در ۴ ژوئن، پادشاه کره، گوجونگ، از دولت چینگ برای سرکوب شورش دونگهاک درخواست کمک کرد. اگرچه شورش به آن شدتی که در ابتدا به نظر میرسید نبود و بنابراین نیروهای کمکی چینگ ضروری نبودند، دولت چینگ همچنان ژنرال یوان شیکای را به عنوان نماینده تامالاختیار خود برای هدایت ۲۸۰۰ سرباز به کره فرستاد.
عملیات دینامو، تخلیه ۳۳۸,۲۲۶ سرباز متفقین از دانکرک، در روز سهشنبه ۴ ژوئن با تسلیم شدن نیروهای عقبدار فرانسوی به پایان رسید. مجموع این تعداد بسیار فراتر از انتظارات بود و باعث ایجاد دیدگاهی عمومی شد که دانکرک یک معجزه و حتی یک پیروزی بوده است. خود چرچیل در سخنرانی آن بعدازظهر در مجلس عوام با عنوان «ما در سواحل خواهیم جنگید»، به «معجزه نجات» اشاره کرد، اگرچه بلافاصله به همه یادآوری کرد که: «ما باید بسیار مراقب باشیم که ویژگیهای یک پیروزی را به این نجات نسبت ندهیم. جنگها با تخلیه نیرو برده نمیشوند». سخنرانی با لحنی از سرکشی همراه با درخواستی آشکار از ایالات متحده به پایان رسید: ما تا پایان ادامه خواهیم داد. ما در فرانسه خواهیم جنگید، ما در دریاها و اقیانوسها خواهیم جنگید، ما با اعتماد به نفس فزاینده و قدرت فزاینده در آسمان خواهیم جنگید. ما از جزیره خود دفاع خواهیم کرد، صرفنظر از اینکه چه هزینهای داشته باشد. ما در سواحل خواهیم جنگید، ما در محلهای فرود خواهیم جنگید، ما در مزارع و در خیابانها خواهیم جنگید، ما در تپهها خواهیم جنگید. ما هرگز تسلیم نخواهیم شد، و حتی اگر، که من لحظهای هم به آن باور ندارم، این جزیره یا بخش بزرگی از آن تحت سلطه و گرسنگی قرار گیرد، آنگاه امپراتوری ما در آن سوی دریاها، که توسط ناوگان بریتانیا مسلح و محافظت میشود، به مبارزه ادامه خواهد داد، تا زمانی که در زمان مناسب خداوند، دنیای جدید، با تمام قدرت و توانش، برای نجات و آزادی دنیای قدیم قدم پیش بگذارد.
در ماه ژوئن، ژاپن عملیات خود را آغاز کرد، اما آمریکاییها که نیروی دریایی امپراتوری ژاپن را در نبرد میدوی که بین ۴ تا ۷ ژوئن ۱۹۴۲ رخ داد، شکست داده بودند، مانع آنها شدند.
در شش ماه اول جنگ، تمام درگیریهای اصلی پیروزی بودند. پیشرویهای ژاپن در تابستان ۱۹۴۲ با نبرد میدوی و پیادهشدن نیروهای آمریکایی در گوادالکانال و تولاگی در ماه اوت متوقف شد.
تهاجمات متفقین در ایتالیا موفقیتآمیز بود و به قیمت اجازه عقبنشینی به چندین لشکر آلمانی، در ۴ ژوئن رم تصرف شد.
یوسیپ بروز تیتو، نخستوزیر، در ۴ ژوئن ۱۹۴۵، دو روز پس از آزادی آلویسیوس استپیناک از زندان، با او که رئیس کنفرانس اسقفهای یوگسلاوی بود، دیدار کرد. آن دو نتوانستند در مورد وضعیت کلیسای کاتولیک به توافق برسند. تحت رهبری استپیناک، کنفرانس اسقفها در سپتامبر ۱۹۴۵ نامهای در محکومیت جنایات جنگی ادعایی پارتیزانها منتشر کرد.
