چه اتفاقی افتاد؟ January 1957 م

در ژانویه ۱۹۵۷، گریواس (رهبر ائوکا) سیاست خود را تغییر داد زیرا نیروهایش در کوهستان تحت فشار فزاینده نیروهای بریتانیایی قرار گرفته بودند. برای منحرف کردن توجه نیروهای بریتانیایی، اعضای ائوکا شروع به هدف قرار دادن عمدی پلیس‌های ترک‌تبار قبرس در شهرها کردند تا ترک‌تباران علیه یونانی‌تباران شورش کنند و نیروهای امنیتی مجبور شوند برای برقراری نظم به شهرها اعزام شوند.

در ژانویه ۱۹۵۷، نمایندگان اتحاد جماهیر شوروی، بلغارستان، مجارستان و رومانی در بوداپست دیدار کردند تا تحولات داخلی مجارستان را از زمان استقرار دولت تحمیلی شوروی بررسی کنند. بیانیه این نشست «به اتفاق آرا نتیجه گرفت» که کارگران مجارستانی، با رهبری دولت کادار و حمایت ارتش شوروی، تلاش‌ها «برای از بین بردن دستاوردهای سوسیالیستی مردم مجارستان» را شکست دادند.

در ۷ ژانویه ۱۹۵۷، فرماندار کل روبر لاکوست، ژنرال سالان و ژنرال ماسو، فرمانده لشکر دهم چترباز (10e DP) را احضار کرد و توضیح داد که از آنجایی که نیروی پلیس الجزیره قادر به مقابله با FLN و کنترل «پید-نوارها» (اروپایی‌های الجزایر) نیست، مسئولیت کامل حفظ نظم در الجزیره به ماسو واگذار می‌شود.

Robert Lacoste ImageRaoul Salan Image

ادامه در داستان‌گو

در سال ۱۹۵۷، کینگ، رالف ابرناتی، فرد شاتلزورث، جوزف لاوری و دیگر فعالان حقوق مدنی، «کنفرانس رهبری مسیحیان جنوب» (SCLC) را تأسیس کردند. این گروه برای بهره‌گیری از اقتدار اخلاقی و قدرت سازماندهی کلیساهای سیاه‌پوستان جهت انجام اعتراضات مسالمت‌آمیز در خدمت اصلاحات حقوق مدنی ایجاد شد. این گروه از فعالیت‌های تبلیغی بیلی گراهام الهام گرفت که پس از شرکت کینگ در یکی از برنامه‌های گراهام در سال ۱۹۵۷ در نیویورک، با او دوست شد.

آیزنهاور و سیا حداقل از ژانویه ۱۹۵۷، نه ماه قبل از اسپوتنیک، می‌دانستند که روسیه توانایی پرتاب یک محموله کوچک به مدار را دارد و احتمالاً ظرف یک سال این کار را انجام خواهد داد. او همچنین ممکن است به صورت خصوصی از ماهواره شوروی به دلیل پیامدهای حقوقی آن استقبال کرده باشد: با پرتاب یک ماهواره، اتحاد جماهیر شوروی در واقع تأیید کرده بود که فضا برای هر کسی که بتواند به آن دسترسی داشته باشد باز است، بدون اینکه نیازی به اجازه از سایر کشورها باشد.

در ۱۲ ژانویه ۱۹۵۷، هیوز با بازیگر زن جین پیترز در هتلی کوچک در تونوپا، نوادا ازدواج کرد. این زوج در دهه ۱۹۴۰ قبل از اینکه پیترز به یک بازیگر سینما تبدیل شود، با هم آشنا شده بودند. آن‌ها در سال ۱۹۴۷ یک رابطه عاشقانه بسیار پر سر و صدا داشتند و صحبت از ازدواج بود، اما او گفت که نمی‌تواند آن را با حرفه‌اش ترکیب کند. برخی بعداً ادعا کردند که پیترز «تنها زنی بود که هیوز تا به حال دوست داشت» و گزارش شده است که او حتی زمانی که با هم رابطه نداشتند، مأموران امنیتی خود را مأمور کرده بود تا او را همه جا تعقیب کنند. چنین گزارش‌هایی توسط بازیگر مکس شوالتر تأیید شد که در حین فیلمبرداری «نیاگارا» در سال ۱۹۵۳ به دوست نزدیک پیترز تبدیل شده بود. شوالتر در مصاحبه‌ای گفت که چون مرتباً با پیترز ملاقات می‌کرد، مردان هیوز او را تهدید کردند که اگر او را تنها نگذارد، حرفه‌اش را نابود خواهند کرد.

