تا سال ۱۹۵۴، با وجود تبلیغات رسمی که جنگ را به عنوان یک «جنگ صلیبی علیه کمونیسم» معرفی میکرد، جنگ در هندوچین همچنان در میان مردم فرانسه نامحبوب بود. رکود سیاسی جمهوری چهارم به این معنی بود که فرانسه قادر به خارج شدن از این درگیری نبود.
با این حال، طبق اسناد پنتاگون، از سال ۱۹۵۴ تا ۱۹۵۶ «نگو دین دیم واقعاً در ویتنام جنوبی معجزه کرد»: «تقریباً قطعی است که تا سال ۱۹۵۶، نسبتی که ممکن بود در یک انتخابات آزاد علیه دیم به هو رأی دهند، بسیار کمتر از هشتاد درصد میبود.»
تصمیم گرفت در گواتمالا ساکن شود اما نتوانست به عنوان پزشک کاری پیدا کند، بنابراین مجبور شد برای کسب درآمد به کارهای مختلفی روی بیاورد. او به طور فزایندهای متقاعد شده بود که سرمایهداری مسئول فقر شدید در آمریکای جنوبی و مرکزی است و به نظریات کارل مارکس علاقهمند شد.
تا پایان سال ۱۹۵۴، هیوز با هزینهای نزدیک به ۲۴ میلیون دلار به کنترل تقریباً کامل RKO دست یافت و به اولین مالک انحصاری یک استودیوی بزرگ هالیوودی از دوران فیلمهای صامت تبدیل شد. شش ماه بعد، هیوز استودیو را به شرکت جنرال تایر و رابر به مبلغ ۲۵ میلیون دلار فروخت. هیوز حقوق فیلمهایی را که شخصاً تهیه کرده بود، از جمله فیلمهایی که در RKO ساخته شده بودند، برای خود حفظ کرد. او همچنین قرارداد جین راسل را نگه داشت. برای هاوارد هیوز، این پایان مجازی ۲۵ سال فعالیت او در صنعت سینما بود. با این حال، شهرت او به عنوان یک نابغه مالی دستنخورده باقی ماند. در آن دوره، RKO به لطف بودجههای محدودی که برای ساخت چنین فیلمهایی در دوران تصدی هیوز لازم بود، به عنوان خانه تولیدات کلاسیک فیلم نوآر شناخته شد. گزارش شده است که هیوز با ۶.۵ میلیون دلار سود شخصی از RKO خارج شد. به گفته نوآ دیتریش، هیوز ۱۰,۰۰۰,۰۰۰ دلار از فروش سینماها و ۱,۰۰۰,۰۰۰ دلار از مالکیت ۷ ساله خود بر RKO سود کسب کرد.
در سال ۱۹۵۴ در سانتا مونیکا، کالیفرنیا، در حالی که در دهه ۲۰ زندگی خود بود، نش به دلیل نمایش عمومی نامناسب در یک عملیات مخفیانه که مردان همجنسگرا را هدف قرار میداد، دستگیر شد.[۴۷] اگرچه اتهامات لغو شد، اما مجوز امنیتی فوقسری او لغو و از شرکت RAND که در آن به عنوان مشاور کار میکرد، اخراج شد.
اولین آلبوم سیناترا برای کپیتول، «آهنگهایی برای عاشقان جوان»، در ۴ ژانویه ۱۹۵۴ منتشر شد و شامل آهنگهای «یک روز مهآلود»، «از تو هیجانزده میشوم»، «ولنتاین بامزه من»، «بنفشهها برای پوستین تو» و «آنها نمیتوانند آن را از من بگیرند» بود؛ آهنگهایی که به بخشهای اصلی کنسرتهای بعدی او تبدیل شدند.
هنگامی که او از شروع فیلمبرداری یک کمدی موزیکال دیگر به نام دختر جورابشلواری صورتی که قرار بود با فرانک سیناترا همبازی شود خودداری کرد، استودیو او را در ۴ ژانویه ۱۹۵۴ تعلیق کرد، اما او در ماه مارس با استودیو به توافق رسید: این توافق شامل قرارداد جدیدی بود که بعداً در همان سال منعقد شد.
در سال ۱۹۵۴، آیزنهاور نظریه دومینو را در دیدگاه خود نسبت به کمونیسم در آسیای جنوب شرقی و همچنین آمریکای مرکزی بیان کرد. او معتقد بود که اگر اجازه داده شود کمونیستها در ویتنام پیروز شوند، این امر باعث سقوط زنجیرهای کشورها به دامان کمونیسم خواهد شد، از لائوس گرفته تا مالزی و اندونزی و در نهایت هند. به همین ترتیب، سقوط گواتمالا به سقوط مکزیک همسایه منجر خواهد شد.
در ۱۴ ژانویه، او و جو دیماجیو که رابطهشان از سال ۱۹۵۲ تحت توجه مداوم رسانهها بود، در تالار شهر سانفرانسیسکو ازدواج کردند. سپس آنها به ژاپن سفر کردند و ماه عسل را با سفر کاری او ترکیب کردند.
یواساس ناتیلوس (SSN-571) اولین زیردریایی هستهای عملیاتی جهان و اولین زیردریایی بود که مسیر زیر آب قطب شمال را طی کرد. فرمانده اولیه آن یوجین پارکس «دنیس» ویلکینسون بود، یک افسر نیروی دریایی بسیار محترم که پایههای بسیاری از پروتکلهای نیروی دریایی هستهای امروزی را بنا نهاد و دوران خدمت نظامی پرماجرایی داشت.
گاردنر در ۹ فوریه ۱۹۵۴ در میلواکی، ویسکانسین، از توماس ترنر و بتی جین گاردنر متولد شد. او دومین فرزند و تنها پسر بتی جین بود. خواهر ناتنی بزرگترش، اوفلیا، از ازدواج قبلی مادرش است. خواهران کوچکترش، شارون و کیمبرلی، فرزندان ازدواج مادرش با فردی تریپلت هستند.
گاردنر در ۹ فوریه ۱۹۵۴ در میلواکی، ویسکانسین، از توماس ترنر و بتی جین گاردنر متولد شد. کریستوفر پل گاردنر (متولد ۹ فوریه ۱۹۵۴) یک تاجر و سخنران انگیزشی آمریکایی است. در اوایل دهه ۱۹۸۰، گاردنر در حالی که پسر خردسالش را بزرگ میکرد، با بیخانمانی دست و پنجه نرم میکرد. او به یک کارگزار بورس تبدیل شد و در نهایت شرکت کارگزاری خود به نام گاردنر ریچ و شرکا را تأسیس کرد.
اردوغان در محله قاسمپاشا در استانبول متولد شد، جایی که خانوادهاش از استان ریزه به آنجا نقل مکان کرده بودند.