در سفر ۴ ژوئن به الجزایر، دوگل با محاسبه دقیق، یک درخواست عاطفی مبهم و گسترده از همه ساکنان کرد و اعلام کرد: «Je vous ai compris» («من شما را درک کردهام»).
در ۴ ژوئن ۱۹۶۱، رئیسجمهور در وین با خروشچف دیدار کرد و با وجود هشدارهایی که دریافت کرده بود، از اینکه اجازه داده بود نخستوزیر او را مرعوب کند، خشمگین و ناامید جلسات را ترک کرد.
آرمسترانگ در مه ۱۹۶۲ از نمایشگاه جهانی سیاتل بازدید کرد و در کنفرانسی درباره اکتشافات فضایی که با حمایت مشترک ناسا برگزار میشد، شرکت کرد. پس از بازگشت از سیاتل در ۴ ژوئن، او برای فضانورد شدن درخواست داد.
در ۵ ژوئن ۱۹۶۳ (۱۵ خرداد) ساعت ۳ بامداد، دو روز پس از این محکومیت علنی شاه محمدرضا پهلوی، خمینی در قم بازداشت و به تهران منتقل شد.
آنجلینا جولی ویت در ۴ ژوئن ۱۹۷۵ در لسآنجلس، کالیفرنیا، از پدر و مادری بازیگر به نامهای جان ویت و مارچلین برتراند متولد شد.
حدود ساعت ۱۲:۱۵ بامداد، یک منور آسمان را روشن کرد و اولین خودروی زرهی نفربر از سمت غرب در میدان ظاهر شد.
در ساعت ۱۲:۳۰ بامداد، دو نفربر زرهی دیگر از سمت جنوب وارد شدند. دانشجویان تکههای بتن به سمت خودروها پرتاب کردند. یکی از نفربرها، شاید به دلیل گیر کردن میلههای فلزی در چرخهایش، از کار افتاد و تظاهرکنندگان آن را با پتوهای آغشته به بنزین پوشانده و به آتش کشیدند. گرمای شدید، سه سرنشین آن را مجبور به خروج کرد که بلافاصله توسط تظاهرکنندگان محاصره شدند. طبق گزارشها، نفربرها از روی چادرها عبور کرده بودند و بسیاری از جمعیت قصد داشتند سربازان را کتک بزنند. اما دانشجویان یک حلقه حفاظتی تشکیل دادند و آن سه نفر را تا ایستگاه امداد در کنار موزه تاریخ در ضلع شرقی میدان همراهی کردند.
حدود ساعت ۱:۳۰ بامداد، پیشقراولان ارتش سی و هشتم و چتربازان سپاه پانزدهم هوابرد به ترتیب به انتهای شمالی و جنوبی میدان رسیدند. آنها شروع به مسدود کردن میدان در برابر نیروهای کمکی دانشجویان و ساکنان کردند و تظاهرکنندگانی را که سعی داشتند وارد میدان شوند، کشتند. در همین حال، ارتشهای بیست و هفتم و شصت و پنجم از تالار بزرگ خلق در غرب و ارتش بیست و چهارم از پشت موزه تاریخ در شرق بیرون آمدند. دانشجویان باقیمانده که تعدادشان به چند هزار نفر میرسید، در بنای یادبود قهرمانان خلق در مرکز میدان کاملاً محاصره شدند.
ساعت ۲ بامداد، سربازان بر فراز سر دانشجویان در بنای یادبود تیراندازی کردند. دانشجویان با التماس خطاب به سربازان فریاد زدند: «ما شما را به صلح، برای دموکراسی و آزادی میهن، برای قدرت و شکوفایی ملت چین دعوت میکنیم، لطفاً به خواست مردم عمل کنید و از استفاده از زور علیه دانشجویان تظاهرکننده مسالمتجو خودداری کنید».
