۱۰۰ هزار نفری که فرار کردند به سمت جنوب هونان رفتند، ابتدا پس از نبردهای سنگین از رودخانه شیانگ و سپس از رودخانه وو در گوئیژو عبور کردند و در ژانویه ۱۹۳۵ زونیی را تصرف کردند. آنها که به طور موقت در شهر استراحت میکردند، کنفرانسی برگزار کردند؛ در اینجا، مائو به مقام رهبری انتخاب شد و به رئیس دفتر سیاسی و رهبر بالفعل حزب و ارتش سرخ تبدیل شد.
در آخرین سال زندگیاش، او روی کتابی با عنوان «رادیواکتیویته» کار کرد که پس از مرگش در سال ۱۹۳۵ منتشر شد.
پدر شیندلر که دائمالخمر بود، همسرش را در سال ۱۹۳۵ ترک کرد. او چند ماه بعد پس از یک بیماری طولانی درگذشت.
شیندلر در سال ۱۹۳۵ به حزب جداییطلب آلمانی سودتن پیوست. اگرچه او شهروند چکسلواکی بود، اما به جاسوسی برای آبور (Abwehr)، سرویس اطلاعات نظامی آلمان نازی، روی آورد.
در سال ۱۹۳۵، در سن ۲۲ سالگی، او به دلیل پایاننامهای که در آن قضیه حد مرکزی را اثبات کرده بود، به عنوان عضو هیئت علمی کینگز انتخاب شد. بدون اطلاع کمیته، این قضیه قبلاً در سال ۱۹۲۲ توسط یارل والدمار لینبرگ اثبات شده بود.
در سال ۱۹۳۵، بورمان به عنوان ناظر بازسازی در برگهوف، ملک هیتلر در اوبرسالزبرگ، منصوب شد.
در سال ۱۹۳۵، جری سیگل و جو شوستر، خالقان آینده سوپرمن، دکتر اوکالت را خلق کردند که قدیمیترین شخصیت دیسی کامیکس است که هنوز در دنیای دیسی حضور دارد.
پس از خدمت به عنوان قاضی شهرستان، ترومن میخواست برای فرمانداری یا کنگره نامزد شود، اما پندرگاست این ایدهها را رد کرد. ترومن سپس فکر کرد که ممکن است دوران حرفهای خود را در یک شغل دولتی پردرآمد در شهرستان به پایان برساند؛ شرایط زمانی تغییر کرد که پندرگاست با اکراه از او به عنوان پنجمین گزینه در انتخابات مقدماتی دموکراتها برای مجلس سنا در سال ۱۹۳۴ حمایت کرد.
در سال ۱۹۳۵، آیزنهاور مکآرتور را در سفر به فیلیپین همراهی کرد، جایی که به عنوان دستیار مشاور نظامی دولت فیلیپین در توسعه ارتش آنها خدمت کرد. آیزنهاور اختلافات فلسفی شدیدی با مکآرتور در مورد نقش ارتش فیلیپین و ویژگیهای رهبری که یک افسر ارتش آمریکا باید از خود نشان دهد و در زیردستانش پرورش دهد، داشت. خصومت حاصل میان آیزنهاور و مکآرتور تا پایان عمرشان ادامه یافت.
در ژانویه ۱۹۳۵، بیش از ۹۰ درصد مردم زارلند، که در آن زمان تحت اداره جامعه ملل بود، به اتحاد با آلمان رأی دادند.
همهپرسی در مورد وضعیت ارضی در قلمرو حوضه سار در ۱۳ ژانویه ۱۹۳۵ برگزار شد. بیش از ۹۰ درصد رأیدهندگان به اتحاد مجدد با آلمان رأی دادند، ۹ درصد به وضعیت موجود به عنوان قلمرو تحت قیمومیت جامعه ملل و کمتر از ۰.۵ درصد به اتحاد با فرانسه رأی دادند.
این شرکت با انتشار مجله تابلوید-سایز «نیو فان: مجله کمیک بزرگ» شماره ۱ با تاریخ روی جلد فوریه ۱۹۳۵ آغاز به کار کرد.
پادشاه در سخنرانی افتتاحیه پارلمان در فوریه ۱۸۳۵، پس از پایان انتخابات عمومی آن سال، به اعضا اطمینان داد که آتشسوزی تصادفی بوده است و به پارلمان اجازه داد تا «طرحهایی برای اسکان دائمی [آن]» تهیه کند. هر مجلس کمیتهای تشکیل داد و بحث عمومی بر سر سبکهای پیشنهادی درگرفت.
در ماه مارس همان سال، هیتلر گسترش ورماخت به ۶۰۰ هزار نفر را اعلام کرد - شش برابر تعدادی که توسط معاهده ورسای مجاز بود - که شامل توسعه نیروی هوایی (لوفتوافه) و افزایش اندازه نیروی دریایی (کریگسمارینه) بود. بریتانیا، فرانسه، ایتالیا و جامعه ملل این نقض معاهده را محکوم کردند، اما هیچ کاری برای متوقف کردن آن انجام ندادند.
آلمان در مارس ۱۹۳۶، در نقض معاهده ورسای، منطقه غیرنظامی راینلند را دوباره اشغال کرد.
هاچیکو در ۸ مارس ۱۹۳۵ در سن ۱۱ سالگی درگذشت. جسد او در خیابانی در شیبویا پیدا شد.
