امروز - چه اتفاقی افتاد؟ 6 April 1994 م

این نسل‌کشی توسط اعضای هسته سیاسی نخبگان هوتو سازماندهی شد که بسیاری از آن‌ها در سطوح بالای دولت ملی دارای مقام بودند. اکثر مورخان توافق دارند که نسل‌کشی علیه توتسی‌ها حداقل از یک سال قبل برنامه‌ریزی شده بود. با این حال، ترور رئیس‌جمهور رواندا، ژوونال هابیاریمانا در ۶ آوریل ۱۹۹۴، خلأ قدرت ایجاد کرد و به توافقات صلح پایان داد. کشتارهای نسل‌کشی روز بعد آغاز شد، زمانی که سربازان، پلیس و شبه‌نظامیان، رهبران کلیدی نظامی و سیاسی توتسی و هوتوهای میانه‌رو را اعدام کردند.

Juvénal Habyarimana

ادامه در داستان‌گو

در پی مرگ هابیاریمانا، در عصر ۶ آوریل، یک کمیته بحران تشکیل شد؛ این کمیته متشکل از سرلشکر آگوستین ندیندلییمانا، سرهنگ تئونست باگوسورا و تعدادی دیگر از افسران ارشد ارتش بود. با وجود حضور ندیندلییمانا که رتبه بالاتری داشت، ریاست این کمیته بر عهده باگوسورا بود. آگاته اوی لینگییمانا، نخست‌وزیر، از نظر قانونی نفر بعدی در صف جانشینی سیاسی بود، اما کمیته از به رسمیت شناختن قدرت او خودداری کرد. رومئو دالر همان شب با کمیته دیدار کرد و اصرار داشت که اوی لینگییمانا مسئولیت را بر عهده بگیرد، اما باگوسورا نپذیرفت و گفت که اوی لینگییمانا «از اعتماد مردم رواندا برخوردار نیست» و «ناتوان از اداره کشور» است. کمیته همچنین وجود خود را به عنوان امری ضروری برای جلوگیری از بلاتکلیفی پس از مرگ رئیس‌جمهور توجیه کرد. باگوسورا تلاش کرد تا یونامیر (UNAMIR) و جبهه میهنی رواندا (RPF) را متقاعد کند که کمیته برای مهار گارد ریاست‌جمهوری که او آن را «خارج از کنترل» توصیف کرد، عمل می‌کند و به توافق آروشا پایبند خواهد بود.

Roméo Dallaire

ادامه در داستان‌گو

این نسل‌کشی توسط اعضای هسته سیاسی نخبگان هوتو سازماندهی شد که بسیاری از آن‌ها در سطوح بالای دولت ملی دارای مقام بودند. اکثر مورخان توافق دارند که نسل‌کشی علیه توتسی‌ها حداقل از یک سال قبل برنامه‌ریزی شده بود. با این حال، ترور رئیس‌جمهور رواندا، ژوونال هابیاریمانا در ۶ آوریل ۱۹۹۴، خلأ قدرت ایجاد کرد و به توافقات صلح پایان داد. کشتارهای نسل‌کشی روز بعد آغاز شد، زمانی که سربازان، پلیس و شبه‌نظامیان، رهبران کلیدی نظامی و سیاسی توتسی و هوتوهای میانه‌رو را اعدام کردند.

Juvénal Habyarimana

ادامه در داستان‌گو

در پی مرگ هابیاریمانا، در عصر ۶ آوریل، یک کمیته بحران تشکیل شد؛ این کمیته متشکل از سرلشکر آگوستین ندیندلییمانا، سرهنگ تئونست باگوسورا و تعدادی دیگر از افسران ارشد ارتش بود. با وجود حضور ندیندلییمانا که رتبه بالاتری داشت، ریاست این کمیته بر عهده باگوسورا بود. آگاته اوی لینگییمانا، نخست‌وزیر، از نظر قانونی نفر بعدی در صف جانشینی سیاسی بود، اما کمیته از به رسمیت شناختن قدرت او خودداری کرد. رومئو دالر همان شب با کمیته دیدار کرد و اصرار داشت که اوی لینگییمانا مسئولیت را بر عهده بگیرد، اما باگوسورا نپذیرفت و گفت که اوی لینگییمانا «از اعتماد مردم رواندا برخوردار نیست» و «ناتوان از اداره کشور» است. کمیته همچنین وجود خود را به عنوان امری ضروری برای جلوگیری از بلاتکلیفی پس از مرگ رئیس‌جمهور توجیه کرد. باگوسورا تلاش کرد تا یونامیر (UNAMIR) و جبهه میهنی رواندا (RPF) را متقاعد کند که کمیته برای مهار گارد ریاست‌جمهوری که او آن را «خارج از کنترل» توصیف کرد، عمل می‌کند و به توافق آروشا پایبند خواهد بود.

Roméo Dallaire

ادامه در داستان‌گو