حدود ساعت ۲:۳۰ بامداد، چند کارگر در نزدیکی بنای یادبود با یک مسلسل که از سربازان گرفته بودند ظاهر شدند و سوگند خوردند که انتقام بگیرند. آنها توسط هو دجیان متقاعد شدند که سلاح را تحویل دهند. کارگران همچنین یک تفنگ تهاجمی بدون مهمات را تحویل دادند که لیو شیائوبو آن را به نردههای مرمری بنای یادبود کوبید.
ساعت ۳:۳۰ بامداد، به پیشنهاد دو پزشک در اردوگاه صلیب سرخ، هو دجیان و ژوئو توئو موافقت کردند که با سربازان مذاکره کنند. آنها با آمبولانس به گوشه شمال شرقی میدان رفتند و با جی شینگوا، کمیسر سیاسی هنگ ۳۳۶ ارتش سی و هشتم صحبت کردند. او درخواست را به ستاد فرماندهی منتقل کرد و آنها موافقت کردند که به دانشجویان اجازه عبور امن به سمت جنوب شرقی را بدهند. کمیسر به هو گفت: «اگر بتوانید دانشجویان را متقاعد کنید که میدان را ترک کنند، دستاورد بزرگی خواهد بود.»
ساعت ۴ بامداد، چراغهای میدان ناگهان خاموش شد و بلندگوی دولت اعلام کرد: «تخلیه میدان اکنون آغاز میشود. ما با درخواست دانشجویان برای تخلیه میدان موافقت میکنیم.» دانشجویان سرود انترناسیونال را خواندند و برای آخرین ایستادگی آماده شدند. هو بازگشت و رهبران دانشجویی را از توافق خود با سربازان مطلع کرد.
ساعت ۴:۳۰ بامداد، چراغها دوباره روشن شدند و سربازان از همه طرف به سمت بنای یادبود پیشروی کردند.
حدود ساعت ۴:۳۲ بامداد، هو دجیان بلندگوی دانشجویان را گرفت و دیدار خود با ارتش را شرح داد. بسیاری از دانشجویان که برای اولین بار از این مذاکرات مطلع میشدند، با خشم واکنش نشان دادند و او را به بزدلی متهم کردند.
سربازان ابتدا در حدود ۱۰ متری دانشجویان متوقف شدند. فنگ کونگده بلندگو را گرفت و توضیح داد که زمانی برای برگزاری جلسه باقی نمانده است. در عوض، یک رأیگیری صوتی اقدام جمعی گروه را تعیین میکند. اگرچه نتایج رأیگیری قطعی نبود، فنگ گفت که «موافقان» پیروز شدهاند. در عرض چند دقیقه، حدود ساعت ۴:۳۵ بامداد، یک جوخه از سربازان با لباس استتار به بنای یادبود هجوم بردند و بلندگوی دانشجویان را با شلیک گلوله از کار انداختند. سربازان دیگر دهها دانشجو را در بنای یادبود کتک زدند و لگد زدند و دوربینها و تجهیزات ضبط آنها را گرفتند و خرد کردند. یک افسر با بلندگو فریاد زد: «بهتر است بروید وگرنه عاقبت خوبی نخواهید داشت.»
حدود ساعت ۵:۱۰ بامداد، دانشجویان شروع به ترک بنای یادبود کردند. آنها دست در دست هم گذاشتند و از طریق راهرویی به سمت جنوب شرقی راهپیمایی کردند، اگرچه برخی از طریق شمال خارج شدند. کسانی که از ترک محل خودداری کردند، توسط سربازان مورد ضرب و شتم قرار گرفتند و دستور یافتند که به صف خروجی بپیوندند.
کمی بعد از ساعت ۶ صبح ۴ ژوئن، هنگامی که کاروانی از دانشجویان که میدان را تخلیه کرده بودند در مسیر دوچرخهسواری در امتداد خیابان چانگآن به سمت پردیس دانشگاه در حرکت بودند، سه تانک آنها را از میدان تعقیب کردند، گاز اشکآور شلیک کردند و یکی از آنها از میان جمعیت عبور کرد که منجر به کشته شدن ۱۱ دانشجو و زخمی شدن تعداد زیادی شد.