معکوس شدن اصلاحات ارضی منجر به این شد که مناطق روستایی مرکزی و جنوبی در سال ۱۹۳۵ شاهد اخراجها، برکناریها و تغییرات خودسرانه در شرایط کاری باشند، به طوری که رفتار زمینداران گاهی به «ظلم واقعی» و خشونت علیه کارگران کشاورزی و سوسیالیستها میرسید که منجر به چندین مرگ شد. یک مورخ استدلال کرد که رفتار جناح راست در مناطق روستایی جنوبی یکی از دلایل اصلی نفرت در طول جنگ داخلی و احتمالاً حتی خودِ جنگ داخلی بوده است.
گاروی که از زندگی در جامائیکا ناراضی بود، تصمیم گرفت به لندن نقل مکان کند و در مارس ۱۹۳۵ با کشتی SS Tilapa راهی شد. پس از رسیدن به لندن، به دوستش ایمی بیلی گفت که «جامائیکا را به عنوان مردی شکسته ترک کردم، شکسته در روح، شکسته در سلامت و شکسته در جیب... و من هرگز، هرگز، هرگز به آنجا باز نخواهم گشت.»
در ۳۱ مارس ۱۹۳۵، هوشیمین به عضویت دفتر سیاسی درآمد.
بریتانیا، فرانسه و ایتالیا در آوریل ۱۹۳۵ جبهه استرسا را تشکیل دادند تا اعلام کنند که استقلال اتریش «الهامبخش سیاست مشترک آنها خواهد بود». امضاکنندگان همچنین توافق کردند که در برابر هرگونه تلاش آینده آلمان برای تغییر معاهده ورسای مقاومت کنند.
وانگ به بریتانیا بازگشت و نزدیک به سه سال در آنجا ماند. علاوه بر بازی در چهار فیلم، او به عنوان بخشی از یک نمایش وودویل به اسکاتلند و ایرلند سفر کرد. او همچنین در سال ۱۹۳۵ در برنامه جشن نقرهای پادشاه جورج ظاهر شد.
از زونیی، مائو نیروهای خود را به گردنه لوشان هدایت کرد، جایی که با مخالفت مسلحانه روبرو شدند اما با موفقیت از رودخانه عبور کردند. چیانگ برای هدایت ارتشهای خود علیه مائو به منطقه پرواز کرد، اما کمونیستها از او پیشی گرفتند و از رودخانه جینشا عبور کردند. آنها که با وظیفه دشوارتر عبور از رودخانه تاتو روبرو بودند، با نبرد بر سر پل لودینگ در ماه مه و تصرف لودینگ، موفق به انجام آن شدند.
اتحاد جماهیر شوروی پیشنویس یک معاهده کمک متقابل با فرانسه را تهیه کرد. با این حال، پیش از اجرایی شدن، پیمان فرانسه و شوروی باید از بوروکراسی جامعه ملل عبور میکرد که عملاً آن را بیاثر کرد. پیمان کمک متقابل فرانسه و شوروی یک معاهده دوجانبه بین فرانسه و اتحاد جماهیر شوروی با هدف محاصره آلمان نازی در سال ۱۹۳۵ به منظور کاهش تهدید از اروپای مرکزی بود. این پیمان در ۲ مه ۱۹۳۵ در پاریس منعقد و در فوریه ۱۹۳۶ توسط دولت فرانسه تصویب شد.
زمینلرزه ۱۹۳۵ کویته در ۳۱ مه بین ساعت ۲:۳۳ تا ۳:۴۰ بامداد در کویته، بلوچستان، هند بریتانیا (بخشی از پاکستان کنونی) رخ داد. این زمینلرزه دارای بزرگی ۷.۷ ریشتر بود و بین ۳۰,۰۰۰ تا ۶۰,۰۰۰ نفر بر اثر این حادثه جان باختند.
بزرگترین پسلرزه بعداً ۵.۸ ریشتر (Mw) اندازهگیری شد که در ۲ ژوئن ۱۹۳۵ رخ داد. با این حال، این پسلرزه خسارتی در کویته ایجاد نکرد، اما شهرهای مستونگ، مگوچار و کلات بهشدت تحت تأثیر قرار گرفتند.
در ژوئن ۱۹۳۵، مکدونالد استعفا داد و بالدوین به عنوان نخستوزیر جایگزین او شد.
در سال ۱۹۳۵، تحت فشار ژاپن، چین توافقنامه هه-اومزو را امضا کرد که کومینتانگ را از انجام عملیات حزبی در هبی منع میکرد.
وانگ در ژوئن ۱۹۳۵ با هدف به دست آوردن نقش «او-لان»، شخصیت اصلی زن در نسخه سینمایی «زمین خوب» از استودیو امجیام، به ایالات متحده بازگشت. از زمان انتشار کتاب در سال ۱۹۳۱، وانگ تمایل خود را برای بازی در نقش «او-لان» در نسخه سینمایی کتاب اعلام کرده بود؛ و از اوایل سال ۱۹۳۳، روزنامههای لسآنجلس وانگ را به عنوان بهترین گزینه برای این نقش تبلیغ میکردند.
توافقنامه دریایی انگلیس و آلمان (AGNA) در ۱۸ ژوئن اجازه داد که تناژ آلمان به ۳۵ درصد تناژ نیروی دریایی بریتانیا افزایش یابد. هیتلر امضای این توافقنامه را «شادترین روز زندگی خود» نامید و معتقد بود که این توافق آغاز اتحاد انگلیس و آلمان است که در کتاب «نبرد من» پیشبینی کرده بود.
بریتانیا یک توافقنامه دریایی با آلمان منعقد کرد که اندازه نیروی دریایی آلمان (کریگسمارینه) را در رابطه با نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا تنظیم میکرد.
