در سال ۱۹۳۳، ژاپنیها به منطقه دیوار بزرگ حمله کردند. آتشبس تانگگو که پس از آن برقرار شد، کنترل استان جیهول و همچنین یک منطقه غیرنظامی بین دیوار بزرگ و منطقه بیپینگ-تیانجین را به ژاپن داد. هدف ژاپن ایجاد یک منطقه حائل دیگر بین منچوکوئو و دولت ملیگرای چین در نانجینگ بود.
رنه لاکوست شرکت «لا شمیز لاکوست» را در سال ۱۹۳۳ با آندره ژیلیر، مالک و رئیس بزرگترین شرکت تولیدکننده لباسهای بافتنی فرانسه در آن زمان، تأسیس کرد.
پس از ماخترگریفونگ (به قدرت رسیدن حزب نازی) در ژانویه ۱۹۳۳، صندوق امداد برای ارائه بیمه عمومی حوادث و اموال تغییر کاربری یافت، بنابراین بورمان از مدیریت آن استعفا داد.
از اول ژانویه ۱۹۳۳، هیتلر هیملر را به درجه اساس-اوبرگروپنفورر ارتقا داد که از نظر رتبه با فرماندهان ارشد اسآ برابر بود.
به قدرت رسیدن حزب نازی فرصتی بیحد و حصر برای شکوفایی هیملر و اساس فراهم کرد. تا سال ۱۹۳۳، تعداد اعضای اساس به ۵۲۰۰۰ نفر رسید. شرایط سخت عضویت تضمین میکرد که همه اعضا از «هرنفولک» (نژاد برتر آریایی) هیتلر باشند. متقاضیان برای ویژگیهای نوردیک بررسی میشدند - به قول هیملر، «مانند یک باغبان نهالستان که سعی میکند یک نژاد قدیمی خوب را که آلوده و پست شده است، بازتولید کند؛ ما از اصول انتخاب گیاه شروع کردیم و سپس کاملاً بیپروا اقدام به حذف مردانی کردیم که فکر نمیکردیم بتوانیم برای ساخت اساس از آنها استفاده کنیم.» کمتر کسی جرأت داشت اشاره کند که طبق استانداردهای خود هیملر، او با ایدهآلهای خودش مطابقت نداشت.
بریتانیاییها در ژانویه ۱۹۳۳ بیسروصدا او را آزاد کردند. او به اتحاد جماهیر شوروی نقل مکان کرد و در مسکو در مؤسسه لنین به تحصیل و تدریس پرداخت.
رُزا مشاغل متعددی را تجربه کرد، از کارگر خانگی تا دستیار بیمارستان. با تشویق همسرش، او تحصیلات دبیرستان خود را در سال ۱۹۳۳ به پایان رساند، در زمانی که کمتر از ۷ درصد از سیاهپوستان آمریکایی دارای مدرک دیپلم دبیرستان بودند.
در سال ۱۹۳۳، هیوز یک قایق تفریحی بخار لوکس دیدهنشده به نام روور را خریداری کرد که قبلاً متعلق به لرد اینچکیپ، غول کشتیرانی بریتانیایی بود. «من هرگز روور را ندیدهام اما آن را بر اساس نقشهها، عکسها و گزارشهای نقشهبرداران لوید خریدم. تجربه من این است که انگلیسیها صادقترین نژاد در جهان هستند.» هیوز نام قایق را به ساترن کراس تغییر داد و بعداً آن را به کارآفرین سوئدی، اکسل ونر-گرن فروخت.
سرگرد دوایت دی. آیزنهاور در سال ۱۹۳۳ از دانشکده صنعتی ارتش (واشینگتن دی.سی.) فارغالتحصیل شد و بعداً در هیئت علمی آن خدمت کرد (این دانشکده بعداً گسترش یافت و به دانشکده صنعتی نیروهای مسلح تبدیل شد و اکنون با نام مدرسه امنیت ملی و استراتژی منابع دوایت دی. آیزنهاور شناخته میشود).
دوبوآ رابطه کاری خوبی با والتر فرانسیس وایت، رئیس NAACP از سال ۱۹۳۱، نداشت. آن درگیری، همراه با فشارهای مالی رکود بزرگ، باعث ایجاد یک مبارزه قدرت بر سر «کرایسیس» شد. دوبوآ که نگران بود موقعیتش به عنوان سردبیر حذف شود، از شغل خود در «کرایسیس» استعفا داد و در اوایل سال ۱۹۳۳ یک موقعیت دانشگاهی در دانشگاه آتلانتا را پذیرفت.
در ۳۰ ژانویه ۱۹۳۳، کابینه جدید طی مراسمی کوتاه در دفتر هیندنبورگ سوگند یاد کرد. حزب نازی سه پست به دست آورد: هیتلر به عنوان صدراعظم، ویلهلم فریک به عنوان وزیر کشور و هرمان گورینگ به عنوان وزیر کشور پروس منصوب شدند.
با انتصاب آدولف هیتلر به عنوان صدراعظم آلمان در ژانویه ۱۹۳۳ و به قدرت رسیدن نازیها، رهبران آلمان تولد دوباره «جامعه مردمی» (Volksgemeinschaft) را اعلام کردند.
هیتلر در صبح روز ۳۰ ژانویه ۱۹۳۳ به عنوان صدراعظم سوگند یاد کرد.
آدولف هیتلر، پس از یک تلاش ناموفق برای سرنگونی دولت آلمان در سال ۱۹۲۳، در ۳۰ ژانویه ۱۹۳۳ به مقام صدراعظمی رسید.
حمایت از حزب همچنان رو به افزایش بود، اما هیچیک از این انتخاباتها منجر به تشکیل دولت اکثریت نشد. در تلاشی برای تثبیت وضعیت کشور و بهبود شرایط اقتصادی، هیندنبورگ در ۳۰ ژانویه ۱۹۳۳ هیتلر را به عنوان صدراعظم رایش منصوب کرد. گوبلز از اینکه پستی در کابینه جدید هیتلر به او داده نشد، ناامید بود. برنهارد روست به عنوان وزیر فرهنگ منصوب شد، پستی که گوبلز انتظار دریافت آن را داشت. مانند سایر مقامات NSDAP، گوبلز مجبور بود با سبک رهبری هیتلر که دستورات متناقضی به زیردستانش میداد و آنها را در موقعیتهایی قرار میداد که وظایف و مسئولیتهایشان همپوشانی داشت، کنار بیاید.