پس از خارج کردن دانشجویان از میدان، به سربازان دستور داده شد که مهمات خود را تحویل دهند و پس از آن از ساعت ۷ تا ۹ صبح به آنها فرصت کوتاهی برای استراحت داده شد.
در صبح روز ۴ ژوئن، پلیس به زور تظاهرات دانشجویی را که در میدان اصلی چنگدو برگزار میشد، درهم شکست. خشونت حاصل از آن هشت کشته و صدها زخمی بر جای گذاشت.
سرکوب ۴ ژوئن پایان دورهای از آزادی نسبی مطبوعات در چین را رقم زد و کارکنان رسانهها - چه خارجی و چه داخلی - در پی این سرکوب با محدودیتها و مجازاتهای شدیدتری مواجه شدند. گزارشهای رسانههای دولتی در پیامد فوری این رویداد با دانشجویان همدردی میکردند. در نتیجه، تمام مسئولان آن بعداً از سمتهای خود برکنار شدند.
در سالهای پایانی زندگی، براندو نقشهای کمتری داشت و به نظر میرسید بازنشسته شده است. با این حال، او با یک تراژدی مواجه شد که در آن پسرش دوستپسر دخترش را به قتل رساند.
در ۴ ژوئن ۱۹۹۳، شورای امنیت سازمان ملل قطعنامه ۸۳۶ را تصویب کرد که به نیروهای حافظ صلح سازمان ملل (UNPROFOR) اجازه استفاده از زور برای حفاظت از مناطق امن را میداد.
رونالدینیو به اتلتیکو کمک کرد تا قهرمان کامپئوناتو مینیرو شود و این باشگاه را به اولین عنوان قهرمانی خود در کوپا لیبرتادورس رساند.
در ۴ ژوئن ۲۰۱۲، در جریان جشنهای بزرگداشت جشن الماس سلطنت همسرش، فیلیپ به دلیل عفونت مثانه از قلعه وینزر به بیمارستان کینگ ادوارد هفتم منتقل شد. او در ۹ ژوئن از بیمارستان مرخص شد. پس از عود عفونت در اوت ۲۰۱۲، هنگام اقامت در قلعه بالمورال، او به عنوان یک اقدام احتیاطی به مدت پنج شب در بیمارستان رویال اینفرمری آبردین بستری شد.
در ۴ ژوئن ۲۰۱۳، دیسی از دو نوآوری جدید در کمیکهای دیجیتال برای افزایش تعامل رونمایی کرد: DC2 و DC2 Multiverse. فناوری DC2 آثار هنری پویا را روی پنلهای کمیک دیجیتال لایهبندی میکند و سطح جدیدی از بُعد را به داستانگویی دیجیتال میافزاید، در حالی که DC2 Multiverse به خوانندگان اجازه میدهد با انتخاب شخصیتها، خطوط داستانی و پیشرفتهای پیرنگ در حین خواندن کمیک، نتیجه خاصی را برای داستان تعیین کنند، به این معنی که یک کمیک دیجیتال میتواند نتایج متعددی داشته باشد. DC2 برای اولین بار در عنوان دیجیتال-اول Batman '66 که بر اساس سریال تلویزیونی دهه ۱۹۶۰ ساخته شده، ظاهر میشود و DC2 Multiverse برای اولین بار در Batman: Arkham Origins، یک عنوان دیجیتال-اول بر اساس بازی ویدیویی با همین نام، ظاهر خواهد شد.
نبرد تاپسوس درگیریای در جنگ داخلی سزار بود که در ۶ آوریل ۴۶ پیش از میلاد در نزدیکی تاپسوس (در تونس امروزی) رخ داد.
فیلیپای انگلستان، ملکه دانمارک، نروژ و سوئد در کمبریجشایر متولد شد.
همسر هنری چهارم انگلستان و مادر هنری پنجم در ۲۶ سالگی درگذشت.