دوبوآ در بازگشت به دنیای آکادمیک، توانست مطالعه خود را درباره «بازسازی» از سر بگیرد؛ موضوع مقالهای که در سال ۱۹۱۰ به انجمن تاریخی آمریکا ارائه کرده بود. در سال ۱۹۳۵، او شاهکار خود، «بازسازی سیاه در آمریکا» را منتشر کرد.
در لندن، گاروی به دنبال بازسازی UNIA بود، اگرچه متوجه شد که رقابت زیادی در شهر از سوی سایر گروههای فعال سیاهپوست وجود دارد. او دفتر مرکزی جدیدی برای UNIA در بومانت گاردنز، وست کنزینگتون تأسیس کرد و یک مجله ماهانه جدید به نام «بلک من» (Black Man) را راهاندازی کرد.
تیتو برای کمونیستهای خارجی درباره اتحادیههای کارگری سخنرانی کرد، در دورهای درباره تاکتیکهای نظامی که توسط ارتش سرخ برگزار میشد شرکت کرد و گاهی به تئاتر بولشوی میرفت. او در ژوئیه و اوت ۱۹۳۵ به عنوان یکی از ۵۱۰ نماینده در هفتمین کنگره جهانی کمینترن شرکت کرد و در آنجا برای اولین بار به طور کوتاه ژوزف استالین را دید.
جوزف در سال ۱۹۳۵ پس از یک «صحنهسازی» در بروکسل، زمانی که آدریانچه (نام خانوادگی او) شش ساله بود، به طور ناگهانی خانواده را ترک کرد؛ او بعدها اغلب درباره تأثیر «رها شدن» بر یک کودک صحبت میکرد که «کودکان به دو والد نیاز دارند». جوزف به لندن نقل مکان کرد، جایی که عمیقتر در فعالیتهای فاشیستی درگیر شد و هرگز دخترش را در خارج از کشور ملاقات نکرد. هپبورن بعدها اعتراف کرد که رفتن پدرش «تکاندهندهترین رویداد زندگی من» بوده است.
ایالات متحده، که نگران وقایع اروپا و آسیا بود، قانون بیطرفی را در اوت ۱۹۳۵ تصویب کرد. قانون ۱۹۳۵ که در ۳۱ اوت ۱۹۳۵ امضا شد، تحریم کلی تجارت تسلیحات و مواد جنگی با تمام طرفهای درگیر در جنگ را اعمال کرد. همچنین اعلام کرد که شهروندان آمریکایی که با کشتیهای کشورهای درگیر جنگ سفر میکنند، با مسئولیت خود سفر میکنند.
او اولین فرصت بزرگ خود را در سال ۱۹۳۵ به دست آورد، زمانی که مادرش یک گروه آواز محلی به نام «۳ فلش» را متقاعد کرد تا به او اجازه دهند به آنها بپیوندد. فرد تامبورو، باریتون گروه، اظهار داشت که «فرانک طوری دور و بر ما میپلکید که انگار ما خدا هستیم یا چیزی شبیه آن»، و اعتراف کرد که آنها فقط به این دلیل او را پذیرفتند که ماشین داشت و میتوانست گروه را جابهجا کند. سیناترا خیلی زود متوجه شد که آنها برای برنامه «ساعت آماتور میجر بووز» تست میدهند و گروه را «التماس» کرد تا او را در اجرا شرکت دهند. با حضور سیناترا، این گروه به «هوبوکن فور» معروف شد و در تست ادوارد بووز برای حضور در برنامه «ساعت آماتور میجر بووز» پذیرفته شد. هر کدام از آنها ۱۲.۵۰ دلار برای این اجرا دریافت کردند و در نهایت ۴۰ هزار رأی به دست آوردند و جایزه اول را بردند؛ یک قرارداد ششماهه برای اجرا روی صحنه و رادیو در سراسر ایالات متحده.
در ۱۳ سپتامبر ۱۹۳۵، هیوز با پرواز با H-1، رکورد سرعت هواپیمای زمینی را به ۳۵۲ مایل در ساعت (۵۶۶ کیلومتر در ساعت) در مسیر آزمایشی خود در نزدیکی سانتا آنا، کالیفرنیا رساند (جوزپه موتا در سال ۱۹۲۹ به ۳۶۲ مایل در ساعت و جورج استینفورث در سال ۱۹۳۱ به ۴۰۷.۵ مایل در ساعت رسیدند که هر دو با هواپیمای دریایی بودند). این آخرین باری در تاریخ بود که رکورد سرعت هوایی جهان توسط هواپیمایی که توسط یک فرد خصوصی ساخته شده بود، ثبت شد.
نازیها مفهوم بهداشت نژادی را پذیرفتند. در ۱۵ سپتامبر ۱۹۳۵، هیتلر دو قانون را که به قوانین نورنبرگ معروف شدند، به رایشستاگ ارائه کرد. این قوانین روابط جنسی و ازدواج بین آریاییها و یهودیان را ممنوع کرد و بعداً شامل «کولیها، سیاهپوستان یا فرزندان حرامزاده آنها» نیز شد.
در ۱۵ سپتامبر ۱۹۳۵، هیتلر دو قانون را که به قوانین نورنبرگ معروف بودند، به رایشستاگ ارائه کرد. این قوانین ازدواج بین آلمانیهای غیر یهودی و یهودی را ممنوع کرد و استخدام زنان غیر یهودی زیر ۴۵ سال را در خانههای یهودیان ممنوع ساخت. این قوانین همچنین به اصطلاح «غیر آریاییها» را از مزایای شهروندی آلمان محروم کرد. این قوانین از اولین اقدامات نژادمحور بودند که توسط رایش سوم وضع شد.