پس از به قدرت رسیدن هیتلر در ۳۰ ژانویه ۱۹۳۳، چرچیل به سرعت خطر چنین رژیمی را برای تمدن درک کرد و نسبت به کاهش هزینههای نیروی هوایی توسط دولت بریتانیا ابراز نگرانی کرد و هشدار داد که آلمان به زودی در تولید نیروی هوایی از بریتانیا پیشی خواهد گرفت.
ژاپن پس از محکوم شدن به دلیل تهاجم به منچوری، از جامعه ملل خارج شد.
در ۲۷ فوریه ۱۹۳۳، ساختمان رایشستاگ به آتش کشیده شد.
NSDAP از آتشسوزی رایشستاگ در ۲۷ فوریه ۱۹۳۳ بهرهبرداری کرد و هیندنبورگ روز بعد به اصرار هیتلر، «فرمان آتشسوزی رایشستاگ» را تصویب کرد.
در مارس ۱۹۳۳، کمتر از سه ماه پس از به قدرت رسیدن نازیها، هیملر اولین اردوگاه کار اجباری رسمی را در داخائو تأسیس کرد.
در مارس ۱۹۳۳، فرانتس ریتر فون اپ، فرماندار رایش در باواریا، هیملر را به عنوان رئیس پلیس مونیخ منصوب کرد. هیملر، هایدریش را به عنوان فرمانده بخش چهارم، یعنی پلیس سیاسی، منصوب کرد. پس از آن، هیملر و هایدریش پلیس سیاسی ایالت به ایالت را تحت کنترل گرفتند؛ به زودی تنها پروس تحت کنترل گورینگ باقی ماند.
دوره ریاستجمهوری فرانکلین دی. روزولت در ۴ مارس ۱۹۳۳ آغاز شد.
فرانکلین دی. روزولت به عنوان رئیسجمهور سوگند یاد کرد.
قبل و بعد از انتخابات رایشستاگ در مارس ۱۹۳۳، نازیها کارزار خشونت خود علیه مخالفان را تشدید کردند و اردوگاههای کار اجباری را برای زندانی کردن فراقانونی برپا کردند.
در ۵ مارس، انتخابات دیگری برای رایشستاگ برگزار شد که آخرین انتخابات پیش از شکست نازیها در پایان جنگ جهانی دوم بود. در این انتخابات، NSDAP تعداد کرسیها و درصد آرای خود را افزایش داد.
گوبلز سرانجام حکم انتصاب خود را از هیتلر برای کابینه دریافت کرد و در ۱۴ مارس رسماً به عنوان رئیس وزارت تازه تأسیس روشنگری عمومی و تبلیغات رایش منصوب شد.
مونا لیزا بیش از ۵۰۰ سال دوام آورده است و یک کمیسیون بینالمللی که در سال ۱۹۵۲ تشکیل شد، خاطرنشان کرد که «تصویر در وضعیت حفاظتی قابل توجهی قرار دارد.» این اثر هرگز به طور کامل مرمت نشده است، بنابراین وضعیت فعلی آن تا حدی مدیون انواع روشهای حفاظتی است که نقاشی پشت سر گذاشته است. تحلیل دقیقی که در سال ۱۹۳۳ توسط مادام دو ژیروند انجام شد، نشان داد که مرمتگران قبلی «با احتیاط فراوان عمل کردهاند.»
قانون بحثبرانگیز اقتصاد ۱۹۳۳ به امضا رسید که ۲۴۳ میلیون دلار از حقوق و مستمریهای دولتی و مزایای کهنهسربازان را کاهش داد. با وجود بحران اقتصادی، اکثریت قاطع اقتصاددانان، سیاستگذاران و عموم مردم آمریکا معتقد بودند که دولت فدرال باید بودجه را متوازن کند و از کسری بودجه بپرهیزد تا فشار بیشتری بر بازار اوراق قرضه وارد نشود، چرا که این امر بر هزینههای استقراض دولت، بانکها، شرکتها و سرمایهگذاران خارجی تأثیر منفی میگذاشت. از سال ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۳، کل بدهی دولت ایالات متحده از ۱۶.۹ میلیارد دلار به بیش از ۲۳ میلیارد دلار افزایش یافت.
در ۲۱ مارس ۱۹۳۳، رایشستاگ جدید با مراسم افتتاحیهای در کلیسای پادگان در پوتسدام تشکیل شد. این «روز پوتسدام» برای نشان دادن اتحاد بین جنبش نازی و نخبگان و ارتش قدیمی پروس برگزار شد. هیتلر با کتوشلوار رسمی ظاهر شد و با فروتنی به هیندنبورگ خوشآمد گفت.
اولین تولیدات گوبلز، صحنهپردازی «روز پوتسدام» بود؛ مراسمی برای انتقال قدرت از هیندنبورگ به هیتلر که در ۲۱ مارس در پوتسدام برگزار شد.
داخائو، اولین اردوگاه کار اجباری نازیها، در ۲۲ مارس ۱۹۳۳، مدت کوتاهی پس از آنکه آدولف هیتلر (۱۸۸۹-۱۹۴۵) صدراعظم آلمان شد، افتتاح گردید.
در ۲۳ مارس ۱۹۳۳، رایشستاگ در شرایطی متلاطم در سالن اپرای کرول تشکیل جلسه داد. صفوف نیروهای اسآ (SA) به عنوان محافظ در داخل ساختمان خدمت میکردند، در حالی که گروههای بزرگی در خارج از ساختمان با مخالفت با قانون پیشنهادی، شعارها و تهدیدهایی را علیه نمایندگان پارلمان که وارد میشدند، سر میدادند.
قانون توانمندسازی، قانونی بود که در سال ۱۹۳۳ توسط رایشستاگ آلمان تصویب شد و به آدولف هیتلر اجازه داد تا اختیارات دیکتاتوری را به دست گیرد.
تا پایان ماه مارس، بیش از ۱.۱ میلیارد دلار پول نقد احتکار شده به سیستم بانکی واریز شد.
سپاه حفاظت غیرنظامی، یک برنامه امدادی کارهای عمومی، ایجاد شد. این برنامه تا سال ۱۹۴۲ ادامه یافت و نمادی از برنامههای «نیو دیل» (New Deal) است.
در ۱ آوریل ۱۹۳۳، تحریمی علیه کسبوکارهای یهودی اعمال شد.
او متن فرمان هیتلر برای مجوز تحریم کسبوکارهای یهودی توسط نازیها را که در ۱ آوریل برگزار شد، تدوین کرد.