در ۴ ژوئن، پادشاه کره، گوجونگ، از دولت چینگ برای سرکوب شورش دونگهاک درخواست کمک کرد. اگرچه شورش به آن شدتی که در ابتدا به نظر میرسید نبود و بنابراین نیروهای کمکی چینگ ضروری نبودند، دولت چینگ همچنان ژنرال یوان شیکای را به عنوان نماینده تامالاختیار خود برای هدایت ۲۸۰۰ سرباز به کره فرستاد.
عملیات دینامو، تخلیه ۳۳۸,۲۲۶ سرباز متفقین از دانکرک، در روز سهشنبه ۴ ژوئن با تسلیم شدن نیروهای عقبدار فرانسوی به پایان رسید. مجموع این تعداد بسیار فراتر از انتظارات بود و باعث ایجاد دیدگاهی عمومی شد که دانکرک یک معجزه و حتی یک پیروزی بوده است. خود چرچیل در سخنرانی آن بعدازظهر در مجلس عوام با عنوان «ما در سواحل خواهیم جنگید»، به «معجزه نجات» اشاره کرد، اگرچه بلافاصله به همه یادآوری کرد که: «ما باید بسیار مراقب باشیم که ویژگیهای یک پیروزی را به این نجات نسبت ندهیم. جنگها با تخلیه نیرو برده نمیشوند». سخنرانی با لحنی از سرکشی همراه با درخواستی آشکار از ایالات متحده به پایان رسید: ما تا پایان ادامه خواهیم داد. ما در فرانسه خواهیم جنگید، ما در دریاها و اقیانوسها خواهیم جنگید، ما با اعتماد به نفس فزاینده و قدرت فزاینده در آسمان خواهیم جنگید. ما از جزیره خود دفاع خواهیم کرد، صرفنظر از اینکه چه هزینهای داشته باشد. ما در سواحل خواهیم جنگید، ما در محلهای فرود خواهیم جنگید، ما در مزارع و در خیابانها خواهیم جنگید، ما در تپهها خواهیم جنگید. ما هرگز تسلیم نخواهیم شد، و حتی اگر، که من لحظهای هم به آن باور ندارم، این جزیره یا بخش بزرگی از آن تحت سلطه و گرسنگی قرار گیرد، آنگاه امپراتوری ما در آن سوی دریاها، که توسط ناوگان بریتانیا مسلح و محافظت میشود، به مبارزه ادامه خواهد داد، تا زمانی که در زمان مناسب خداوند، دنیای جدید، با تمام قدرت و توانش، برای نجات و آزادی دنیای قدیم قدم پیش بگذارد.
در ماه ژوئن، ژاپن عملیات خود را آغاز کرد، اما آمریکاییها که نیروی دریایی امپراتوری ژاپن را در نبرد میدوی که بین ۴ تا ۷ ژوئن ۱۹۴۲ رخ داد، شکست داده بودند، مانع آنها شدند.
در شش ماه اول جنگ، تمام درگیریهای اصلی پیروزی بودند. پیشرویهای ژاپن در تابستان ۱۹۴۲ با نبرد میدوی و پیادهشدن نیروهای آمریکایی در گوادالکانال و تولاگی در ماه اوت متوقف شد.
تهاجمات متفقین در ایتالیا موفقیتآمیز بود و به قیمت اجازه عقبنشینی به چندین لشکر آلمانی، در ۴ ژوئن رم تصرف شد.
یوسیپ بروز تیتو، نخستوزیر، در ۴ ژوئن ۱۹۴۵، دو روز پس از آزادی آلویسیوس استپیناک از زندان، با او که رئیس کنفرانس اسقفهای یوگسلاوی بود، دیدار کرد. آن دو نتوانستند در مورد وضعیت کلیسای کاتولیک به توافق برسند. تحت رهبری استپیناک، کنفرانس اسقفها در سپتامبر ۱۹۴۵ نامهای در محکومیت جنایات جنگی ادعایی پارتیزانها منتشر کرد.