کشته شدن یک پلیس ترک‌تبار قبرس در ۱۹ ژانویه، همزمان با بمب‌گذاری در یک نیروگاه برق، و زخمی شدن سه نفر دیگر، باعث سه روز خشونت بین‌قومی در نیکوزیا شد. دو جامعه در اقدامات تلافی‌جویانه یکدیگر را هدف قرار دادند، حداقل یک یونانی‌تبار قبرس کشته شد و ارتش در خیابان‌ها مستقر شد.

در بعدازظهر شنبه ۲۶ ژانویه، عوامل زن FLN دوباره در الجزیره اروپایی بمب‌گذاری کردند؛ اهداف شامل «اتوماتیک» در خیابان میشله، «کافه‌تریا» و «کوک-هاردی» بود. این انفجارها ۴ کشته و ۵۰ زخمی بر جای گذاشت و یک مسلمان در تلافی توسط «پید-نوارها» کشته شد.

در اواخر ژانویه، FLN یک اعتصاب عمومی ۸ روزه را در سراسر الجزایر از دوشنبه ۲۸ ژانویه اعلام کرد. اعتصاب با بسته ماندن اکثر مغازه‌های مسلمانان، عدم حضور کارگران و نرفتن کودکان به مدرسه، موفق به نظر می‌رسید. با این حال، ماسو به سرعت نیروهای خود را مستقر کرد و از خودروهای زرهی برای باز کردن کرکره‌های فولادی مغازه‌ها استفاده کرد، در حالی که کامیون‌های ارتش کارگران و دانش‌آموزان را جمع‌آوری کرده و مجبور به حضور در محل کار و تحصیل کردند. ظرف چند روز اعتصاب شکسته شد.

در ژانویه ۱۹۵۷، گریواس (رهبر ائوکا) سیاست خود را تغییر داد زیرا نیروهایش در کوهستان تحت فشار فزاینده نیروهای بریتانیایی قرار گرفته بودند. برای منحرف کردن توجه نیروهای بریتانیایی، اعضای ائوکا شروع به هدف قرار دادن عمدی پلیس‌های ترک‌تبار قبرس در شهرها کردند تا ترک‌تباران علیه یونانی‌تباران شورش کنند و نیروهای امنیتی مجبور شوند برای برقراری نظم به شهرها اعزام شوند.

در ژانویه ۱۹۵۷، نمایندگان اتحاد جماهیر شوروی، بلغارستان، مجارستان و رومانی در بوداپست دیدار کردند تا تحولات داخلی مجارستان را از زمان استقرار دولت تحمیلی شوروی بررسی کنند. بیانیه این نشست «به اتفاق آرا نتیجه گرفت» که کارگران مجارستانی، با رهبری دولت کادار و حمایت ارتش شوروی، تلاش‌ها «برای از بین بردن دستاوردهای سوسیالیستی مردم مجارستان» را شکست دادند.

در ۷ ژانویه ۱۹۵۷، فرماندار کل روبر لاکوست، ژنرال سالان و ژنرال ماسو، فرمانده لشکر دهم چترباز (10e DP) را احضار کرد و توضیح داد که از آنجایی که نیروی پلیس الجزیره قادر به مقابله با FLN و کنترل «پید-نوارها» (اروپایی‌های الجزایر) نیست، مسئولیت کامل حفظ نظم در الجزیره به ماسو واگذار می‌شود.