فرمان اجرایی ۶۱۰۲ رئیسجمهور فرانکلین دی. روزولت صادر شد که احتکار سکه طلا، شمش و گواهیهای طلا را از تاریخ ۱ مه ۱۹۳۳ ممنوع کرد.
کسبوکارهای یهودی هدف تعطیلی یا «آریاییسازی» قرار گرفتند، که به معنای فروش اجباری به آلمانیها بود؛ از حدود ۵۰,۰۰۰ کسبوکار متعلق به یهودیان در آلمان در سال ۱۹۳۳.
در ۷ آوریل ۱۹۳۳، قانون بازسازی خدمات کشوری حرفهای تصویب شد که یهودیان و سایر «غیر آریاییها» را از خدمات دولتی محروم میکرد. یهودیان از وکالت، سردبیری یا مالکیت روزنامهها، عضویت در انجمن روزنامهنگاران یا مالکیت مزارع منع شدند.
قانون اضطراری بانکداری تصویب شد که امکان بازسازی سیستم بانکی را فراهم کرد.
وانگ همچنین در دفاع از آرمانهای چینی-آمریکایی و نقشهای سینمایی بهتر، صریحتر شد. در مصاحبهای در سال ۱۹۳۳ با «فیلم ویکلی» تحت عنوان «من اعتراض میکنم»، وانگ از کلیشههای منفی در «دختر اژدها» انتقاد کرد و گفت: «چرا چینیِ روی پرده همیشه شرور است؟ و چه شرورِ بیرحمی؛ قاتل، خائن، ماری در چمن! ما اینطور نیستیم. چطور میتوانیم باشیم، با تمدنی که چندین برابر قدیمیتر از غرب است؟»
گورینگ در سال ۱۹۳۳ یک نیروی پلیس مخفی پروس به نام گشتاپو (پلیس مخفی دولت) ایجاد کرده بود و رودولف دیلز را به عنوان رئیس آن منصوب کرد. گورینگ نگران بود که دیلز به اندازه کافی بیرحم نباشد تا از گشتاپو به طور مؤثر برای مقابله با قدرت اسآ استفاده کند.
گوبلز تعطیلات ۱ مه را از جشن حقوق کارگران (که بهویژه توسط کمونیستها به این عنوان گرامی داشته میشد) به روزی برای بزرگداشت NSDAP تبدیل کرد.
در ۲ مه ۱۹۳۳، تمام اتحادیههای کارگری مجبور به انحلال شدند و رهبران آنها دستگیر شدند. برخی به اردوگاههای کار اجباری فرستاده شدند.
در سال ۱۹۳۲، گاندی کمپین جدیدی را برای بهبود زندگی «نجسها» آغاز کرد که شروع به نامیدن آنها به عنوان هاریجان یا «فرزندان خدا» کرد. در ۸ مه ۱۹۳۳، گاندی یک روزه ۲۱ روزه خودپالایی را آغاز کرد و یک کمپین یکساله برای کمک به جنبش هاریجان راه انداخت. این کمپین جدید در جامعه دالیتها به طور جهانی پذیرفته نشد. آمبدکار و متحدانش احساس میکردند که گاندی رفتاری قیممآبانه دارد و حقوق سیاسی دالیتها را تضعیف میکند.
کمتر از دو هفته بعد، او در ۱۰ مه در مراسم کتابسوزان نازیها در برلین سخنرانی کرد.
قانون تعدیل کشاورزی تصویب شد که با هدف افزایش قیمت محصولات کشاورزی از طریق کاهش مازاد تولید طراحی شده بود.
قانون اوراق بهادار ۱۹۳۳ تصویب شد که مستلزم ثبت کلیه خرید و فروشهای اوراق بهادار مالی و همچنین افشای اطلاعات مالی حیاتی درباره شرکتهای درگیر بود. کمیسیون بورس و اوراق بهادار ایالات متحده سال بعد تأسیس شد که به مبارزه با معاملات نهانی و کاهش ریسک معاملات کمک کرد.
سپس دو کشور چندین نبرد در شانگهای، رهه و هبی انجام دادند تا اینکه آتشبس تانگگو در سال ۱۹۳۳ امضا شد.
هیتلر اعلام کرده بود که نمیخواهد این اردوگاه فقط یک زندان یا بازداشتگاه دیگر باشد. هیملر در ژوئن ۱۹۳۳ تئودور آیکه، یک مجرم محکوم و نازی پرشور را برای اداره اردوگاه منصوب کرد. آیکه سیستمی را ابداع کرد که به عنوان الگویی برای اردوگاههای آینده در سراسر آلمان استفاده شد. ویژگیهای آن شامل جداسازی قربانیان از دنیای خارج، فراخوانهای دقیق و جزئیات کاری، استفاده از زور و اعدام برای اطاعت، و یک کد انضباطی سختگیرانه برای نگهبانان بود. برای زندانیان و نگهبانان لباسهای متحدالشکل صادر شد؛ لباسهای نگهبانان دارای نشان ویژه توتنکوف (جمجمه) روی یقه خود بودند.
در ۲ ژوئن، هیملر به همراه رؤسای دو سازمان شبهنظامی دیگر نازی، یعنی اسآ و جوانان هیتلری، به عنوان رایشسلایتر، دومین رتبه سیاسی عالی در حزب نازی، نامیده شد.
در ۲ ژوئن ۱۹۳۳، هیتلر گوبلز را به عنوان «رایشسلایتر» (Reichsleiter) منصوب کرد که دومین رتبه عالی سیاسی در حزب نازی بود.
تا ژوئن ۱۹۳۳، عملاً تنها سازمانهایی که تحت کنترل NSDAP نبودند، ارتش و کلیساها بودند.
اتاق فیلم رایش که تمام اعضای صنعت فیلمسازی ملزم به عضویت در آن بودند، در ژوئن ۱۹۳۳ ایجاد شد.
تا پایان ژوئن، سایر احزاب با ارعاب مجبور به انحلال شدند. این شامل شریک ائتلافی اسمی نازیها، حزب ملی خلق آلمان (DNVP) نیز میشد؛ هیتلر با کمک اسآ، رهبر آن، هوگنبرگ، را مجبور به استعفا در ۲۹ ژوئن کرد.
شاخص تولید صنعتی فدرال رزرو به ۸۵.۵ بازگشت که نشاندهنده ۵۷ درصد افزایش نسبت به رقم ۵۴.۳ ثبتشده در مارس ۱۹۳۳ است.