در سفر ۴ ژوئن به الجزایر، دوگل با محاسبه دقیق، یک درخواست عاطفی مبهم و گسترده از همه ساکنان کرد و اعلام کرد: «Je vous ai compris» («من شما را درک کردهام»).
در ۴ ژوئن ۱۹۶۱، رئیسجمهور در وین با خروشچف دیدار کرد و با وجود هشدارهایی که دریافت کرده بود، از اینکه اجازه داده بود نخستوزیر او را مرعوب کند، خشمگین و ناامید جلسات را ترک کرد.
آرمسترانگ در مه ۱۹۶۲ از نمایشگاه جهانی سیاتل بازدید کرد و در کنفرانسی درباره اکتشافات فضایی که با حمایت مشترک ناسا برگزار میشد، شرکت کرد. پس از بازگشت از سیاتل در ۴ ژوئن، او برای فضانورد شدن درخواست داد.
در ۵ ژوئن ۱۹۶۳ (۱۵ خرداد) ساعت ۳ بامداد، دو روز پس از این محکومیت علنی شاه محمدرضا پهلوی، خمینی در قم بازداشت و به تهران منتقل شد.
آنجلینا جولی ویت در ۴ ژوئن ۱۹۷۵ در لسآنجلس، کالیفرنیا، از پدر و مادری بازیگر به نامهای جان ویت و مارچلین برتراند متولد شد.
حدود ساعت ۱۲:۱۵ بامداد، یک منور آسمان را روشن کرد و اولین خودروی زرهی نفربر از سمت غرب در میدان ظاهر شد.
در ساعت ۱۲:۳۰ بامداد، دو نفربر زرهی دیگر از سمت جنوب وارد شدند. دانشجویان تکههای بتن به سمت خودروها پرتاب کردند. یکی از نفربرها، شاید به دلیل گیر کردن میلههای فلزی در چرخهایش، از کار افتاد و تظاهرکنندگان آن را با پتوهای آغشته به بنزین پوشانده و به آتش کشیدند. گرمای شدید، سه سرنشین آن را مجبور به خروج کرد که بلافاصله توسط تظاهرکنندگان محاصره شدند. طبق گزارشها، نفربرها از روی چادرها عبور کرده بودند و بسیاری از جمعیت قصد داشتند سربازان را کتک بزنند. اما دانشجویان یک حلقه حفاظتی تشکیل دادند و آن سه نفر را تا ایستگاه امداد در کنار موزه تاریخ در ضلع شرقی میدان همراهی کردند.
حدود ساعت ۱:۳۰ بامداد، پیشقراولان ارتش سی و هشتم و چتربازان سپاه پانزدهم هوابرد به ترتیب به انتهای شمالی و جنوبی میدان رسیدند. آنها شروع به مسدود کردن میدان در برابر نیروهای کمکی دانشجویان و ساکنان کردند و تظاهرکنندگانی را که سعی داشتند وارد میدان شوند، کشتند. در همین حال، ارتشهای بیست و هفتم و شصت و پنجم از تالار بزرگ خلق در غرب و ارتش بیست و چهارم از پشت موزه تاریخ در شرق بیرون آمدند. دانشجویان باقیمانده که تعدادشان به چند هزار نفر میرسید، در بنای یادبود قهرمانان خلق در مرکز میدان کاملاً محاصره شدند.
ساعت ۲ بامداد، سربازان بر فراز سر دانشجویان در بنای یادبود تیراندازی کردند. دانشجویان با التماس خطاب به سربازان فریاد زدند: «ما شما را به صلح، برای دموکراسی و آزادی میهن، برای قدرت و شکوفایی ملت چین دعوت میکنیم، لطفاً به خواست مردم عمل کنید و از استفاده از زور علیه دانشجویان تظاهرکننده مسالمتجو خودداری کنید».
