چه اتفاقی افتاد؟ August 1914 م

در ۱ اوت، ویلهلم به ژنرال هلموت فون مولتکه جوان دستور داد که "تمام ارتش را به سمت شرق حرکت دهد"، پس از آنکه به اشتباه به او اطلاع داده شد که اگر به فرانسه حمله نشود، بریتانیایی‌ها بی‌طرف خواهند ماند. مولتکه به قیصر گفت که تلاش برای جابجایی یک میلیون نفر غیرقابل تصور است و اینکه امکان حمله فرانسوی‌ها به آلمانی‌ها "از پشت" فاجعه‌بار خواهد بود. با این حال ویلهلم اصرار داشت که ارتش آلمان نباید وارد لوکزامبورگ شود تا زمانی که تلگرامی از پسرعمویش جورج پنجم دریافت کند که در آن روشن شده بود سوءتفاهمی رخ داده است. سرانجام قیصر به مولتکه گفت: "حالا هر کاری می‌خواهی بکن."

به عنوان لرد اول دریاسالاری، چرچیل در اوت ۱۹۱۴، زمانی که جنگ جهانی اول آغاز شد، مسئول نظارت بر تلاش‌های دریایی بریتانیا شد.

آلمان در ۱ اوت ۱۹۱۴، زمانی که به روسیه اعلام جنگ کرد، وارد جنگ جهانی اول شد.

برنامه‌های روسیه برای شروع جنگ، خواستار تهاجم همزمان به گالیسیای اتریش و پروس شرقی بود. اگرچه پیشروی اولیه روسیه به گالیسیا تا حد زیادی موفقیت‌آمیز بود، اما در اوت و سپتامبر ۱۹۱۴ توسط هیندنبورگ و لودندورف در نبردهای تاننبرگ و دریاچه‌های ماسوری از پروس شرقی عقب رانده شد.

در ۳ اوت آلمان به فرانسه اعلام جنگ کرد؛ در همان روز، آنها اولتیماتومی به دولت بلژیک فرستادند و خواستار حق عبور بدون مانع از هر بخشی از بلژیک شدند که رد شد. در اوایل صبح ۴ اوت، آلمانی‌ها حمله کردند؛ پادشاه آلبرت به ارتش خود دستور مقاومت داد و طبق معاهده ۱۸۳۹ لندن درخواست کمک کرد.

در ۱۰ اوت، نیروهای آلمانی در آفریقای جنوب غربی به آفریقای جنوبی حمله کردند؛ درگیری‌های پراکنده و شدید تا پایان جنگ ادامه یافت. نیروهای استعماری آلمان در آفریقای شرقی آلمان، به رهبری سرهنگ پل فون لتو-فوربک، در طول جنگ جهانی اول یک کارزار جنگ چریکی انجام دادند و تنها دو هفته پس از اجرایی شدن آتش‌بس در اروپا تسلیم شدند.

نبرد کولوبارا بین اتریش-مجارستان و صربستان در نوامبر و دسامبر ۱۹۱۴، در طول کارزار صربستان در جنگ جهانی اول رخ داد.

نبرد سر یک کارزار نظامی بود که بین اتریش-مجارستان و صربستان در اوت ۱۹۱۴، سه هفته پس از شروع کارزار صربستان، اولین اقدام نظامی جنگ جهانی اول، رخ داد. این نبرد در اطراف کوه سر و چندین روستای اطراف و همچنین شهر شاباتس اتفاق افتاد. این نبرد بخشی از اولین تهاجم اتریش-مجارستان به صربستان بود که در شب ۱۵ اوت آغاز شد، زمانی که عناصر لشکر اول ترکیبی صربستان با پاسگاه‌های اتریش-مجارستان که در اوایل تهاجم در دامنه‌های کوه سر مستقر شده بودند، برخورد کردند. درگیری‌های متعاقب آن به نبردی برای کنترل چندین شهر و روستا در نزدیکی کوه، به‌ویژه شاباتس، تبدیل شد.

دو گل از همان ابتدا در نبردهای شدیدی درگیر بود. به عنوان فرمانده دسته، او در ۱۵ اوت غسل تعمید آتش را تجربه کرد و از اولین کسانی بود که مجروح شد و در نبرد دینانت گلوله‌ای به زانویش اصابت کرد.

