قیام نوامبر

در حالی که لیبرال‌های روسیه از مانیفست اکتبر راضی بودند و برای انتخابات آتی دوما آماده می‌شدند، سوسیالیست‌های رادیکال و انقلابیون انتخابات را محکوم کرده و خواستار قیام مسلحانه برای نابودی امپراتوری شدند. بخشی از قیام نوامبر ۱۹۰۵ در سواستوپل، به رهبری ستوان بازنشسته نیروی دریایی پیوتر اشمیت، علیه دولت بود، در حالی که بخشی از آن بدون جهت‌گیری بود. این قیام شامل تروریسم، اعتصابات کارگری، ناآرامی‌های دهقانی و شورش‌های نظامی بود و تنها پس از یک نبرد شدید سرکوب شد. راه‌آهن ترانس-بایکال به دست کمیته‌های اعتصاب و سربازان غیرنظامی که پس از جنگ روسیه و ژاپن از منچوری بازمی‌گشتند، افتاد. تزار مجبور شد یک گروه ویژه از نیروهای وفادار را در امتداد راه‌آهن سراسری سیبری برای برقراری نظم اعزام کند.

ممکن است دارای خطا باشد.