حدود ساعت ۲:۳۰ بامداد، چند کارگر در نزدیکی بنای یادبود با یک مسلسل که از سربازان گرفته بودند ظاهر شدند و سوگند خوردند که انتقام بگیرند. آنها توسط هو دجیان متقاعد شدند که سلاح را تحویل دهند. کارگران همچنین یک تفنگ تهاجمی بدون مهمات را تحویل دادند که لیو شیائوبو آن را به نردههای مرمری بنای یادبود کوبید.
ساعت ۳:۳۰ بامداد، به پیشنهاد دو پزشک در اردوگاه صلیب سرخ، هو دجیان و ژوئو توئو موافقت کردند که با سربازان مذاکره کنند. آنها با آمبولانس به گوشه شمال شرقی میدان رفتند و با جی شینگوا، کمیسر سیاسی هنگ ۳۳۶ ارتش سی و هشتم صحبت کردند. او درخواست را به ستاد فرماندهی منتقل کرد و آنها موافقت کردند که به دانشجویان اجازه عبور امن به سمت جنوب شرقی را بدهند. کمیسر به هو گفت: «اگر بتوانید دانشجویان را متقاعد کنید که میدان را ترک کنند، دستاورد بزرگی خواهد بود.»
ساعت ۴ بامداد، چراغهای میدان ناگهان خاموش شد و بلندگوی دولت اعلام کرد: «تخلیه میدان اکنون آغاز میشود. ما با درخواست دانشجویان برای تخلیه میدان موافقت میکنیم.» دانشجویان سرود انترناسیونال را خواندند و برای آخرین ایستادگی آماده شدند. هو بازگشت و رهبران دانشجویی را از توافق خود با سربازان مطلع کرد.
ساعت ۴:۳۰ بامداد، چراغها دوباره روشن شدند و سربازان از همه طرف به سمت بنای یادبود پیشروی کردند.
حدود ساعت ۴:۳۲ بامداد، هو دجیان بلندگوی دانشجویان را گرفت و دیدار خود با ارتش را شرح داد. بسیاری از دانشجویان که برای اولین بار از این مذاکرات مطلع میشدند، با خشم واکنش نشان دادند و او را به بزدلی متهم کردند.
سربازان ابتدا در حدود ۱۰ متری دانشجویان متوقف شدند. فنگ کونگده بلندگو را گرفت و توضیح داد که زمانی برای برگزاری جلسه باقی نمانده است. در عوض، یک رأیگیری صوتی اقدام جمعی گروه را تعیین میکند. اگرچه نتایج رأیگیری قطعی نبود، فنگ گفت که «موافقان» پیروز شدهاند. در عرض چند دقیقه، حدود ساعت ۴:۳۵ بامداد، یک جوخه از سربازان با لباس استتار به بنای یادبود هجوم بردند و بلندگوی دانشجویان را با شلیک گلوله از کار انداختند. سربازان دیگر دهها دانشجو را در بنای یادبود کتک زدند و لگد زدند و دوربینها و تجهیزات ضبط آنها را گرفتند و خرد کردند. یک افسر با بلندگو فریاد زد: «بهتر است بروید وگرنه عاقبت خوبی نخواهید داشت.»
حدود ساعت ۵:۱۰ بامداد، دانشجویان شروع به ترک بنای یادبود کردند. آنها دست در دست هم گذاشتند و از طریق راهرویی به سمت جنوب شرقی راهپیمایی کردند، اگرچه برخی از طریق شمال خارج شدند. کسانی که از ترک محل خودداری کردند، توسط سربازان مورد ضرب و شتم قرار گرفتند و دستور یافتند که به صف خروجی بپیوندند.
کمی بعد از ساعت ۶ صبح ۴ ژوئن، هنگامی که کاروانی از دانشجویان که میدان را تخلیه کرده بودند در مسیر دوچرخهسواری در امتداد خیابان چانگآن به سمت پردیس دانشگاه در حرکت بودند، سه تانک آنها را از میدان تعقیب کردند، گاز اشکآور شلیک کردند و یکی از آنها از میان جمعیت عبور کرد که منجر به کشته شدن ۱۱ دانشجو و زخمی شدن تعداد زیادی شد.