نبرد دین بین فو در سال ۱۹۵۴ بین نیروهای ویتمین تحت فرماندهی «وو نوین ژیاپ»، با حمایت چین و اتحاد جماهیر شوروی، و سپاه اعزامی خاور دور فرانسه از اتحادیه فرانسه، با حمایت مالی ایالات متحده و متحدان هندوچینی رخ داد. این نبرد در نزدیکی روستای «دین بین فو» در شمال ویتنام رخ داد و به آخرین نبرد بزرگ بین فرانسویها و ویتنامیها در اولین جنگ هندوچین تبدیل شد.
سالوادور دالی، که به خاطر آثار سوررئالیستیاش مشهور است، در سال ۱۹۵۴ «خودنگاره به عنوان مونا لیزا» را نقاشی کرد.
«تعطیلات رمی» در گیشه موفق بود و هپبورن برای بازی خود مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و به طور غیرمنتظرهای برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر زن، جایزه بفتا برای بهترین بازیگر زن بریتانیایی در نقش اصلی و جایزه گلدن گلوب برای بهترین بازیگر زن فیلم درام در سالهای ۱۹۵۳ و ۱۹۵۴ شد.
در سال ۱۹۵۴، تراژدی رخ داد و او مادرش را بر اثر سرطان از دست داد. مرگ ولیعهد برای او، خانوادهاش و همچنین برای نروژ ضایعهای بزرگ بود.
رمان «زندگی کن و بگذار بمیرند» منتشر شد.
چان در ۷ آوریل ۱۹۵۴ در هنگ کنگ با نام چان کونگ-سانگ متولد شد.
از اوایل آوریل ۱۹۵۴، زمانی که دوگل در قدرت نبود، استدلال کرد که فرانسه باید زرادخانه هستهای خود را داشته باشد؛ در آن زمان سلاحهای هستهای به عنوان نماد وضعیت ملی و راهی برای حفظ اعتبار بینالمللی و داشتن جایگاهی در «میز اصلی» سازمان ملل متحد تلقی میشدند.
هپبورن همچنین در سال ۱۹۵۴ به صحنه تئاتر بازگشت و در نمایش فانتزی «اوندین» در برادوی، نقش یک پری دریایی را بازی کرد که عاشق یک انسان میشود.
توافقنامههای ژنو ۱۹۵۴ که بین فرانسه و ویتمین منعقد شد، به نیروهای ویتمین اجازه داد تا در شمال سازماندهی مجدد شوند، در حالی که گروههای ضد کمونیست در جنوب مستقر شدند.
در سال ۱۹۵۴، در سن هشت سالگی، مرکوری برای تحصیل به مدرسه شبانهروزی پسرانه سنت پیتر که به سبک بریتانیایی اداره میشد، در پانچگانی در نزدیکی بمبئی فرستاده شد.
او برای رهبری معبد شماره ۷ در هارلم انتخاب شد.
با قطع خطوط تدارکاتی فرانسه، موقعیت فرانسویها غیرقابل دفاع شد، بهویژه زمانی که فرا رسیدن فصل بارانهای موسمی، پرتاب تدارکات و نیروهای کمکی با چتر را دشوار کرد. با نزدیک شدن به شکست، فرانسویها سعی کردند تا زمان آغاز نشست صلح ژنو در ۲۶ آوریل مقاومت کنند. آخرین حمله فرانسویها در ۴ مه انجام شد، اما بیاثر بود. سپس ویتمین شروع به کوبیدن پاسگاه با راکتهای کاتیوشای شوروی و سایر تسلیحات ارائهشده توسط متحدان کمونیست کرد.
سقوط نهایی دو روز، ۶ و ۷ مه طول کشید که طی آن فرانسویها به مبارزه ادامه دادند اما در نهایت توسط یک حمله جبههای عظیم درهم شکسته شدند. ژنرال کونی، مستقر در هانوی، به ژنرال دو کاستری که فرماندهی پاسگاه را بر عهده داشت، دستور داد که در ساعت ۵:۳۰ بعد از ظهر آتشبس کند و تمام تجهیزات (سلاحها، سیستمهای مخابراتی و غیره) را نابود کند تا دشمن از آنها استفاده نکند. دستور رسمی داده شد که از پرچم سفید استفاده نشود تا این اقدام به عنوان آتشبس تلقی شود نه تسلیم. بخش عمدهای از درگیریها در ۷ مه پایان یافت؛ با این حال، آتشبس در «ایزابل»، موقعیت جنوبی جدا افتاده، رعایت نشد و نبرد تا ساعت ۱:۰۰ بامداد ۸ مه ادامه یافت.
در ۷ مه ۱۹۵۴، پادگان فرانسوی در دین بین فو تسلیم شد. این شکست پایان دخالت نظامی فرانسه در هندوچین را رقم زد. در کنفرانس ژنو، فرانسویها با ویت مین بر سر توافق آتشبس مذاکره کردند و استقلال به کامبوج، لائوس و ویتنام اعطا شد.
در سال ۱۹۵۴، پس از شکست خردکننده نیروهای اتحادیه فرانسه در نبرد دین بین فو، ۲۳۰۰ سرباز فرانسوی در طول نبرد دین بین فو کشته شدند و بیش از ۱۰۰۰۰ سرباز فرانسوی تسلیم ویتمین شدند. فرانسه مبارزه خود علیه ویتمین را متوقف کرد و ۷۰,۰۰۰ سرباز را در طول هشت سال جنگ اول هندوچین از دست داد.
هنگامی که دژ فرانسوی دین بین فو در مه ۱۹۵۴ به دست کمونیستهای ویتنامی سقوط کرد، آیزنهاور با وجود اصرار رئیس ستاد مشترک، معاون رئیسجمهور و رئیس NCS، از مداخله خودداری کرد.
در سال ۱۹۵۴ و در سن ۲۵ سالگی، کینگ به عنوان کشیش کلیسای باپتیست خیابان دکستر در مونتگومری، آلاباما انتخاب شد.
بریجز در میانه جنبش حقوق مدنی متولد شد. حکم دادگاه براون علیه هیئت آموزش سه ماه و بیست و دو روز قبل از تولد بریجز صادر شد. این حکم مشهور دادگاه، فرآیند جداسازی مدارس برای کودکان سیاهپوست و سفیدپوست را خلاف قانون اساسی اعلام کرد. اگرچه تصمیم براون علیه هیئت آموزش در سال ۱۹۵۴ نهایی شد، ایالتهای جنوبی به مدت شش سال پس از آن در برابر این تصمیم که باید مدارس را ادغام کنند، به شدت مقاومت کردند.