در ۱۵ سپتامبر ۱۹۳۵، رایشستاگ «قانون شهروندی رایش» و «قانون حفاظت از خون و شرافت آلمانی» را تصویب کرد که به قوانین نورنبرگ معروف شدند. قانون اول بیان میکرد که تنها کسانی که دارای «خون آلمانی یا همنژاد» هستند میتوانند شهروند باشند. هر کسی که سه پدربزرگ و مادربزرگ یهودی داشت، به عنوان یهودی طبقهبندی میشد. قانون دوم میگفت: «ازدواج بین یهودیان و اتباع دولت با خون آلمانی یا همنژاد ممنوع است.» روابط جنسی بین آنها نیز جرمانگاری شد؛ یهودیان اجازه نداشتند زنان آلمانی زیر ۴۵ سال را در خانههای خود استخدام کنند.
در عرض دو سال، به او پیشنهاد مدیریت بخش فیزیولوژی در موسسه تازه تاسیس تحقیقات پزشکی در دانشکده پزشکی دانشگاه مادرید داده شد. متأسفانه این انتصاب درست زمانی انجام شد که جنگ داخلی اسپانیا آغاز شد. اوچوا تصمیم گرفت که تلاش برای انجام تحقیقات در چنین محیطی، «شانس او برای دانشمند شدن» را برای همیشه از بین میبرد. بنابراین، «پس از تفکر بسیار، من و همسرم تصمیم گرفتیم اسپانیا را ترک کنیم.»
جنگ دوم ایتالیا و اتیوپی یک جنگ استعماری کوتاه بود که در اکتبر ۱۹۳۵ آغاز شد و در مه ۱۹۳۶ پایان یافت. این جنگ با تهاجم نیروهای مسلح پادشاهی ایتالیا به امپراتوری اتیوپی آغاز شد. این جنگ منجر به اشغال نظامی اتیوپی و الحاق آن به مستعمره تازه تأسیس آفریقای شرقی ایتالیا شد.
اولین آزمون این گروه در سال ۱۹۳۵ بود، زمانی که به داچ شولتز دستور داد برنامههای خود برای قتل دادستان ویژه توماس ای. دیویی را کنار بگذارد. لوچیانو استدلال کرد که ترور دیویی باعث سرکوب گسترده توسط مجریان قانون میشود؛ مدتهاست که یک قانون سخت و سریع در دنیای زیرزمینی آمریکا وجود دارد که افسران پلیس، مأموران فدرال و دادستانها نباید آسیب ببینند. شولتز سرکش به کمیسیون گفت که قصد دارد دیویی (یا دستیارش دیوید اش) را در سه روز آینده بکشد. در پاسخ، کمیسیون به سرعت قتل شولتز را ترتیب داد. در ۲۴ اکتبر ۱۹۳۵، قبل از اینکه بتواند دیویی یا اش را بکشد، شولتز در میخانهای در نیوآرک، نیوجرسی به قتل رسید.
در نوامبر ۱۹۳۵، او به عنوان رئیس کمیسیون نظامی منصوب شد. از این نقطه به بعد، مائو رهبر بلامنازع حزب کمونیست بود، اگرچه تا سال ۱۹۴۳ به ریاست حزب نرسید.
یعقوب در ۱۶ نوامبر ۱۹۳۵ در بلبیس، استان شرقیه، مصر در یک خانواده قبطی متولد شد.
در آوریل ۱۹۳۵، از این برج برای انجام پخشهای آزمایشی تلویزیونی با وضوح پایین، با استفاده از یک فرستنده موج کوتاه ۲۰۰ واتی استفاده شد. در ۱۷ نوامبر، یک فرستنده بهبودیافته ۱۸۰ خطی نصب گردید.
در همان سال، الا به همراه هپبورن به املاک خانوادگیشان در آرنهم نقل مکان کرد؛ برادران ناتنی او، الکس و ایان (که در آن زمان ۱۵ و ۱۱ ساله بودند)، برای زندگی با اقوام به لاهه فرستاده شدند.
تا پایان سال ۱۹۳۵، دولت چین عملاً شمال چین را رها کرده بود. به جای آن، شورای خودمختار شرق هبی تحت حمایت ژاپن و شورای سیاسی هبی-چاهار تأسیس شدند.
دومین عنوان این شرکت، «نیو کامیکس» شماره ۱ (دسامبر ۱۹۳۵)، در اندازهای نزدیک به آنچه که بعدها در دورهای که طرفداران و مورخان آن را عصر طلایی کتابهای کمیک مینامند، به استاندارد کتابهای کمیک تبدیل شد، منتشر گردید که ابعاد آن کمی بزرگتر از امروز بود.
پس از سیلهای مرکز چین در سال ۱۹۳۱، رودخانه یانگتسه دوباره در سال ۱۹۳۵ طغیان کرد و باعث تلفات جانی زیادی شد. آمار تلفات (تخمینی): ۱۴۵,۰۰۰ نفر.
در کنگره حزب نازی در سال ۱۹۳۵ در نورنبرگ، گوبلز اعلام کرد که «بلشویسم اعلام جنگ توسط مادونانسانهای بینالمللی تحت رهبری یهودیان علیه خودِ فرهنگ است.»
در کنگره حزب نازی در سال ۱۹۳۵ در نورنبرگ، گوبلز اعلام کرد که بلشویسم اعلام جنگ توسط مادونانسانهای بینالمللی تحت رهبری یهودیان علیه خودِ فرهنگ است.
گوبلز از سال ۱۹۳۵ برای اخراج یهودیان برلین فشار میآورد، با این حال در سال ۱۹۴۰ هنوز ۶۲,۰۰۰ نفر از آنها در شهر زندگی میکردند.