پس از خارج کردن دانشجویان از میدان، به سربازان دستور داده شد که مهمات خود را تحویل دهند و پس از آن از ساعت ۷ تا ۹ صبح به آنها فرصت کوتاهی برای استراحت داده شد.
در صبح روز ۴ ژوئن، پلیس به زور تظاهرات دانشجویی را که در میدان اصلی چنگدو برگزار میشد، درهم شکست. خشونت حاصل از آن هشت کشته و صدها زخمی بر جای گذاشت.
سرکوب ۴ ژوئن پایان دورهای از آزادی نسبی مطبوعات در چین را رقم زد و کارکنان رسانهها - چه خارجی و چه داخلی - در پی این سرکوب با محدودیتها و مجازاتهای شدیدتری مواجه شدند. گزارشهای رسانههای دولتی در پیامد فوری این رویداد با دانشجویان همدردی میکردند. در نتیجه، تمام مسئولان آن بعداً از سمتهای خود برکنار شدند.
در سالهای پایانی زندگی، براندو نقشهای کمتری داشت و به نظر میرسید بازنشسته شده است. با این حال، او با یک تراژدی مواجه شد که در آن پسرش دوستپسر دخترش را به قتل رساند.
در ۴ ژوئن ۱۹۹۳، شورای امنیت سازمان ملل قطعنامه ۸۳۶ را تصویب کرد که به نیروهای حافظ صلح سازمان ملل (UNPROFOR) اجازه استفاده از زور برای حفاظت از مناطق امن را میداد.
رونالدینیو به اتلتیکو کمک کرد تا قهرمان کامپئوناتو مینیرو شود و این باشگاه را به اولین عنوان قهرمانی خود در کوپا لیبرتادورس رساند.
در ۴ ژوئن ۲۰۱۲، در جریان جشنهای بزرگداشت جشن الماس سلطنت همسرش، فیلیپ به دلیل عفونت مثانه از قلعه وینزر به بیمارستان کینگ ادوارد هفتم منتقل شد. او در ۹ ژوئن از بیمارستان مرخص شد. پس از عود عفونت در اوت ۲۰۱۲، هنگام اقامت در قلعه بالمورال، او به عنوان یک اقدام احتیاطی به مدت پنج شب در بیمارستان رویال اینفرمری آبردین بستری شد.
در ۴ ژوئن ۲۰۱۳، دیسی از دو نوآوری جدید در کمیکهای دیجیتال برای افزایش تعامل رونمایی کرد: DC2 و DC2 Multiverse. فناوری DC2 آثار هنری پویا را روی پنلهای کمیک دیجیتال لایهبندی میکند و سطح جدیدی از بُعد را به داستانگویی دیجیتال میافزاید، در حالی که DC2 Multiverse به خوانندگان اجازه میدهد با انتخاب شخصیتها، خطوط داستانی و پیشرفتهای پیرنگ در حین خواندن کمیک، نتیجه خاصی را برای داستان تعیین کنند، به این معنی که یک کمیک دیجیتال میتواند نتایج متعددی داشته باشد. DC2 برای اولین بار در عنوان دیجیتال-اول Batman '66 که بر اساس سریال تلویزیونی دهه ۱۹۶۰ ساخته شده، ظاهر میشود و DC2 Multiverse برای اولین بار در Batman: Arkham Origins، یک عنوان دیجیتال-اول بر اساس بازی ویدیویی با همین نام، ظاهر خواهد شد.
نبرد تاپسوس درگیریای در جنگ داخلی سزار بود که در ۶ آوریل ۴۶ پیش از میلاد در نزدیکی تاپسوس (در تونس امروزی) رخ داد.
فیلیپای انگلستان، ملکه دانمارک، نروژ و سوئد در کمبریجشایر متولد شد.
همسر هنری چهارم انگلستان و مادر هنری پنجم در ۲۶ سالگی درگذشت.
