تاریخ روز پدر

یک روز مرسوم برای جشن گرفتن مقام پدر در اروپای کاتولیک، قدمتی حداقل تا سال ۱۵۰۸ دارد. این روز در ۱۹ مارس، به عنوان روز عید سنت جوزف، که در کاتولیسیسم از او به عنوان Nutritor Domini (پرورش‌دهنده خداوند) و در سنت اروپای جنوبی به عنوان «پدر فرضی عیسی» یاد می‌شود، گرامی داشته می‌شود. این جشن توسط اسپانیایی‌ها و پرتغالی‌ها به قاره آمریکا آورده شد. کلیسای کاتولیک از اواخر قرن چهاردهم یا اوایل قرن پانزدهم، ظاهراً به ابتکار فرانسیسکن‌ها، فعالانه از رسم جشن گرفتن مقام پدر در روز سنت جوزف حمایت کرد. در کلیسای قبطی، جشن مقام پدر نیز در روز سنت جوزف برگزار می‌شود، اما قبطی‌ها این جشن را در ۲۰ ژوئیه برگزار می‌کنند. این جشن قبطی ممکن است به قرن پنجم بازگردد.

گریس گلدن کلیتون در حال سوگواری برای از دست دادن پدرش بود که در دسامبر ۱۹۰۷، فاجعه معدن مونونگاه در نزدیکی مونونگاه، ۳۶۱ مرد را کشت که ۲۵۰ نفر از آن‌ها پدر بودند و حدود هزار کودک را یتیم کرد. کلیتون پیشنهاد کرد که کشیش او، رابرت توماس وب، از همه آن پدران تجلیل کند. رویداد کلیتون به دلایل متعددی بازتابی خارج از فیرمونت نداشت؛ از جمله اینکه شهر تحت‌الشعاع رویدادهای دیگر قرار گرفته بود، این جشن هرگز خارج از خود شهر تبلیغ نشد و هیچ اعلامیه‌ای توسط شورای شهر برای آن صادر نشد. همچنین، دو رویداد این مراسم را تحت‌الشعاع قرار داد: جشن روز استقلال در ۴ ژوئیه ۱۹۰۸ با ۱۲۰۰۰ شرکت‌کننده و نمایش‌های متعدد، از جمله یک بالن هوای گرم که در روزهای بعد تیتر اخبار را به خود اختصاص داد، و مرگ یک دختر ۱۶ ساله در ۴ ژوئیه. کلیسا و شورای محلی چنان درگیر بودند که حتی به فکر تبلیغ این رویداد نیفتادند و برای سال‌های متمادی دیگر جشن گرفته نشد. خطابه اصلی توسط مطبوعات بازنشر نشد و از بین رفت. در نهایت، کلیتون فردی آرام بود که هرگز این رویداد را تبلیغ نکرد و هرگز با دیگران در مورد آن صحبت نکرد.

روز پدر تا قرن بیستم، خارج از سنت‌های کاتولیک، در ایالات متحده جشن گرفته نمی‌شد. به عنوان یک جشن مدنی در ایالات متحده، این روز در اوایل قرن بیستم برای تکمیل روز مادر با تجلیل از پدران و فرزندپروری مردان آغاز شد. پس از تبلیغ موفقیت‌آمیز روز مادر توسط آنا جارویس در گرافتون، ویرجینیای غربی، اولین گرامیداشت روزی برای تجلیل از پدران در ۵ ژوئیه ۱۹۰۸ در فیرمونت، ویرجینیای غربی، در کلیسای متدیست اسقفی ویلیامز مموریال جنوبی، که اکنون به عنوان کلیسای متدیست متحد مرکزی شناخته می‌شود، برگزار شد.