۱۰۰ هزار نفری که فرار کردند به سمت جنوب هونان رفتند، ابتدا پس از نبردهای سنگین از رودخانه شیانگ و سپس از رودخانه وو در گوئیژو عبور کردند و در ژانویه ۱۹۳۵ زونیی را تصرف کردند. آنها که به طور موقت در شهر استراحت میکردند، کنفرانسی برگزار کردند؛ در اینجا، مائو به مقام رهبری انتخاب شد و به رئیس دفتر سیاسی و رهبر بالفعل حزب و ارتش سرخ تبدیل شد.
در آخرین سال زندگیاش، او روی کتابی با عنوان «رادیواکتیویته» کار کرد که پس از مرگش در سال ۱۹۳۵ منتشر شد.
پدر شیندلر که دائمالخمر بود، همسرش را در سال ۱۹۳۵ ترک کرد. او چند ماه بعد پس از یک بیماری طولانی درگذشت.
شیندلر در سال ۱۹۳۵ به حزب جداییطلب آلمانی سودتن پیوست. اگرچه او شهروند چکسلواکی بود، اما به جاسوسی برای آبور (Abwehr)، سرویس اطلاعات نظامی آلمان نازی، روی آورد.
در سال ۱۹۳۵، در سن ۲۲ سالگی، او به دلیل پایاننامهای که در آن قضیه حد مرکزی را اثبات کرده بود، به عنوان عضو هیئت علمی کینگز انتخاب شد. بدون اطلاع کمیته، این قضیه قبلاً در سال ۱۹۲۲ توسط یارل والدمار لینبرگ اثبات شده بود.
در سال ۱۹۳۵، بورمان به عنوان ناظر بازسازی در برگهوف، ملک هیتلر در اوبرسالزبرگ، منصوب شد.
در سال ۱۹۳۵، جری سیگل و جو شوستر، خالقان آینده سوپرمن، دکتر اوکالت را خلق کردند که قدیمیترین شخصیت دیسی کامیکس است که هنوز در دنیای دیسی حضور دارد.
پس از خدمت به عنوان قاضی شهرستان، ترومن میخواست برای فرمانداری یا کنگره نامزد شود، اما پندرگاست این ایدهها را رد کرد. ترومن سپس فکر کرد که ممکن است دوران حرفهای خود را در یک شغل دولتی پردرآمد در شهرستان به پایان برساند؛ شرایط زمانی تغییر کرد که پندرگاست با اکراه از او به عنوان پنجمین گزینه در انتخابات مقدماتی دموکراتها برای مجلس سنا در سال ۱۹۳۴ حمایت کرد.
در سال ۱۹۳۵، آیزنهاور مکآرتور را در سفر به فیلیپین همراهی کرد، جایی که به عنوان دستیار مشاور نظامی دولت فیلیپین در توسعه ارتش آنها خدمت کرد. آیزنهاور اختلافات فلسفی شدیدی با مکآرتور در مورد نقش ارتش فیلیپین و ویژگیهای رهبری که یک افسر ارتش آمریکا باید از خود نشان دهد و در زیردستانش پرورش دهد، داشت. خصومت حاصل میان آیزنهاور و مکآرتور تا پایان عمرشان ادامه یافت.
در ژانویه ۱۹۳۵، بیش از ۹۰ درصد مردم زارلند، که در آن زمان تحت اداره جامعه ملل بود، به اتحاد با آلمان رأی دادند.
همهپرسی در مورد وضعیت ارضی در قلمرو حوضه سار در ۱۳ ژانویه ۱۹۳۵ برگزار شد. بیش از ۹۰ درصد رأیدهندگان به اتحاد مجدد با آلمان رأی دادند، ۹ درصد به وضعیت موجود به عنوان قلمرو تحت قیمومیت جامعه ملل و کمتر از ۰.۵ درصد به اتحاد با فرانسه رأی دادند.
این شرکت با انتشار مجله تابلوید-سایز «نیو فان: مجله کمیک بزرگ» شماره ۱ با تاریخ روی جلد فوریه ۱۹۳۵ آغاز به کار کرد.
پادشاه در سخنرانی افتتاحیه پارلمان در فوریه ۱۸۳۵، پس از پایان انتخابات عمومی آن سال، به اعضا اطمینان داد که آتشسوزی تصادفی بوده است و به پارلمان اجازه داد تا «طرحهایی برای اسکان دائمی [آن]» تهیه کند. هر مجلس کمیتهای تشکیل داد و بحث عمومی بر سر سبکهای پیشنهادی درگرفت.
در ماه مارس همان سال، هیتلر گسترش ورماخت به ۶۰۰ هزار نفر را اعلام کرد - شش برابر تعدادی که توسط معاهده ورسای مجاز بود - که شامل توسعه نیروی هوایی (لوفتوافه) و افزایش اندازه نیروی دریایی (کریگسمارینه) بود. بریتانیا، فرانسه، ایتالیا و جامعه ملل این نقض معاهده را محکوم کردند، اما هیچ کاری برای متوقف کردن آن انجام ندادند.
آلمان در مارس ۱۹۳۶، در نقض معاهده ورسای، منطقه غیرنظامی راینلند را دوباره اشغال کرد.
هاچیکو در ۸ مارس ۱۹۳۵ در سن ۱۱ سالگی درگذشت. جسد او در خیابانی در شیبویا پیدا شد.