در ۸ ژوئن ۱۹۵۴، خانهدار تورینگ او را در سن ۴۱ سالگی مرده یافت؛ او روز قبل درگذشته بود. مسمومیت با سیانور به عنوان علت مرگ تعیین شد.
در ۸ ژوئن ۱۹۵۴، خانهدار تورینگ او را در سن ۴۱ سالگی مرده یافت: او روز قبل درگذشته بود. مسمومیت با سیانور به عنوان علت مرگ تعیین شد. هنگامی که جسد او کشف شد، یک سیب نیمخورده در کنار تختش قرار داشت و اگرچه سیب برای وجود سیانور آزمایش نشد، گمان میرفت که این وسیلهای بوده که تورینگ با آن دوز کشندهای را مصرف کرده است. تحقیقات نشان داد که او خودکشی کرده است. اندرو هاجز و زندگینامهنویس دیگری به نام دیوید لیویت، هر دو حدس زدهاند که تورینگ در حال بازسازی صحنهای از فیلم سفیدبرفی و هفت کوتوله (۱۹۳۷) والت دیزنی، داستان پریان مورد علاقهاش، بوده است. هر دو مرد اشاره کردند که (به قول لیویت) او «لذت خاصی از صحنهای میبرد که ملکه بدجنس سیب خود را در معجون سمی فرو میبرد».
بقایای جسد تورینگ در ۱۲ ژوئن ۱۹۵۴ در کوره جسدسوزی ووکینگ سوزانده شد و خاکستر او در باغهای همان مکان، درست مانند پدرش، پراکنده شد.
جام جهانی ۱۹۵۴ که در سوئیس برگزار شد، اولین دورهای بود که از تلویزیون پخش شد.
مذاکرات بین فرانسه و ویتمین در آوریل ۱۹۵۴ در کنفرانس ژنو آغاز شد، در حالی که اتحادیه فرانسه و ویتمین در «دین بین فو» در حال نبرد بودند. در فرانسه، پیر مندس فرانس، مخالف جنگ از سال ۱۹۵۰، در ۱۷ ژوئن ۱۹۵۴ با وعده پایان دادن به جنگ و دستیابی به آتشبس در عرض چهار ماه به عنوان نخستوزیر منصوب شد.
نیروهای آمریکایی به گواتمالا حمله کردند و رئیسجمهور آربنز مجبور به استعفا شد.
یک ماه پس از «دین بین فو»، گروه ترکیبی ۱۰ (GM100) از نیروهای اتحادیه فرانسه، پاسگاه «آن که» را تخلیه کرد و توسط نیروی بزرگتر ویتمین در نبرد گذرگاه مانگ یانگ از ۲۴ ژوئن تا ۱۷ ژوئیه مورد کمین قرار گرفت.
در ۲۷ ژوئن ۱۹۵۴، نیروگاه هستهای اوبنینسک اتحاد جماهیر شوروی، بر اساس آنچه که به نمونه اولیه طراحی راکتور RBMK تبدیل شد، به اولین نیروگاه هستهای جهان تبدیل شد که برق را برای شبکه برق تولید کرد و حدود ۵ مگاوات برق تولید نمود. این اولین راکتور هستهای بود که به صورت صنعتی، هرچند در مقیاس کوچک، برق تولید کرد.
در همین حال، جنوب، دولت ویتنام را تشکیل داد که در آن بائو دای به عنوان امپراتور و نگو دین دیم (که در ژوئیه ۱۹۵۴ منصوب شد) به عنوان نخستوزیر فعالیت میکردند. نه دولت ایالات متحده و نه دولت ویتنامِ نگو دین دیم، هیچ سندی را در کنفرانس ژنو ۱۹۵۴ امضا نکردند.
جمال جعفر آل ابراهیم در ۱ ژوئیه ۱۹۵۴ در شهرستان ابوالخصیب، استان بصره، عراق، از پدری عراقی و مادری ایرانی متولد شد.
در سال ۱۹۷۷، در سن ۲۳ سالگی، مرکل که در آن زمان آنگلا کاسنر بود، با دانشجوی فیزیک اولریش مرکل (متولد ۱۹۵۳) ازدواج کرد و نام خانوادگی او را برگزید.
تا بعدازظهر ۲۰ ژوئیه، مسائل باقیمانده حل شد و طرفین توافق کردند که خط تقسیم باید در مدار ۱۷ درجه باشد و انتخابات برای یک دولت متحد باید در ژوئیه ۱۹۵۶، دو سال پس از آتشبس برگزار شود.
در کنفرانس بینالمللی ژنو در ۲۱ ژوئیه ۱۹۵۴، دولت سوسیالیستی جدید فرانسه و ویتمین به توافقی دست یافتند که عملاً کنترل ویتنام شمالی در بالای مدار ۱۷ درجه را به ویتمین داد. جنوب تحت حاکمیت «بائو دای» باقی ماند. این توافق توسط دولت ویتنام و ایالات متحده محکوم شد. یک سال بعد، «بائو دای» توسط نخستوزیر خود، «نگو دین دیم»، برکنار شد و جمهوری ویتنام ایجاد گردید.
در اوت ۱۹۵۴، در حمایت از نیروی دریایی فرانسه و نیروی دریایی تجاری، نیروی دریایی ایالات متحده «عملیات گذر به آزادی» را آغاز کرد و صدها کشتی، از جمله «یواساس مونتاگ»، را برای تخلیه پناهندگان غیرکمونیست ویتنامی - بهویژه کاتولیکها - از ویتنام شمالی پس از آتشبس و تقسیم ویتنام در ۲۰ ژوئیه ۱۹۵۴ اعزام کرد.
او در ۲۸ ژوئیه ۱۹۵۴ در خانه مادربزرگ پدریاش، رزا اینز چاوز، در یک خانه ساده سه اتاقه واقع در روستای سابانتا، ایالت باریناس به دنیا آمد.
در ماه اوت، عملیات گذر به آزادی آغاز شد که شامل تخلیه غیرنظامیان کاتولیک و وفادار ویتنامی از آزار و اذیت کمونیستهای ویتنام شمالی بود.
در آن سال، از دست دادن ویتنام شمالی به دست کمونیستها و رد پیشنهاد او برای جامعه دفاعی اروپا (EDC) شکستهای جدی بودند، اما او همچنان در مخالفت خود با گسترش کمونیسم خوشبین بود و میگفت: «چهرههای عبوس جنگ را نمیبرند». همانطور که فرانسویها را در رد EDC تهدید کرده بود، پس از آن برای بازگرداندن آلمان غربی به عنوان شریک کامل ناتو اقدام کرد. در سال ۱۹۵۴، او همچنین کنگره را وادار کرد تا یک صندوق اضطراری برای امور بینالملل ایجاد کند تا از استفاده آمریکا از دیپلماسی فرهنگی برای تقویت روابط بینالملل در سراسر اروپا در طول جنگ سرد حمایت کند.