در ۱۹ ژوئن ۱۹۱۰، جشن روز پدر در YMCA در اسپوکن، واشینگتن، توسط سونورا اسمارت داد برگزار شد. پدر او، ویلیام جکسون اسمارت، که کهنه‌سرباز جنگ داخلی بود، پدری مجرد بود که شش فرزندش را در آنجا بزرگ کرد. او همچنین عضو کلیسای قدیمی پرسبیتری سنتنری (اکنون کلیسای پرسبیتری ناکس) بود، جایی که برای اولین بار این ایده را مطرح کرد. پس از شنیدن خطبه‌ای درباره روز مادر جارویس در سال ۱۹۰۹ در کلیسای متدیست اسقفی مرکزی، او به کشیش خود گفت که پدران باید تعطیلات مشابهی برای تجلیل از آن‌ها داشته باشند. اگرچه او در ابتدا ۵ ژوئن، روز تولد پدرش را پیشنهاد کرد، اما کشیش‌ها زمان کافی برای آماده‌سازی خطبه‌های خود نداشتند و جشن به سومین یکشنبه ماه ژوئن موکول شد. چندین روحانی محلی این ایده را پذیرفتند و در ۱۹ ژوئن ۱۹۱۰، اولین روز پدر، «خطبه‌هایی در تجلیل از پدران در سراسر شهر ارائه شد».

در سال ۱۹۱۱، جین آدامز پیشنهاد کرد که یک جشن روز پدر در سطح شهر در شیکاگو برگزار شود، اما با درخواست او مخالفت شد.

در سال ۱۹۱۲، یک جشن روز پدر در ونکوور، واشینگتن، به پیشنهاد جی. جی. برینگر، کشیش متدیست کلیسای متدیست ایروینگتون برگزار شد. آن‌ها به اشتباه معتقد بودند که اولین کسانی هستند که چنین روزی را جشن می‌گیرند. آن‌ها از پیشنهاد سال ۱۹۱۱ پورتلند اورگنین پیروی کردند.

لایحه‌ای برای به رسمیت شناختن ملی این تعطیلات در سال ۱۹۱۳ در کنگره ارائه شد.

هری سی. میک، عضو باشگاه‌های لاینز بین‌الملل، ادعا کرد که اولین بار ایده روز پدر را در سال ۱۹۱۵ مطرح کرده است. میک گفت که سومین یکشنبه ماه ژوئن انتخاب شد زیرا روز تولد او بود. باشگاه لاینز او را «مبتکر روز پدر» نامیده است. میک تلاش‌های بسیاری برای ترویج روز پدر و تبدیل آن به یک تعطیلات رسمی انجام داد.

در سال ۱۹۱۶، رئیس‌جمهور وودرو ویلسون برای سخنرانی در جشن روز پدر به اسپوکن رفت و می‌خواست آن را به یک تعطیلات فدرال رسمی تبدیل کند، اما کنگره مقاومت کرد، زیرا می‌ترسید که این روز تجاری شود.

Woodrow Wilson

ادامه در داستان‌گو

با این حال، در دهه ۱۹۲۰، داد تبلیغ این جشن را متوقف کرد زیرا در موسسه هنر شیکاگو تحصیل می‌کرد و این روز حتی در اسپوکن به فراموشی سپرده شد.

کالوین کولیج، رئیس‌جمهور آمریکا، در سال ۱۹۲۴ توصیه کرد که این روز در سراسر کشور گرامی داشته شود، اما از صدور یک بیانیه ملی خودداری کرد.

در دهه ۱۹۳۰، داد به اسپوکن بازگشت و دوباره شروع به ترویج این جشن کرد و آگاهی را در سطح ملی افزایش داد.

تا سال ۱۹۳۸، داد از کمک «شورای روز پدر» برخوردار شد؛ شورایی که توسط انجمن خرده‌فروشان پوشاک مردانه نیویورک برای یکپارچه‌سازی و نظام‌مند کردن تبلیغات تجاری این مناسبت تأسیس شده بود.

در سال ۱۹۵۷، مارگارت چیس اسمیت، سناتور ایالت مین، پیشنهادی برای روز پدر نوشت و کنگره را متهم کرد که ۴۰ سال است پدران را نادیده گرفته در حالی که از مادران تجلیل می‌کرده و بدین ترتیب «تنها یکی از دو والد ما را متمایز کرده است».

در سال ۱۹۶۶، رئیس‌جمهور لیندون بی. جانسون اولین بیانیه ریاست‌جمهوری را در تجلیل از پدران صادر کرد و سومین یکشنبه ماه ژوئن را به عنوان روز پدر تعیین نمود.

روز پدر زمانی به یک تعطیلات ملی دائمی تبدیل شد که رئیس‌جمهور ریچارد نیکسون در سال ۱۹۷۲ آن را به قانون تبدیل کرد.

علاوه بر روز پدر، روز جهانی مرد نیز در بسیاری از کشورها در ۱۹ نوامبر به افتخار مردان و پسران جشن گرفته می‌شود.