معکوس شدن اصلاحات ارضی منجر به این شد که مناطق روستایی مرکزی و جنوبی در سال ۱۹۳۵ شاهد اخراجها، برکناریها و تغییرات خودسرانه در شرایط کاری باشند، به طوری که رفتار زمینداران گاهی به «ظلم واقعی» و خشونت علیه کارگران کشاورزی و سوسیالیستها میرسید که منجر به چندین مرگ شد. یک مورخ استدلال کرد که رفتار جناح راست در مناطق روستایی جنوبی یکی از دلایل اصلی نفرت در طول جنگ داخلی و احتمالاً حتی خودِ جنگ داخلی بوده است.
گاروی که از زندگی در جامائیکا ناراضی بود، تصمیم گرفت به لندن نقل مکان کند و در مارس ۱۹۳۵ با کشتی SS Tilapa راهی شد. پس از رسیدن به لندن، به دوستش ایمی بیلی گفت که «جامائیکا را به عنوان مردی شکسته ترک کردم، شکسته در روح، شکسته در سلامت و شکسته در جیب... و من هرگز، هرگز، هرگز به آنجا باز نخواهم گشت.»
در ۳۱ مارس ۱۹۳۵، هوشیمین به عضویت دفتر سیاسی درآمد.
بریتانیا، فرانسه و ایتالیا در آوریل ۱۹۳۵ جبهه استرسا را تشکیل دادند تا اعلام کنند که استقلال اتریش «الهامبخش سیاست مشترک آنها خواهد بود». امضاکنندگان همچنین توافق کردند که در برابر هرگونه تلاش آینده آلمان برای تغییر معاهده ورسای مقاومت کنند.
وانگ به بریتانیا بازگشت و نزدیک به سه سال در آنجا ماند. علاوه بر بازی در چهار فیلم، او به عنوان بخشی از یک نمایش وودویل به اسکاتلند و ایرلند سفر کرد. او همچنین در سال ۱۹۳۵ در برنامه جشن نقرهای پادشاه جورج ظاهر شد.
از زونیی، مائو نیروهای خود را به گردنه لوشان هدایت کرد، جایی که با مخالفت مسلحانه روبرو شدند اما با موفقیت از رودخانه عبور کردند. چیانگ برای هدایت ارتشهای خود علیه مائو به منطقه پرواز کرد، اما کمونیستها از او پیشی گرفتند و از رودخانه جینشا عبور کردند. آنها که با وظیفه دشوارتر عبور از رودخانه تاتو روبرو بودند، با نبرد بر سر پل لودینگ در ماه مه و تصرف لودینگ، موفق به انجام آن شدند.
اتحاد جماهیر شوروی پیشنویس یک معاهده کمک متقابل با فرانسه را تهیه کرد. با این حال، پیش از اجرایی شدن، پیمان فرانسه و شوروی باید از بوروکراسی جامعه ملل عبور میکرد که عملاً آن را بیاثر کرد. پیمان کمک متقابل فرانسه و شوروی یک معاهده دوجانبه بین فرانسه و اتحاد جماهیر شوروی با هدف محاصره آلمان نازی در سال ۱۹۳۵ به منظور کاهش تهدید از اروپای مرکزی بود. این پیمان در ۲ مه ۱۹۳۵ در پاریس منعقد و در فوریه ۱۹۳۶ توسط دولت فرانسه تصویب شد.
زمینلرزه ۱۹۳۵ کویته در ۳۱ مه بین ساعت ۲:۳۳ تا ۳:۴۰ بامداد در کویته، بلوچستان، هند بریتانیا (بخشی از پاکستان کنونی) رخ داد. این زمینلرزه دارای بزرگی ۷.۷ ریشتر بود و بین ۳۰,۰۰۰ تا ۶۰,۰۰۰ نفر بر اثر این حادثه جان باختند.
بزرگترین پسلرزه بعداً ۵.۸ ریشتر (Mw) اندازهگیری شد که در ۲ ژوئن ۱۹۳۵ رخ داد. با این حال، این پسلرزه خسارتی در کویته ایجاد نکرد، اما شهرهای مستونگ، مگوچار و کلات بهشدت تحت تأثیر قرار گرفتند.
در ژوئن ۱۹۳۵، مکدونالد استعفا داد و بالدوین به عنوان نخستوزیر جایگزین او شد.
در سال ۱۹۳۵، تحت فشار ژاپن، چین توافقنامه هه-اومزو را امضا کرد که کومینتانگ را از انجام عملیات حزبی در هبی منع میکرد.
وانگ در ژوئن ۱۹۳۵ با هدف به دست آوردن نقش «او-لان»، شخصیت اصلی زن در نسخه سینمایی «زمین خوب» از استودیو امجیام، به ایالات متحده بازگشت. از زمان انتشار کتاب در سال ۱۹۳۱، وانگ تمایل خود را برای بازی در نقش «او-لان» در نسخه سینمایی کتاب اعلام کرده بود؛ و از اوایل سال ۱۹۳۳، روزنامههای لسآنجلس وانگ را به عنوان بهترین گزینه برای این نقش تبلیغ میکردند.
توافقنامه دریایی انگلیس و آلمان (AGNA) در ۱۸ ژوئن اجازه داد که تناژ آلمان به ۳۵ درصد تناژ نیروی دریایی بریتانیا افزایش یابد. هیتلر امضای این توافقنامه را «شادترین روز زندگی خود» نامید و معتقد بود که این توافق آغاز اتحاد انگلیس و آلمان است که در کتاب «نبرد من» پیشبینی کرده بود.
بریتانیا یک توافقنامه دریایی با آلمان منعقد کرد که اندازه نیروی دریایی آلمان (کریگسمارینه) را در رابطه با نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا تنظیم میکرد.