حلیمه در ۲۳ اوت ۱۹۵۴ در مستعمره سنگاپور متولد شد.
با هیلدا گادئا که از او باردار بود، ازدواج کرد.
گواتمالا را ترک کرد و به مکزیک رفت.
در ۸ سپتامبر ۱۹۵۴، مائو به عنوان رئیس کمیسیون مرکزی نظامی چین منصوب شد.
بریجز بزرگترین فرزند از پنج فرزند خانواده ابون و لوسیل بریجز بود.
آیزنهاور سیاست ترومن مبنی بر به رسمیت شناختن جمهوری چین (تایوان) به عنوان دولت قانونی چین، و نه رژیم پکن (بیجینگ) را ادامه داد. هنگامی که ارتش آزادیبخش خلق در سپتامبر ۱۹۵۴ شروع به گلولهباران جزایر کینمن و ماتسو کرد، درگیریهای محلی رخ داد. آیزنهاور توصیههایی دریافت کرد که شامل هر نوع واکنشی به تجاوز کمونیستهای چینی بود. او معتقد بود که با گسترش بحران، داشتن تمام گزینههای ممکن برای او ضروری است.
در سال ۱۹۵۴، لی شرکت چیل موجیک را تأسیس کرد و کارخانهای در چیمسان-دونگ، دئگو ساخت. این بزرگترین کارخانه پشمبافی در کشور بود.
در طول تولید این نمایش، هپبورن و همبازیاش، مل فرر، رابطهای را آغاز کردند و در ۲۵ سپتامبر ۱۹۵۴ در سوئیس ازدواج کردند.
در ۲۷ سپتامبر ۱۹۵۴، مائو به عنوان رئیس جمهوری خلق چین انتخاب شد.
این ترفند تبلیغاتی (برای فیلم خارش هفتساله) مونرو را به صفحات اول روزنامههای بینالمللی کشاند و همچنین پایان ازدواج او با دیماجیو را رقم زد که از این ترفند بسیار خشمگین بود. این پیوند از همان ابتدا به دلیل حسادت و نگرش کنترلگر او دچار مشکل بود؛ اسپوتو و بنر همچنین ادعا کردهاند که او از نظر فیزیکی بدرفتار بوده است. پس از بازگشت مونرو به هالیوود، او وکیل برجسته جری گیسلر را استخدام کرد و در اکتبر ۱۹۵۴ اعلام کرد که پس از تنها نه ماه ازدواج، درخواست طلاق از دیماجیو را ارائه کرده است.
با رهبری آیزنهاور و هدایت دالس، فعالیتهای سیا تحت لوای مقاومت در برابر گسترش کمونیسم در کشورهای فقیرتر افزایش یافت؛ سیا تا حدی رهبران ایران را در عملیات آژاکس، گواتمالا را از طریق عملیات پیبیساکسس (Pbsuccess) و احتمالاً جمهوری تازه استقلالیافته کنگو (لئوپولدویل) را برکنار کرد. در سال ۱۹۵۴، آیزنهاور میخواست نظارت در داخل اتحاد جماهیر شوروی را افزایش دهد. با توصیه دالس، او مجوز استقرار سی فروند هواپیمای لاکهید یو-۲ را با هزینه ۳۵ میلیون دلار (معادل ۳۳۳.۲۲ میلیون دلار در سال ۲۰۱۹) صادر کرد. دولت آیزنهاور همچنین حمله به خلیج خوکها را برای سرنگونی فیدل کاسترو در کوبا برنامهریزی کرد که اجرای آن بر عهده جان اف. کندی گذاشته شد.
چکسلواکی سابق در سال ۱۹۵۴ به دلیل «عدم ارائه دادههای مورد نیاز» اخراج شد و پس از انقلاب مخملی در سال ۱۹۹۰ دوباره پذیرفته شد.
در سال ۱۹۵۴، سیبیاس مبلغ ۱۰۰۰ دلار (معادل ۹۵۲۰ دلار در سال ۲۰۱۹) به ایان فلمینگ پرداخت کرد تا رمان «کازینو رویال» او را به یک ماجراجویی تلویزیونی یکساعته به عنوان بخشی از مجموعه «Climax!» تبدیل کند.
این قسمت در ۲۱ اکتبر ۱۹۵۴ به صورت زنده پخش شد (مجموعه سیبیاس «کازینو رویال») و بری نلسون در نقش جیمز باند «کارتشناس» و پیتر لوره در نقش لو شیفر بازی کردند.
در ۱ نوامبر ۱۹۵۴، یک کمیسیون قضایی ایتالیا در ناپل محدودیتهای شدیدی را برای دو سال بر لوچیانو اعمال کرد. او ملزم بود هر یکشنبه به پلیس گزارش دهد، هر شب در خانه بماند و بدون اجازه پلیس ناپل را ترک نکند. کمیسیون، دخالت ادعایی لوچیانو در تجارت مواد مخدر را دلیل این محدودیتها ذکر کرد.
این درگیری که عملاً توسط اعضای جبهه آزادیبخش ملی (FLN) در ۱ نوامبر ۱۹۵۴، در جریان «توسن روژ» (روز همه مقدسین سرخ) آغاز شد، منجر به بحرانهای سیاسی جدی در فرانسه شد و باعث سقوط جمهوری چهارم فرانسه (۱۹۴۶–۱۹۵۸) و جایگزینی آن با جمهوری پنجم با ریاستجمهوری تقویتشده گردید.
در ساعات اولیه صبح ۱ نوامبر ۱۹۵۴، پارتیزانهای جبهه آزادیبخش ملی (FLN) به اهداف نظامی و غیرنظامی در سراسر الجزایر حمله کردند که به «توسن روژ» (روز همه مقدسین سرخ) معروف شد.
در اواخر سال ۱۹۵۴، ژنرال جی. لاوتون کالینز به عنوان سفیر در «ویتنام آزاد» (اصطلاح ویتنام جنوبی در سال ۱۹۵۵ رایج شد) منصوب شد که عملاً این کشور را به وضعیت حاکمیت ارتقا داد. دستورالعملهای کالینز حمایت از رهبر، نگو دین دیم، در مبارزه با کمونیسم از طریق کمک به او برای ساخت ارتش و انجام یک عملیات نظامی بود.
در ۱۶ دسامبر ۱۹۵۴، بافت و سوزان تامپسون صاحب دومین فرزند خود، هاوارد گراهام، شدند.
تیتو از ۲۲ دسامبر ۱۹۵۴ تا ۸ ژانویه ۱۹۵۵ از هند بازدید کرد.
پیمان دفاع متقابل چین و آمریکا با جمهوری چین در دسامبر ۱۹۵۴ امضا شد.