بورمان درخواست انتقال داد و در ۱ ژوئیه ۱۹۳۳ به عنوان رئیس دفتر رودولف هس، معاون پیشوا، پذیرفته شد.
بورمان از ۴ ژوئیه ۱۹۳۳ تا مه ۱۹۴۱ به عنوان منشی شخصی هس خدمت کرد.
در ۱۴ ژوئیه ۱۹۳۳، حزب نازی به عنوان تنها حزب سیاسی قانونی در آلمان اعلام شد.
در ۱۴ ژوئیه ۱۹۳۳، قانون پیشگیری از تولد فرزندان دارای بیماری ارثی (Gesetz zur Verhütung erbkranken Nachwuchses)، که به قانون عقیمسازی معروف است، تصویب شد.
تا سال ۱۹۳۳، اکثر شرکتهای تابعه در یک شرکت واحد به نام IBM ادغام شدند.
در سال ۱۹۳۳، خانواده اوچوا به مادرید بازگشتند، جایی که او شروع به مطالعه گلیکولیز در عضله قلب کرد.
در سال ۱۹۳۳، کاواباتا به طور علنی علیه دستگیری، شکنجه و مرگ تاکجی کوبایاشی، نویسنده جوان چپگرا در توکیو توسط پلیس سیاسی ویژه توکو اعتراض کرد.
آلمان در اکتبر ۱۹۳۳ از جامعه ملل و کنفرانس جهانی خلع سلاح خارج شد.
در ۴ اکتبر ۱۹۳۳، «قانون سردبیران» (Schriftleitergesetz) تصویب شد که به سنگ بنای کنترل حزب نازی بر مطبوعات عمومی تبدیل گشت.
در ۱۰ اکتبر ۱۹۳۳، هیتلر بورمان را به عنوان رایشلایتر (رهبر ملی - بالاترین رتبه حزبی) NSDAP منصوب کرد.
اداره کارهای عمرانی ایجاد شد که بیش از ۴ میلیون نفر را به کار گرفت و بیش از ۴۰۰ میلیون دلار بودجه برای برنامههای کاری تا پایان فعالیتش در ۳۱ مارس ۱۹۳۴ توزیع کرد، زمانی که با «اداره پیشرفت کار» (Works Progress Administration) که دائمیتر بود، جایگزین شد.
در سال ۱۹۳۳، احزاب راست در انتخابات عمومی پیروز شدند که دلیل اصلی آن امتناع آنارشیستها از رأی دادن، افزایش خشم جناح راست از دولت مستقر به دلیل فرمان بحثبرانگیز اجرای اصلاحات ارضی، حادثه کاساس ویخاس و تشکیل ائتلاف راستگرای «کنفدراسیون اسپانیایی گروههای راستگرای خودمختار» (CEDA) بود. عامل دیگر، اعطای حق رأی به زنان در آن زمان بود که اکثر آنها به احزاب راست میانه رأی دادند.
رویدادهای دوره پس از نوامبر ۱۹۳۳ که «دو سال سیاه» نامیده میشود، احتمال وقوع جنگ داخلی را بیشتر کرد. آلخاندرو لروکس از حزب جمهوریخواه رادیکال (RRP) دولتی تشکیل داد که تغییرات دولت قبلی را معکوس کرد و به همدستان قیام ناموفق ژنرال خوزه سانخورخو در اوت ۱۹۳۲ عفو عمومی داد.
کابینه فون شلایشر از نظر قانونی بین ۳ دسامبر ۱۹۳۲ تا ۲۸ ژانویه ۱۹۳۳، پس از استعفای فرانتس فون پاپن، دولت آلمان وایمار را تشکیل داد.
قانون منع مشروبات الکلی در سطح ملی لغو شد. ۱۸ ایالت همچنان به ممنوعیت در سطح ایالتی ادامه دادند. پایان این ممنوعیت به جرایم سازمانیافته ضربه زد، اشتغال قانونی در تولید نوشیدنیهای الکلی را ممکن ساخت و درآمدهای مالیاتی ایالتی را افزایش داد.
در سال ۱۹۳۳، فیلیپ به مدرسه شوله اشلوس سالم در آلمان فرستاده شد که به دلیل مالکیت خانواده شوهر خواهرش، برتولد، مارگراف بادن، «مزیت صرفهجویی در هزینههای مدرسه» را داشت.
زمینلغزشهای دیکسی در سال ۱۹۳۳؛ که توسط زمینلرزه ۱۹۳۳ دیکسی در چین ایجاد شد. این زمینلرزه شهر دیکسی و روستاهای اطراف آن را ویران کرد، باعث زمینلغزشهای بسیاری شد و حدود ۹,۰۰۰ نفر را کشت. شهر قدیمی دیکسی در دریاچه دیکسی که توسط سد ناشی از زمینلغزش ایجاد شده بود، غرق شد.
اتحادیه تیمسترها در سال ۱۹۳۳ دارای ۷۵,۰۰۰ عضو بود.
نیویورک تایمز در ۲۱ دسامبر همان سال گزارش داد: «۴۰۰,۰۰۰ آلمانی باید عقیم شوند». در سال اول، ۸۴,۵۲۵ درخواست از سوی پزشکان ارائه شد. دادگاهها در ۶۴,۴۹۹ مورد تصمیمگیری کردند؛ ۵۶,۲۴۴ مورد به نفع عقیمسازی بود. برآوردها برای تعداد عقیمسازیهای اجباری در طول دوران رایش سوم بین ۳۰۰,۰۰۰ تا ۴۰۰,۰۰۰ نفر است.
روز مادر در ایتالیا برای اولین بار در ۲۴ دسامبر ۱۹۳۳ به عنوان «روز مادر و کودک» (Giornata della madre e del fanciullo) جشن گرفته شد.
نرخ تورم مثبت شد و به ۱ درصد در سال رسید. رشد تولید ناخالص داخلی فصلی تا تابستان مثبت شد، اما نرخ کلی سالانه رشد منفی ۱.۳ درصد بود. نرخ بیکاری به اوج ۲۵ درصد رسید. ۲ میلیون نفر بیخانمان بودند. تولید صنعتی نصف میزان سال ۱۹۲۹ بود. تولید ناخالص داخلی اسمی ایالات متحده به پایینترین حد خود یعنی ۵۷ میلیارد دلار رسید (که نسبت به ۱۰۵ میلیارد دلار در سال ۱۹۲۹ کاهش یافته بود).
