سه‌چرخه و چهارچرخه

اگرچه از نظر فنی بخشی از تاریخ دوچرخ («دوچرخه») نیست، دهه‌های ۱۸۲۰ تا ۱۸۵۰ شاهد پیشرفت‌های بسیاری در مورد وسایل نقلیه با نیروی انسانی بود که اغلب از فناوری‌های مشابه درایزین استفاده می‌کردند، حتی اگر ایده یک طرح دوچرخ کارآمد که نیاز به حفظ تعادل توسط راکب داشت، رد شده بود. این ماشین‌های جدید دارای سه چرخ (سه‌چرخه) یا چهار چرخ (چهارچرخه) بودند و در طرح‌های بسیار متنوعی با استفاده از پدال، رکاب و هندل دستی عرضه می‌شدند، اما این طرح‌ها اغلب از وزن زیاد و مقاومت غلتشی بالا رنج می‌بردند. با این حال، ویلارد سایر در دوور با موفقیت مجموعه‌ای از وسایل نقلیه چهارچرخ با پدال را تولید کرد و در دهه ۱۸۵۰ آن‌ها را به سراسر جهان صادر کرد.

ممکن است دارای خطا باشد.