تا سال ۱۹۵۴، با وجود تبلیغات رسمی که جنگ را به عنوان یک «جنگ صلیبی علیه کمونیسم» معرفی میکرد، جنگ در هندوچین همچنان در میان مردم فرانسه نامحبوب بود. رکود سیاسی جمهوری چهارم به این معنی بود که فرانسه قادر به خارج شدن از این درگیری نبود.
با این حال، طبق اسناد پنتاگون، از سال ۱۹۵۴ تا ۱۹۵۶ «نگو دین دیم واقعاً در ویتنام جنوبی معجزه کرد»: «تقریباً قطعی است که تا سال ۱۹۵۶، نسبتی که ممکن بود در یک انتخابات آزاد علیه دیم به هو رأی دهند، بسیار کمتر از هشتاد درصد میبود.»
تصمیم گرفت در گواتمالا ساکن شود اما نتوانست به عنوان پزشک کاری پیدا کند، بنابراین مجبور شد برای کسب درآمد به کارهای مختلفی روی بیاورد. او به طور فزایندهای متقاعد شده بود که سرمایهداری مسئول فقر شدید در آمریکای جنوبی و مرکزی است و به نظریات کارل مارکس علاقهمند شد.
تا پایان سال ۱۹۵۴، هیوز با هزینهای نزدیک به ۲۴ میلیون دلار به کنترل تقریباً کامل RKO دست یافت و به اولین مالک انحصاری یک استودیوی بزرگ هالیوودی از دوران فیلمهای صامت تبدیل شد. شش ماه بعد، هیوز استودیو را به شرکت جنرال تایر و رابر به مبلغ ۲۵ میلیون دلار فروخت. هیوز حقوق فیلمهایی را که شخصاً تهیه کرده بود، از جمله فیلمهایی که در RKO ساخته شده بودند، برای خود حفظ کرد. او همچنین قرارداد جین راسل را نگه داشت. برای هاوارد هیوز، این پایان مجازی ۲۵ سال فعالیت او در صنعت سینما بود. با این حال، شهرت او به عنوان یک نابغه مالی دستنخورده باقی ماند. در آن دوره، RKO به لطف بودجههای محدودی که برای ساخت چنین فیلمهایی در دوران تصدی هیوز لازم بود، به عنوان خانه تولیدات کلاسیک فیلم نوآر شناخته شد. گزارش شده است که هیوز با ۶.۵ میلیون دلار سود شخصی از RKO خارج شد. به گفته نوآ دیتریش، هیوز ۱۰,۰۰۰,۰۰۰ دلار از فروش سینماها و ۱,۰۰۰,۰۰۰ دلار از مالکیت ۷ ساله خود بر RKO سود کسب کرد.
در سال ۱۹۵۴ در سانتا مونیکا، کالیفرنیا، در حالی که در دهه ۲۰ زندگی خود بود، نش به دلیل نمایش عمومی نامناسب در یک عملیات مخفیانه که مردان همجنسگرا را هدف قرار میداد، دستگیر شد.[۴۷] اگرچه اتهامات لغو شد، اما مجوز امنیتی فوقسری او لغو و از شرکت RAND که در آن به عنوان مشاور کار میکرد، اخراج شد.
اولین آلبوم سیناترا برای کپیتول، «آهنگهایی برای عاشقان جوان»، در ۴ ژانویه ۱۹۵۴ منتشر شد و شامل آهنگهای «یک روز مهآلود»، «از تو هیجانزده میشوم»، «ولنتاین بامزه من»، «بنفشهها برای پوستین تو» و «آنها نمیتوانند آن را از من بگیرند» بود؛ آهنگهایی که به بخشهای اصلی کنسرتهای بعدی او تبدیل شدند.
هنگامی که او از شروع فیلمبرداری یک کمدی موزیکال دیگر به نام دختر جورابشلواری صورتی که قرار بود با فرانک سیناترا همبازی شود خودداری کرد، استودیو او را در ۴ ژانویه ۱۹۵۴ تعلیق کرد، اما او در ماه مارس با استودیو به توافق رسید: این توافق شامل قرارداد جدیدی بود که بعداً در همان سال منعقد شد.
در سال ۱۹۵۴، آیزنهاور نظریه دومینو را در دیدگاه خود نسبت به کمونیسم در آسیای جنوب شرقی و همچنین آمریکای مرکزی بیان کرد. او معتقد بود که اگر اجازه داده شود کمونیستها در ویتنام پیروز شوند، این امر باعث سقوط زنجیرهای کشورها به دامان کمونیسم خواهد شد، از لائوس گرفته تا مالزی و اندونزی و در نهایت هند. به همین ترتیب، سقوط گواتمالا به سقوط مکزیک همسایه منجر خواهد شد.
در ۱۴ ژانویه، او و جو دیماجیو که رابطهشان از سال ۱۹۵۲ تحت توجه مداوم رسانهها بود، در تالار شهر سانفرانسیسکو ازدواج کردند. سپس آنها به ژاپن سفر کردند و ماه عسل را با سفر کاری او ترکیب کردند.
یواساس ناتیلوس (SSN-571) اولین زیردریایی هستهای عملیاتی جهان و اولین زیردریایی بود که مسیر زیر آب قطب شمال را طی کرد. فرمانده اولیه آن یوجین پارکس «دنیس» ویلکینسون بود، یک افسر نیروی دریایی بسیار محترم که پایههای بسیاری از پروتکلهای نیروی دریایی هستهای امروزی را بنا نهاد و دوران خدمت نظامی پرماجرایی داشت.
گاردنر در ۹ فوریه ۱۹۵۴ در میلواکی، ویسکانسین، از توماس ترنر و بتی جین گاردنر متولد شد. او دومین فرزند و تنها پسر بتی جین بود. خواهر ناتنی بزرگترش، اوفلیا، از ازدواج قبلی مادرش است. خواهران کوچکترش، شارون و کیمبرلی، فرزندان ازدواج مادرش با فردی تریپلت هستند.
گاردنر در ۹ فوریه ۱۹۵۴ در میلواکی، ویسکانسین، از توماس ترنر و بتی جین گاردنر متولد شد. کریستوفر پل گاردنر (متولد ۹ فوریه ۱۹۵۴) یک تاجر و سخنران انگیزشی آمریکایی است. در اوایل دهه ۱۹۸۰، گاردنر در حالی که پسر خردسالش را بزرگ میکرد، با بیخانمانی دست و پنجه نرم میکرد. او به یک کارگزار بورس تبدیل شد و در نهایت شرکت کارگزاری خود به نام گاردنر ریچ و شرکا را تأسیس کرد.
اردوغان در محله قاسمپاشا در استانبول متولد شد، جایی که خانوادهاش از استان ریزه به آنجا نقل مکان کرده بودند.