در سال ۱۹۳۳، ژاپنیها به منطقه دیوار بزرگ حمله کردند. آتشبس تانگگو که پس از آن برقرار شد، کنترل استان جیهول و همچنین یک منطقه غیرنظامی بین دیوار بزرگ و منطقه بیپینگ-تیانجین را به ژاپن داد. هدف ژاپن ایجاد یک منطقه حائل دیگر بین منچوکوئو و دولت ملیگرای چین در نانجینگ بود.
رنه لاکوست شرکت «لا شمیز لاکوست» را در سال ۱۹۳۳ با آندره ژیلیر، مالک و رئیس بزرگترین شرکت تولیدکننده لباسهای بافتنی فرانسه در آن زمان، تأسیس کرد.
پس از ماخترگریفونگ (به قدرت رسیدن حزب نازی) در ژانویه ۱۹۳۳، صندوق امداد برای ارائه بیمه عمومی حوادث و اموال تغییر کاربری یافت، بنابراین بورمان از مدیریت آن استعفا داد.
از اول ژانویه ۱۹۳۳، هیتلر هیملر را به درجه اساس-اوبرگروپنفورر ارتقا داد که از نظر رتبه با فرماندهان ارشد اسآ برابر بود.
به قدرت رسیدن حزب نازی فرصتی بیحد و حصر برای شکوفایی هیملر و اساس فراهم کرد. تا سال ۱۹۳۳، تعداد اعضای اساس به ۵۲۰۰۰ نفر رسید. شرایط سخت عضویت تضمین میکرد که همه اعضا از «هرنفولک» (نژاد برتر آریایی) هیتلر باشند. متقاضیان برای ویژگیهای نوردیک بررسی میشدند - به قول هیملر، «مانند یک باغبان نهالستان که سعی میکند یک نژاد قدیمی خوب را که آلوده و پست شده است، بازتولید کند؛ ما از اصول انتخاب گیاه شروع کردیم و سپس کاملاً بیپروا اقدام به حذف مردانی کردیم که فکر نمیکردیم بتوانیم برای ساخت اساس از آنها استفاده کنیم.» کمتر کسی جرأت داشت اشاره کند که طبق استانداردهای خود هیملر، او با ایدهآلهای خودش مطابقت نداشت.
بریتانیاییها در ژانویه ۱۹۳۳ بیسروصدا او را آزاد کردند. او به اتحاد جماهیر شوروی نقل مکان کرد و در مسکو در مؤسسه لنین به تحصیل و تدریس پرداخت.
رُزا مشاغل متعددی را تجربه کرد، از کارگر خانگی تا دستیار بیمارستان. با تشویق همسرش، او تحصیلات دبیرستان خود را در سال ۱۹۳۳ به پایان رساند، در زمانی که کمتر از ۷ درصد از سیاهپوستان آمریکایی دارای مدرک دیپلم دبیرستان بودند.
در سال ۱۹۳۳، هیوز یک قایق تفریحی بخار لوکس دیدهنشده به نام روور را خریداری کرد که قبلاً متعلق به لرد اینچکیپ، غول کشتیرانی بریتانیایی بود. «من هرگز روور را ندیدهام اما آن را بر اساس نقشهها، عکسها و گزارشهای نقشهبرداران لوید خریدم. تجربه من این است که انگلیسیها صادقترین نژاد در جهان هستند.» هیوز نام قایق را به ساترن کراس تغییر داد و بعداً آن را به کارآفرین سوئدی، اکسل ونر-گرن فروخت.
سرگرد دوایت دی. آیزنهاور در سال ۱۹۳۳ از دانشکده صنعتی ارتش (واشینگتن دی.سی.) فارغالتحصیل شد و بعداً در هیئت علمی آن خدمت کرد (این دانشکده بعداً گسترش یافت و به دانشکده صنعتی نیروهای مسلح تبدیل شد و اکنون با نام مدرسه امنیت ملی و استراتژی منابع دوایت دی. آیزنهاور شناخته میشود).
دوبوآ رابطه کاری خوبی با والتر فرانسیس وایت، رئیس NAACP از سال ۱۹۳۱، نداشت. آن درگیری، همراه با فشارهای مالی رکود بزرگ، باعث ایجاد یک مبارزه قدرت بر سر «کرایسیس» شد. دوبوآ که نگران بود موقعیتش به عنوان سردبیر حذف شود، از شغل خود در «کرایسیس» استعفا داد و در اوایل سال ۱۹۳۳ یک موقعیت دانشگاهی در دانشگاه آتلانتا را پذیرفت.
در ۳۰ ژانویه ۱۹۳۳، کابینه جدید طی مراسمی کوتاه در دفتر هیندنبورگ سوگند یاد کرد. حزب نازی سه پست به دست آورد: هیتلر به عنوان صدراعظم، ویلهلم فریک به عنوان وزیر کشور و هرمان گورینگ به عنوان وزیر کشور پروس منصوب شدند.
با انتصاب آدولف هیتلر به عنوان صدراعظم آلمان در ژانویه ۱۹۳۳ و به قدرت رسیدن نازیها، رهبران آلمان تولد دوباره «جامعه مردمی» (Volksgemeinschaft) را اعلام کردند.
هیتلر در صبح روز ۳۰ ژانویه ۱۹۳۳ به عنوان صدراعظم سوگند یاد کرد.
آدولف هیتلر، پس از یک تلاش ناموفق برای سرنگونی دولت آلمان در سال ۱۹۲۳، در ۳۰ ژانویه ۱۹۳۳ به مقام صدراعظمی رسید.
حمایت از حزب همچنان رو به افزایش بود، اما هیچیک از این انتخاباتها منجر به تشکیل دولت اکثریت نشد. در تلاشی برای تثبیت وضعیت کشور و بهبود شرایط اقتصادی، هیندنبورگ در ۳۰ ژانویه ۱۹۳۳ هیتلر را به عنوان صدراعظم رایش منصوب کرد. گوبلز از اینکه پستی در کابینه جدید هیتلر به او داده نشد، ناامید بود. برنهارد روست به عنوان وزیر فرهنگ منصوب شد، پستی که گوبلز انتظار دریافت آن را داشت. مانند سایر مقامات NSDAP، گوبلز مجبور بود با سبک رهبری هیتلر که دستورات متناقضی به زیردستانش میداد و آنها را در موقعیتهایی قرار میداد که وظایف و مسئولیتهایشان همپوشانی داشت، کنار بیاید.
