فاجعه معدن مونونگاه

گریس گلدن کلیتون در حال سوگواری برای از دست دادن پدرش بود که در دسامبر ۱۹۰۷، فاجعه معدن مونونگاه در نزدیکی مونونگاه، ۳۶۱ مرد را کشت که ۲۵۰ نفر از آن‌ها پدر بودند و حدود هزار کودک را یتیم کرد. کلیتون پیشنهاد کرد که کشیش او، رابرت توماس وب، از همه آن پدران تجلیل کند. رویداد کلیتون به دلایل متعددی بازتابی خارج از فیرمونت نداشت؛ از جمله اینکه شهر تحت‌الشعاع رویدادهای دیگر قرار گرفته بود، این جشن هرگز خارج از خود شهر تبلیغ نشد و هیچ اعلامیه‌ای توسط شورای شهر برای آن صادر نشد. همچنین، دو رویداد این مراسم را تحت‌الشعاع قرار داد: جشن روز استقلال در ۴ ژوئیه ۱۹۰۸ با ۱۲۰۰۰ شرکت‌کننده و نمایش‌های متعدد، از جمله یک بالن هوای گرم که در روزهای بعد تیتر اخبار را به خود اختصاص داد، و مرگ یک دختر ۱۶ ساله در ۴ ژوئیه. کلیسا و شورای محلی چنان درگیر بودند که حتی به فکر تبلیغ این رویداد نیفتادند و برای سال‌های متمادی دیگر جشن گرفته نشد. خطابه اصلی توسط مطبوعات بازنشر نشد و از بین رفت. در نهایت، کلیتون فردی آرام بود که هرگز این رویداد را تبلیغ نکرد و هرگز با دیگران در مورد آن صحبت نکرد.

ممکن است دارای خطا باشد.