دوبرونی ۱۸۶۴

فرآیند صفحه مرطوب کلودیون که به‌تدریج در طول دهه ۱۸۵۰ جایگزین داگرئوتیپ شد، عکاسان را ملزم می‌کرد که صفحات شیشه‌ای یا آهنی نازک را کمی قبل از استفاده پوشش داده و حساس کنند و در حالی که هنوز مرطوب هستند، در دوربین در معرض نور قرار دهند. دوربین‌های اولیه صفحه مرطوب بسیار ساده بودند و تفاوت چندانی با دوربین‌های داگرئوتیپ نداشتند، اما در نهایت طراحی‌های پیچیده‌تری ظاهر شدند. دوربین دوبرونی محصول ۱۸۶۴ اجازه می‌داد حساس‌سازی و ظهور صفحات به‌جای یک اتاق تاریک جداگانه، در داخل خود دوربین انجام شود.

ممکن است دارای خطا باشد.