پیشروی اولیه آلمان در غرب بسیار موفقیت‌آمیز بود: تا پایان اوت، جناح چپ متفقین، که شامل نیروی اعزامی بریتانیا (BEF) بود، در حال عقب‌نشینی کامل بود؛ تلفات فرانسه در ماه اول از ۲۶۰,۰۰۰ نفر فراتر رفت، که شامل ۲۷,۰۰۰ کشته در ۲۲ اوت طی نبرد مرزها بود.

در اوت ۱۹۱۴، گاروی در جلسه‌ای از «انجمن ادبی و مناظره باپتیست خیابان کوئین» شرکت کرد و در آنجا با ایمی اشوود که به‌تازگی از «کالج تربیت معلم زنان وست‌وود» فارغ‌التحصیل شده بود، آشنا شد. او به UNIA پیوست و مکان بهتری را برای استفاده به عنوان دفتر مرکزی آن‌ها اجاره کرد که با استفاده از اعتبار پدرش تأمین شده بود. او و گاروی رابطه‌ای را آغاز کردند که با مخالفت والدین اشوود روبرو شد. در سال ۱۹۱۵، آن‌ها مخفیانه نامزد کردند. هنگامی که اشوود نامزدی را به هم زد، گاروی تهدید به خودکشی کرد که پس از آن اشوود دوباره نامزدی را از سر گرفت.

از آنجا که روسیه قدرتمند از صربستان حمایت می‌کرد و این یک تهدید واقعی بود، اتریش-مجارستان تا زمانی که رهبرانش از یک متحد بزرگ، یعنی کایزر ویلهلم دوم رهبر آلمان، اطمینان حاصل نکردند که آلمان از آن‌ها حمایت خواهد کرد، از اعلام جنگ خودداری کرد. رهبران اتریش بیم آن داشتند که مداخله روسیه، دیگران از جمله فرانسه و احتمالاً بریتانیای کبیر را نیز درگیر کند.

نیوزیلند در ۳۰ اوت ۱۹۱۴ ساموآی آلمان (که بعدها ساموآی غربی نامیده شد) را اشغال کرد.

در ۱ اوت، ویلهلم به ژنرال هلموت فون مولتکه جوان دستور داد که "تمام ارتش را به سمت شرق حرکت دهد"، پس از آنکه به اشتباه به او اطلاع داده شد که اگر به فرانسه حمله نشود، بریتانیایی‌ها بی‌طرف خواهند ماند. مولتکه به قیصر گفت که تلاش برای جابجایی یک میلیون نفر غیرقابل تصور است و اینکه امکان حمله فرانسوی‌ها به آلمانی‌ها "از پشت" فاجعه‌بار خواهد بود. با این حال ویلهلم اصرار داشت که ارتش آلمان نباید وارد لوکزامبورگ شود تا زمانی که تلگرامی از پسرعمویش جورج پنجم دریافت کند که در آن روشن شده بود سوءتفاهمی رخ داده است. سرانجام قیصر به مولتکه گفت: "حالا هر کاری می‌خواهی بکن."

به عنوان لرد اول دریاسالاری، چرچیل در اوت ۱۹۱۴، زمانی که جنگ جهانی اول آغاز شد، مسئول نظارت بر تلاش‌های دریایی بریتانیا شد.

آلمان در ۱ اوت ۱۹۱۴، زمانی که به روسیه اعلام جنگ کرد، وارد جنگ جهانی اول شد.

برنامه‌های روسیه برای شروع جنگ، خواستار تهاجم همزمان به گالیسیای اتریش و پروس شرقی بود. اگرچه پیشروی اولیه روسیه به گالیسیا تا حد زیادی موفقیت‌آمیز بود، اما در اوت و سپتامبر ۱۹۱۴ توسط هیندنبورگ و لودندورف در نبردهای تاننبرگ و دریاچه‌های ماسوری از پروس شرقی عقب رانده شد.

در ۳ اوت آلمان به فرانسه اعلام جنگ کرد؛ در همان روز، آنها اولتیماتومی به دولت بلژیک فرستادند و خواستار حق عبور بدون مانع از هر بخشی از بلژیک شدند که رد شد. در اوایل صبح ۴ اوت، آلمانی‌ها حمله کردند؛ پادشاه آلبرت به ارتش خود دستور مقاومت داد و طبق معاهده ۱۸۳۹ لندن درخواست کمک کرد.