پس از به قدرت رسیدن هیتلر در ۳۰ ژانویه ۱۹۳۳، چرچیل به سرعت خطر چنین رژیمی را برای تمدن درک کرد و نسبت به کاهش هزینههای نیروی هوایی توسط دولت بریتانیا ابراز نگرانی کرد و هشدار داد که آلمان به زودی در تولید نیروی هوایی از بریتانیا پیشی خواهد گرفت.
ژاپن پس از محکوم شدن به دلیل تهاجم به منچوری، از جامعه ملل خارج شد.
در ۲۷ فوریه ۱۹۳۳، ساختمان رایشستاگ به آتش کشیده شد.
NSDAP از آتشسوزی رایشستاگ در ۲۷ فوریه ۱۹۳۳ بهرهبرداری کرد و هیندنبورگ روز بعد به اصرار هیتلر، «فرمان آتشسوزی رایشستاگ» را تصویب کرد.
در مارس ۱۹۳۳، کمتر از سه ماه پس از به قدرت رسیدن نازیها، هیملر اولین اردوگاه کار اجباری رسمی را در داخائو تأسیس کرد.
در مارس ۱۹۳۳، فرانتس ریتر فون اپ، فرماندار رایش در باواریا، هیملر را به عنوان رئیس پلیس مونیخ منصوب کرد. هیملر، هایدریش را به عنوان فرمانده بخش چهارم، یعنی پلیس سیاسی، منصوب کرد. پس از آن، هیملر و هایدریش پلیس سیاسی ایالت به ایالت را تحت کنترل گرفتند؛ به زودی تنها پروس تحت کنترل گورینگ باقی ماند.
دوره ریاستجمهوری فرانکلین دی. روزولت در ۴ مارس ۱۹۳۳ آغاز شد.
فرانکلین دی. روزولت به عنوان رئیسجمهور سوگند یاد کرد.
قبل و بعد از انتخابات رایشستاگ در مارس ۱۹۳۳، نازیها کارزار خشونت خود علیه مخالفان را تشدید کردند و اردوگاههای کار اجباری را برای زندانی کردن فراقانونی برپا کردند.
در ۵ مارس، انتخابات دیگری برای رایشستاگ برگزار شد که آخرین انتخابات پیش از شکست نازیها در پایان جنگ جهانی دوم بود. در این انتخابات، NSDAP تعداد کرسیها و درصد آرای خود را افزایش داد.
گوبلز سرانجام حکم انتصاب خود را از هیتلر برای کابینه دریافت کرد و در ۱۴ مارس رسماً به عنوان رئیس وزارت تازه تأسیس روشنگری عمومی و تبلیغات رایش منصوب شد.
مونا لیزا بیش از ۵۰۰ سال دوام آورده است و یک کمیسیون بینالمللی که در سال ۱۹۵۲ تشکیل شد، خاطرنشان کرد که «تصویر در وضعیت حفاظتی قابل توجهی قرار دارد.» این اثر هرگز به طور کامل مرمت نشده است، بنابراین وضعیت فعلی آن تا حدی مدیون انواع روشهای حفاظتی است که نقاشی پشت سر گذاشته است. تحلیل دقیقی که در سال ۱۹۳۳ توسط مادام دو ژیروند انجام شد، نشان داد که مرمتگران قبلی «با احتیاط فراوان عمل کردهاند.»
قانون بحثبرانگیز اقتصاد ۱۹۳۳ به امضا رسید که ۲۴۳ میلیون دلار از حقوق و مستمریهای دولتی و مزایای کهنهسربازان را کاهش داد. با وجود بحران اقتصادی، اکثریت قاطع اقتصاددانان، سیاستگذاران و عموم مردم آمریکا معتقد بودند که دولت فدرال باید بودجه را متوازن کند و از کسری بودجه بپرهیزد تا فشار بیشتری بر بازار اوراق قرضه وارد نشود، چرا که این امر بر هزینههای استقراض دولت، بانکها، شرکتها و سرمایهگذاران خارجی تأثیر منفی میگذاشت. از سال ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۳، کل بدهی دولت ایالات متحده از ۱۶.۹ میلیارد دلار به بیش از ۲۳ میلیارد دلار افزایش یافت.
در ۲۱ مارس ۱۹۳۳، رایشستاگ جدید با مراسم افتتاحیهای در کلیسای پادگان در پوتسدام تشکیل شد. این «روز پوتسدام» برای نشان دادن اتحاد بین جنبش نازی و نخبگان و ارتش قدیمی پروس برگزار شد. هیتلر با کتوشلوار رسمی ظاهر شد و با فروتنی به هیندنبورگ خوشآمد گفت.
اولین تولیدات گوبلز، صحنهپردازی «روز پوتسدام» بود؛ مراسمی برای انتقال قدرت از هیندنبورگ به هیتلر که در ۲۱ مارس در پوتسدام برگزار شد.
داخائو، اولین اردوگاه کار اجباری نازیها، در ۲۲ مارس ۱۹۳۳، مدت کوتاهی پس از آنکه آدولف هیتلر (۱۸۸۹-۱۹۴۵) صدراعظم آلمان شد، افتتاح گردید.
در ۲۳ مارس ۱۹۳۳، رایشستاگ در شرایطی متلاطم در سالن اپرای کرول تشکیل جلسه داد. صفوف نیروهای اسآ (SA) به عنوان محافظ در داخل ساختمان خدمت میکردند، در حالی که گروههای بزرگی در خارج از ساختمان با مخالفت با قانون پیشنهادی، شعارها و تهدیدهایی را علیه نمایندگان پارلمان که وارد میشدند، سر میدادند.
قانون توانمندسازی، قانونی بود که در سال ۱۹۳۳ توسط رایشستاگ آلمان تصویب شد و به آدولف هیتلر اجازه داد تا اختیارات دیکتاتوری را به دست گیرد.
تا پایان ماه مارس، بیش از ۱.۱ میلیارد دلار پول نقد احتکار شده به سیستم بانکی واریز شد.
سپاه حفاظت غیرنظامی، یک برنامه امدادی کارهای عمومی، ایجاد شد. این برنامه تا سال ۱۹۴۲ ادامه یافت و نمادی از برنامههای «نیو دیل» (New Deal) است.
در ۱ آوریل ۱۹۳۳، تحریمی علیه کسبوکارهای یهودی اعمال شد.
او متن فرمان هیتلر برای مجوز تحریم کسبوکارهای یهودی توسط نازیها را که در ۱ آوریل برگزار شد، تدوین کرد.