Robert Lacoste ImageRaoul Salan Image

ادامه در داستان‌گو

در سال ۱۹۵۷، کینگ، رالف ابرناتی، فرد شاتلزورث، جوزف لاوری و دیگر فعالان حقوق مدنی، «کنفرانس رهبری مسیحیان جنوب» (SCLC) را تأسیس کردند. این گروه برای بهره‌گیری از اقتدار اخلاقی و قدرت سازماندهی کلیساهای سیاه‌پوستان جهت انجام اعتراضات مسالمت‌آمیز در خدمت اصلاحات حقوق مدنی ایجاد شد. این گروه از فعالیت‌های تبلیغی بیلی گراهام الهام گرفت که پس از شرکت کینگ در یکی از برنامه‌های گراهام در سال ۱۹۵۷ در نیویورک، با او دوست شد.

آیزنهاور و سیا حداقل از ژانویه ۱۹۵۷، نه ماه قبل از اسپوتنیک، می‌دانستند که روسیه توانایی پرتاب یک محموله کوچک به مدار را دارد و احتمالاً ظرف یک سال این کار را انجام خواهد داد. او همچنین ممکن است به صورت خصوصی از ماهواره شوروی به دلیل پیامدهای حقوقی آن استقبال کرده باشد: با پرتاب یک ماهواره، اتحاد جماهیر شوروی در واقع تأیید کرده بود که فضا برای هر کسی که بتواند به آن دسترسی داشته باشد باز است، بدون اینکه نیازی به اجازه از سایر کشورها باشد.

در ۱۲ ژانویه ۱۹۵۷، هیوز با بازیگر زن جین پیترز در هتلی کوچک در تونوپا، نوادا ازدواج کرد. این زوج در دهه ۱۹۴۰ قبل از اینکه پیترز به یک بازیگر سینما تبدیل شود، با هم آشنا شده بودند. آن‌ها در سال ۱۹۴۷ یک رابطه عاشقانه بسیار پر سر و صدا داشتند و صحبت از ازدواج بود، اما او گفت که نمی‌تواند آن را با حرفه‌اش ترکیب کند. برخی بعداً ادعا کردند که پیترز «تنها زنی بود که هیوز تا به حال دوست داشت» و گزارش شده است که او حتی زمانی که با هم رابطه نداشتند، مأموران امنیتی خود را مأمور کرده بود تا او را همه جا تعقیب کنند. چنین گزارش‌هایی توسط بازیگر مکس شوالتر تأیید شد که در حین فیلمبرداری «نیاگارا» در سال ۱۹۵۳ به دوست نزدیک پیترز تبدیل شده بود. شوالتر در مصاحبه‌ای گفت که چون مرتباً با پیترز ملاقات می‌کرد، مردان هیوز او را تهدید کردند که اگر او را تنها نگذارد، حرفه‌اش را نابود خواهند کرد.

کشته شدن یک پلیس ترک‌تبار قبرس در ۱۹ ژانویه، همزمان با بمب‌گذاری در یک نیروگاه برق، و زخمی شدن سه نفر دیگر، باعث سه روز خشونت بین‌قومی در نیکوزیا شد. دو جامعه در اقدامات تلافی‌جویانه یکدیگر را هدف قرار دادند، حداقل یک یونانی‌تبار قبرس کشته شد و ارتش در خیابان‌ها مستقر شد.

در بعدازظهر شنبه ۲۶ ژانویه، عوامل زن FLN دوباره در الجزیره اروپایی بمب‌گذاری کردند؛ اهداف شامل «اتوماتیک» در خیابان میشله، «کافه‌تریا» و «کوک-هاردی» بود. این انفجارها ۴ کشته و ۵۰ زخمی بر جای گذاشت و یک مسلمان در تلافی توسط «پید-نوارها» کشته شد.

در اواخر ژانویه، FLN یک اعتصاب عمومی ۸ روزه را در سراسر الجزایر از دوشنبه ۲۸ ژانویه اعلام کرد. اعتصاب با بسته ماندن اکثر مغازه‌های مسلمانان، عدم حضور کارگران و نرفتن کودکان به مدرسه، موفق به نظر می‌رسید. با این حال، ماسو به سرعت نیروهای خود را مستقر کرد و از خودروهای زرهی برای باز کردن کرکره‌های فولادی مغازه‌ها استفاده کرد، در حالی که کامیون‌های ارتش کارگران و دانش‌آموزان را جمع‌آوری کرده و مجبور به حضور در محل کار و تحصیل کردند. ظرف چند روز اعتصاب شکسته شد.