دوبوآ در بازگشت به دنیای آکادمیک، توانست مطالعه خود را درباره «بازسازی» از سر بگیرد؛ موضوع مقالهای که در سال ۱۹۱۰ به انجمن تاریخی آمریکا ارائه کرده بود. در سال ۱۹۳۵، او شاهکار خود، «بازسازی سیاه در آمریکا» را منتشر کرد.
در لندن، گاروی به دنبال بازسازی UNIA بود، اگرچه متوجه شد که رقابت زیادی در شهر از سوی سایر گروههای فعال سیاهپوست وجود دارد. او دفتر مرکزی جدیدی برای UNIA در بومانت گاردنز، وست کنزینگتون تأسیس کرد و یک مجله ماهانه جدید به نام «بلک من» (Black Man) را راهاندازی کرد.
تیتو برای کمونیستهای خارجی درباره اتحادیههای کارگری سخنرانی کرد، در دورهای درباره تاکتیکهای نظامی که توسط ارتش سرخ برگزار میشد شرکت کرد و گاهی به تئاتر بولشوی میرفت. او در ژوئیه و اوت ۱۹۳۵ به عنوان یکی از ۵۱۰ نماینده در هفتمین کنگره جهانی کمینترن شرکت کرد و در آنجا برای اولین بار به طور کوتاه ژوزف استالین را دید.
جوزف در سال ۱۹۳۵ پس از یک «صحنهسازی» در بروکسل، زمانی که آدریانچه (نام خانوادگی او) شش ساله بود، به طور ناگهانی خانواده را ترک کرد؛ او بعدها اغلب درباره تأثیر «رها شدن» بر یک کودک صحبت میکرد که «کودکان به دو والد نیاز دارند». جوزف به لندن نقل مکان کرد، جایی که عمیقتر در فعالیتهای فاشیستی درگیر شد و هرگز دخترش را در خارج از کشور ملاقات نکرد. هپبورن بعدها اعتراف کرد که رفتن پدرش «تکاندهندهترین رویداد زندگی من» بوده است.
ایالات متحده، که نگران وقایع اروپا و آسیا بود، قانون بیطرفی را در اوت ۱۹۳۵ تصویب کرد. قانون ۱۹۳۵ که در ۳۱ اوت ۱۹۳۵ امضا شد، تحریم کلی تجارت تسلیحات و مواد جنگی با تمام طرفهای درگیر در جنگ را اعمال کرد. همچنین اعلام کرد که شهروندان آمریکایی که با کشتیهای کشورهای درگیر جنگ سفر میکنند، با مسئولیت خود سفر میکنند.
او اولین فرصت بزرگ خود را در سال ۱۹۳۵ به دست آورد، زمانی که مادرش یک گروه آواز محلی به نام «۳ فلش» را متقاعد کرد تا به او اجازه دهند به آنها بپیوندد. فرد تامبورو، باریتون گروه، اظهار داشت که «فرانک طوری دور و بر ما میپلکید که انگار ما خدا هستیم یا چیزی شبیه آن»، و اعتراف کرد که آنها فقط به این دلیل او را پذیرفتند که ماشین داشت و میتوانست گروه را جابهجا کند. سیناترا خیلی زود متوجه شد که آنها برای برنامه «ساعت آماتور میجر بووز» تست میدهند و گروه را «التماس» کرد تا او را در اجرا شرکت دهند. با حضور سیناترا، این گروه به «هوبوکن فور» معروف شد و در تست ادوارد بووز برای حضور در برنامه «ساعت آماتور میجر بووز» پذیرفته شد. هر کدام از آنها ۱۲.۵۰ دلار برای این اجرا دریافت کردند و در نهایت ۴۰ هزار رأی به دست آوردند و جایزه اول را بردند؛ یک قرارداد ششماهه برای اجرا روی صحنه و رادیو در سراسر ایالات متحده.
در ۱۳ سپتامبر ۱۹۳۵، هیوز با پرواز با H-1، رکورد سرعت هواپیمای زمینی را به ۳۵۲ مایل در ساعت (۵۶۶ کیلومتر در ساعت) در مسیر آزمایشی خود در نزدیکی سانتا آنا، کالیفرنیا رساند (جوزپه موتا در سال ۱۹۲۹ به ۳۶۲ مایل در ساعت و جورج استینفورث در سال ۱۹۳۱ به ۴۰۷.۵ مایل در ساعت رسیدند که هر دو با هواپیمای دریایی بودند). این آخرین باری در تاریخ بود که رکورد سرعت هوایی جهان توسط هواپیمایی که توسط یک فرد خصوصی ساخته شده بود، ثبت شد.
نازیها مفهوم بهداشت نژادی را پذیرفتند. در ۱۵ سپتامبر ۱۹۳۵، هیتلر دو قانون را که به قوانین نورنبرگ معروف شدند، به رایشستاگ ارائه کرد. این قوانین روابط جنسی و ازدواج بین آریاییها و یهودیان را ممنوع کرد و بعداً شامل «کولیها، سیاهپوستان یا فرزندان حرامزاده آنها» نیز شد.
در ۱۵ سپتامبر ۱۹۳۵، هیتلر دو قانون را که به قوانین نورنبرگ معروف بودند، به رایشستاگ ارائه کرد. این قوانین ازدواج بین آلمانیهای غیر یهودی و یهودی را ممنوع کرد و استخدام زنان غیر یهودی زیر ۴۵ سال را در خانههای یهودیان ممنوع ساخت. این قوانین همچنین به اصطلاح «غیر آریاییها» را از مزایای شهروندی آلمان محروم کرد. این قوانین از اولین اقدامات نژادمحور بودند که توسط رایش سوم وضع شد.