فرمان اجرایی ۶۱۰۲ رئیسجمهور فرانکلین دی. روزولت صادر شد که احتکار سکه طلا، شمش و گواهیهای طلا را از تاریخ ۱ مه ۱۹۳۳ ممنوع کرد.
کسبوکارهای یهودی هدف تعطیلی یا «آریاییسازی» قرار گرفتند، که به معنای فروش اجباری به آلمانیها بود؛ از حدود ۵۰,۰۰۰ کسبوکار متعلق به یهودیان در آلمان در سال ۱۹۳۳.
در ۷ آوریل ۱۹۳۳، قانون بازسازی خدمات کشوری حرفهای تصویب شد که یهودیان و سایر «غیر آریاییها» را از خدمات دولتی محروم میکرد. یهودیان از وکالت، سردبیری یا مالکیت روزنامهها، عضویت در انجمن روزنامهنگاران یا مالکیت مزارع منع شدند.
قانون اضطراری بانکداری تصویب شد که امکان بازسازی سیستم بانکی را فراهم کرد.
وانگ همچنین در دفاع از آرمانهای چینی-آمریکایی و نقشهای سینمایی بهتر، صریحتر شد. در مصاحبهای در سال ۱۹۳۳ با «فیلم ویکلی» تحت عنوان «من اعتراض میکنم»، وانگ از کلیشههای منفی در «دختر اژدها» انتقاد کرد و گفت: «چرا چینیِ روی پرده همیشه شرور است؟ و چه شرورِ بیرحمی؛ قاتل، خائن، ماری در چمن! ما اینطور نیستیم. چطور میتوانیم باشیم، با تمدنی که چندین برابر قدیمیتر از غرب است؟»
گورینگ در سال ۱۹۳۳ یک نیروی پلیس مخفی پروس به نام گشتاپو (پلیس مخفی دولت) ایجاد کرده بود و رودولف دیلز را به عنوان رئیس آن منصوب کرد. گورینگ نگران بود که دیلز به اندازه کافی بیرحم نباشد تا از گشتاپو به طور مؤثر برای مقابله با قدرت اسآ استفاده کند.
گوبلز تعطیلات ۱ مه را از جشن حقوق کارگران (که بهویژه توسط کمونیستها به این عنوان گرامی داشته میشد) به روزی برای بزرگداشت NSDAP تبدیل کرد.
در ۲ مه ۱۹۳۳، تمام اتحادیههای کارگری مجبور به انحلال شدند و رهبران آنها دستگیر شدند. برخی به اردوگاههای کار اجباری فرستاده شدند.
در سال ۱۹۳۲، گاندی کمپین جدیدی را برای بهبود زندگی «نجسها» آغاز کرد که شروع به نامیدن آنها به عنوان هاریجان یا «فرزندان خدا» کرد. در ۸ مه ۱۹۳۳، گاندی یک روزه ۲۱ روزه خودپالایی را آغاز کرد و یک کمپین یکساله برای کمک به جنبش هاریجان راه انداخت. این کمپین جدید در جامعه دالیتها به طور جهانی پذیرفته نشد. آمبدکار و متحدانش احساس میکردند که گاندی رفتاری قیممآبانه دارد و حقوق سیاسی دالیتها را تضعیف میکند.
کمتر از دو هفته بعد، او در ۱۰ مه در مراسم کتابسوزان نازیها در برلین سخنرانی کرد.
قانون تعدیل کشاورزی تصویب شد که با هدف افزایش قیمت محصولات کشاورزی از طریق کاهش مازاد تولید طراحی شده بود.
قانون اوراق بهادار ۱۹۳۳ تصویب شد که مستلزم ثبت کلیه خرید و فروشهای اوراق بهادار مالی و همچنین افشای اطلاعات مالی حیاتی درباره شرکتهای درگیر بود. کمیسیون بورس و اوراق بهادار ایالات متحده سال بعد تأسیس شد که به مبارزه با معاملات نهانی و کاهش ریسک معاملات کمک کرد.
سپس دو کشور چندین نبرد در شانگهای، رهه و هبی انجام دادند تا اینکه آتشبس تانگگو در سال ۱۹۳۳ امضا شد.
هیتلر اعلام کرده بود که نمیخواهد این اردوگاه فقط یک زندان یا بازداشتگاه دیگر باشد. هیملر در ژوئن ۱۹۳۳ تئودور آیکه، یک مجرم محکوم و نازی پرشور را برای اداره اردوگاه منصوب کرد. آیکه سیستمی را ابداع کرد که به عنوان الگویی برای اردوگاههای آینده در سراسر آلمان استفاده شد. ویژگیهای آن شامل جداسازی قربانیان از دنیای خارج، فراخوانهای دقیق و جزئیات کاری، استفاده از زور و اعدام برای اطاعت، و یک کد انضباطی سختگیرانه برای نگهبانان بود. برای زندانیان و نگهبانان لباسهای متحدالشکل صادر شد؛ لباسهای نگهبانان دارای نشان ویژه توتنکوف (جمجمه) روی یقه خود بودند.
در ۲ ژوئن، هیملر به همراه رؤسای دو سازمان شبهنظامی دیگر نازی، یعنی اسآ و جوانان هیتلری، به عنوان رایشسلایتر، دومین رتبه سیاسی عالی در حزب نازی، نامیده شد.
در ۲ ژوئن ۱۹۳۳، هیتلر گوبلز را به عنوان «رایشسلایتر» (Reichsleiter) منصوب کرد که دومین رتبه عالی سیاسی در حزب نازی بود.
تا ژوئن ۱۹۳۳، عملاً تنها سازمانهایی که تحت کنترل NSDAP نبودند، ارتش و کلیساها بودند.
اتاق فیلم رایش که تمام اعضای صنعت فیلمسازی ملزم به عضویت در آن بودند، در ژوئن ۱۹۳۳ ایجاد شد.
تا پایان ژوئن، سایر احزاب با ارعاب مجبور به انحلال شدند. این شامل شریک ائتلافی اسمی نازیها، حزب ملی خلق آلمان (DNVP) نیز میشد؛ هیتلر با کمک اسآ، رهبر آن، هوگنبرگ، را مجبور به استعفا در ۲۹ ژوئن کرد.
شاخص تولید صنعتی فدرال رزرو به ۸۵.۵ بازگشت که نشاندهنده ۵۷ درصد افزایش نسبت به رقم ۵۴.۳ ثبتشده در مارس ۱۹۳۳ است.