نبرد دین بین فو در سال ۱۹۵۴ بین نیروهای ویتمین تحت فرماندهی «وو نوین ژیاپ»، با حمایت چین و اتحاد جماهیر شوروی، و سپاه اعزامی خاور دور فرانسه از اتحادیه فرانسه، با حمایت مالی ایالات متحده و متحدان هندوچینی رخ داد. این نبرد در نزدیکی روستای «دین بین فو» در شمال ویتنام رخ داد و به آخرین نبرد بزرگ بین فرانسویها و ویتنامیها در اولین جنگ هندوچین تبدیل شد.
سالوادور دالی، که به خاطر آثار سوررئالیستیاش مشهور است، در سال ۱۹۵۴ «خودنگاره به عنوان مونا لیزا» را نقاشی کرد.
«تعطیلات رمی» در گیشه موفق بود و هپبورن برای بازی خود مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و به طور غیرمنتظرهای برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر زن، جایزه بفتا برای بهترین بازیگر زن بریتانیایی در نقش اصلی و جایزه گلدن گلوب برای بهترین بازیگر زن فیلم درام در سالهای ۱۹۵۳ و ۱۹۵۴ شد.
در سال ۱۹۵۴، تراژدی رخ داد و او مادرش را بر اثر سرطان از دست داد. مرگ ولیعهد برای او، خانوادهاش و همچنین برای نروژ ضایعهای بزرگ بود.
رمان «زندگی کن و بگذار بمیرند» منتشر شد.
چان در ۷ آوریل ۱۹۵۴ در هنگ کنگ با نام چان کونگ-سانگ متولد شد.
از اوایل آوریل ۱۹۵۴، زمانی که دوگل در قدرت نبود، استدلال کرد که فرانسه باید زرادخانه هستهای خود را داشته باشد؛ در آن زمان سلاحهای هستهای به عنوان نماد وضعیت ملی و راهی برای حفظ اعتبار بینالمللی و داشتن جایگاهی در «میز اصلی» سازمان ملل متحد تلقی میشدند.
هپبورن همچنین در سال ۱۹۵۴ به صحنه تئاتر بازگشت و در نمایش فانتزی «اوندین» در برادوی، نقش یک پری دریایی را بازی کرد که عاشق یک انسان میشود.
توافقنامههای ژنو ۱۹۵۴ که بین فرانسه و ویتمین منعقد شد، به نیروهای ویتمین اجازه داد تا در شمال سازماندهی مجدد شوند، در حالی که گروههای ضد کمونیست در جنوب مستقر شدند.
در سال ۱۹۵۴، در سن هشت سالگی، مرکوری برای تحصیل به مدرسه شبانهروزی پسرانه سنت پیتر که به سبک بریتانیایی اداره میشد، در پانچگانی در نزدیکی بمبئی فرستاده شد.
او برای رهبری معبد شماره ۷ در هارلم انتخاب شد.
با قطع خطوط تدارکاتی فرانسه، موقعیت فرانسویها غیرقابل دفاع شد، بهویژه زمانی که فرا رسیدن فصل بارانهای موسمی، پرتاب تدارکات و نیروهای کمکی با چتر را دشوار کرد. با نزدیک شدن به شکست، فرانسویها سعی کردند تا زمان آغاز نشست صلح ژنو در ۲۶ آوریل مقاومت کنند. آخرین حمله فرانسویها در ۴ مه انجام شد، اما بیاثر بود. سپس ویتمین شروع به کوبیدن پاسگاه با راکتهای کاتیوشای شوروی و سایر تسلیحات ارائهشده توسط متحدان کمونیست کرد.
سقوط نهایی دو روز، ۶ و ۷ مه طول کشید که طی آن فرانسویها به مبارزه ادامه دادند اما در نهایت توسط یک حمله جبههای عظیم درهم شکسته شدند. ژنرال کونی، مستقر در هانوی، به ژنرال دو کاستری که فرماندهی پاسگاه را بر عهده داشت، دستور داد که در ساعت ۵:۳۰ بعد از ظهر آتشبس کند و تمام تجهیزات (سلاحها، سیستمهای مخابراتی و غیره) را نابود کند تا دشمن از آنها استفاده نکند. دستور رسمی داده شد که از پرچم سفید استفاده نشود تا این اقدام به عنوان آتشبس تلقی شود نه تسلیم. بخش عمدهای از درگیریها در ۷ مه پایان یافت؛ با این حال، آتشبس در «ایزابل»، موقعیت جنوبی جدا افتاده، رعایت نشد و نبرد تا ساعت ۱:۰۰ بامداد ۸ مه ادامه یافت.
در ۷ مه ۱۹۵۴، پادگان فرانسوی در دین بین فو تسلیم شد. این شکست پایان دخالت نظامی فرانسه در هندوچین را رقم زد. در کنفرانس ژنو، فرانسویها با ویت مین بر سر توافق آتشبس مذاکره کردند و استقلال به کامبوج، لائوس و ویتنام اعطا شد.
در سال ۱۹۵۴، پس از شکست خردکننده نیروهای اتحادیه فرانسه در نبرد دین بین فو، ۲۳۰۰ سرباز فرانسوی در طول نبرد دین بین فو کشته شدند و بیش از ۱۰۰۰۰ سرباز فرانسوی تسلیم ویتمین شدند. فرانسه مبارزه خود علیه ویتمین را متوقف کرد و ۷۰,۰۰۰ سرباز را در طول هشت سال جنگ اول هندوچین از دست داد.
هنگامی که دژ فرانسوی دین بین فو در مه ۱۹۵۴ به دست کمونیستهای ویتنامی سقوط کرد، آیزنهاور با وجود اصرار رئیس ستاد مشترک، معاون رئیسجمهور و رئیس NCS، از مداخله خودداری کرد.
در سال ۱۹۵۴ و در سن ۲۵ سالگی، کینگ به عنوان کشیش کلیسای باپتیست خیابان دکستر در مونتگومری، آلاباما انتخاب شد.
بریجز در میانه جنبش حقوق مدنی متولد شد. حکم دادگاه براون علیه هیئت آموزش سه ماه و بیست و دو روز قبل از تولد بریجز صادر شد. این حکم مشهور دادگاه، فرآیند جداسازی مدارس برای کودکان سیاهپوست و سفیدپوست را خلاف قانون اساسی اعلام کرد. اگرچه تصمیم براون علیه هیئت آموزش در سال ۱۹۵۴ نهایی شد، ایالتهای جنوبی به مدت شش سال پس از آن در برابر این تصمیم که باید مدارس را ادغام کنند، به شدت مقاومت کردند.