در ۱۵ سپتامبر ۱۹۳۵، رایشستاگ «قانون شهروندی رایش» و «قانون حفاظت از خون و شرافت آلمانی» را تصویب کرد که به قوانین نورنبرگ معروف شدند. قانون اول بیان میکرد که تنها کسانی که دارای «خون آلمانی یا همنژاد» هستند میتوانند شهروند باشند. هر کسی که سه پدربزرگ و مادربزرگ یهودی داشت، به عنوان یهودی طبقهبندی میشد. قانون دوم میگفت: «ازدواج بین یهودیان و اتباع دولت با خون آلمانی یا همنژاد ممنوع است.» روابط جنسی بین آنها نیز جرمانگاری شد؛ یهودیان اجازه نداشتند زنان آلمانی زیر ۴۵ سال را در خانههای خود استخدام کنند.
در عرض دو سال، به او پیشنهاد مدیریت بخش فیزیولوژی در موسسه تازه تاسیس تحقیقات پزشکی در دانشکده پزشکی دانشگاه مادرید داده شد. متأسفانه این انتصاب درست زمانی انجام شد که جنگ داخلی اسپانیا آغاز شد. اوچوا تصمیم گرفت که تلاش برای انجام تحقیقات در چنین محیطی، «شانس او برای دانشمند شدن» را برای همیشه از بین میبرد. بنابراین، «پس از تفکر بسیار، من و همسرم تصمیم گرفتیم اسپانیا را ترک کنیم.»
جنگ دوم ایتالیا و اتیوپی یک جنگ استعماری کوتاه بود که در اکتبر ۱۹۳۵ آغاز شد و در مه ۱۹۳۶ پایان یافت. این جنگ با تهاجم نیروهای مسلح پادشاهی ایتالیا به امپراتوری اتیوپی آغاز شد. این جنگ منجر به اشغال نظامی اتیوپی و الحاق آن به مستعمره تازه تأسیس آفریقای شرقی ایتالیا شد.
اولین آزمون این گروه در سال ۱۹۳۵ بود، زمانی که به داچ شولتز دستور داد برنامههای خود برای قتل دادستان ویژه توماس ای. دیویی را کنار بگذارد. لوچیانو استدلال کرد که ترور دیویی باعث سرکوب گسترده توسط مجریان قانون میشود؛ مدتهاست که یک قانون سخت و سریع در دنیای زیرزمینی آمریکا وجود دارد که افسران پلیس، مأموران فدرال و دادستانها نباید آسیب ببینند. شولتز سرکش به کمیسیون گفت که قصد دارد دیویی (یا دستیارش دیوید اش) را در سه روز آینده بکشد. در پاسخ، کمیسیون به سرعت قتل شولتز را ترتیب داد. در ۲۴ اکتبر ۱۹۳۵، قبل از اینکه بتواند دیویی یا اش را بکشد، شولتز در میخانهای در نیوآرک، نیوجرسی به قتل رسید.
در نوامبر ۱۹۳۵، او به عنوان رئیس کمیسیون نظامی منصوب شد. از این نقطه به بعد، مائو رهبر بلامنازع حزب کمونیست بود، اگرچه تا سال ۱۹۴۳ به ریاست حزب نرسید.
یعقوب در ۱۶ نوامبر ۱۹۳۵ در بلبیس، استان شرقیه، مصر در یک خانواده قبطی متولد شد.
در آوریل ۱۹۳۵، از این برج برای انجام پخشهای آزمایشی تلویزیونی با وضوح پایین، با استفاده از یک فرستنده موج کوتاه ۲۰۰ واتی استفاده شد. در ۱۷ نوامبر، یک فرستنده بهبودیافته ۱۸۰ خطی نصب گردید.
در همان سال، الا به همراه هپبورن به املاک خانوادگیشان در آرنهم نقل مکان کرد؛ برادران ناتنی او، الکس و ایان (که در آن زمان ۱۵ و ۱۱ ساله بودند)، برای زندگی با اقوام به لاهه فرستاده شدند.
تا پایان سال ۱۹۳۵، دولت چین عملاً شمال چین را رها کرده بود. به جای آن، شورای خودمختار شرق هبی تحت حمایت ژاپن و شورای سیاسی هبی-چاهار تأسیس شدند.
دومین عنوان این شرکت، «نیو کامیکس» شماره ۱ (دسامبر ۱۹۳۵)، در اندازهای نزدیک به آنچه که بعدها در دورهای که طرفداران و مورخان آن را عصر طلایی کتابهای کمیک مینامند، به استاندارد کتابهای کمیک تبدیل شد، منتشر گردید که ابعاد آن کمی بزرگتر از امروز بود.
پس از سیلهای مرکز چین در سال ۱۹۳۱، رودخانه یانگتسه دوباره در سال ۱۹۳۵ طغیان کرد و باعث تلفات جانی زیادی شد. آمار تلفات (تخمینی): ۱۴۵,۰۰۰ نفر.
در کنگره حزب نازی در سال ۱۹۳۵ در نورنبرگ، گوبلز اعلام کرد که «بلشویسم اعلام جنگ توسط مادونانسانهای بینالمللی تحت رهبری یهودیان علیه خودِ فرهنگ است.»
در کنگره حزب نازی در سال ۱۹۳۵ در نورنبرگ، گوبلز اعلام کرد که بلشویسم اعلام جنگ توسط مادونانسانهای بینالمللی تحت رهبری یهودیان علیه خودِ فرهنگ است.
گوبلز از سال ۱۹۳۵ برای اخراج یهودیان برلین فشار میآورد، با این حال در سال ۱۹۴۰ هنوز ۶۲,۰۰۰ نفر از آنها در شهر زندگی میکردند.