بورمان درخواست انتقال داد و در ۱ ژوئیه ۱۹۳۳ به عنوان رئیس دفتر رودولف هس، معاون پیشوا، پذیرفته شد.
بورمان از ۴ ژوئیه ۱۹۳۳ تا مه ۱۹۴۱ به عنوان منشی شخصی هس خدمت کرد.
در ۱۴ ژوئیه ۱۹۳۳، حزب نازی به عنوان تنها حزب سیاسی قانونی در آلمان اعلام شد.
در ۱۴ ژوئیه ۱۹۳۳، قانون پیشگیری از تولد فرزندان دارای بیماری ارثی (Gesetz zur Verhütung erbkranken Nachwuchses)، که به قانون عقیمسازی معروف است، تصویب شد.
تا سال ۱۹۳۳، اکثر شرکتهای تابعه در یک شرکت واحد به نام IBM ادغام شدند.
در سال ۱۹۳۳، خانواده اوچوا به مادرید بازگشتند، جایی که او شروع به مطالعه گلیکولیز در عضله قلب کرد.
در سال ۱۹۳۳، کاواباتا به طور علنی علیه دستگیری، شکنجه و مرگ تاکجی کوبایاشی، نویسنده جوان چپگرا در توکیو توسط پلیس سیاسی ویژه توکو اعتراض کرد.
آلمان در اکتبر ۱۹۳۳ از جامعه ملل و کنفرانس جهانی خلع سلاح خارج شد.
در ۴ اکتبر ۱۹۳۳، «قانون سردبیران» (Schriftleitergesetz) تصویب شد که به سنگ بنای کنترل حزب نازی بر مطبوعات عمومی تبدیل گشت.
در ۱۰ اکتبر ۱۹۳۳، هیتلر بورمان را به عنوان رایشلایتر (رهبر ملی - بالاترین رتبه حزبی) NSDAP منصوب کرد.
اداره کارهای عمرانی ایجاد شد که بیش از ۴ میلیون نفر را به کار گرفت و بیش از ۴۰۰ میلیون دلار بودجه برای برنامههای کاری تا پایان فعالیتش در ۳۱ مارس ۱۹۳۴ توزیع کرد، زمانی که با «اداره پیشرفت کار» (Works Progress Administration) که دائمیتر بود، جایگزین شد.
در سال ۱۹۳۳، احزاب راست در انتخابات عمومی پیروز شدند که دلیل اصلی آن امتناع آنارشیستها از رأی دادن، افزایش خشم جناح راست از دولت مستقر به دلیل فرمان بحثبرانگیز اجرای اصلاحات ارضی، حادثه کاساس ویخاس و تشکیل ائتلاف راستگرای «کنفدراسیون اسپانیایی گروههای راستگرای خودمختار» (CEDA) بود. عامل دیگر، اعطای حق رأی به زنان در آن زمان بود که اکثر آنها به احزاب راست میانه رأی دادند.
رویدادهای دوره پس از نوامبر ۱۹۳۳ که «دو سال سیاه» نامیده میشود، احتمال وقوع جنگ داخلی را بیشتر کرد. آلخاندرو لروکس از حزب جمهوریخواه رادیکال (RRP) دولتی تشکیل داد که تغییرات دولت قبلی را معکوس کرد و به همدستان قیام ناموفق ژنرال خوزه سانخورخو در اوت ۱۹۳۲ عفو عمومی داد.
کابینه فون شلایشر از نظر قانونی بین ۳ دسامبر ۱۹۳۲ تا ۲۸ ژانویه ۱۹۳۳، پس از استعفای فرانتس فون پاپن، دولت آلمان وایمار را تشکیل داد.
قانون منع مشروبات الکلی در سطح ملی لغو شد. ۱۸ ایالت همچنان به ممنوعیت در سطح ایالتی ادامه دادند. پایان این ممنوعیت به جرایم سازمانیافته ضربه زد، اشتغال قانونی در تولید نوشیدنیهای الکلی را ممکن ساخت و درآمدهای مالیاتی ایالتی را افزایش داد.
در سال ۱۹۳۳، فیلیپ به مدرسه شوله اشلوس سالم در آلمان فرستاده شد که به دلیل مالکیت خانواده شوهر خواهرش، برتولد، مارگراف بادن، «مزیت صرفهجویی در هزینههای مدرسه» را داشت.
زمینلغزشهای دیکسی در سال ۱۹۳۳؛ که توسط زمینلرزه ۱۹۳۳ دیکسی در چین ایجاد شد. این زمینلرزه شهر دیکسی و روستاهای اطراف آن را ویران کرد، باعث زمینلغزشهای بسیاری شد و حدود ۹,۰۰۰ نفر را کشت. شهر قدیمی دیکسی در دریاچه دیکسی که توسط سد ناشی از زمینلغزش ایجاد شده بود، غرق شد.
اتحادیه تیمسترها در سال ۱۹۳۳ دارای ۷۵,۰۰۰ عضو بود.
نیویورک تایمز در ۲۱ دسامبر همان سال گزارش داد: «۴۰۰,۰۰۰ آلمانی باید عقیم شوند». در سال اول، ۸۴,۵۲۵ درخواست از سوی پزشکان ارائه شد. دادگاهها در ۶۴,۴۹۹ مورد تصمیمگیری کردند؛ ۵۶,۲۴۴ مورد به نفع عقیمسازی بود. برآوردها برای تعداد عقیمسازیهای اجباری در طول دوران رایش سوم بین ۳۰۰,۰۰۰ تا ۴۰۰,۰۰۰ نفر است.
روز مادر در ایتالیا برای اولین بار در ۲۴ دسامبر ۱۹۳۳ به عنوان «روز مادر و کودک» (Giornata della madre e del fanciullo) جشن گرفته شد.
نرخ تورم مثبت شد و به ۱ درصد در سال رسید. رشد تولید ناخالص داخلی فصلی تا تابستان مثبت شد، اما نرخ کلی سالانه رشد منفی ۱.۳ درصد بود. نرخ بیکاری به اوج ۲۵ درصد رسید. ۲ میلیون نفر بیخانمان بودند. تولید صنعتی نصف میزان سال ۱۹۲۹ بود. تولید ناخالص داخلی اسمی ایالات متحده به پایینترین حد خود یعنی ۵۷ میلیارد دلار رسید (که نسبت به ۱۰۵ میلیارد دلار در سال ۱۹۲۹ کاهش یافته بود).