در ۸ ژوئن ۱۹۵۴، خانهدار تورینگ او را در سن ۴۱ سالگی مرده یافت؛ او روز قبل درگذشته بود. مسمومیت با سیانور به عنوان علت مرگ تعیین شد.
در ۸ ژوئن ۱۹۵۴، خانهدار تورینگ او را در سن ۴۱ سالگی مرده یافت: او روز قبل درگذشته بود. مسمومیت با سیانور به عنوان علت مرگ تعیین شد. هنگامی که جسد او کشف شد، یک سیب نیمخورده در کنار تختش قرار داشت و اگرچه سیب برای وجود سیانور آزمایش نشد، گمان میرفت که این وسیلهای بوده که تورینگ با آن دوز کشندهای را مصرف کرده است. تحقیقات نشان داد که او خودکشی کرده است. اندرو هاجز و زندگینامهنویس دیگری به نام دیوید لیویت، هر دو حدس زدهاند که تورینگ در حال بازسازی صحنهای از فیلم سفیدبرفی و هفت کوتوله (۱۹۳۷) والت دیزنی، داستان پریان مورد علاقهاش، بوده است. هر دو مرد اشاره کردند که (به قول لیویت) او «لذت خاصی از صحنهای میبرد که ملکه بدجنس سیب خود را در معجون سمی فرو میبرد».
بقایای جسد تورینگ در ۱۲ ژوئن ۱۹۵۴ در کوره جسدسوزی ووکینگ سوزانده شد و خاکستر او در باغهای همان مکان، درست مانند پدرش، پراکنده شد.
جام جهانی ۱۹۵۴ که در سوئیس برگزار شد، اولین دورهای بود که از تلویزیون پخش شد.
مذاکرات بین فرانسه و ویتمین در آوریل ۱۹۵۴ در کنفرانس ژنو آغاز شد، در حالی که اتحادیه فرانسه و ویتمین در «دین بین فو» در حال نبرد بودند. در فرانسه، پیر مندس فرانس، مخالف جنگ از سال ۱۹۵۰، در ۱۷ ژوئن ۱۹۵۴ با وعده پایان دادن به جنگ و دستیابی به آتشبس در عرض چهار ماه به عنوان نخستوزیر منصوب شد.
نیروهای آمریکایی به گواتمالا حمله کردند و رئیسجمهور آربنز مجبور به استعفا شد.
یک ماه پس از «دین بین فو»، گروه ترکیبی ۱۰ (GM100) از نیروهای اتحادیه فرانسه، پاسگاه «آن که» را تخلیه کرد و توسط نیروی بزرگتر ویتمین در نبرد گذرگاه مانگ یانگ از ۲۴ ژوئن تا ۱۷ ژوئیه مورد کمین قرار گرفت.
در ۲۷ ژوئن ۱۹۵۴، نیروگاه هستهای اوبنینسک اتحاد جماهیر شوروی، بر اساس آنچه که به نمونه اولیه طراحی راکتور RBMK تبدیل شد، به اولین نیروگاه هستهای جهان تبدیل شد که برق را برای شبکه برق تولید کرد و حدود ۵ مگاوات برق تولید نمود. این اولین راکتور هستهای بود که به صورت صنعتی، هرچند در مقیاس کوچک، برق تولید کرد.
در همین حال، جنوب، دولت ویتنام را تشکیل داد که در آن بائو دای به عنوان امپراتور و نگو دین دیم (که در ژوئیه ۱۹۵۴ منصوب شد) به عنوان نخستوزیر فعالیت میکردند. نه دولت ایالات متحده و نه دولت ویتنامِ نگو دین دیم، هیچ سندی را در کنفرانس ژنو ۱۹۵۴ امضا نکردند.
جمال جعفر آل ابراهیم در ۱ ژوئیه ۱۹۵۴ در شهرستان ابوالخصیب، استان بصره، عراق، از پدری عراقی و مادری ایرانی متولد شد.
در سال ۱۹۷۷، در سن ۲۳ سالگی، مرکل که در آن زمان آنگلا کاسنر بود، با دانشجوی فیزیک اولریش مرکل (متولد ۱۹۵۳) ازدواج کرد و نام خانوادگی او را برگزید.
تا بعدازظهر ۲۰ ژوئیه، مسائل باقیمانده حل شد و طرفین توافق کردند که خط تقسیم باید در مدار ۱۷ درجه باشد و انتخابات برای یک دولت متحد باید در ژوئیه ۱۹۵۶، دو سال پس از آتشبس برگزار شود.
در کنفرانس بینالمللی ژنو در ۲۱ ژوئیه ۱۹۵۴، دولت سوسیالیستی جدید فرانسه و ویتمین به توافقی دست یافتند که عملاً کنترل ویتنام شمالی در بالای مدار ۱۷ درجه را به ویتمین داد. جنوب تحت حاکمیت «بائو دای» باقی ماند. این توافق توسط دولت ویتنام و ایالات متحده محکوم شد. یک سال بعد، «بائو دای» توسط نخستوزیر خود، «نگو دین دیم»، برکنار شد و جمهوری ویتنام ایجاد گردید.
در اوت ۱۹۵۴، در حمایت از نیروی دریایی فرانسه و نیروی دریایی تجاری، نیروی دریایی ایالات متحده «عملیات گذر به آزادی» را آغاز کرد و صدها کشتی، از جمله «یواساس مونتاگ»، را برای تخلیه پناهندگان غیرکمونیست ویتنامی - بهویژه کاتولیکها - از ویتنام شمالی پس از آتشبس و تقسیم ویتنام در ۲۰ ژوئیه ۱۹۵۴ اعزام کرد.
او در ۲۸ ژوئیه ۱۹۵۴ در خانه مادربزرگ پدریاش، رزا اینز چاوز، در یک خانه ساده سه اتاقه واقع در روستای سابانتا، ایالت باریناس به دنیا آمد.
در ماه اوت، عملیات گذر به آزادی آغاز شد که شامل تخلیه غیرنظامیان کاتولیک و وفادار ویتنامی از آزار و اذیت کمونیستهای ویتنام شمالی بود.
در آن سال، از دست دادن ویتنام شمالی به دست کمونیستها و رد پیشنهاد او برای جامعه دفاعی اروپا (EDC) شکستهای جدی بودند، اما او همچنان در مخالفت خود با گسترش کمونیسم خوشبین بود و میگفت: «چهرههای عبوس جنگ را نمیبرند». همانطور که فرانسویها را در رد EDC تهدید کرده بود، پس از آن برای بازگرداندن آلمان غربی به عنوان شریک کامل ناتو اقدام کرد. در سال ۱۹۵۴، او همچنین کنگره را وادار کرد تا یک صندوق اضطراری برای امور بینالملل ایجاد کند تا از استفاده آمریکا از دیپلماسی فرهنگی برای تقویت روابط بینالملل در سراسر اروپا در طول جنگ سرد حمایت کند.