در ۱۰ اوت، نیروهای آلمانی در آفریقای جنوب غربی به آفریقای جنوبی حمله کردند؛ درگیری‌های پراکنده و شدید تا پایان جنگ ادامه یافت. نیروهای استعماری آلمان در آفریقای شرقی آلمان، به رهبری سرهنگ پل فون لتو-فوربک، در طول جنگ جهانی اول یک کارزار جنگ چریکی انجام دادند و تنها دو هفته پس از اجرایی شدن آتش‌بس در اروپا تسلیم شدند.

نبرد کولوبارا بین اتریش-مجارستان و صربستان در نوامبر و دسامبر ۱۹۱۴، در طول کارزار صربستان در جنگ جهانی اول رخ داد.

نبرد سر یک کارزار نظامی بود که بین اتریش-مجارستان و صربستان در اوت ۱۹۱۴، سه هفته پس از شروع کارزار صربستان، اولین اقدام نظامی جنگ جهانی اول، رخ داد. این نبرد در اطراف کوه سر و چندین روستای اطراف و همچنین شهر شاباتس اتفاق افتاد. این نبرد بخشی از اولین تهاجم اتریش-مجارستان به صربستان بود که در شب ۱۵ اوت آغاز شد، زمانی که عناصر لشکر اول ترکیبی صربستان با پاسگاه‌های اتریش-مجارستان که در اوایل تهاجم در دامنه‌های کوه سر مستقر شده بودند، برخورد کردند. درگیری‌های متعاقب آن به نبردی برای کنترل چندین شهر و روستا در نزدیکی کوه، به‌ویژه شاباتس، تبدیل شد.

دو گل از همان ابتدا در نبردهای شدیدی درگیر بود. به عنوان فرمانده دسته، او در ۱۵ اوت غسل تعمید آتش را تجربه کرد و از اولین کسانی بود که مجروح شد و در نبرد دینانت گلوله‌ای به زانویش اصابت کرد.

پیشروی اولیه آلمان در غرب بسیار موفقیت‌آمیز بود: تا پایان اوت، جناح چپ متفقین، که شامل نیروی اعزامی بریتانیا (BEF) بود، در حال عقب‌نشینی کامل بود؛ تلفات فرانسه در ماه اول از ۲۶۰,۰۰۰ نفر فراتر رفت، که شامل ۲۷,۰۰۰ کشته در ۲۲ اوت طی نبرد مرزها بود.

در اوت ۱۹۱۴، گاروی در جلسه‌ای از «انجمن ادبی و مناظره باپتیست خیابان کوئین» شرکت کرد و در آنجا با ایمی اشوود که به‌تازگی از «کالج تربیت معلم زنان وست‌وود» فارغ‌التحصیل شده بود، آشنا شد. او به UNIA پیوست و مکان بهتری را برای استفاده به عنوان دفتر مرکزی آن‌ها اجاره کرد که با استفاده از اعتبار پدرش تأمین شده بود. او و گاروی رابطه‌ای را آغاز کردند که با مخالفت والدین اشوود روبرو شد. در سال ۱۹۱۵، آن‌ها مخفیانه نامزد کردند. هنگامی که اشوود نامزدی را به هم زد، گاروی تهدید به خودکشی کرد که پس از آن اشوود دوباره نامزدی را از سر گرفت.

از آنجا که روسیه قدرتمند از صربستان حمایت می‌کرد و این یک تهدید واقعی بود، اتریش-مجارستان تا زمانی که رهبرانش از یک متحد بزرگ، یعنی کایزر ویلهلم دوم رهبر آلمان، اطمینان حاصل نکردند که آلمان از آن‌ها حمایت خواهد کرد، از اعلام جنگ خودداری کرد. رهبران اتریش بیم آن داشتند که مداخله روسیه، دیگران از جمله فرانسه و احتمالاً بریتانیای کبیر را نیز درگیر کند.

نیوزیلند در ۳۰ اوت ۱۹۱۴ ساموآی آلمان (که بعدها ساموآی غربی نامیده شد) را اشغال کرد.