند - در حالی که سومین آمبولانس به دستور معاون عملیات آمبولانس (DCAO) هاپکینز، که احساس میکرد حضور آن ممکن است نگرانیهای جمعیت را کاهش دهد، وارد زمین شد. ۳۹ آمبولانس باقیمانده در مجموع توانستند حدود ۱۴۹ نفر را برای درمان به بیمارستان نورترن جنرال، بیمارستان رویال هالامشایر یا بیمارستان بارنزلی منتقل کنند.
در مجموع ۹۶ نفر در نتیجه جراحات وارده در این فاجعه جان باختند. نود و چهار نفر، با سنی بین ۱۰ تا ۶۷ سال، در همان روز، یا در ورزشگاه، یا در آمبولانسها، یا اندکی پس از رسیدن به بیمارستان جان خود را از دست دادند. گزارش شده است که در مجموع ۷۶۶ نفر دچار جراحت شدند، اگرچه کمتر از نیمی از آنها نیاز به درمان بیمارستانی داشتند. به بازماندگانی که جراحات کمتری داشتند و در منطقه شفیلد زندگی نمیکردند، توصیه شد که برای درمان جراحات خود به بیمارستانهای نزدیکتر به محل سکونت خود مراجعه کنند.
حوادث آوریل در ۱۵ آوریل به درگیری مسلحانه در منطقه ویتز، بوسوواچا، کیسلیاک و زنیتسا تبدیل شد. شورای دفاع کرواسی که در شهرداری زنیتسا در اقلیت بود، به سرعت شکست خورد و به دنبال آن خروج گسترده غیرنظامیان کروات رخ داد.
در ۱۵ آوریل، خطوط دفاعی دولت بوسنی در اطراف گوراژده شکسته شد.
توافقنامه مراکش که با بیانیه مراکش تجلی یافت، توافقنامهای بود که در ۱۵ آوریل ۱۹۹۴ در مراکش، مراکش توسط ۱۲۳ کشور امضا شد و نقطه اوج دور ۸ ساله اروگوئه و تأسیس سازمان تجارت جهانی بود که رسماً در ۱ ژانویه ۱۹۹۵ به وجود آمد.
در کوههای جنوبی، روسها در ۱۵ آوریل حملهای را در امتداد کل جبهه آغاز کردند و در ستونهای بزرگ ۲۰۰ تا ۳۰۰ خودرویی پیشروی کردند.
در ۱۵ آوریل ۲۰۰۹، عملیات دولت در چچن رسماً به پایان رسید.
در ۱۵ آوریل ۲۰۰۹، غنا تلکام به همراه زیرمجموعه تلفن همراه خود، وانتاچ (OneTouch)، با نام تجاری وودافون غنا تغییر نام داد.
۱۵ آوریل ۲۰۱۰، سنا لایحه S.3217، قانون بازگرداندن ثبات مالی آمریکا در سال ۲۰۱۰ را معرفی کرد.
در حادثهای در خارج از فروشگاه والمارت در سن لئاندرو، کالیفرنیا، مردی پس از خرید در جمعه سیاه در حدود ساعت ۱:۴۵ بامداد مورد اصابت گلوله قرار گرفت و زخمی شد.
جانسون برای اولین بار در نقش این شخصیت در فیلم «سریع و خشمگین ۵» (۲۰۱۱) ظاهر شد و به تبدیل شدن این مجموعه فیلم به یکی از پرفروشترین فرنچایزهای سینمایی تاریخ کمک کرد.
در ۱۵ آوریل ۲۰۱۲، در جریان رژه نظامی برای بزرگداشت صدمین سالگرد تولد کیم ایل-سونگ، کیم جونگ-اون اولین سخنرانی عمومی خود را با عنوان «بیایید با برافراشتن پرچم سونگون، به سوی پیروزی نهایی با پویایی پیش برویم» ایراد کرد.
در ۱۵ آوریل ۲۰۱۳، فیسبوک اتحادی را در ۱۹ ایالت با انجمن ملی دادستانهای کل اعلام کرد تا اطلاعاتی درباره ابزارهای مدیریت پروفایلهای شبکههای اجتماعی در اختیار نوجوانان و والدین قرار دهد.
در ۱۵ آوریل ۲۰۱۵، اسلیم شرکت نفتی خود را با نام «کارسو اویل اند گس» تأسیس کرد.
بیتکوین کور ۰.۱۲.۱ در ۱۵ آوریل ۲۰۱۶ منتشر شد و امکان وقوع چندین سافتفورک (soft fork) را به طور همزمان فراهم کرد.
در ۱۵ آوریل ۲۰۱۹، بست بای اعلام کرد که در ژوئن ۲۰۱۹، مدیر مالی فعلی آن، کوری بری، جایگزین هوبرت جولی خواهد شد که از اوت ۲۰۱۲ سمت مدیرعاملی را بر عهده داشت. جولی متعاقباً به عنوان رئیس اجرایی هیئت مدیره شرکت منصوب شد.
خانواده آرنو متعهد به پرداخت ۲۰۰ میلیون یورو برای کمک به بازسازی کلیسای نوتردام پس از آتشسوزی شدند؛ این مطلب در بیانیهای به نمایندگی از آرنو اعلام شد.
در مارس ۲۰۲۰، این رستوران اعلام کرد که در واکنش به اقدامات قرنطینه در طول شیوع COVID-19، تمام فروشگاههای خود را به طور موقت تعطیل میکند. در ۱۵ آوریل ۲۰۲۰، این فروشگاه اعلام کرد که برخی از شعب خود را برای خدمات تحویل بازگشایی کرده و همچنین وعدههای غذایی رایگان به NHS اهدا میکند.
اتحادیههای کارگری (SUD) علیه آمازون به دلیل شرایط کاری ناامن پروندهای قضایی تشکیل دادند. این منجر به حکم دادگاه منطقهای فرانسه (نانتر) در ۱۵ آوریل ۲۰۲۰ شد که به شرکت دستور داد تحویلهای خود را به مواد غذایی و محصولات ضروری پزشکی یا بهداشتی محدود کند، در غیر این صورت باید روزانه ۱ میلیون یورو جریمه بپردازد. آمازون اعلام کرد که درخواست تجدیدنظر خواهد کرد و روز بعد شش انبار خود در فرانسه را حداقل تا ۲۱ آوریل ۲۰۲۰ برای ارزیابی وضعیت تعطیل کرد.
پادشاه لوئی چهاردهم در سال ۱۶۸۹ علیه اسپانیا اعلام جنگ کرد.
همسر دوم لوئی چهاردهم فرانسه، فرانسوا دوبینیه، در سن ۸۳ سالگی درگذشت.
کریستین پنجم در قلعه دوبورگ، فلنسبورگ متولد شد.
اولین فرماندار مستعمره پلیموث، جان کارور، در ۴۵ سالگی درگذشت.
مادام دو پمپادور، معشوقه لوئی پانزدهم، پادشاه فرانسه، در ۴۲ سالگی درگذشت.
هوگو گروتیوس پس از فرار از زندان، در فرانسه است.
پیر پواره یک عارف فرانسوی بود که در فرانسه متولد شد.
پزشک و شیمیدان اسکاتلندی، ویلیام کالن، در همیلتون، لانارکشایر، اسکاتلند متولد شد.