حلیمه در ۲۳ اوت ۱۹۵۴ در مستعمره سنگاپور متولد شد.
با هیلدا گادئا که از او باردار بود، ازدواج کرد.
گواتمالا را ترک کرد و به مکزیک رفت.
در ۸ سپتامبر ۱۹۵۴، مائو به عنوان رئیس کمیسیون مرکزی نظامی چین منصوب شد.
بریجز بزرگترین فرزند از پنج فرزند خانواده ابون و لوسیل بریجز بود.
آیزنهاور سیاست ترومن مبنی بر به رسمیت شناختن جمهوری چین (تایوان) به عنوان دولت قانونی چین، و نه رژیم پکن (بیجینگ) را ادامه داد. هنگامی که ارتش آزادیبخش خلق در سپتامبر ۱۹۵۴ شروع به گلولهباران جزایر کینمن و ماتسو کرد، درگیریهای محلی رخ داد. آیزنهاور توصیههایی دریافت کرد که شامل هر نوع واکنشی به تجاوز کمونیستهای چینی بود. او معتقد بود که با گسترش بحران، داشتن تمام گزینههای ممکن برای او ضروری است.
در سال ۱۹۵۴، لی شرکت چیل موجیک را تأسیس کرد و کارخانهای در چیمسان-دونگ، دئگو ساخت. این بزرگترین کارخانه پشمبافی در کشور بود.
در طول تولید این نمایش، هپبورن و همبازیاش، مل فرر، رابطهای را آغاز کردند و در ۲۵ سپتامبر ۱۹۵۴ در سوئیس ازدواج کردند.
در ۲۷ سپتامبر ۱۹۵۴، مائو به عنوان رئیس جمهوری خلق چین انتخاب شد.
این ترفند تبلیغاتی (برای فیلم خارش هفتساله) مونرو را به صفحات اول روزنامههای بینالمللی کشاند و همچنین پایان ازدواج او با دیماجیو را رقم زد که از این ترفند بسیار خشمگین بود. این پیوند از همان ابتدا به دلیل حسادت و نگرش کنترلگر او دچار مشکل بود؛ اسپوتو و بنر همچنین ادعا کردهاند که او از نظر فیزیکی بدرفتار بوده است. پس از بازگشت مونرو به هالیوود، او وکیل برجسته جری گیسلر را استخدام کرد و در اکتبر ۱۹۵۴ اعلام کرد که پس از تنها نه ماه ازدواج، درخواست طلاق از دیماجیو را ارائه کرده است.
با رهبری آیزنهاور و هدایت دالس، فعالیتهای سیا تحت لوای مقاومت در برابر گسترش کمونیسم در کشورهای فقیرتر افزایش یافت؛ سیا تا حدی رهبران ایران را در عملیات آژاکس، گواتمالا را از طریق عملیات پیبیساکسس (Pbsuccess) و احتمالاً جمهوری تازه استقلالیافته کنگو (لئوپولدویل) را برکنار کرد. در سال ۱۹۵۴، آیزنهاور میخواست نظارت در داخل اتحاد جماهیر شوروی را افزایش دهد. با توصیه دالس، او مجوز استقرار سی فروند هواپیمای لاکهید یو-۲ را با هزینه ۳۵ میلیون دلار (معادل ۳۳۳.۲۲ میلیون دلار در سال ۲۰۱۹) صادر کرد. دولت آیزنهاور همچنین حمله به خلیج خوکها را برای سرنگونی فیدل کاسترو در کوبا برنامهریزی کرد که اجرای آن بر عهده جان اف. کندی گذاشته شد.
چکسلواکی سابق در سال ۱۹۵۴ به دلیل «عدم ارائه دادههای مورد نیاز» اخراج شد و پس از انقلاب مخملی در سال ۱۹۹۰ دوباره پذیرفته شد.
در سال ۱۹۵۴، سیبیاس مبلغ ۱۰۰۰ دلار (معادل ۹۵۲۰ دلار در سال ۲۰۱۹) به ایان فلمینگ پرداخت کرد تا رمان «کازینو رویال» او را به یک ماجراجویی تلویزیونی یکساعته به عنوان بخشی از مجموعه «Climax!» تبدیل کند.
این قسمت در ۲۱ اکتبر ۱۹۵۴ به صورت زنده پخش شد (مجموعه سیبیاس «کازینو رویال») و بری نلسون در نقش جیمز باند «کارتشناس» و پیتر لوره در نقش لو شیفر بازی کردند.
در ۱ نوامبر ۱۹۵۴، یک کمیسیون قضایی ایتالیا در ناپل محدودیتهای شدیدی را برای دو سال بر لوچیانو اعمال کرد. او ملزم بود هر یکشنبه به پلیس گزارش دهد، هر شب در خانه بماند و بدون اجازه پلیس ناپل را ترک نکند. کمیسیون، دخالت ادعایی لوچیانو در تجارت مواد مخدر را دلیل این محدودیتها ذکر کرد.
این درگیری که عملاً توسط اعضای جبهه آزادیبخش ملی (FLN) در ۱ نوامبر ۱۹۵۴، در جریان «توسن روژ» (روز همه مقدسین سرخ) آغاز شد، منجر به بحرانهای سیاسی جدی در فرانسه شد و باعث سقوط جمهوری چهارم فرانسه (۱۹۴۶–۱۹۵۸) و جایگزینی آن با جمهوری پنجم با ریاستجمهوری تقویتشده گردید.
در ساعات اولیه صبح ۱ نوامبر ۱۹۵۴، پارتیزانهای جبهه آزادیبخش ملی (FLN) به اهداف نظامی و غیرنظامی در سراسر الجزایر حمله کردند که به «توسن روژ» (روز همه مقدسین سرخ) معروف شد.
در اواخر سال ۱۹۵۴، ژنرال جی. لاوتون کالینز به عنوان سفیر در «ویتنام آزاد» (اصطلاح ویتنام جنوبی در سال ۱۹۵۵ رایج شد) منصوب شد که عملاً این کشور را به وضعیت حاکمیت ارتقا داد. دستورالعملهای کالینز حمایت از رهبر، نگو دین دیم، در مبارزه با کمونیسم از طریق کمک به او برای ساخت ارتش و انجام یک عملیات نظامی بود.
در ۱۶ دسامبر ۱۹۵۴، بافت و سوزان تامپسون صاحب دومین فرزند خود، هاوارد گراهام، شدند.
تیتو از ۲۲ دسامبر ۱۹۵۴ تا ۸ ژانویه ۱۹۵۵ از هند بازدید کرد.
پیمان دفاع متقابل چین و آمریکا با جمهوری چین در دسامبر ۱۹۵۴ امضا شد.
